Genre/Thema Challenge

tbouwh als je the Others goed vond moet je zeker

The Awakening (2011) en El Orfanato (2007)

zien min of meer gelijkaardige films, misschien een ideetje voor later of een eventuele volgende challenge!!

leuk om te horen dat je als niet horror-fan (opletten wat ik zeg nu ) toch het horror-genre kan waarderen!!

joolstein nu doe je me wel heel veel zin krijgen om Haunter (2013) te willen zien , kijk dat vind ik nu zo leuk aan deze horror-challenge, dat we zo nieuwe horrorfilms leren kennen

#35. I Tre Volti della Paura (1963) - Horror - 92 minuten - FTV- 29-12-16

92+3= 95 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

94 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/20000/20706.300.jpg

Het giallo horror-drieluik van Mario Bava is met recht een klassieker. Boris Karloff introduceert aan het begin de drie verhalen. Dat is helaas een van de mindere dingen, iets wat duidelijk de tand des tijds niet heeft overleeft. En dan begint het eerste verhaal:

Il telefono: Een stijl-oefening in minimalisme alles speelt zich af in één kamer. Meisje is alleen in die kamer en krijg steeds mysterieuze telefoontjes waardoor er een constante claustrofobische sfeer hangt. (is dit een soort andere intrepetatie van Call-girl? ) Een duidelijk prototype voor een giallo script inclusief de seksuele spanning en een onverwachte twist.

I Wurdalak: is gebaseerd op de novelle The Family of the Vourdalak van Tolstoy. Ook verreweg de langste van de drie. Boris Karloff speelt hierin de vader/opa van een Russisch gezin. Deze heeft een bandiet gedood waarvan werd gezegd dat het een Wurdalak was. Hierdoor ontstaat er een griezelige atmosfeer met de vraag is de teruggekeerde vader nu wel of niet ook veranderd? Deze Russische variatie van een vampier dood alleen zijn geliefden en uiteindelijk eindigt dit dan ook in een luguber liefdesverhaaltje. Dit verhaal heeft trouwens ook nog een prachtige bewerking gekregen in La Notte dei Diavoli (1972)

La goccia d'acqua: Naar een verhaal van Ivan Chekhov en met een geniale griezelige atmosfeer. Verpleegster krijg het verzoek om een overleden oude vrouw aan te kleden voor de begrafenis. Nu is deze gestorven tijdens een seance, wat natuurlijk de nodige angst oplevert. Vooral de scenes in het grote landhuis zijn werkelijk prachtig om te zien! Een fantastische Gothic horror film.

Druk gehad afgelopen dagen, dus bij deze even een hoop recensies in één keer.

#13 Horror - Jacob's Ladder (1990) - 113 min - 250+ - FTV - 28-12-2016 - 2 punten (38 totaal)
http://91.207.61.14/m/uploads/v_p_images/1990/01/2345_6_screenshot.png
In Jacob’s Ladder volgen we een veteraan van de Vietnam oorlog die wordt geplaagd door flashbacks. Langzaam wordt zijn leven een grote nachtmerrie.

Jacob’s Ladder is een spannende en meeslepende Psychologische Horror. Het is zeker geen standaard Horror, er is een flinke dosis Drama en op de hallucinaties na is het meer een Thriller. Persoonlijk vond ik het ergens jammer dat uiteindelijk het bovennatuurlijke aspect wordt losgelaten, maar de Paranoïde X-Files achtige samenzwering in het leger mag er ook zeker wezen. Het einde liet me een beetje onzeker achter, was het allemaal een doom op zijn sterfbed? Door het doorbreken van de lijn tussen werkelijkheid en nachtmerrie en het einde, vind ik dat Jacob’s Ladder wel past in het rijtje Abre Los Ojos en Inception (alleen dan zonder de SF en met Horror).

De film is degelijk opgenomen, met enkele uitschieters in positieve richting (de surrealistische nachtmerries). Maurice Jarre maakt een erg mooie soundtrack, die vooral in de dramatische momenten werkt.

Tim Robbins speelde zijn rol zeer overtuigend en draagt de film volkomen. Het verhaal had net iets beter uitgewerkt gekund in de tweede helft, maar al met al vind ik dit toch wel een erg sterke film.

Aanrader.

#14 Horror - L'Étrange Couleur des Larmes de Ton Corps (2013) - 102 min - 51 st. - FTV - 28-12-2016 - 3 punten (41 totaal)
http://static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/the-strange-color-of-your-bodys-tears-2014/hero_StrangeColorOfYourBody_sTears-2014-1.jpg
“Meneer, wilt u een zuurtje?”

Ik had eerder Amer al gezien van Hélène Cattet en Bruno Forzani. Die film bevatte sterke elementen en de eerste helft was een nachtmerrieachtig meesterwerk. Helaas was de tweede helft erg saai en slecht. The Strange Color of Your Body's Tears viel zeker niet tegen en bevat weer die heerlijke stilistische Giallo stijl.

Een Deens-Franse man (Klaus Tange) komt terug van zijn zakenreis. Zijn vrouw is verdwenen, maar de deur van hun appartement zit van binnen op slot. Hij gaat op onderzoek uit en ontmoet de vreemde bewoners van zijn appartementen complex.

Hoewel deze film meer een rode draad heeft als Amer had, dwaalt de film geregeld af en zit hij vol van subplots die als korte films op zichzelf hadden kunnen staan. De opzet is helemaal Giallo, maar in de uitvoering is het meer moderne Giallo meets David Lynch. Het had wel wat hoe de film ontspoorde in nachtmerrieachtig surrealisme. Toch hoop ik ooit nog eens een moderne gestileerde film met een ‘normaal’ verhaal tegen te komen. Net als Amer (en de Giallo) zitten er veel obsessies met seksualiteit in de film verwerkt, van mij hoeft het nog steeds niet, maar het werkte hier wel beter. Het appartement met de geheime gangen deed me denken aan Inferno en The Beyond.

Uiteindelijk is die huisbaas (?) de Vlaming de moordenaar als ik het goed heb, in zijn Laura boekje zaten foto’s van alle vermoorde vrouwen. En de twee andere mannen worden door een ongezien iemand vermoord dus blijft er niet veel over. Erg vreemd gevoel toen er ook een paar Vlamingen voorbij kwamen, ik ben totaal niet gewend een artistieke film met Nederlands erbij te zien.

De Suspiria invloeden zijn wederom duidelijk aanwezig. Niet alleen hebben we de mooie Bavaëske kleuren met rood en blauw het meest prominent. Maar ook wordt hier net als bij Suspiria het sounddesign ingezet om Suspense te creëren, en ik moet zeggen dat het ook best creepy was af en toe door de geluidseffecten.

Visueel is de film een meesterwerk. Prachtige opnamelocaties met de Jugendstil-stijl in alles vertegenwoordigt, een knipoogje naar Argento die ook een liefhebber van deze stijl was? Mooie cinematografie, schitterend kleurgebruik en goede cinemascope opnames met veel close-ups en een aantal onmogelijke surrealistische shots. Soms is het een beetje too much (zoals ook in Amer), die splitscreens die a la Tarantino werden gebruikt en het zwart wit met weinig fps hadden van mij niet gehoeven.

Weer worden er een hoop oude Ennio Morricone en Bruno Nicolai soundtracks bijgehaald. Mooie muziek, al vond ik het niet altijd even passend.

Hoewel de film veel afdwaalt, soms vaag was en ik toch liever een normaal verhaal had gehad, mocht het surrealisme er best wezen. Een bijzonder fraaie ode aan de Giallo van onze zuiderburen. Inspirerend en toont maar weer aan dat Nederland nog wat kan leren van België als het op filmmaken aankomt.

#15 Horror -Haute Tension (2003) - 91 min - 250+ - FTV - 29-12-2016 - 2 punten (43 totaal)
http://static.rogerebert.com/uploads/review/primary_image/reviews/high-tension-2005/hero_EB20050609REVIEWS50601001AR.jpg
Door alle hoge waarderingen was ik wel nieuwsgierig geworden naar deze Franse Horrorfilm van Alexandre Aja. Frans is het zeker; chansons, lesbische romantiek, Citroën busjes, slachtingen in afgelegen provinciale dorpjes. De film verteld het verhaal over twee studentes die bij de familie van een van de twee op het Franse platteland gaan overnachten. Maar dan wordt de hele familie uitgemoord.

Het acteerwerk was prima, in het begin wel aardig drama en toen barstte de film los met Horror en zeer degelijke Gore. Tot aan de plottwist was het verhaal wel aardig, hetzij een beetje ongeloofwaardig (iemand die niet weet waar ze is en verwacht dat de politie haar kan vinden), maar na de plottwist klopt het gewoon niet meer. Hoe kan ze nou zelf de killer zijn terwijl ze boven op haar kamer zat toen de killer aankwam met zijn bus, waar komt de bus vandaan, hoe komt ze aan wapens, hoe kent ze de pompbediende in een plaats waar ze nog nooit is geweest…

De film was wel mooi opgenomen in cinemascope formaat (duidelijke John Carpenter en Giallo invloeden) en de Gore en make-up waren ook goed gedaan. Spannende momenten kent de film ook zeker, alleen jammer van het einde.

Aardige Franse Horror. Binnenkort À l'Intérieur en Martyrs ook eens kijken. Al moet ik wel zeggen dat alle moderne Horror die ik tot nog toe uit nieuwsgierigheid heb opzet me een beetje tegenvalt.

#16 Horror -The Curse of the Werewolf (1961) - 91 min - 49 - FTV - 29-12-2016 - 3 punten (46 totaal)
https://machinemeandotorg.files.wordpress.com/2016/10/curseofwerewolf1.jpg
Ik was al een tijdje benieuwt naar deze Weerwolf film van Hammer en toen vond ik een prachtige restauratie. De film verteld het verhaal over hoe de weerwolf Leon wordt geboren en hoe door woede zijn verandering wordt aangewakkerd.

Hammer geeft hier een geheel nieuwe invulling aan de mythe rond de Weerwolf. De wolf is namelijk de zoon van een verwilderde bedelaar en een vrouw die niet kan praten. Op zich leuk voor de verandering, maar geef mij maar liever het verhaal van de man die door een weerwolf gebeten wordt of nog beter een soort detective waar de hoofdpersoon er achter moet zien te komen wie de weerwolf is (Silver Bullet). Verder duurde het erg lang voor de film nou eens begon. Pas halverwege komt Oliver Reed opdagen. Hij levert een uitmuntend acteerwerk en beloofd hier al vroeg een groot acteur te zullen worden, met name de tragiek en de angst om zijn geliefde te verwonden beeld hij uitstekend uit. Helaas is het einde een beetje afgeraffeld en komt de wolf nauwelijks in actie.

De film is mooi geschoten en voor Hammer’s doen waren er veel opnames op locatie. De nachtschots waren erg sfeervol en de Weerwolf zag er goed uit. Prima muziek.

Al met al dus wat minder als verwacht, maar zeker geen slechte film uit de Hammer stal. Blijf ze toch leuk vinden die Hammer films. Met name de Dracula-film en The Hound of the Baskervilles vind ik nog steeds erg tof.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/70000/70409.jpg

Sudor Frio (2010) – 90min – 47stemmen – FTV – 30dec2016 – 3punten

horrorfilm van Adrian Garcia Bogliano, het verhaal verteld over een jonge man die op zoek is naar zijn vermiste vriendin, samen met een andere vriendin komen ze bij een huis terecht waar ze mogelijk verscholen (gevangen) zit, wat ze niet weten is dat er in het huis 2 oude toch wel heel gekke oudjes met nogal lugubere gedachten als het over folteren gaat wonen, de film is op sommige momenten knotsgek, geniaal en vooral luguber te gelijk, gore bloederige toestanden zijn er genoeg aanwezig, de special effects zijn best ok, angstaanjagende sfeer is er niet zoveel wel een goeie griezelige suspence, acteerwerk is ok, de rollen van de twee oude knarren is nog het best, twee karakters griezelig en komisch tegelijk, voor de rest een lekker goor en bloedderig horrorfilmpje 3,5*

24films:55punten

Ik moet me dan toch maar een keer wagen aan L'Étrange Couleur des Larmes de Ton Corps (2013) baspls, À l'Intérieur (1*) vond ik een bloedspektakel en Martyrs (2008) (3,5*) is voor zeker 80% ijzersterk, maar ook daar neemt gore op den duur de overhand, anders had het ruim boven de 4* gezeten bij mij.

33. Kuky Se Vrací (2010) - Familie - 95 m. (1p) - FTV (1p) - 31 st. (1p) - 29/12 - 3p (tot: 89 punt)http://www.expats.cz/content_files/2392/kuky-se-vraci.jpegLeuke geanimeerde poppenfilm over de avonturen van een versleten knuffelbeer genaamd "Kooky" die in de stort belandt en zijn weg naar huis terug probeert te vinden. Naast de schattige Kooky is de film sterk vanwege de fraaie manier waarop de poppen zijn geanimeerd. De overige poppen, die gemaakt lijken te zijn met gerecycled afval, zien er allesbehalve schattig uit en deden mij aan de Freggles denken. Als peuter had ik ook zo'n versleten knuffel, een ezeltje, die hopelijk nu Kooky gezelschap houdt . 3,5*

34. Ulvesommer (2003) - Familie (IMDb) - 87 m. (1p) - FTV (1p) - 38 st. (1p) - 29/12 - 3p (tot: 92 punt)http://img.ceskatelevize.cz/program/porady/1111548404/foto/07.jpg

Avontuurlijke jeugdfilm uit Noorwegen over een meisje die tijdens het bergbeklimmen gewond raakt en de hulp krijgt van een opgejaagde wolf. Op haar beurt helpt zij vervolgens die wolf om naar een gebied te gaan waar de jacht verboden is. Op zich een aardige film, maar niets hoogstaand, en zeker niet vlekkenloos. Zo is ze een week gewond en lijkt die week voor de rest slechts een middag te duren, er wordt over en weer geschakeld waarbij voor haar de tijd passeert en voor de rest de tijd stilstaat. Qua editing is dit erg slecht gedaan. De natuur wordt wel heel echt weergegeven, zo wordt er op wolven gejaagd en doden de wolven diverse dieren om aan eten te komen, voor dierenvrienden (en voor een jeugdfilm) bevat het behoorlijk wat dieronvriendelijke scenes met opengereten dieren. Misschien heel natuurlijk, maar minder prettig om naar te kijken. 2,5*.

https://images-na.ssl-images-amazon.com/images/M/MV5BMTU2NTc3NzQ0NF5BMl5BanBnXkFtZTgwMzc3NDYyNjE@._V1_.jpg

The Dorm (2014) – 79min – 9stemmen – FTV – 30dec2016 – 3punten

horrorfilm van Rachel Talalay, Vivian is een eerste jaars studente aan de universiteid, in het begin is ze een nogal verlegen persoon die zo weinig mogelijk wil opvallen, wanneer ze Sarah en haar vrienden leert kennen veranderd het volledig en ondergaat Vivian een ware metamorfose die eigenlijk niet zo een goede uitwerking heeft, de film is één groot griezelig psyhologisch spel die in elkaar zit van losse flasbacks en soms bizare scenes, de echte sfeer die je in een horrorfilm wil zien is te mager om te spreken van een goeie film, special effects zijn ook niet echt overtuigend, acteerpestaties zijn in het zelfde bedje ziek, kortom een film die je met gemengde gevoelens achterlaat van goed en niet goed.....2,5*

25films:58punten

Inderdaad, en ik vind het best interessant om te zien hoe dat velen toch afschrikt. Je bent er niet alleen in als je TND afkeurt omdat er uiteindelijk niets gebeurt (dat is een voorzichtige parafrase natuurlijk, het kan dat je dat zelf toch anders zou verwoorden). Ik vraag me zelf regelmatig af of een film áltijd een sluitend plot moet hebben. Wat mij betreft niet. Soms stoort het mij ook mateloos als een film te weinig verhaal heeft of als het scenario te beperkt is, maar niet bij style=substance. Ik haal uit dergelijke films, mits goed uitgevoerd, vaak enorm veel Zo ook uit TND, vind die thematisch en qua beeldspraak juist enorm rijk aan (latente) betekenissen.

Under the Skin was, meen ik me nu te herinneren, ook al zo'n geval waar we soortgelijk tegenover elkaar stonden (vind ik overigens alleen maar interessant en uitdagend hoor, verschillende smaken hierin )

#35. Akumu Tantei 2 (2008) - Thriller / Drama maar op IDMB Horror/ Drama- 94 minuten - FTV- 29-12-16

95+3= 98 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

45 stemmen: 1 punt

https://www.moviemeter.nl/images/cover/44000/44934.300.jpg

Held tegen wil en dank, Kyoichi is terug en wordt ditmaal ingeschakeld door Yukie Mashiro, een vijftienjarige scholiere die na het plagen van een medescholier nu zelf word geplaagd maar dan door nachtmerries. Afgezien dat dit een sequel is, heeft de film alleen Kyoichi Kagenuma als overeenkomst en is verder alles anders. De stijl, het thema en naar wat vermoed ook het budget. Ik miste namelijk de spannende moord-droom scene's, de gore en ook wel het weirde. Alles is vooral veel 'rechtlijniger' als dat dan mogelijk is met deze regisseur? Om aan te geven hoe groot het verschil ongeveer is, is het zoiets alsof je nu CSI moet gaan vergelijken met de Ghost whisperer. Maar het is wel een Tsukamoto en zijn verschrikkelijk mooie manier van filmen en vertellen. Hierdoor is de film wel zeker geslaagd. Cinematografisch is het werkelijk waar prachtig. Er hangt een heerlijke mysterieuze atmosfeer, tel daarbij op het prachtige acteerwerk van vooral Ryûhei Matsuda maar dit keer ook van de rest van de cast en je krijg wederom een unieke film. Zeker één die ver boven de gemiddelde dertien in het dozijn uitsteekt!

Leone is een fenomeen inderdaad heb zijn belangrijkste films natuurlijk al gezien een tijdje voor ik je hier op de site tegenkwam. Hitchcock vind ik vooral op filmanalytisch/technisch vlak erg interessant, de finesse zit hem tot in de luttele details Volgens mij hebben we daar ook allebei iets mee gedaan voor onze studie (ik heb een analyse van North By Northwest geschreven vorig studiejaar, en jij je PWS?). Een fantasy-liefhebber ben ik trouwens ook zeker, die waardering komt ook mede van alle boeken die ik las toen ik jonger was (Eragon, LOTR, Game of Thrones, Narnia). En iets als Pan's Labyrinth vind ik ook enorm de moeite.

Ik kan me goed voorstellen dat je met die verwachtingen enigszins om de tuin geleid was. Mystery valt mee idd, de mystery die er is komt voort uit de beeldspraak, en die is ten alle tijde weer gelieerd aan de thema's van de film... En over de horror heb ik me natuurlijk al uitgelaten

Toevallig gister El Orfanato gezien, en je bericht lees ik nu pas Review volgt later; in orde, maar lang niet zo goed als the Others (review the Others komt ook nog trouwens).

Andere gaat op de lijst voor later, thanks

Dat ik geen horror-fan ben, mag je gerust zeggen hoor maar er zit wel schot in. Daarnaast, wat ik al zei, ik kijk over genres heen meestal en vind overal favorieten.

# 2 - The Shining (1980) - Horror - 115 minuten - RV - 5165 stemmen - 30 december 2016 - 1 punt - Totaalscore : 3 punten.

https://qph.ec.quoracdn.net/main-qimg-dc80f0c57dfba0d3b33a1e2dfd226bdd-c?convert_to_webp=true

Ik houd meer van films die vragen beantwoorden, dan van films die vragen opwerpen. The Shining vind ik te vaag en te raadselachtig. Daardoor heb ik het altijd een matig filmpje gevonden. Toch is mijn waardering in de loop der jaren sterk gestegen. Kubrick's regie is gedurfd en bij vlagen geniaal. Hij tilt de standaard ghost story van Stephen King naar een hoger niveau. Het camerawerk van John Alcott is verbluffend. Met de schitterende opnamen aan het begin van de film als sprekend voorbeeld. De acteurs zijn allemaal in topvorm, waaronder de 6-jarige Danny Lloyd, die hierna nooit meer een film zou maken.

Kortom, ik verhoog mijn waardering van een zes naar een acht.

Het blijft enorm lastig (zoniet onmogelijk) om daar de vinger op te leggen waar de verschillen in waardering liggen. Film- (en kunst)beleving is heel persoonlijk, je eigen smaak, je persoonlijke ervaring en bagage, het standpunt/de visie waaruit je ernaar kijkt, je verwachtingen en of het je persoonlijk wel of niet raakt. We kijken allemaal door onze eigen gekleurde bril naar dezelfde film en beleven zo soms dus een compleet andere film .

https://www.moviemeter.nl/images/cover/14000/14496.jpg

Gothika (2003) – 98min – 1832stemmen – FTV – 30dec2016 – 2punten

horrorfilm van Mathieu Kassovitz, dokter Miranda Grey (gespeeld door Halle Berry) werkt als spycholoog in een ziekenhuis voor mentaal gestoorden. Na een zware storm en een auto-ongeluk word ze wakker in haar eigen ziekenhuis. Maar deze keer als patiënte. Ze word ook beschuldigd van de moord op haar echtgenoot. Vanaf het begin word je in het verhaal meegezogen, de spanning blijft de ganse film door duren zolang je niet duidelijk weet wat er nu echt is gebeurd, de weinige special effects zijn heel goed, sound&muziek en vooral de acteerprestaties zijn van een grote klasse, de film is één grote spannende zoektocht naar de waarheid met genoeg horrorelementen, heel sterke film die je op het puntje van je stoel doet zitten, een grote 4,5* voor mij

26films:60punten

35. Chopping Mall (1986) - Horror - 77 m. (1p) - FTV (1p) - 79 st. (1p) - 30/12 - 3p (tot: 95 punt)http://dailygrindhouse.com/wp-content/uploads/2014/12/choppingmallattack.jpg

Vanwege de grappige titel bekeken, wel met lage verwachtingen. Dat was wel de juiste aanpak want de film is niet heel bijzonder. In een shopping mall worden na sluitingstijd robots ingezet als bewakers, door blikseminslag krijgen die een eigen willetje, en die komt neer op het uitroeien van iedereen die ze tegenkomen, nachtelijke schoonsmakers, bewakers en een groepje vrienden die daar stiekem gaan rondhangen zijn hun leven dus niet zeker. Het is een aardige eighties B-slasher, al komen de robots aan chopping niet echt toe. De kills zijn wel grappig maar voor deze tijd wel wat braafjes en ontstijgen het B-niveau niet. Aardig als tussendoortje. 2*

Yoga Hosers (2016) - MovieMeter.nl - 88 min - ftv - 2 punten.

Matige film over twee vriendinnen die op een vrijdagavond moeten werken in de supermarkt. Het eerste gedeelte is nog wel vermakelijk, met hier en daar wel grappige dialogen. Het hele belachelijke plot omtrent de nazi's is totaal niet grappig. Verder wel leuk om de dochters van Johnny Depp en Kevin Smith aan het werk te zien hier (die overigens in het echte leven ook vriendinnen zijn).

Totaal: 58 punten.

#36. Trash Fire (2016) - Horror / Komedie - 91 minuten - FTV- 30-12-16

98+2= 100 punten

45 tot 119 minuten: 1 punt

FTV- 1 punt

4 stemmen: Te jong voor punten

https://www.moviemeter.nl/images/cover/346000/346696.300.jpg

Ik vond Richard Bates Jr. eerste film , Excision (2012) fantastisch maar nooit geweten dat hij een tweede film had gemaakt, enfin nu is hij al toe aan zijn derde film. En dat is een soort “Picket Fences Horror” oftewel je weet nooit wat er allemaal achter iemands deur afspeelt. Terwijl we misschien we wel nieuwsgierig zijn en het willen weten of misschien maar beter van niet? Daarnaast is er ook veel ruimte voor het onplezierige pessimisme van Owen. Wat blijkbaar ook in zijn familie zit? De film is verder vooral een zwarte komedie die maar minimaal iets van horror in zich heeft. We zien diezelfde Owen (Entourage’s Adrian Grenier) samen met zijn vriendin Isabel (The Final Girls’ Angela Trimbur) ze hebben al drie jaar een relatie waarvan alles niet zo soepel loopt maar de onverwachte zwangerschap brengt daar nogal verandering in. Nu wil zijn vriendin dat hij het goed maakt met zijn familie en dus gaan ze naar oma (The Others’ Fionnula Flanagan) en zijn verbrande zus (AnnaLynne McCord). Met alle gevolgen van dien, want Bates Jr. is goed bekend met rare verknipte personages en deze zijn dan ook nu weer rijk vertegenwoordigt. Zo goed als de eerste is het niet maar er is zeer goed acteerwerk en dialogen zijn zeer fijn, waardoor je blijf kijken. Fantastische zwarte humor, die soms flink raak was! En een charmant sfeertje waar je nooit helemaal je vinger op kan leggen. Al met al een redelijke film.

Tenebre (1982) - MovieMeter.nl - 101 min - ftv - <250 stemmen - 3 punten.

Tegenvallende film over een schrijver wiens moorden uit zijn boek werkelijkheid worden. Een wat rommelig uitgewerkt verhaal dat nergens spannend wordt en ook niet bepaald weet te boeien. Afgezien van het einde stellen de moorden ook niet al te veel voor. Na het zien van een aantal giallo-films, kan ik wel stellen dat dit niet bepaald mijn genre is.

Totaal: 61 punten,

https://www.moviemeter.nl/images/cover/38000/38683.jpg

Solstice (2008) – 90min – 295stemmen – FTV – 30dec2016 – 2punten

horrorfilm van Daniel Myrick, Sophie de tweelingzus van Megan pleegt op een dag zelfmoord, Megan gaat enkele maanden daarna samen met haar vrienden naar het buitenverblijf van haar ouders, daar aangekomen begint Megan de geest van haar overleden zus te zien, er gebeuren onverklare dingen en begint ze andere geesten te zien, door de volledige film is er een constante misterieuze spanning die je vast houd tot je de waarheid weet, alles in de film komt redelijk traag op gang en word heviger naarmate het einde naderd, echt super spannend word het nooit, griezelig evenmin, buiten de geestenverscheiningen en de overklaarbare dingen zijn er geen horrorelementen in deze film, gore toestanden evenmin, eigelijk is deze film maar een flauw afkooksel wat je normaal van een toch iets of wat degelijke horrorfilm mag verwachten, acteerprestaties zijn gewoon niet slecht maar ook niet goed, eigenlijk een horrorfilm van 13 in een dozijn ….2,5*

27films:62punten

The Awakening (2011) - Horror - 107 minuten – FTV - 30 december 2016 – 2 punten – Tussenstand: 24 punten – Totaal: 106 punten
http://www.slantmagazine.com/images/made/assets/film/awakening_1130_430_90_s_c1.jpg
Review: Prima film die helaas niet heel verrassend uit de hoek komt door films met eenzelfde soort verhaal, zoals The Others. Helaas had ik voor die tijd al gelezen dat het deels vergelijkbaar was. Als ik dit niet had geweten, was het mogelijk allemaal net iets verrassender geweest. Vandaar ook mijn keuze om de betreffende film in spoilertags te zetten.

Het verhaal wordt goed in beeld gebracht. Er was geen moment dat ik echt op het puntje van mijn stoel zat, maar hier en daar wordt de spanning toch wel goed opgebouwd. De beelden en de locatie is prachtig. Ik word echt meegenomen in de tijd waarin het zich afspeelde. De acteurs zetten hun rol voortreffelijk neer.

Ondanks dat het verhaal niet meer uniek is, is dit voor mij wel de beste uitwerking. Dit heeft met name te maken met alle punten die ik hiervoor aangaf. De schrikeffecten zijn zeer laag te noemen, vergelijkbaar met een kat die opeens uit de kast komt springen zeg maar. Toch vind ik dat niet zo heel erg, vind de schrikeffecten in een film toch vaak wat onnozel. In deze film worden ze sporadisch gebruikt, eigenlijk alleen wanneer het echt ‘nodig’ is. Het is dan wel weer jammer dat ze zelf al ruim van te voren incalculeert.

Al met al een goed onderhouden film, die helaas niets nieuws brengt. Het einde is wat aan de slordige kant, maar uiteindelijk wordt het wel duidelijk. Met name de uitwerking en acteerprestaties van deze film maken dat het hoog bij mij scoort. 4*.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/68000/68038.jpg

Devil (2010) – 80min – 1330stemmen – FTV – 30dec2016 – 2punten

horrorfilm van John Erick Dowdle, één van de betere films die ik in deze horrorchallenge heb gezien, alles wat je wil zien in een horror is aanwezig, sfeer, spanning, psychologische terreur, kills en onvervalste horrorelementen, acteerprestaties zijn heel sterk!!! schitterende film!! de film begint met een zelfmoord een persoon springt uit een raam vanaf het 21verdiep van een wolkenkrabber, daarna stappen 5 mensen in 1 van de liften van deze wolkenkrabber en komen halfweg vast te zitten in de lift wat dan volgt is een zenuwslopend spel met één van de vijf in het bezit van duivelse krachten!! voor mij een dikke 4,5*

28films:64punten

#17 Horror - Cosa Avete Fatto a Solange? (1972) - 102 min - 54 - FTV - 30-12-2016 - 3 punten (49 totaal)
https://image.tmdb.org/t/p/original/uPO08GF0kGznXLOURNrifcUwSF9.jpg
Een gymleraar van een Katholieke meisjesschool in Londen heeft een affaire met een leerling. Ze zitten samen in een bootje op de Theems als zij ziet hoe iemand wordt vermoord. Het blijkt een andere leerling te zijn en de gymleraar word meteen verdacht.

Cosa Avete Fatto a Solange? - in Nederland en België ooit uitgebracht onder de titel Was het verkrachting? - Een van de meest bekende Gialli's, die zich voor de verandering in Londen afspeelt en niet in Italië. De Angelsaksische setting mag er zeker wezen en de dubbing is dit keer erg goed. De acteurs praatte tijdens de opnames Engels en dus hadden de Britse stemacteurs geen moeite alles in te spreken.

Deze Giallo erkend zijn oorsprong in gele pulpboekjes, het verhaal is namelijk gebaseerd op The Clue of the New Pin van Edgar Wallace. Zodoende was het verhaal prima en had het wat weg van een Britse TV-Detective. Had beter gekund, maar ik ken tal van Gialli met een veel slechter plot.

De cinematografie was bijzonder netjes. Erg mooie shots in cinemascope. Heel af en toe had er een close-up meer gemogen, maar verder is het die prettige Italiaanse stijl. Mooie POV waar we in één shot zien hoe de killer inbreekt en iemand verdrinkt. Verder waren de verkrachtingen mooi in beeld gebracht, de moorden zelf en daarmee de gore was niet in beeld (maar gezien de omstandigheden snap ik dat ook wel). Mooie opnamelocaties in London.

Mooie muziek van Maestro Ennio Morricone. Prachtige melancholieke openingsmelodie en verder wat typische jaren '70 klanken. De meester heeft beter gemaakt, maar deze soundtrack mag er ook zeker wezen.

What Have You Done to Solange? is samen met Dario Argento's gialli een van de beste films in het genre. Veel van de gebruikelijke mankementen van het genre ontbreken en ondanks dat het verhaal beter/spannender had gekund was het onderhoudend genoeg om boeiend te blijven.

#18 Horror - Santa Sangre (1989)- 123 min - 134 - FTV - 30-12-2016 - 4 punten (53 totaal)
http://www.filmlinc.org/wp-content/uploads/2015/07/santasangre1.jpg
Mijn eerste film van Alejandro Jodorowsky. Ik was al lang nieuwsgierig naar het werk van deze veelgeprezen surrealistische filmmaker en Santa Sangre stond al langer op mijn Watch-list. Nu voor de Horror-challenge dan maar bekeken. Een ding is zeker, Jodorowsky was aan de drugs toen hij het script schreef, niet toen hij het filmde. Het plot is namelijk bizar, maar het is wel realistisch gefilmd op één enkele hallucinatie na.

De film verteld het verhaal van Feniks (gespeeld door Jodorowsky's zoons) die opgroeit in het circus van zijn vader. Zijn enige vrienden zijn de dwerg Alladin, de clowns en het doof-stomme mimespeler meisje Alma. Zijn moeder is de leidster van een cultus en als zijn vader vreemdgaat zweert ze wraak. Ze dood hem, maar verliest haar beide armen. Jaren later zit Feniks in een inrichting, maar dan komt zijn moeder terug en maakt hem tot slaaf.

Zoals ik al eerder heb gezegd heb ik niets met het circus (voornamelijk door het dierenleed) en al helemaal met dat glitter woonwagenkamp gebeuren uit de VS. Maar goochelaars en mimespelers vind ik dan wel weer leuk. Vond de kleine goochelaar en het mime-meisje erg aandoenlijk samen. Uiteindelijk loopt de film uit in een tragisch liefdesverhaal als zijn moeder iedere vrouw die mij meeneemt laat vermoorden. En dan dat briljante allerlaatste shot waarin Feniks voor het eerst zijn eigen handen weer kan bewegen als de politie ze vraagt om hoog te doen.

De film had die zelfde heerlijke Eurohorror-sfeer van de jaren '80 als bijvoorbeeld Phenomena van Dario Argento ook had. Hoe is dat te verklaren? Claudio Argento (de grote broer van Dario) is producent en Simon Boswell (Phenomena, Demoni 2, Deliria) maakte de muziek voor de spannende scènes. De verdere muziek is vooral Mexicaans en kan soms een beetje eentonig worden, maar opzich had het wel wat dat er steeds uit het niets een Mexicaans bandje op kwam duiken en er op straat steeds andere muziek te horen was.

Op het gebied van hallucinante beelden had ik meer verwacht, maar de beelden die er waren waren mooi geschoten. Het verhaal was trippy maar toch wel aardig uitgewerkt. Ondanks de macabere thema's bleef de toon luchtig en zat er zelfs veel humor in de film, soms was dat een beetje too much (die trans-bokser). Al met al een bijzonder aparte film en dat kan ik opzich wel waarderen. Ben erg nieuwsgierig geworden naar El Topo en The Holy Mountain, want Spaghettiwesterns en Katholieke symboliek zijn naast Horror ook geliefde thema's bij mij.

tbouwh en arno74 ik vind het best wel een interessant debat over stijl en subtance in horror (en mogelijk nog andere genres daar ben ik niet zo van op de hoogte). Ik denk wel dat horror zich het beste leent voor surrealistische films (zeker in geval van nachtmerrie). Ik kan dat soort films ook wel waarderen maar dan enkel als ik een voeling of interesse heb voor de behandelde thematiek. Ik moet wel zeggen dat het mij veel minder kan boeien dan vroeger toen ik nog hield van de complexiteit van de Aziatische horror. Tegenwoordig heb ik het liever wat eenvoudiger, beetje denkwerk mag maar ik heb eigenlijk een hekel nu aan films die een eenvoudig verhaal of concept nodeloos ingewikkeld maken. Of films waarbij het gevaar, monster enkel in het hoofd blijkt te zitten zoals bij The Babadook zijn een beetje zonde van mijn tijd. Ik hou net van het fantasy gedeelte en prefereer een echt monster of gevaar, hetgeen niet wil zeggen dat ik psychologische horror niet kan waarderen. Mijn favoriete psychologische horror zijn dan ook meestal gecombineerd met het paranormale (The Others, The Innocents bijvoorbeeld). Ook lijk ik minder geduld te hebben dan vroeger. Opbouw en karakterontwikkeling zijn wenselijk, maar een slakkengang zoals helaas alweer veel Asian horror vraagt teveel van mijn geduld voor een karige beloning. En voor de typische slashers eindelijk op gang zijn gekomen ben ik al lang aan het verlangen om wat anders te kijken of te doen. Geef mij dan liever een film van HG Lewis eenvoudig concept en je zit er meteen in, niet teveel gezever en activiteiten van tieners vooraf die me toch voor geen meter interesseren.

Ook moet je niet vergeten dat niet iedereen daar zin voor heeft om zich in de stijl of beeldspraak te verdiepen. En er zijn mensen die ook niet de bagage hebben om het te begrijpen. Wanneer dit soort films zijn ontstaan weet ik niet precies, maar ik weet zeker dat mijn 70+ ouders er geen jota van zullen snappen als ik hen achteraf niet zou uitleggen hoe het nu precies in elkaar zit. Ze zullen dat soort films ook nooit uit zichzelf kijken. Mijn moeder kon Cabinet of Dr. Caligari wel erg waarderen. Ik vermeld deze omdat het algemeen wordt gezien als de eerste langspeel horrorfilm en ook de eerste met een twist lang voordat mijnheer Shyamalala zogezegd vernieuwend was met zijn The Sixth Sense (een concept dat al verschillende malen eerder was gedaan).

Voor mij blijft film in de eerste plaats vermaak. Heb ik zin om me er meer in te verdiepen doe ik dat, maar Life is too short (voor mij althans) om alles in detail te gaan analyseren. Dat anderen dat kunnen en willen doen is leuk, kan ik misschien wel iets van leren. Maar soms moet je een kat gewoon een kat noemen

Maar naar jou toe Tim, ben ik wel blij dat je horror kan waarderen al is het misschien niet zozeer de films die de de meeste horrorfans hoog op hun lijstje zetten. Wat ik dan wel hoop is dat het je warm maakt om ook andere subgenres in horror te ontdekken. Naast de psychologische en gore heb je nog zoveel variaties daartussen. Horror is een rijk genre, voor mij het rijkste en dat lijkt me toch wel een van de redenen dat het zo populair is. Dat sommige mensen alle horror al afdoen als gruwel zonder verhaal of diepgang en in hun ogen bottom of barrel van de filmgenres lijkt mijn inziens vooral te stoelen op onwetendheid. Ik moet soms mij wel eens inhouden als ik zulke denigrerende reacties lees over horror.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/70000/70690.jpg

Sennentuntschi (2010) – 110min – 19stemmen – FTV – 31dec2016 – 3punten

horrorfilm van Michael Steiner, Drie eenzame bergherders gebruiken een kwade spreuk om een vrouw te creëren, maar hebben al snel spijt van hun slecht doordacht plan wanneer de vrouw tegen hen keert, heel sfeervolle film in een prachtig decor van de zwitserse alpen, sfeer is goed opgebouwd evenals de film het mistery rond het meisje blijft hangen tot het einde van de film tot je weet hoe de vork aan de steel zit, gore toesstanden moet je niet verwachten in deze film wel de onvervalste goeie ouderwetse horrorsfeer, acteerwerk is vrij goed maar had misschien iets beter gekund, maar voor de rest een heel sfeervolle horrorfilm 3,5*

29films:67punten

Ik vind het ook wel een interessante discussie. Hoewel ik zelf filmmakers als Dario Argento wel vaak style over substance vergeef (zijn films zijn visueel allemaal meesterlijk en qua verhaal niet allemaal even sterk), vind ik net als arno74 plot en inhoud toch wel belangrijk. Ik kan geen domme films met cliché verhaaltjes meer aanzien (al kijk ik ze nog te vaak).

Films als Suspiria en Inferno hebben niet echt een verhaal, maar dom en cliché is het allerminst. Giallo's en Slashers vind ik goed door de combinatie van cinematografie, moordscènes en vermaak, maar inhoud ontbreekt in dit genre helaas nog wel eens. Bij Horror is het toch voornamelijk sfeer dat voor mij het belangrijkst is, als de film sfeer heeft of spannend is en het verhaal niet storend dan is het al gauw goed. Mysterie trekt me heel erg aan, zowel in Horror als in Thriller. Bij films in het algemeen vind ik cinematografie denk ik het belangrijkst. Een film als Cinema Paradiso vind ik goed door de soundtrack, de cinematografie en de ode aan film zelf (maar het genre en verhaal doen me verder niet veel).

Het liefste heb ik een evenwicht tussen style en substance, met style mischien een heel klein beetje in de meerderheid. De films van Sergio Leone en Andrei Tarkovsky zou je daar onder kunnen plaatsen. Verder zie ik helaas veel te veel style over substance of substance over style.

Hoewel ik Asian Horror ook iets te traag vind, kan ik het opzich wel hebben. Tijdje terug veel Tarkovsky en Kurosawa gezien, maar lange zitten zijn het wel en snel doe ik het niet meer. Leone is een ander verhaal, hoe lang zijn films ook zijn, van mij hadden ze zo 2x langer mogen zijn. De films van Hitchcock analyseer ik met liefde (al zijn die echt langdradig). Ik ben dan ook jonger dan jou, Johan ik heb nog tijd zat. Al frustreer ik me wel steeds meer als ik een matige film zie, tijdverspilling.

Wat het neerkijken op Horror betreft ben ik het helemaal met alexspyforever eens. Het feit dat er veel domme zielloze Horror-troep gemaakt wordt, wil niet zeggen dat het hele genre zo is. Er wordt in mijn ogen veel meer Komedie-troep en Romantiek-troep gemaakt. Mensen doen te vaak alsof spanning of angst opwekken betekend dat een film niet serieus te nemen is. Vooral in Nederland is dat heel erg, Genrefilmmakers worden totaal niet serieus genomen. Sprak daar pas nog over met Jan Doense 'Mr. Horror'.

Ik ga hem meteen zoeken. De Zwitserse alpen vind ik een van de mooiste plekken ter wereld (ookal ben ik er nog nooit geweest) en een ideale locatie voor horror.

Caligari zag ik in de bios, was er niet weg van maar zie wel de waarde in de filmgeschiedenis (Duits expressionisme).

Ik ga niet proberen mezelf te identificeren met diehard-horrorfans inderdaad. Users als jij, Bas en joolstein hebben sowieso al gruwelijk veel meer gezien en zullen wellicht ook naar andere dingen op zoek zijn. Ik zal zien hoe ver ik reik, want niet alle typen horror zijn mijn ding. Met gore heb ik bijvoorbeeld vrij weinig, getuige i.i.g. ook mijn beperkte waardering voor een instant classic als The Thing.

Wat betreft beeldspraak etc., het klopt inderdaad dat het niet voor iedereen is weggelegd op zoek te gaan naar intertekstuele referenties, metaforen etc.

Voor mij ging een wereld open toen ik me eenmaal aan dat soort films ging wagen (straatje Lynch en meer, en nu een Refn dus bijvoorbeeld). Veel is ook veranderd toen ik op de Uni een vak over film volgde en een analyse moest uitvoeren, m’n blikveld is flink verbreed toen. Ik noem mezelf altijd wel een beetje een vieze intellectueel, maak het liever moeilijk dan makkelijk en geniet van films die aan het denken zetten en niet alles prijsgeven. Het gevolg is dat ik soms pretentieus overkomende dingen ga roepen en er zelfs halve analyses op nalaat, waar iedereen dan weer rustig over mag gaan vallen als ik ernaast zit;

En ja, ook voor mij is een film in de eerste plaats vermaak. Maar voor mij is het filosoferen, het analyseren en het detecteren van beeldspraak en andere ongein ook een bron van vermaak Ieder z’n ding en ik vind het weer leuk om te lezen hoe bv. jij en joolstein een film (vaak) meer rechttoe-rechtaan beoordelen, en op andere dingen letten.

Overigens, zoals je je nu uitdrukt zou ik je kijkbeurt voor TND nog rustig even uitstellen