menu

Whiplash (2014)

mijn stem
3,84 (1616)
1616 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Muziek
107 minuten

geregisseerd door Damien Chazelle
met Miles Teller, J.K. Simmons en Melissa Benoist

Andrew is een veelbelovende 19-jarige drummer die studeert aan een conservatorium in Manhattan. Hij wil echter niet zomaar een muzikant zijn. Achtervolgd door de mislukte carrière van zijn vader, die schrijver was, en de angst dat het wel eens genetisch kan zijn, droomt hij ervan om de top te bereiken. Vastbesloten om niet in de voetsporen van zijn vader te treden, oefent hij dagelijks tot zijn handen bloeden. De druk wordt nog groter als hij wordt uitgekozen om in de schoolband te spelen onder leiding van de beruchte muziekleraar Terence Fletcher

zoeken in:
avatar van Onderhond
1,5
Basto schreef:
Angst heeft een verlammend effect op creativiteit.

Maar angst is niet de enige/logische houding wanneer iemand met een persoon als Fletcher geconfronteerd wordt natuurlijk. De bedoeling van Fletcher is dat z'n leerlingen in hun opstandigheid zichzelf tegenkomen en vooruit helpen. Grenzen verleggen enzo.

Bij deze ene zal het leiden tot angst, bij een ander tot opstandigheid. Aan één systeem vasthouden is gewoon een loterij.

avatar van WB
4,0
WB
Heerlijke film met hoogstaand acteerwerk. Ik heb niet zoveel met het Jazz-genre, maar ik vond het in deze film zeker geen straf om te horen. J.K. Simmons speelt een voortreffelijke zuurpruim, en Miles Teller acteert ook boven zijn kunnen (tja, ken alleen de komedies van hem). Simmons is terecht genomineerd voor een beeldje!

Zeker een aanradertje deze film!

avatar van Nosje
4,0
Heerlijke film. Geweldige J.K.Simmons. Zeker een aanrader.
Onderhond en Basto, neem jezelf niet zo serieus. Het zal er in de werkelijkheid inderdaad anders aan toe gaan. Dit is een film mensen.

avatar van Basto
1,0
Laat ik mezelf maar serieuzer nemen dan jouw opmerking. Ik weet ook wel dat het een film is, maar als de regisseur mij niet weet te overtuigen, dan faalt hij. Ik ga niet alles als zoete koek slikken, dat doen er al genoeg hier.

avatar van Nosje
4,0
Basto schreef:
(quote)


Het is niet de werkwijze waar ik een probleem mee heb. Een portret over een strenge bandleider zou een magische muziekfilm kunnen opleveren. Maar dit was zoals user Onderhond beaamd een karikatuur. Uit niets bleek ook zijn liefde voor muziek. Het ontbrak volledig aan momenten dat hij ervan kon genieten als het wel goed ging. Dat had m al gauw een stuk menselijker gemaakt. Daarnaast leek hij over geobsedeerd met de drummers, waar er nog 20 in de 'klas' zaten. 'He pushed it too far, way to far.'

En dat is erg jammer, want als liefhebber van drum en jazz zag ik hier best naar uit.



Uit niets bleek ook zijn liefde voor muziek! Hij handelde juist op zijn manier vanwege de liefde voor muziek. Maar goed. Het kan natuurlijk dat je het zo niet bekijkt, je bent wel zwaar in de minderheid. Je hebt je mening en dat mag maar doe nou niet alsof de rest onnozel is als ze dit wel een goede film vinden.

avatar van Insignificance
3,0
Bloed, zweet en tranen op de drums. Good job. En wie de film gezien heeft, weet dat dat niet direct een compliment is. Ik ben althans niet helemaal mee in de jazz wereld die Chazelle hier schetst. Zijn keuze om Fletcher op te schalen tot een vuilbekkende beest pakt ongelukkig uit. Beetje een dubbel gevoel bij wat Simmons hier zoal aan het doen is. Vlammend, dat zeker. En hij boezemt angst in.

Hij speelt het voortreffelijk, dat is het niet, het is meer de rol an sich die niet echt lekker zit. Grotendeels in dezelfde stand met geselende dialogen, allemaal onder het mom van een werkwijze, maar wel in die agressieve mate dat het teveel overkomt als een geschreven personage. Vrij dodelijk voor een drama. De scène waarin hij vertelt over een overleden student werkt dan ook niet meer.

Daar komt die in de jazzclub nog eens bij. Vijf kwartier lang krijg je links en rechts aanwijzingen waarom hij doet zoals hij doet en toch voelt Chazelle blijkbaar de noodzaak om het nog eens letterlijk op te laten dreunen. Niet de enige keer dat z'n film een nogal lompe indruk achterlaat. Ook rondom Teller wil dat wel eens het geval zijn, maar zijn gepassioneerde drummer heeft wel een haakje.

Obsessief, alles moet wijken, iemand die van zich afbijt en samen met de maniakale drumsolo, heeft dat alles bij elkaar voldoende in zich om er iets meer dan een overwinning in te zien. Neemt niet weg dat je in de kern eigenlijk naar een sportdrama zit te kijken waar de talentvolle quarterback brouilleert met de te fanatieke coach en in de wedstrijd van het jaar alsnog uitblinkt. Het werkt gedeeltelijk.

3,0
Die laatste scene toch maar een paar keer opnieuw bekeken. Wat een knaller !
De rest van de film was ook wel ok. Maar het verhaal was op momenten iets te voorspelbaar en niet al te origineel. Het is vooral de manier waarop alles in beeld wordt gebracht dat de film echt wel interessant maakt.

Zeker de moeite waard dus!

avatar van kos
3,0
kos
Acteerwerk is top en de muziek.prachtig maar ik geloof het gewoon allemaal niet zo.

Leraar is echt veel te overdreven en de manier waarop zij elkaar naar het leven staan gaat nergens over.

Aan het einde heb je meer het gevoel naar een oorlogsfilm gekeken te hebben of zo. Beetje ingetogener mag best.

avatar van blurp194
3,5
Ik heb vroeger op school ook zo'n bullebak meegemaakt. Wat in de film nogal ernstig ontbreekt is het gevoel wat je krijgt als iemand anders het mikpunt is - bijna even angstaanjagend als wanneer je het zelf bent, want je weet dat je de volgende bent, maar daarbij komt nog eens het medelijden. Niet fijn. En over de motieven van de bullebakken twijfel ik nogal, het gaat toch vooral om mensen met een persoonlijkheidsstoornis wat mij betreft. Het idee dat je daar talent mee boven krijgt is nogal twijfelachtig.

De film is wel lekker singulier, dat heeft altijd wel wat. Jammer wel dat de muziek me absoluut niet ligt, en drummen nou ook niet bepaald mijn ding is. Miles Teller speelt wel erg goed (eh, ik bedoel als acteur, hoewel het drummen er perfect uitziet), en Simmons grotendeels ook - het is vooral zijn gedrag als dirigent dat me af en toe niet aanspreekt. Cinematografisch af en toe wat te opdringerig, dat had wat mij betreft wat meer op de achtergrond mogen blijven - de kracht van het verhaal wordt er niet door ondersteund.

5,0
De poster van de film doet al vermoeden dat je hier met iets bijzonders te maken hebt en dat klopt volledig. Zelden werd ik zo gegrepen door de film en dan vooral de twee mannelijke hoofdrolspelers Miles Teller en J.K. Simmons. Je gaat al vrij snel J.K. Simmons enorm haten om vervolgens in verwariing gebracht te worden door zijn tegenstrijdige gedrag. Is hij in en in slecht of ik dit slechts een houding? Hetzelfde geldt voor Miles Teller waar je heel veel compassie voor krijgt maar die daarentegen ook kanten heeft die niet in zijn voordeel pleiten. De cameravoering is meer dan eens geweldig hetgeen absoluut ook gezegd kan worden van de muziek in de film. Het is vooral de intense en soms ronduit afschuwelijke verstandhouding tussen beide hoofdrolspelers die deze film tot zo'n intense ervaring maken.

avatar van Dzonny
4,5
Drie elementen: rationaliteit, ambitie, druk.

Andrew is een rationele jongeman met een duidelijke ambitie.
Fletcher is het soort leraar dat alleen met het beste wil werken. Hij gaat op zoek naar het beste ensemble, en vooral naar de beste muzikant. Door zodanig veel druk op zijn leerlingen te leggen, scheidt hij al snel het kaf van het koren. Fletcher kiest zelf hoe hoog de lat ligt, zonder rekening te houden met de capaciteiten van zijn leerlingen. Zij die niet het nodige potentieel hebben, worden al snel aan de deur gezet. Is dit de beste manier om een groep jonge muzikanten op te leiden? Te zien hoe hoog je de lat legt zeker? How else is he gonna find another Charlie? Want dat is Fletchers finale doel, denk ik. Dat, en de softe aanpak uit de wereld helpen die in het beste geval tot middelmatige prestaties leidt.

De film is er naar mijn mening prachtig in geslaagd om de wisselwerking weer te geven tussen de rationaliteit van Andrew (ik verwijs naar het gesprek met zijn vriendin) en zijn ambitie en de druk die eraan vast hangt. Doorgaans slaagt Andrew erin om zijn doel voor ogen te houden en het nodige te doen om dichter bij dat doel te komen. Soms slaan bij hem de stoppen door en wordt het wit voor zijn ogen.

Twee uiterst interessante personages dus die bij mij op veel empathie konden rekenen. Te meer omdat de acteerprestaties ronduit excellent te noemen zijn. Ook de muziek is prachtig en de film bevat verdorie enkele straffe scenes.

Eén van de betere films die ik in tijden heb gezien!

3,5
De film wordt (zeer) hoog gewaardeerd door de critici en het publiek (hij staat maar liefst nr. 38 in de Imdb Top250), maar ik vond ‘m wat tegenvallen. De film gaat over een tirannieke muziekdocent die zijn leerlingen in zijn jazz-orkest hardhandig tot perfectie probeert te drillen waarbij de hoofdpersoon het unieke doorzettingsvermogen heeft om de gedroomde top te bereiken en is vermakelijk, omdat het de spanning aldoor weet vast te houden, waartoe het niet onbelangrijk is dat de jongen die de top wil bereiken het drumstel als zijn instrument heeft waardoor de door hem geleverde inspanning en pijn heel fysiek kan worden getoond (het bloed spat de hele tijd in het rond: zo hard zit de jongen de hele tijd het drumstel en daarmee zichzelf af te rossen). De film is al met al een soort mix van het typische gedril van soldaten door sadistische sergeants in oorlogsfilms en van de typische boksfilms waarin de hoofdpersoon zich telkens tot moes laat slaan (en ook verder een kutleven heeft) om uiteindelijk op basis van pure doorzettingskracht toch de top te bereiken en het succes te mogen smaken. Origineel is het dus zeker niet (afgezien dan van het feit dat de bekende clichés nu op jazz-muziek in plaats van oorlog of sport worden toegepast) en geloofwaardig is de film ook niet: als de jongen op weg naar een concert een zwaar auto-ongeluk krijgt, dan rent hij van de auto weg om toch nog te kunnen spelen, maar als hij dan zwaargewond een stok laat vallen wordt hij direct door de dril-docent van school gestuurd terwijl het dan toch duidelijk moet zijn voor de docent dat deze jongen de door hem gezochte ambitie en doorzettingsvermogen heeft (want de jongen baadt in het bloed terwijl hij achter het drumstel plaatsneemt). Kortom, een leuke film maar meer ook niet.

avatar van emmes
5,0
Eindelijk krijgt JK Simmons de rol die hij al zo lang verdient. Een meesterlijke film die roept om een encore maar toch op het juiste moment weet af te sluiten. Voor mij een van de films van het jaar.

avatar van Montorsi
3,0
Eigenlijk toch niet meer dan een aardig filmpje. Wat al is gezegd, maar het is er allemaal nogal te veel aan. Goed gespeeld en leuk om te volgen, maar het blijft allemaal nauwelijks hangen en echt bijster sterk uitgewerkt is het ook niet. 3.0*

avatar van Ace of Spades
2,0
Tja, Whiplash. Hier keek ik erg naar uit omdat ik zelf drummer ben dus ik was heel benieuwd wat hier van zou komen, ook al ben ik zelf niet persé een jazz-man.

Uiteindelijk is de muziek vooral de setting voor het verhaal wat verteld moet worden: de enige die je in de weg staat bij het verwezenlijken van je dromen ben jezelf. Maar de muziek speelt natuurlijk wel degelijk een belangrijke rol.

Een groot, maar begrijpelijk, minpunt van de film lag bij het drummen. Hoewel de opgenomen drums echt meer dan prima waren, was het gewoon té duidelijk te zien dat Miles Teller dit zelf niet drumde. Dat is begrijpelijk, maar wel enigszins teleurstellen en dat deed voor mij ontzettend af aan de ervaring van de film. Het gebeurde te vaak dat je dingen hoorde die niet werden gespeeld of dat hij dingen speelde die je niet hoorde. Ik snap dat het erg lastig is om dit goed te doen omdat je dan een zeer getalenteerde jazz-drummer moet vinden die ook nog eens meer dan prima kan acteren, maar toch vond ik dit wel erg jammer.

J.K. Simmons speelt natuurlijk een geweldige rol maar in mijn ogen is het soms toch net even wat too much. Ik geloof best dat er radicale docenten zijn maar ergens vind ik dit ongeloofwaardig worden. Alle muzikanten pikken het zomaar wat er gebeurd en het heeft hoe dan ook een negatief effect op de band. Ik las laatst ook een interview met Peter Erskine hierover waarmee ik het wat dit betreft eens ben. Een uitspraak van deze Erskine was ook dat er totaal niet terug kwam dat het ook gewoon geweldig is om muziek te maken en dat ben ik wel met hem eens. Dat kwam er totaal niet uit bij de film (misschien bij het allerlaatste pas?) en dat vond ik toch ook wel doodzonde.

En nog even over dat ongeluk, ik weet het niet hoor maar dat zat wel op het randje van ongeloofwaardigheid. Ik snap best dat een auto tegenwoordig aardig wat kan hebben en dat Neyman aardig wat adrenaline in zich had om alsnog er uit te kruipen en zijn sticks te pakken om vervolgens nog naar de zaal te sprinten en te gaan drummen.. Maar dat kwam mij een beetje te ongeloofwaardig over. Had er dan nog iets achter aan geplakt dat hij gelijk knock-out was gegaan er na want dit vond ik een beetje belabberd.

Het slot was door velen bejubeld en ik verwachtte dan ook heel erg veel er van. Te veel. Ik snap de boodschap die het einde wil overbrengen maar toch vond ik het allemaal maar wat slapjes, met name ook door wat ik in de tweede alinea naar voren bracht.

Voor de rest vond ik het een prima film hoor. Was mooi geschoten, ging in een lekker vlot tempo door, de acteurs waren allemaal prima.

Sorry voor het ongeorganiseerde schrijfwerk, misschien kom ik binnenkort terug om het even iets beter te verwoorden.

avatar van koko28
5,0
Subliem !!!

avatar van Actarus
4,5
Ik hou helemaal niet van Jazz, maar dit was een stukje wervelende cinema...uitstekende acteurs en uitmuntend camerawerk!

avatar van Macmanus
3,5
Prima film.

Hoewel de oscars niet per se bekend staan om hun kwaliteit, is de nominatie voor deze film eerder een vloek dan een zegen. Vooral omdat je er toch in gaat met bepaalde verwachtingen. Of je krijgt iets unieks of zo een typische gelikte Hollywood verhaal. Eigenlijk hoort deze film in beide categorieen niet thuis. Maar voor een jonge regisseur aan het begin van zijn carriere een meer dan verdienstelijke film.

Vooral de main focus op het drummen werkt sterk. Snel in de film krijgt hij een liefde, maar de film gaat er verstandig mee om. Door de wat over de top manier van doorgaan, komt de climax lekker aan. Het is niet subtiel maar ik waardeer het wel. Je voelt daardoor wel de intensiteit van het maken van de muziek.

Acteurs doen het prima. Zie ook niet helemaal de overdreven lof voor Simmons. Lijkt me vooral een grote gun factor in schuil gaan. Maar slecht is het zeker niet.

3.5 sterren.

avatar van Linjo
4,5
Wat een sterke film! Echt van genoten, sterk geacteerd van beide hoofdrollen! Had weinig verwachtingen, dat scheelde misschien wel

avatar van arno74
1,5
Oef. Zwaar bekroonde film, ik had niet eens hoge verwachtingen, maar dan krijg je dit voorgeschoteld...

Hoe kon deze film toch zoveel nominaties en prijzen in de wacht slepen?

- In de film werken de personages zich rot om het juiste tempo te vinden, maar in de film zelf is het juiste tempo ver te zoeken. Enige reden dat ik niet in slaap viel was de enorme hoeveelheid lawaaierige gedrum.
- Een film over muziek waar beeld en geluid niet synchroon lopen. Al in de eerste scène valt het meteen op dat de muziek niet overeenkomt met het gedrum in beeld. Slechte playback... Onaanvaardbaar voor een film met drummen als onderwerp.
- Het geluid is nog best slecht ook, zeker als ik het vergelijk met het gedrum uit Birdman.
- Alsmaar wordt alles verschrikkelijk overdreven, zo nep...
- De ongeloofwaardige playback acteerprestatie van de hoofdrolspeler draagt daaraan bij.
- Met veel geschreeuw, gegooi, gescheld, bloed, zweet en tranen wordt het neppe weggemoffeld.
- Geen ruimte voor subtiliteit, de film is heel doorzichtig, alles wordt voorgekauwd zodat je het niet over het hoofd ziet (de obsessie van de hoofdrolspeler voor muziek wordt weergegeven door het dumpen van zijn vriendinnetje, het bloedend na een ongeluk drummen..., dat de leraar heel anders is buiten de klas wordt weergegeven door hem vriendelijk te laten doen tegen een klein meisje, de hoofdrolspeler heeft geen steun thuis en ook dat wordt verschrikkelijk overdreven in beeld gebracht, enz. )

En dan heb ik het niet eens over het onzinverhaal dat om groot te worden je iemand nodig hebt die je uitscheldt, dingen naar je hoofd gooit en je de dood in probeert te jagen... wat een boodchap...

Uit een short - Whiplash (2013) - een langspeelfilm maken is hier niet echt goed gelukt wat mij betreft. Deze film hadden ze aan Aronofsky over moeten laten, die weet hoe je obsessie geloofwaardig in beeld moet brengen, en dan had het wel een meesterwerk kunnen opleveren. Nu niet. Een magere 1,5*

avatar van John Milton
4,5
Lag dat geluid niet gewoon aan je pindakaasversie, arno74? Ik had daar in de bios namelijk absoluut geen last van. (Al kunnen daar natuurlijk ook issues optreden)

Gaat het niet wat ver om asynchroniteit meteen de filmmaker aan te reken, in plaats van degene die voor de vertoning ervan verantwoordelijk is?

avatar van synec
Vind het geluisprobleem ook een vreemde opmerking. Nooit synchroon problemen gezien en vond het geluid namelijk een van de film zijn beste troeven. Het werd dan ook terecht genomineerd voor beste geluidsmontage bij de oscars en won zelfs nog net de bafta voor beste geluid... En dat is zeker niet voor niets zo. Zeker dat het niet aan je versie lag?

De short van Whiplash werd trouwens gemaakt door dezelfde regisseur, oorspronkelijk zelfs enkel met het idee om zo aan meer funding voor deze te kunnen raken.

avatar van nepdance
4,0
Okay er is al veel gezegd en ik zal daar niet een heel verhaal aan toevoegen. Ik heb nou eenmaal een zwak voor dit soort films en vond dit echt wel één van de betere. De film heeft zo z'n ongeloofwaardige/aangedikte momenten maar met name het acteerwerk en de muziek bleven naar mijn menig erg goed overeind. Het einde vind ik subliem al is het misschien wat overdreven maar wel nodig om het plaatje compleet te maken! Had wel een halfje meer willen geven maar die is gesneuveld door het wel erg grove taalgebruik in deze film. Jammer...

avatar van arno74
1,5
John Milton schreef:
Lag dat geluid niet gewoon aan je pindakaasversie, arno74? Ik had daar in de bios namelijk absoluut geen last van. (Al kunnen daar natuurlijk ook issues optreden)

Gaat het niet wat ver om asynchroniteit meteen de filmmaker aan te reken, in plaats van degene die voor de vertoning ervan verantwoordelijk is?


Ik denk niet dat de bioscoop aan pindakaas doet, dus daar kan het niet aan gelegen hebben Ik vond het echt een wereld van verschil met het geluid van Birdman. Kan natuurlijk aan de bioscoop liggen, al zou ik dat wel vreemd vinden, vond het geluid nogal dof klinken. Ik zou wel graag het gedrum uit beide films naast elkaar willen zetten, volgens mij zit daar een enorm verschil in.

Wat die asynchroniteit betreft, die is er alleen als er gedrumd wordt, als mensen praten loopt het gewoon synchroon, het heeft dus niets met de vertoning te maken. ik vind dat echt onaanvaardbaar bij een film die over drummen gaat. Het is hetzelfde als dat je een film maakt over een zanger en continu kunt zien dat de hoofdpersoon aan het playbacken is. Zoiets mag bij zo'n onderwerp niet gebeuren. Er wordt in de film heel vaak op het drumstel ingezoomd en dan mag je verwachten dat wat je hoort ook overeenkomt met wat je ziet, en dat is totaal niet het geval. Zo moeilijk is het toch niet om als er op het drumstel ingezoomd wordt om dan een echte musicus te laten spelen en het live op te nemen? Het maakt mij echt niet uit of de handen die dan in beeld komen van een acteur of een musicus zijn, dat zie ik toch niet, als beeld en geluid maar met elkaar overeenkomen.

Zie ook de recensie van Ace of Spades, die is het ook opgevallen.

avatar van John Milton
4,5
Hmmm. Ok, ik geloof je hoor. Het is mij totaal niet opgevallen (gelukkig).

avatar van LPereboom
4,0
Intense film, met de hoofdrol voor Simmons! Wat speelt die man fantastisch, ook Teller speelt boven zijn kunnen.. ik had de film misschien nog beter verwacht, daarom maar een 8, ik ben sowieso nie echt op de hoogte van de jazz muziek ( in deze film stoorde dit totaal niet) je word meegezogen in de adrenaline van de film. Een verdiende nominatie voor verschillende beeldjes!

avatar van Ace of Spades
2,0
Als het je niet is opgevallen dat het drummen niet gelijk is met de audio dan is dat alleen maar mooi maar zelf als drummer was het gewoon schrijnend op veel momenten. Ik snap dat je voor veel van die dingen een muzikanten of drummersoor moet hebben maar sommige dingen waren echt wel heel duidelijk. Dan zie je op het scherm dat de drummer gewoon de Groove begint op de hihat en snare, vervolgens hoor je eerst een paar toms voorbij komen alvorens de groove begint.

Ik ben het eigenlijk wel eens met arno74. Sorry John Milton! Hahaha.

avatar van John Milton
4,5
NP! Ik weet niets van percussie/drums, alleen iets van home audio en hifi. Asynchroniteit valt me bij spraak meteen op, maar bij drums zou het kunnen van niet hoor. Ik sluit het zeker niet uit, zal er eens op letten tweede keer!

avatar van Ambush
3,5
Gave film. Houdt je op de één of andere manier toch een in spanning. Vooral interessant vond ik hoe de visie van Fletcher naar voren wordt gebracht. Daarnaast is het einde naar mijn mening precies goed.

avatar van HarmJanStegenga
3,0
'Whiplash' is mijns inziens absoluut een mooi geregisseerd geheel. De film ziet er goed uit, er wordt goed geacteerd en regisseur Chazelle weet op bepaalde momenten de spanning erg goed op te bouwen.

Toch heb ik wel een paar probleempjes met de film. Ik geloof niet in de wijze van dirigeren/lesgeven van Fletcher. Tuurlijk wil Andrew de beste worden en Fletcher gelooft dat dit de manier is om dat uit mensen te halen, maar ik trek bepaalde keuzes niet. Fletcher gaat veel te ver en Andrew pikt teveel - de sadist in mij had echt allang boven gekomen. En ja, als-ie echt de beste wil worden, lukt dat ook wel zonder de zogenaamde ''hulp'' van deze vreselijke man - die soms wel érg grappig uit de hoek komt, trouwens.

Vond het einde wel redelijk indrukwekkend, al is het ietwat voorspelbaar en dubbel. Mooi gemaakt en knap gedrumd, maar Fletcher die natuurlijk al weet dat Andrew het gezegd heeft en hem op één of andere manier daarvoor wil wreken op dat grote podium? Het zal. De zelfmoord van de andere student van Fletcher en het moment dat hij ook daadwerkelijk in tranen voor de klas staat vond ik ietwat misplaatst. Daar kon ik niet zoveel mee. Gelukkig weet Chazelle het vermakelijk te brengen allemaal.

Ik wist van te voren niet echt wat ik moest verwachten van deze prent. 'Whiplash' is me niet tegen gevallen, maar ik zie er absoluut niet het meesterwerk in, zoals vele anderen dat wel doen. Mooi voor een keer.