menu

Pillow Talk (1959)

mijn stem
3,31 (159)
159 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Romantiek
102 minuten

geregisseerd door Michael Gordon
met Rock Hudson, Doris Day en Tony Randall

Een playboy-componist Brad Allen en een interieur-ontwerpster Jan Morrow moeten dezelfde telefoonlijn delen. Natuurlijk horen ze 'toevallig' elkaars gesprekken en krijgen voor dat ze elkaar gezien hebben al een hekel aan elkaar. Het blijkt dat Jan haar vriendje ook Brad's beste vriend is en als hij haar ontmoet is 'ie meteen verliefd. Hij wil haar echter niet laten weten dat hij de man is met wie ze de telefoonlijn deelt en doet zich voor als een rijke Texaan. Jan heeft toch het idee dat ze die slechte versierpraatjes al eens eerder heeft gehoord...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=e25mW49gd50

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
3,5
Ik heb de serie van 3 films in omgekeerde volorge van uitgave bekeken. Als laatste was voor mij Pillow Talk aan de beurt. Qua verhaal vind ik Lover Come Back en Pillow Talk toch wel erg veel op elkaar lijkenHudson weet precies wie Day is, terwijl Hudson zich anders voordoet tegen over Day, op een gegeven moment komt Day erachter wie hij werkelijk is, er ontstaat ruzie en de laatste 5 minuten van de films komen de twee toch uiteindelijk wel weer bij elkaar. Dat vond ik toch wel heel erg jammer en zelfs een beetje goedkoop.
Maar ik heb wel genoten van deze film. En dat heeft grotendeels te maken met de acteurs; Day en Hudson zijn een prachtig stel, maar ik vind Tony Randall toch echt wel een mooie bijdrage leveren en misschien zelfs wel grappiger dan de hoofdrolspelers.
Mijn favoriet van de 3 is het niet, dat is Lover Come Back, maar hij komt wel voor Send me no Flowers.

3.5*

avatar van MDMovie
3,5
Leuke film. Wist niet echt wat ik er van moest verwachten, maar het heeft me zeker weten te vermaken. Een film waarbij je niet hoeft na te denken en het gewoon over je heen moet laten komen en genieten van het jaren 50 sfeertje.
Voor nu een 3.5*

avatar van BenicioDelToro
3,5
Elke film met de geweldige Thelma Ritter is de moeite waard!

avatar van BBarbie
2,5
Rock Hudson was destijds een erg gevierde filmster, maar dat had hij vooral te danken aan zijn ‘good looks’ en niet aan zijn acteertalent, want dat houdt bepaald niet over. Dat is ook in deze film weer erg goed te zien. Doris Day doet het wat dat betreft toch een stuk beter. Maar het is overduidelijk Thelma Ritter, die op de haar vertrouwde manier de show steelt en er voor zorgt dat er af en toe ook nog gelachen kan worden in deze voornamelijk tamme komedie.

Dick2008
Twijfelgeval deze film. Hedendaagse romantische komedies worden vaak al bekritiseerd, zouden ze het op deze manier nu zo doen, werd die meteen de grond in geboord.
Visueel blijft het wel aardig gemaakt, maar inhoudelijk zo gedateerd, met die telefoonlijn, en de manier waarop mensen met elkaar omgaan. Vaak zijn het nu ook jongere acteurs die de rollen invullen. Ook de taboes doen nu best raar aan. Bovendien duren sommige gedeelten nogal lang. Mijn smaak is (in korte tijd) toch wel erg veranderd, dat ik er nu opeens niet meer zo veel aan vind maar we leven ook wel in een tijd dat dingen heel snel veranderen. Ook niet zo erg, kwestie van wennen.
Ook bij deze film weer een enorm verschil in stemmen tussen hier en IMDb. Er is hier gewoon nauwelijks belangstelling voor. 3.0

avatar van gauke
3,5
De eerste van drie charmante, kuise en luchthartige romantische komedies met Doris Day en Rock Hudson. De laatste stond bekend als vrouwenidool en speelde de playboy. Later bleek Hudson homoseksueel te zijn en was hij het eerste bekende AIDS slachtoffer. Tussen hem en Doris Day was onbetwistbaar sprake van chemie; in deze film kibbelden ze eindeloos en vielen uiteindelijk als een blok voor elkaar. Michael Gordon had oog voor detail.

avatar van AmazingPP
3,5
Net gekeken vanaf de opgepoetste versie van de "100 years Universal"- Blu Ray editie. Vrij aardige film die nu best oubollig aandoet, maar dat mag dan ook van een film uit 1959. Deze film was in die tijd vrij pikant! Dit vooral vanwege de wat dubbelzinnige opmerkingen hier en daar. Ik vond voornamelijk Ritter de show stelen met haar gortdroge humor. Daarnaast zie ik Doris Day ook graag acteren. Hudson is (was) een ietwat te "glad" in zijn acteerwerk wat mij betreft. Dat hij homoseksueel was kan mij eigenlijk weinig of niks schelen. Hij doet zijn werk goed; aalgladde playboys spelen. De film is mierzoet, maar beter dan de meeste romcoms die nu (anno 2014) uitkomen. 3,5 *

avatar van soom
4,5
Erg fijn dit. Doris Day en Rock Hudson zijn écht een gouden duo, het evenwicht in hen is heel mooi. (Zij blond, hij donkerharig). Dat geeft voor mij echt wel een bepaald gevoel/idee. Ik denk namelijk dat tegenpolen elkaar aantrekken, en al was het zo dat meneer Hudson van de mannenliefde was, het is toch heel geloofwaardig allemaal, hij is een goed acteur. Waarschijnlijk net zo'n goed acteur als meneer Clooney vandaag de dag is. Maar sommige dingen zullen wij als gewonere mensen nooit weten, toch? Ghehe.

Doris Day is lieflijk, charmant en in de laatste paar scenes geweldig. (wát een feest om te zien wat er daar gebeurd, ik houd zoveel van dat soort verloop dat ik een warm gevoel voor de eindscenes niet kan tegenhouden. Heerlijk.) Verhaal is ongeloofwaardig, de uitvoering is heerlijk in een vorm gegoten. Thelma Ritter werkt hier wel goed, en de heerlijke sfeer van de '50-60' jaren doet de rest. Natuurlijk niet zaligmakend en hartstikke standaard, maar wat een geweldig koppel. Smelt.

avatar van Beertje45
4,5
Wat beter dan op een stormachtige, druilerige zaterdagnamiddag onderuit te zakken op de sofa met een oerklassieker in een genre dat nooit tijdgebonden blijft. Doris Day en Rock Hudson spelen heel goed op mekaar in, maar dé publiekstrekkers waren voor mij wel Thelma Ritter en vooral Tony Randall. Tony kennen fans vast ook van in de serie 'The Odd Couple'.

Tony Randall speelde jaren later toch zichzelf in The King of Comedy met Robert de Niro?

En die Thelma Ritter doet mij aan Ruth Gordon, als de moeder van Clint Eastwood in Every Which Way But Loose en Any Which Way You Can, denken. Beetje zelfde uitstraling.

Pillow Talk moet je inderdaad zien als luchtig amusement. Op de bank met zak chips en cola.
Sfeer van jaren 50 proeven.

Want dat kunnen films heel goed, je een inkijk geven in de samenleving van toen. En dat die vaak veel moderner is dan wat je nu in 2015 zou denken.
We voelen ons nu on top of the world. Nou, dat voelden ze zich in 1959 ook.

Toen waanden ze zich ook in de moderne tijd. In hun moderne tijd. Afgeven op vroeger heeft dan ook geen zin.

Moet je nagaan, mijn ouders keken als begin twintigers wellicht naar Pillow Talk.
Zulk soort gedachten komen bij mij op als ik naar zulke oude films kijk.

avatar van Mescaline
3,5
Mescaline (moderator)
Na meer dan 6 jaar eindelijk eens opnieuw bekeken en er weer van kunnen genieten! Dat heerlijke niks aan de hand sfeertje en de gezelligheid die de jaren 50 uitstraalt is echt genieten!
Rock Hudson, Doris Day en Tony Randall zijn 3 grote talenten die deze film naar een hoger niveau tillen! De geloofwaardige chemie tussen Hudson en Day en als goede tegenspeler Randall.
Morgen beginnen aan de andere 2 delen waarin deze 3 acteurs de hoofdrollen spelen, mooie trilogie!

3,5*

avatar van Kuck-x
4,5
Mescaline schreef:
Na meer dan 6 jaar eindelijk eens opnieuw bekeken en er weer van kunnen genieten! Dat heerlijke niks aan de hand sfeertje en de gezelligheid die de jaren 50 uitstraalt is echt genieten!
Rock Hudson, Doris Day en Tony Randall zijn 3 grote talenten die deze film naar een hoger niveau tillen! De geloofwaardige chemie tussen Hudson en Day en als goede tegenspeler Randall.
Morgen beginnen aan de andere 2 delen waarin deze 3 acteurs de hoofdrollen spelen, mooie trilogie!

3,5*


Prima tijdloos vermaak. Je bericht spoorde mij aan zojuist Pillow Talk voor de ikweetniethoeveelste keer te bekijken. Een film met een perfect tempo, geslaagde humor en een zeer subtiel opgebouwde en opgestuwde plot.
Ook de andere twee films met dit trio Day, Hudson en Randall zijn de moeite waard. Benieuwd welke jij de beste vindt...

avatar van Mescaline
3,5
Mescaline (moderator)
6 jaar geleden was mijn favoriet Lover Come Back, geen idee of dat dit keer weer zo gaat zijn.
Grappig dat mijn reactie je er weer tot aanspoorde om de film te bekijken, blijft een classic en is inderdaad tijdloos! Ik vind romantische comedy films van tegenwoordig maar weinig aan.

avatar van Kuck-x
4,5
Lover Come Back vond ik aanvankelijk de minste... Vooral waarschijnlijk omdat ik bij de eerste kennismaking al zo vertrouwd was met Pillow Talk. De films bevatten een zelfde soort maskerade van Hudsons kant, waardoor LCB op mij vanzelf minder origineel overkwam.
Later heb ik die waardering wel bijgesteld, want met name Doris Day vind ik bijzonder sprankelend in die film en er zitten klassieke humoristische scènes in.
Maar misschien bekoort Send Me No Flowers me nog het meest. Daarin is met name Randall uitmuntend, naast wederom meeslepende humor van Hudson en Day.
Het is gewoon lastig kiezen!

avatar van Mescaline
3,5
Mescaline (moderator)
Kuck-x schreef:
Lover Come Back vond ik aanvankelijk de minste... Vooral waarschijnlijk omdat ik bij de eerste kennismaking al zo vertrouwd was met Pillow Talk.

Bij mij was het toen precies omgekeerd, ik begon met Lover Come Back, daarna Send Me No Flowers en toen pas op het laatst Pillow Talk.
Randall speelt in deze film echt precies zo zelfde soort typetje als dat hij later ging doen in The Odd Couple, die serie ken je vast en zeker ook wel. 1 van mijn favoriete acteurs.

avatar van scorsese
3,0
Aardige film waar een gemeenschappelijke telefoonlijn van een man en vrouw voor veel ergernis zorgt. Niet bepaald origineel en ook het verloop is voorspelbaar, maar wel een vermakelijke opzet. Hier en daar is de humor wel gevat, maar grotendeels toch wat aan de brave kant. Rock Hudson en Doris Day zijn prima gecast, maar de leukste rollen zijn weggelegd voor Thelma Ritter en Tony Randall. Ruim 3.0 sterren.

avatar van wendyvortex
3,0
1959-Eastman-color-rom-com. Pure eye candy dus!
Verhaaltje stelt verder niet zo veel voor, maar de film is charmant, grappig en er zitten een paar kinky toespelingen in .... voor 1959 that is. Ik dacht dat dit de film was met de bekende telefoon-scene in bed, dat zal uit één van de latere Day/Hudson-films zijn, maar een soortgelijke scène krijgen we hier in de badkamer.

5,0
Dit vind ik een heel leuke komedie; goeie acteerprestaties, luchtig, spitse dialogen, heel entertainend allemaal. Ook de zijstapjes - scenes met de verloskundige - zijn hilarisch. Heb nog een tijd nagenoten van deze film. Voor mij 5 sterren waard in het komediegenre.

avatar van BBarbie
2,5
wendyvortex schreef:
(...) Ik dacht dat dit de film was met de bekende telefoon-scene in bed, dat zal uit één van de latere Day/Hudson-films zijn, maar een soortgelijke scène krijgen we hier in de badkamer.

Volgens mij komen de bed- en bad-telefoonscène allebei uit "Pillow Talk".

Gast
geplaatst: vandaag om 04:02 uur

geplaatst: vandaag om 04:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.