Unbreakable (2000)

Toch ben ik bloedserieus. Unbreakable gebruikt de decennialange comics-cultuur uit Amerika om een moody en existentialistische verhaal te vertellen en is bovendien een geweldige deconstructie van een ontieglijk geliefd en commercieel succesvol filmgenre, en dan ook nog eens gemaakt/uitgebracht jaren vóór dat dat genre uberhaupt op zijn hoogtepunt was (ipv erna). Dat is echt bijzonder. Sterker nog:Unbreakable kwam in hetzelfde jaar uit als Singer's X-Men (2000), een film die samen met Raimi's Spider-Man (2002) het superheldenklimaat heeft gecreeerd waarin Hollywood verkeert. En bovendien is Unbreakable de eerste volledige origins film binnen het genre.

Neem een willekeurige superheldenblockbuster en vergelijk die met Shyamalan's film; Unbreakable herleidt elke vol special effects gepropte spektakelscène tot de simpele kern, en doet dat ook voor thematiek, personages, emoties, narratief, constructie, structuur etc. Het is de perfecte analyse van het genre, het perfecte commentaar op het genre en bovendien ook nog de perfecte film binnen het genre. En de film bevat ook nog een diepere existentiele laag die andere superheldenfilms niet kunnen bereiken. En dan die twist natuurlijk; we komen er (bij de eerste kijkbeurt) pas aan het eind van de film achter dat het uberhaupt om een film binnen dit genre gaat.

Unbreakable is DE superheldenfilm die alle andere superheldenfilms overbodig maakt. En een film die zijn tijd ver vooruit was.

Goede review. Vond het toentertijd een tegenvaller na The Sixth Sense, vooral qua sfeer en spanning. In mijn herinnering was er van een diepere laag ook geen sprake. Zag hem louter als een spannende (en soms niet zo'n spannende) thriller. Zal hem voor Split nog eens gaan herzien.

Zwakke film met weinig om het lijf. Wellicht is het verhaal iets te plot-driven en heeft de film verder heel weinig aan te bieden. De spanningsboog werkt ook niet altijd even goed trouwens, omdat ik eigenlijk niet echt wist welk vraagstuk de film wou aanpakken. Ik denk dat er weinig mensen geinteresseerd zouden zijn in waarom één iemand nu juist wel een treinongeluk overleefde en waarom hij nooit ziek werd. Verder ook gewoon erg onwaarschijnlijk, vrij lelijk gefilmd (qua kleuren), een oninteressant gezien waar weinig diepgang inzit, en een gekke lunatic waar je al van minuut één zag dat er het één en ander niet juist zat. Ik vond het trouwens vooral naar het einde toe echt slecht worden. En de eerste tien minuten kan je gerust doorspoelen. Ik denk niet dat ik ooit zo een saaie start heb gezien die bovendien gewoon niets maar dan ook niets toevoegt aan de film. Je had de film beter kunnen laten beginnen bij die uitzending van het nieuws.

De reden waarom M.Night Shyamalan nooit zijn niveau meer terughaalt, is omdat hij in de eerste plaats het niveau dat jullie in hem zien nooit behaald heeft. The Sixth Sense en Unbreakable behoren beide tot het rijtje van meest overschatte films die ik al gezien heb. Tenzij zijn minder goed gewaardeerde films natuurlijk weer onderschat worden, en ik kan me niet voorstellen zijn beste film al gezien te hebben. Dat zou wel echt zielig zijn.

Er is nog geen jaar voorbij na het succes van The Sixth Sence en regisseur M. Night Shyamalan bracht alweer zijn nieuwe film Unbreakable uit op het grote scherm. Ook voor deze film kon de regisseur Bruce Willis inzetten en word de cast verder aangevuld door Samuel L. Jackson, Robin Wright en Spencer Treat Clark.

Het verhaal van Unbreakable is weer typisch op Shyamalan zijn manier gefilmd en neer gezet. Al vanaf het begin is de sfeer te voelen en komt het allemaal langzaam en mysterieus over. Vooral het camerawerk wordt hier vanaf het begin tot het einde heel erg goed verwerkt. Op een speelse en creatieve manier draait de camera mee met de bewegingen van de personage's en word alles scherp in beeld gebracht. Hier komt het allemaal weer neer op de kwaliteiten van de regisseur. Het kwaliteit ligt zo hoog dat de film in het algemeen mooi is gefilmd en is verwerkt in de montage. Enkel het verhaal lijkt wat kracht te verliezen. Het is goed bedacht en erg herkenbaar voor het werk van Shyamalan, maar in dit sterke script verliest de regisseur zijn greep tot het publiek.

Al vanaf het begin straalt de film een hoop rust af en ligt het tempo ervan erg laag. En dat is helaas het grootste minpunt van de film. De film blijft traag doorlopen en komt daarbij ook nog vrij rustig over. De meeste rust straalt van acteur Willis af, die hierin wel een erg goede rol neer weet te zetten. Maar Unbreakable kent gewoon weg geen hoogte punt waardoor het verhaal al snel in zakt en niet meer interessant lijkt te worden. Enkel richting het einde lijkt Shyamalan iets spannends in petto te hebben, maar dat komt helaas te laat om het vermaak nog omhoog te krijgen. Gelukkig bewijst hij zich nog met een verrassende ontknoping die de film meesterlijk afsluit. De kwaliteit is er en dat bewijst hij zeker. Dat maakt de film nog erg goed. Voor vermaak is het een lange zit, maar zou je er met interesse naar het verhaal er nog wel door heen kunnen komen.

3,5*

Een goede film die mij, mede door de rustige opbouw, nieuwsgierig maakte naar waar de film uiteindelijk naartoe zou gaan met zijn verhaal. In de eerste instantie trok de beschrijving van de film mij niet zo, maar nadat ik las dat er verwijzingen zitten in de film Split (2016) die ik ook binnenkort wil kijken, werd mijn belangstelling gewekt. Nu net gekeken, en de film is mij alles behalve tegengevallen! De rustige opbouw stoorde mij totaal niet, al snap ik dat dit niet ieder z'n ding is, omdat de film en het verhaal af en toe wat inzakken. Bruce Willis en Samuel L. Jackson deden goed hun best en zaten lekker in hun rol. De ontknoping vond ik gaaf!

Prachtige review. Dit is de reden waarom ik op moviemeter zit. Een mooie uitleg en verdieping van de film. Ik heb mijn score hierdoor met een halve punt verhoogd. Bedankt!

Omdat ik nog steeds van plan ben om Split te gaan kijken heb ik dit werkje nog is aangezet en heb me zeker goed vermaakt. Het is een erg mooie mysterie/drama. De sfeer is uitstekend goed gedaan en de dialogen zijn tof.

De ontknoping was best een verassing aangezien ik dit al helemaal weer vergeten was. Bruce Willis en Samuel L. Jackson weten beide uitstekend goed te acteren.

6,5/10

Heb me zeer vermaakt met deze film en een heerlijk verrassend eind.

Het verhaal wordt rustig opgebouwd en ondanks dat ik het soms een beetje vond inzakken, bleef ik toch nieuwsgierig waar het zou eindigen. Zet er 2 geweldige acteurs bij en ik vermaak me dan wel.

Een tergend trage film over het superhelden thema. Het plot was niet verrassend. Willis en Jackson zetten goede rollen neer, de rest was inwisselbaar.

Vond hem helemaal niet zo traag. Sterker nog, ik vind het ongeveer halverwege het middenstuk naar het einde van de film eigenlijk te snel gaan. Alsof er rap een punt achter moest worden gezet. Ik snap dat je nu anders naar deze film kunt kijken dan toentertijd, in het pre-comicbookmovie/superheromovie tijdperk en op bepaalde vlakken verdient Shamalamadingdong zeker lof, maar het voelt voor mij persoonlijk allemaal wat vlak en saai aan. Dat kan deels met intentie zijn gedaan door de regisseur, in de sfeer en toon die hij onder andere visueel probeert te zetten. Het is dus ook deels te wijten aan de stroomversnelling waarin Unbreakable op een gegeven moment komt. Of het feit dat ik Willis geen sympathiek of interessant karakter neer vond zetten. Of het gebrek aan chemie tussen Willis' superheld en Jackson's "schurk"/schepper.

Nu op naar Split.

Geen idee wat mij indertijd bezielde, maar dit moet toch even rechtgezet worden. Vanavond deze film weer gezien, en gewoon verhoogd met drie sterren. Een verhoging naar het maximum zou zo maar kunnen gebeuren in de toekomst. Wat een geweldige film.

Ergens wil ik Unbreakable elke keer weer goed vinden. Dan ga ik er goed voor zitten zodat ik na afloop naar die acht kan verhogen... maar het komt er nooit van. Ik verlaag ditmaal zelfs naar een zesje.

Het verhaal is sterk, de regie des Shyamalans verzorgd, maar het is vaak ook domweg saai. Ik denk niet dat het de pacing is, ik houd juist van trage films. 106 minuten is gewoon te lang voor zo'n verhaal, het kabbelt voort.

Slecht is het allemaal zeker niet en ik ben heel benieuwd hoe dit uitmondt in Glass, maar tot een echt bevredigende kijkbeurt wil het nooit komen.

Met alle stripboekverfilmingen en superheldenfilms van de afgelopen jaren zou je verwachten dat men juist nú met alternatieve films als dit op de proppen komt. Maar M. Night Shyamalan kwam al voor al die gekte met een bijzondere superheldenfilm aanzetten. Ik wil de man niet teveel neerzetten als een genie - dat doet hij zelf al genoeg, heb ik het idee - maar het is wel interessant dat hij met Unbreakable een film maakt die vandaag de dag nog steeds fris voelt. Geen superheldenfilm of stripverfilming zoals we die al heel veel zagen. Geen snelle actiefilm, maar een trage karakterstudie van iemand die zijn krachten langzaam ontdekt.

Want langzaam, dat is Unbreakable. De film zit boordevol enorm lange shots van personages die met veel pauzes hun zin uitspreken en tussendoor veel staren. Op bepaalde momenten voel je dat de film wel íets meer peper in de reet mag krijgen, maar het levert ook voortreffelijke sequenties op. Eigenlijk zijn alle momenten waarop Willis zijn superkrachten ontdekt en uiteindelijk er ook iets mee gaat doen interessant en sterk uitgevoerd. De dialogen zijn soms wel iets te veel van het kaliber ‘zie mij eens diepzinnig willen doen’. Shyamalan is duidelijk het beste als ie zichzelf zoveel mogelijk inhoudt en dat lukt gelukkig aardig in Unbreakable. Meer dan in de meeste films die hij hierna maakte.

4 sterren.

Unbreakable zou eigenlijk (Un)breakable moeten heten dan belicht je ze namelijk alle twee. Sixth sense is echt een klasse beter dan deze Unbreakable, die vooral heel erg traag is wat met name komt door Bruce die ook nog eens weinig zegt en veel vooruit staart. Dat maakt de film er niet beter op. Ook de chemie tussen hem en zijn vrouw vond ik slecht uitgewerkt. Zij praat hij zegt niks of bijna niks. Het lijkt alsof hij in een soort trans zit in de hele film. Feitelijk heeft hij nog meer contact met zijn zoon dan met zijn vrouw. Ook gek hij weet niet precies wanneer hij voor het laatst ziek is geweest. Als je zo bijzonder bent weet je gelijk of je alle kinderziektes hebt gehad of überhaupt wel eens ziek bent geweest. Bruce lijkt het zelf niet precies te weten en vraagt het aan zijn vrouw. Ik kan me nog voorstellen dat je in een shock bent na zo'n treinongeluk, maar op e.o.a. manier komt dat er in de film niet echt uit. Voor sommigen kan de film dan ook wel saai zijn. Feitelijk komt de film nooit echt los tot ongeveer 1.18 minuten, wanneer hij zijn vaardigheden op de proef gaat stellen, maar dat is veel te laat in de film. Jammer! Hij is dan tot het einde wel weer goed. Grappig genoeg lijkt het eind iets op S7ven wanneer alles ineens duidelijk wordt wat er is gepasseerd. Vond de rol van Jackson een stuk beter. Ook met zijn moeder in het begin en op het eind.

De film duurt 1.40 minuten, maar interessant wordt hij pas na 1.20 en dat is best wel jammer. Hij is niet slecht, maar mist het juiste evenwicht en toon en dan met name in de rol van Bruce die veel te passief is in deze film.

Film 3.0

Beeld 3.5

Geluid 4.5

Extra's 4.0

Is dat zo? Hij komt op mij juist over als een bescheiden man die heel bevlogen is over zijn werk. Die oprecht geniet van films maken. Ik kan me niet herinneren dat ik hem ooit heb horen pochen.

Iemand die zichzelf in zijn eigen film de belangrijke rol geeft van een visionaire schrijver wiens fantastische werk de wereld zal veranderen vind ik nu niet echt bescheiden klinken.

Die volg ik niet. Hij heeft in Unbreakable een piepklein rolletje als drugsdealer.

Hij heeft in meerdere van zijn films een klein rolletje. Gewoon een dingetje (dat hij van Hitchcock heeft afgekeken ?). Om de man naar aanleiding van dat een karakterzwakte te verwijten is gewoon geklets in de ruimte.

Ik refereer naar zijn rol in Lady in the Water. Hier had hij inderdaad nog gewoon een kleine cameo in zijn films. Maar hij gaf zichzelf later steeds belangrijkere rollen. Zoals die van auteur die de wereld gaat veranderen.

Ah, zo. Lady in the Water moet je in mijn ogen met een heel dikke knipoog zien, inclusief zijn rol. Het is een cynische reactie op de criticasters die zo overdreven reageerden op alles wat met Shyamalan te maken had.

Het ligt er heel dik bovenop, inderdaad. Maar ook in bepaalde interviews heb ik soms het idee dat Shyamalan's ego niet bepaald klein is. Laat ik het zo zeggen, ik zou het woord 'bescheiden' zelf nooit gebruiken om hem te omschrijven. Maar wellicht is hij inmiddels wat bijgetrokken, na die paar flinke missers op zijn naam.

"Except for Pixar, I have made the four most successful original movies in a row of all time."
- Shyamalan

Inhakend op de discussie hierboven: ik was beetje door zijn quotes op IMDB aan het scrollen en je krijgt in ieder geval wel een beetje het idee dat de man zichzelf wel te gek vindt. Ik stoor me er weinig aan, al vind ik dat je jezelf als regisseur pas een cameo moet geven als je ook daadwerkelijk kunt acteren.

Dat gezegd hebbende was ik bij herziening toch wel verbaasd wat een klein meesterwerkje Unbreakable is. De premisse stond me nog bij, maar na een half uur leek het alsof ik een film keek die ik nog nooit gezien had...en een die op uiterst gecontroleerde manier een kleinschalig maar stiekem reuze innovatief verhaal vertelt. En hoewel ik het eens ben met Ramon K's post - die op alle fronten prijst wat er te prijzen valt aan Unbreakable - :

...valt er toch ook wel het een en ander op af te dingen. De positieve punten die ik hier citeer - en waar ik het volmondig mee eens ben - hebben wel veelal betrekking op het script van Unbreakable.

De kernachtige vertaling naar het scherm is soms wat erg sober. Qua camerawerk wordt er zeker wat bijzonders gedaan maar overtuigen deed het niet altijd (er is een sliding shot waarbij een stilstaande Willis rechts het beeld in komt en links weer verlaat, wat ik een typisch voorbeeld vond van leuk-geprobeerd-niet-geslaagd), de soundtrack was saai en met name het acteerwerk (vooral door een passieve Willis) laat sterk te wensen over. Ook qua kleurgebruik, belichting en mise-en-scene had er meer uitgepakt kunnen worden, met name bij de scene waarin Willis de oranje jumpsuit achtervolgt en de kinderen redt. Enfin, het is een soberheid die wel past bij wat de film wilt doen maar het levert niet meteen de maximale beleving op.

Niettemin was het een zeer aangename verrassing om deze (samen met Split) in de aanloop naar Glass nog eens te herzien. Blijkbaar altijd al als geheel bedoeld, is het mooi dat noodzaak Shyamalan dwong het stuk van Kevin Crumb eruit te halen (schijnbaar is de vrouw-in-het-roze met kind in het stadion er als een verwijzing naar de jonge Crumb per ongeluk in blijven zitten). Nu heeft hij 15 jaar de tijd gehad om zijn trilogie stiekem onder ieders neus af te metselen. Hopen dat hij het waarmaakt. 4*

Om nog maar met een (licht megalomane) quote van Shyamalan af te sluiten: "My movies don't get acclaim the day they come. I have to wait longer."

Nog even de deleted scènes bekeken. Die douche scène had er echt in mogen blijven!

Ok.

Niet een heel slechte film dit, gekeken zodat ik ooit ook aan Glass kan beginnen. Zo goed als Split vond ik hem lang niet. De verhalen gaan binnenkort samen, dus is het wel handig om de karakters alvast gezien te hebben. Ik had het niet moeten missen, maar indrukwekkend is het niet.

Het eerste deel is wat saai, typisch een beetje Shyamalan. Willis is wel leuk, Jackson lijkt zichzelf ook behoorlijk goed te amuseren. Wright liep er wat verloren bij, en enkele scenes waren nogal pijnlijk (in een negatieve manier) om te zien. De film was daarnaast ook vaak wat saai.

Pas richting het einde als Willis zijn "draai" begint te vinden wint het wat kracht en is het pakweg een stuk interessanter om te volgen. Het is wat leuker, interessanter en sterker daar, al zal niet iedereen zo'n slotfase leuk vinden wat ik dan ook goed kan begrijpen.

Uiteindelijke resultaat is niet slecht, maar ook niet heel goed. Ik heb me wel redelijk vermaakt, Shyamalan laat het gelukkig niet al te lang duren.

Prachtige film waarin een man als enige een groot treinongeluk overleefd. Een originele superheldenfilm (vooral ook omdat je niet in de gaten hebt dat je naar een superheldenfilm zit te kijken). Stijlvol in beeld gebracht met uitmuntend camerawerk en mooie, lange shots. Traag, spannend, mysterieus en intrigerend. Wat mij betreft de beste film van M. Night Shyamalan.

Je moet het de film wel aangeven, dit is wat comic-films betreft eerder de uitzondering. Gewoonlijk hebben we een superheld met eventueel een sidekick (hulpje, computernerd, bevriende agent, klasgenoot, …) tegenover een bad guy of girl. Wat CGI, oneliners en nodige humor en we hebben een comic-verfilming. Unbreakable doet het wat anders met een 'held' als je het zo mag noemen die zelf niet goed weet wat hij kan en hoe hij daar mee moet omgaan. M. Night Shyamalan weet deels de sfeer op te bouwen en er eerder een mysterie van te maken dan een actie of horror. Alleen legt hij het er af en toe wat te dik op of probeert hij er een boodschap in te verwerken.

De film valt beter mee dan gedacht en de film blijft relatief 'klein'. Het rammelt hier en daar wat, de film zelf is niet echt unbreakable, maar was nog best genieten.

Shyamalan als wel vaker, namelijk de bocht missende. Uiteraard vaag, apart en mysterieus als anders toch behaald hij nergens de kwaliteit van The Sixth Sense, noch de sfeer van The Village.

David overleeft miraculeus een ramp en eigenlijk is Elijah niet echt nodig als duiding dat David anders is. De richting waarin te zoeken, bepaald hij echter wel. Een redelijk mysterie ontvouwt zich daarna waarin David nog net even wat meer blijkt te.zjjn dan gedacht.

Toch kan het mij allemaal erg weinig boeien, voelt het tempo trager dan traag aan, en vind ik de redenatie van Elijah dat hij een soort spiegelwerking van hem zelf zoekt nogal vergezocht en dat hij daarom al die rampen gepleegd heeft wel erg zwak.

Nee, dit was overduidelijk niets voor mij, met een gevoel achter af van; was dit nu alles?

Sterke film van M. Knight shamala ma ding dong. Wellicht zijn beste.

Sixth sense moet het meer van zijn einde hebben terwijl het einde van Signs een bittere nasmaak achterlaat. Unbreakable is een solide film van begin tot eind met een aardige twist!

Is Unbreakable een vervolgfilm van Split en Glass? Of beter gezegd: heeft Unbreakable te maken met Split en Glass?

Kijk, Split is de eerst film en Glass is de vervolgfilm. En Unbreakable is de tweede vervolgfilm.

Of ik begrijp erover niet...eeehh

Update:

Unbreakable is kennelijk een eerste film. En Split een tweede vervolgfilm en dan Glass de tweede vervolgfilm.

Ik heb afgelopen avonden Split en Glass gekeken. Alleen Unbreakable nog niet....ik had eerst Unbreakable moeten kijken en dan twee andere film pas kijken,,,zucht.

Hoe dan ook, James McAvoy speelt in Split en Glass zijn rol erg goed! Respect voor zijn acteerwerk!

Verder, ik hoef niks verklappen hoe deze films lopen, want de kijkers mogen zelf kijken