Rosemary's Baby (1968)

Ach welnee... de broeders van de satanskerk met een lange lens op de camera laten aflopen. Slomo ook nog.

Tagline: "In a world where Satan rules...:"

En aan het einde pakt Rosemary een machinegun en schiet de hele klerezooi overhoop. Buscemi als de Duivel natuurlijk.

De grindhouse versie

Sfeervolle film, die me toch wel verraste. Hoe het verhaal wordt opgebouwd is uniek. Het gaat lekker traag, er gebeurt niet veel, en toch is het geen seconde saai. Dreiging hangt continu in de lucht, zonder dat het er te dik opligt of onrealistisch wordt. Een paar plotwendingen zijn natuurlijk behoorlijk voorspelbaar, maar dat doet er niet toe - gewoon een sfeervolle, subtiele en fijne horrofilm. Ook leuk datt er amper iets echt engs in beeld wordt gebracht, en dat het toch wel een beangstigend effect heeft. Ruime 3,5*

Interessant maar cliché concept, matig acteerwerk, weinig spanning en een zeer duf einde. De meeste films van vóór 1980 kunnen mij gewoon niet bekoren.

Nu misschien wel, toen niet.

Ik wou zeggen. Noem een soortgelijk concept die eerder was?

Niet echt. Vanaf de jaren 40 ofzo zijn er al dergelijke films geweest, maar dat waren meer van die theatrale cult films, en stomme films. Geen speelfilm zoals we die nu kennen.

Ik weet er geen te noemen, maar ze zijn er zeker. Je zult verbaasd zijn hoe vroeg men al films maakte met dergelijke concepten. Maar goed, The Omen kwam in 1976. Wel later dus, maar een soortgelijk concept.

En hoe weet je dat dan? Ik dacht dat films van voor 1980 jou niet konden bekoren. Kwel je jezelf dan toch met het kijken naar, voor jou waarschijnlijk verschrikkelijke, stomme films en theatrale cultfilms?

Voor 1960 zaten de jaren '50. In die tijd waren de mensen geloviger dan nu en in de tijd daarvoor al helemaal. Verhalen over Satan en duivelsverering waren toen echt niet bij bosjes te vinden.

Heb je überhaupt het boek gelezen? Namelijk een erg goed geschreven verhaal. Film weet zeer zeker de sfeer te benaderen.

Heb ik dan beweerd dat ik stomme films en cultfilms leuk vind, of dat ik de hele film heb gevolgt? Ik heb stukken van dergelijke films gezien vanwege het thema en de esthetische waarde. Het zijn verder inderdaad geen films die ik kijk omdat ik ze zo geweldig vind, want de absentie van een dialoog maakt het voor mij al geen amusement meer. Maar goed, een film als Begotten heeft diezelfde waarde en ik vind het een waar meesterwerk, maar vraag mij niet de hele film door te kijken want dan val ik in slaap.

Dergelijke films kom je trouwens ook nog wel eens tegen op youtube. Films over duivelvereering werden al vroeg gemaakt, maar zijn vaak onbekend gebleven door de schokkerende inhoud. Ik ben kunstenaar voor een band uit Amerika genaamd Teratism, en zij hebben toevallig ook een van die cult films gebruikt als video clip. Ik vind er momenteel geen spoor meer van op youtube, maar goed, het was er wel...

Verder heb ik nog iemand gevraagt voor een naam van een film van vóór 1970 over de duivel, en ik kreeg de naam "Häxan" te weten. Stomme film over duivel vereering uit 1920. Told ya...

Dus door één film, die je van horen zeggen kent, maakt deze film een cliché verhaal? Ik geloof ook best, dat er films zijn van voor 1970 (?), die iets met Satan of duivelsverering te maken hebben, maar nog steeds niet bij bosjes.

En ik lees hier net op MM, dat Häxan meer een documentaire is met nagespeelde verhaaltjes. Ik denk niet, dat ze lijken op het verhaal van Rosemary's baby.

Doe nu maar niet zo uit de hoogte Medansavamhel. Je weet dus niets te noemen, maar refereert wel naar bepaalde filmperiodes. Ik heb wel aardig wat films uit die periodes die je noemt gezien en films met hekserij e.d. kwamen gewoonweg niet voor. Je lult uit je nek. Heeft te maken met de Hayes code die dergelijke thema's in films niet toeliet. Je hebt wel wat films met heksen in de klassieke zin (the Wizard of Oz). Maar niet in een hedendaags realisme, zoals hier. Daar gaat de film uiteindelijk om en dat maakt het scary. Vond Susperia uit 1977 ook heel sterk, maar was ook heel anders dan deze film.

Je had je eerder kunnen richten op paranoia thrillers in plaats van het woord 'hekserij'. Had je je er misschien nog enigszins uit kunnen redden. Daar zijn er wel al meerdere van geweest. Dat doe je niet. In plaats daarvan kom je met een wapenfeit die je van iemand anders hebt gehoord en dus niet zelf kon bedenken en je klaarblijklijk ook geen enkele kennis over hebt, behalve dat het over hekserij ging; heel zwak. De film die je noemt, ken ik wel en lijkt me erg interessant. Het is alleen wel een docu die verder in niets zal lijken op Rosemary's Baby. Die film gaat over hekserij door de eeuwen heen. Lijkt echt in niets op de uitwerking en de ideeen achter deze film.

Wees nu maar concreet met je voorbeelden, want je zet jezelf voor schut. Er is niets wat aannemelijk maakt dat RB cliche was. Zelfs de latere films die je noemt lijken amper op RB. Geef links, noem titels en doe alsjeblieft niet zo uit de hoogte, want je weet niet waar je over praat.

Het is niet onwetendheid dat mij kwelt, maar het feit dat ik geen spoor terug kan vinden van de films die ik heb gezien. Ik ga niet zomaar iets vertellen als ik niet zeker weet dat het er is. Je hebt gelijk dat de oudere films die ik heb gezien wat constructie betreft nergens lijken op Rosemary's Baby, aangezien ze zich kenmerken in de ritualistische aspecten. Het zijn simpelweg theatrale voorstellingen van sabbats en dergelijke, en geen echte speelfilm als Rosemary's Baby. Daar moet ik je helemaal gelijk in geven en in dat opzicht bestaat er - zo moet ik toegeven - voor zover ik weet geen speelfilm met precies hetzelfde concept vóór 1970. Wel erna uiteraard, maar dat werd al erkend.

Waar ik echter op doelde (en wat ik niet op een tactische manier heb uitgelegt) is dat het concept van een Satanskind in een menselijke omgeving al eerder in de (underground) filmwereld voorkwam.

Häxan is inderdaad geen accuraat voorbeeld, maar wel een voorbeeld van het feit dat dergelijke ritualistische aspecten al vroeg in films voorkwamen, terwijl er net beweerd is geworden dat dit vóór de jaren 50 niet bestond. Ik moet toegeven dat ik verder niet accuraat ben geweest en inderdaad faal concrete voorbeelden te noemen. Zoals ik al zei, ik heb een aantal van die films gezien, maar ik weet geen namen en ik vind verder ook niets op Internet.

Niet helemaal van horen zeggen... ik heb een aantal scenes van Häxan gezien een jaar terug, maar zoals de andere filmpjes die ik zag wist ik de naam er niet meer van. Vandaar dat ik een vriend vroeg "weet je de naam van een film betreft de duivel van vóór 1970?" in de hoop dat ik met concrete voorbeelden kon komen. Het is inderdaad geen speelfilm en niet exact het concept van Rosemary's Baby. Ik heb enkel willen bewijzen dat het concept van een duivelskind in een menselijke omgeving, en zo ook offers in naam van Satan, al eerder voorkwamen in de filmwereld.

Let ook, als ik spreek over een concept wilt dat niet zeggen dat ik spreek over precies hetzelfde verhaal. Het wilt enkel zeggen dat het dezelfde thematiek betreft. Dat kan vrij abstract blijven. Zo heeft ook The Omen hetzelfde concept als Rosemary's Baby terwijl het verhaal totaal verschillend is.

Ik heb trouwens wel het gevoel dat Rosemary's Baby hoog scoord enkel omdat het de eerste speelfilm is met een dergelijk concept, en daarbij een hoge cult waarde heeft. Ik weet zeker dat als deze film in 2000 gemaakt zou zijn, het een score onder de 2,5 zou krijgen.

Ik heb een vriend van mij gevraagt die een echte kenner is. Hij weet verder ook niet veel namen maar erkent wel dat hij zwart/wit films heeft gezien uit de jaren 40. Hij gaf mij een link: http://www.imdb.com/keyword/satanism/

Hij heeft een grote collectie dergelijke films op zijn PC waar bijna niet aan te komen is, Op een later tijdstip kan ik hem vragen mij wat namen te geven mochten jullie meer bewijs nodig hebben.

En ook weer bij je link; Er zitten wel films van voor 1970 bij, maar nog steeds op één hand te tellen. Ik heb overigens nooit beweerd, dat ze niet bestonden. Maar als je zegt, dat RB cliché is, wil ik graag weten op welke film, die je al gezien hebt, je dat basseert.

Kijk, Dracula is een verhaal uit de 19e eeuw. Oudste verfilming die ik heb gezien is uit 1920 (Nosferatu). Dracula betekent letterlijk Zoon van de Draak (=Duivel), maar hierbij houdt elke vergelijking met RB op. Het hele verhaal heeft hier niets mee van doen; totaal verschillend.

Ik score RB niet hoog vanwege, dat het de eerste film is met een dergelijk concept. Ook niet vanwege het verhaal, wat je in deze tijd van mijlenver ziet aankomen. Maar wel vanwege de sfeer en de geloofwaardige acteerprestaties. Film benadert, echt heel knap, de sfeer van het boek. En dat échte jaren '60 sfeertje maakt het geheel compleet.

Geloofwaardigheid, niet op realisme.

In principe komt dat in dit geval op hetzelfde neer. Erg geloofwaardig vind ik het ook niet.

Niet waar, maar deze discussie voer ik al te vaak hier op MM. Maar goed nog één keer dan. Realisme= zoals het in de realiteit is. Geloofwaardigheid= Zo neergezet, dat je het gelooft, of het nu realistisch is of niet. Je zegt iets over oude mensjes, die eruit zien als Christenen en dat dat niet strookt met jouw idee over Satanisten. Ik denk niet, dat Rosemary erin zou trappen als die lui eruit zagen als bijv. gecorpsepainte hardrockers. Maar als je kijkt naar bijv. de KKK-leden in Amerika, zien die er vaak ook uit als normale, en zelfs Christelijke, mensen. Wat mij verder opvalt bij oude mensen, is dat ze hun geloof laten vallen, de stap naar Satanisme is dan klein. Kortom; ik stoor me niet aan het uiterlijk van de duivelsaanbidders in deze film.

En tot die tijd lul je uit je nek. Sorry.

Het internet is ook nog al iets. Als je daar met alle geweld al niet iets kunt vinden...

Oh een vriend van jou.... Vind je het heel erg als ik dat niet als valide bron noteer? Ik vind mezelf ook een ontzettende kenner, namelijk. Maar serieus, het is allemaal zo vaag. De link is heel zwak. Er komen wat namen boven drijven waarbij in de plot een bepaald woord terugkomt? Maakt dat Rosenmary's Baby cliche? Daar ging het om. Je probeert nu heel krampachtig te bewijzen dat RB niet origineel is en zelfs cliche. Vind je nu werkelijk zelf dat je daar al in bent geslaagd?

Sterke, beklemmende en psychologische thriller die ik nog niet de verdiende 4 punten had gegeven, hierbij dus.

Dat heeft een verband met realisme. Namelijk, als een film voor de sfeer realistisch behoord te ogen, dan moet dat wel netjes worden neergezet anders is het niet meer geloofwaardig. Dat is hier het geval. Daarom zeg ik, in dit geval komt realisme en geloofwaardigheid op hetzelfde neer.

Dat is een cliché beeld en totaal niet mijn beeld van Satanisten. Hoe een Satanist eruit ziet kan niet gezegt worden. Hoe dan ook klopte het niet helemaal. Zoals ik al zei, er werd totaal geen motief duidelijk gemaakt.

Waarschijnlijk omdat de KKK een Christelijke cult was

Haha blunder. Nouja goed, ik bedoel maar aan te geven dat bepaalde concepten zeldzaam en uniek zijn, en andere erg vaak worden gebruikt omdat het herkenbaar is en zo dus makkelijker toegankelijk is.

Ik moet je teleurstellen. Ik heb bij geboorte en ook nog op latere leeftijd hersenbeschadiging opgelopen waardoor mijn geheugen niet optimaal is, waardoor ik met name dingen die mij minder interesseren snel vergeet. Zo ook de namen van de theatrale cult filmpjes die ik heb gezien, want zoals ik al zei kunnen de meeste films van voor 1970 en misschien zelfs de meeste films van voor 1980 mij niet bekoren. Ik lul niet uit mijn nek; Ik weet simpelweg geen namen meer en dat is waarom het voor mij moeilijk is mijzelf te bewijzen aangezien je mij niet op mijn woord kunt geloven dat ik dergelijke films heb gezien. Ik heb net al erkent dat de films die ik gezien heb wat constructie betreft niets lijken op Rosemary's Baby aangezien het geen echte speelfilms zijn. Ik wilde enkel bewijzen dat het concept van een duivelskind in menselijke omgeving niets nieuws is, en ik vind het vreemd dat je dat niet op mijn woord kunt geloven aangezien het bepaald niet onwaarschijnlijk is. Daarnaast, Internet is een geweldige bron van informatie maar niet de ultieme bron. Er is genoeg informatie die in bibliotheken of zelfs ondergrondse bewegingen gevonden kan worden terwijl daat op Internet niets of maar een paar woorden over staat. Je hebt teveel vertrouwen in Internet.

Vriend, je hebt een flink tekort aan vertrouwen. Ik zei al, mocht je meer bewijs nodig hebben van het feit dat er al oudere films waren betreft de duivel (ik herhaal dus nóg een keer: NIET speelfilms zoals Rosemary's Baby. Ik had al erkent dat die er voor zover ik weet niet bestonden vóórdat Rosemary's Baby uitkwam) dan kan ik die vriend van mij op een later tijdstip om namen vragen. Laat het dan gewoon weten als je meer bewijs nodig hebt.

Volgens mij lees je alles dat ik zeg te vluchtig door. Nogmaals, ik had al erkent dat er geen speelfilm is met hetzelfde concept als Rosemary's Baby vóór 1968 voor zover ik weet. Het ging erom of er films betreft de duivel bestonden vóór 1950, en die bestaan. In die zin is Rosemary's Baby als speelfilm absoluut uniek in z'n tijd (door latere speelfilms met hetzelfde concept is dit concept natuurlijk vrij cliché geworden, maar dat laat niet weg dat Rosemary's Baby de eerste was en daardoor in zijn tijd uniek), maar het concept kwam al eerder voor in de filmwereld, en dat is het enige dat ik bedoelde toen ik zei dat ik het concept vrij cliché vond. Ik heb mij inderdaad niet nader uitgelegt, maar ik had dan ook niet verwacht dat een misvatting van mijn uitspraak zo'n commotie zou veroorzaken.

Sorry, het blijft gebakken lucht. Hersenbeschadiging of niet.

Wat precies is het waar je zo skeptisch over bent? Is het zo moeilijk te geloven dat er films betreft de duivel werden gemaakt vóór 1968? Verzin ik dergelijke dingen nu? Wellicht kraam ik dergelijke onzin uit door een storing in mijn hersenen, maar ik denk eerder dat het probleem bij jou ligt.

Je noemt de film cliche, je verkoopt daarna alleen gebakken lucht waarom dat zo zou zijn. Je lult een slag in de rondte, refereert naar een vage vriend (bestaat die echt?). Als je zoiets beweert moet je het kunnen staven, daarom ben ik sceptisch. Heb je wel eens van De Hayes code gehoord? En weet je waarom ik dat noem? Je kunt toch gewoon op internet zoeken? Hoef je echt niets voor uit je hoofd te weten. Je reageerde op het begin ook al nogal uit de hoogte. Alsof je een kenner bent. Je hebt voor mij al bewezen dat dit niet zo is. Sorry voor mijn geergerde toon, maar ik word hier op MM moe van alle bluf, broodje aap verhalen, zogenaamde kenners en verhalen zonder bronvermelding, die we maar moeten geloven. Als je iets beweert moet je dat kunnen bewijzen, anders is het gewoon niet zo. Heel simpel.

Je leest niet goed. Ik heb niet gezegt dat de film cliché is; Het concept is cliché. Verder heb ik nooit beweerd een kenner te zijn; Ik heb enkel beweerd dat ik een aantal (3 om precies te zijn. 4 Indien je Rosemary's Baby ook meeteld) oude films heb gezien betreft de duivel, en dat ik weet dat er nog een stuk meer zijn. Ik begrijp niet waarom je concrete voorbeelden moet hebben, want het is zo logisch dat ze er zijn. Er is ook maar één argument (die niet klopt) gegeven dat zou suggereren dat dergelijke films in die tijd niet werden gemaakt, en dat argument kwam niet eens van jou. Je loopt constant te ijlen over dat ik zomaar wat zeg, maar met sterke argumenten kom je niet. Ik reageerde uit de hoogte omdat ik weet dat dergelijke films bestaan (hoe kan ik er anders een aantal hebben gezien?) terwijl jullie zeker wisten dat dit niet het geval was.

Ik kan mij voorstellen dat je niet goed wordt van het gebluf op deze website, maar je suggereerd direct dat ik ook maar bluf.

Maar goed, de namen die mijn schijnbaar fictionele vriend mij gaf:

1962 - Devil's Partner

1962 - The Devil's Hand

1964 - The Masque of the Red Death

1968 - The Devil Rides Out

1968 - The Satanist

1970 - I Drink Your Blood

1970 - Satanis

1971 - The Devil and Miss Sarah

1973 - Satan's School for Girls

Ik heb ze nagekeken, en de meesten zijn niet zo accuraat in verband met het concept van Rosemary's Baby als ik had gehoopt. Ook vreemd is dat zelfs hij geen films weet te noemen die nóg ouder zijn (waaronder de theatrale cult films die ik heb gezien). Dus nogmaals, je moet mij maar op mijn woord geloven, want ik zie verder geen mogelijkheid om het te bewijzen.

"Als je iets beweert moet je dat kunnen bewijzen, anders is het gewoon niet zo. Heel simpel" Dat slaat werkelijk nergens op. Ik kan mij voorstellen dat je iets niet gelooft tot dat je bewijs hebt verkregen, maar het is geen argument om het bestaan ervan te ontkennen. In dat geval zou religie niet eens bestaan.