Unbreakable (2000)

Jammer dat je het niks vond Queto. En als ik je dan even een tip mag geven: ga nooit Signs kijken! Ik weet zeker dat je die helemaal verschrikkelijk gaat vinden. Dus bespaar je de moeite

Raar Linda, ik denk dat signs juist geschikt is voor Q. Zijn we eindelijk van die alienverhalen af die altijd daar verhaalt worden. ..

Nee Queto moet Signs idd maar niet kijken. Maar volgens mij moet hij geen een film meer kijken, lees eigenlijk nooit een positieve recensie van hem terwijl typen hem toch goed afgaat.

Over die gewichthefscene: in de eerste versie zat zelfs nog een 2e scene waarin Dunn zijn krachten laat zien in een openbare sportzaal. Shyamalan zei dat de indruk al was gemaakt met de eerste scene in de kelder en nog een tweede dus overbodig was.

Hij zal zeker begrijpen dat de aliens slechts bijzaak zijn maar de ontwikkeling van Gibson zal hem waarschijnlijk niet veel zeggen.

Maar laat hem zelf maar oordelen

Dat laatste zou je dan in de volgende twee delen gezien moeten hebben

Goede film. Prachtige stilistische momenten en heel degelijk acteerwerk worden gecombineerd met een origineel, maar vergezocht verhaal. Wat dat betreft ben ik het met Queto eens. Het einde is niet geheel bevredigend. De climax is verrassend, maar wordt naar mijn mening afgeraffeld. Je wordt abrupt uit de film gehaald zonder dat de film fatsoenlijk is afgerond. Stond echter wel te kijken van enkele camerastandpunten. Vond bijvoorbeeld die scene met Willis in de trein echt héérlijk gefilmd!

Wel oké.. Plot vind ik wel tof.. Willis blijft een van me favoriete acteurs..

Vond het einde een beetje tegenvallen, maar de spanning werd goed opgebouwd. Vooral de scène onder water tussen al het plastic en die dode man in de kast waren eng. Ik geef deze film 4 sterren

Ondanks alle kritieken vond ik dit een prachtige film met prima acteerwerk (ook het zoontje van Willis was okay, vaak kunnen kinderen niet acteren, dit ventje deed het goed).

De opbouw is goed en de sfeer geweldig.

Echt een aanrader wat mij betreft.

'Essentieel voor dit soort thematiek' schreef ik, dus niet essentieel voor elke film. Als je met thema's gaat spelen als het nastreven van geluk, is het tonen van het bereiken van een doelstelling vrij zinloos als je daarbij niet vermeldt of het personge in kwestie er daadwerkelijk gelukkiger van is geworden of niet. Tenzij dat natuurlijk vanzelfsprekend is, maar dat is het hier niet.

Heel erg veralgemeniseerd wordt een film overigens wel afstandelijker en simplistischer als niet duidelijk wordt welke impact gebeurtenissen hebben op personages (in niet-materiele zin).

geweldig orgineel plot...ook het acteerwerk van met name Jamuël is feilloos!

Maar met name op de orginaliteit en het feit dat wwer eens het verhaal de ECHTE hoofdpersoon is.....

4*

Persoonlijk vond ik het meer een drama dan een thriller. Uiteindelijk dacht ik dat Elijah de echte slechte persoon moest voorstellen en zou proberen David te vermoorden, maar dat gebeurde niet. De film deed ondanks de gave van David toch behoorlijk realistisch aan en de ietwat bedompte sfeer met veel duister creerde een extra spanningsveld. Acteerprestaties vind ik niet zo van belang het gaat mij erom dat de film je aangrijpt en dat deed hij zeker wel, maar echt speciaal was het ook weer niet. Een 3,5

Als iemand vergelijkbare films weet houd ik me aanbevolen.

Ik vind de personage van Samuel L Jackson bijzonder strak.

Ik ga hem vanmiddag maar eens een tweede kans geven; een stevige pot koffie zal me er doorheen moeten sleuren....

Unbreakable heeft me op zeer positieve wijze weten te verrassen. Geweldig verhaal dat boeit van begin tot eind. Ik was bang voor een vervolg van The Sixth Sense, wat ik persoonlijk geen topper vind. Heerlijk duister filmpje met goed acteerwerk van zowel Willis als Jackson.

4*

Goed verhaal, erg origineel en met een ontzéttend verassend eind (maar dat is regisseur Shyamalan wel toevertrouwd). Alleen jammer dat het allemaal zo traag gaat.

En van mij mag Willis weer in comedy- en actiefilms gaan spelen, daarin vond ik hem steengoed, maar zijn nieuwe 'stijl' van acteren heb ik weinig mee.

3½*

Niet in slaap gevallen, maar verder deed de films niks bijzonders voor mij; 3 sterren voor het acteerwerk....

Hoezo moeilijk?

Voor mij persoonlijk beter dan the sixth sense....

Met natuurlijk weer een glansrol van Samuel.

De gehele film is eigenlijk maar saai, maar het einde maakt dan alles weer goed! Aangezien een film niet alleen uit het einde bestaat, toch maar 3,5*

Hup, paar plaatsen omhoog in m'n top 10. Wat een meesterwerk. Ik spreek jullie allemaal graag over 20 jaar nog over deze film!

Hoe is in hemelsnaam die openingsscene met die spiegel gemaakt? Onvoorstelbaar dat die camera niet te zien is. Dacht eerst nog dat er geen spiegel was (dat je gewoon door een ruit zat te kijken als kijker). Maar op een gegeven moment wijkt die camera uit naar rechts en zie je daar toch echt wat je daarvoor in die spiegel zag.

En hoeveel geniale scenes kunnen er in één film zitten? Deze opening, het meisje dat de discussie tussen Dunn en die vrouw volgt in de trein. Het gesprek met de dokter terwijl er, uit focus, op de voorgrond iemand dood ligt te bloeden. De discussie vóór de Teletubbie grap, waar Jackson (met overdreven groot hoofd en grote ogen) loopt te vertellen dat je dááŕ altijd een bad guy aan herkent.
Die val van Jackson (auw). De kippenvel scene waarin David (ondersteunt door prachtige muziek) voor het eerst z'n Krachten uitprobeert in die hal (die KLEUREN!!). Die scene met de gordijnen, die PRECIES op de juiste momenten openwaaien om PRECIES dat de zien wat je op dat moment als kijker moet zien. David die de kids gaat redden, maar eerst een paar tellen (zonder dat je z'n gezicht ziet) in de deuropening staat, alsof hij Magere Hein zelf is. David die naar beneden flikkert, denkt "huh waar ben ik", tot hij langzaam stukje voor stukje het zeil van het zwembad naar beneden ziet glijden. David die Audrey de trap op tilt ("I had a bad dream"). Daar hou ik het echt nooit droog

Anyway, vond het dus wel aardig

Ja inderdaad, de schoonheid van Unbreakable wordt erg onderschat

Volgens mij komen deze spiegelscene's in vele films voor (Tarkovsky in het merendeel van zijn films, Cocteau in Orphee... deed Scorsese het niet in Taxi Driver? etc) maar ik snap ook niet hoe ze het precies doen. Cocteau gebruikte twee 'identieke' kamers met een imaginaire spiegel als scheidingswand meen ik. Ik weet jammer genoeg niet welke andere manieren er zijn om de camera buiten beeld te laten. Ik stuitte trouwens op een artikel waarin beweerd werd dat Shyamalan veel elementen van Tarkovsky (vooral Stalker) gebruikte in Unbreakable. Men wees zelfs op identieke shots. Ik zal proberen te achterhalen welke site dat was want ik ben de link helaas kwijt.

Misschien dat dat wel boven water komt als de ''verboden door m.night'' m night docu uitkomt

Op de extras van de DVD van The Terminator 2 wordt mooi uitgelegd hoe ze dat doen met zo'n spiegel scene.