The Thin Red Line (1998)

Met wat zuchten en af en toe gapen toch afgekeken.

Hij duurde erg lang. Er waren vele stukjes waar je denkt van 'waar gaat het nu weer over?'. Muziek vond ik soms erg irritant (dat kindergezang met name) en de stem (van James Caviezel?) die nergens over ging behalve onzin en wat om de half uur kwam vond ik ook maar irritant.

Enige aantal mooie dingen waren de beelden van het eiland, redelijk een knap verzameling van bekende acteurs, sommige actieshots en de effecten.

Voor de rest komt dit in de afdeling mislukte oorlogsfilm, samen met Jarhead, Full Metal Jacket en Casualties of War.

vr 25 juni om 20.50 op 2BE

Als ik deze film in een genre-hokje moest plaatsen dan zou ik het een filosofisch drama noemen..

Komt gewoon in de afdeling zeer geslaagde oorlogsfilms. Geen schiet, knal, boem oorlogsfilm maar een oorlogsfilm met inhoud. Maar ja, dat laatste moet je wel liggen hè.

Ik vond het begin maar wat raar (john travolta als generaal???).. intro duurt veel te lang, en elke keer er iemand dood gaat, duurt die scene 5 minuten, met enorm veel drama, emoties & supergedramatiseerde muziek... ja hallo, 't is nu eenmaal oorlog.. heb me er redelijk aan geïrriteerd

De beelden van het eiland zijn wel goed, maar om de zoveel minuten hoor je dan het (soms) gezever van wat ze denken, en die flashbacks met o zo typische romance scenes, van het liefje.

En ook veel te veel dezelfde (depressieve) muziek, en close up's van het gezicht met huilen, verwondering, huivering..

Moest ik een vrouw zijn zou het me niet verbazen dat ik om de haverklap zit te wenen

Kortom, in een oorlogsfilm moet actie zitten, en ook wel wat psychologisch (wat het met eens mens doet) gedoe, maar toch niet constant????

Film trekt wel een beetje op Jarhead, weinig of bijna geen actie, maar constant van dat gepraat (gedachten). Ik zeg niet dat ik die film kut vond, maar ik zie toch liever ala saving private ryan, enemy at the gates, full metal jacket, platoon & call of duty

Ben gestopt met kijken na een uur&half

Ik heb snel wat meningen gelezen en er zit inderdaad een aantal verborgen boodschappen hierin, maar om het nou een hogere cijfer te geven vanwege clichés tussen oorlog, mensheid en natuur? Nee.

Ik heb helemaal geen eisen om een film echt een oorlogsfilm te noemen. Er zijn bepaalde films van je favoriete genre(s) die je teleurstellen en ik zeg alleen dat dit er één van is.

Persoonlijke aanval verwijderd.

Beter zo.

Nou krijg ik toch echt bijna weer de neiging om met termen als simpel te gaan gooien..

Genres 'bestaan' niet. Genres zijn hokjes waarin een film door het publiek geplaatst wordt om het een en ander overzichtelijk te houden. Denk je dat een scriptschrijver soms bij zichzelf denkt van 'ik moet nu even oppassen dat ik de film wel binnen de grenzen van het genre oorlogsfilm houd anders heb ik straks echt een probleem met Minotaurus en JDSsmetje ' Een filmmaker maakt een film, en die kan zich toevallig afspelen in een oorlog, maar waarom moet het thema dan ook perse ´oorlog voeren´ zijn

De genreaanduiding is volgens mij enkel bedoeld ter indicatie. Hoeveel aktie er in een film moet zitten, voordat je het een aktiefilm mag noemen, weet ik niet. Wat wel duidelijk is, en daar gaat `t volgens mij om, is dat als een film aangeduid wordt als aktiefilm, je al bij voorbaat weet dat je waarschijnlijk geen zoetsappige, romantische scenes hoeft te verwachten.

Saving Private Ryan en Letters from Iwo Jima zijn toch oorlogsfilms die mij wisten te boeien (bij 't eerste duurde het even).

Hier zit redelijk voldoende actie in, maar het was simpelweg te langdradig. Natuurlijk duurt Saving Private Ryan even lang, maar zoals ik eerder zei: er waren best wat stukjes hierin die ik als langdradig en waar moeilijk een eind kwam ervaarde.

Dat beginscène bijv. (waarin ze met kinderen spelen en dat Caviezel door Penn werd overhoord). Dat zijn scènes die ik wat minder vind.

Als er eigenlijk een andere soort stijl actie hierin bevond, had ik het wel een hoger cijfer gegund. Het is hier eigenlijk meerendeels schieten tussen 1,5 meter lange gras naar iets wat je nauwlijks kan raken. Maar ik had een aantal jaren geleden sommige stukjes eerder gezien, dus ik wist wat me te wachten stond. Mijn reden om het te kijken was toch dat gevoel van 'deze moet ik een keer zien' en dat oscar en andere nominatie's maakten het ook extra aantrekkelijker. Plus de verzameling van een aantal prima acteurs.

De scène dat Caviezel door Penn werd overhoord vind ik dan weer één van de beste scènes!

Ik ben zowat vergeten waarover het gaat. Dat is een voorteken dat het me niet zo geboeid heeft, vandaar mijn stem

Prachtige film dit. Erg lang geleden gezien, maar de titel is me altijd bijgebleven. Mooie, indrukwekkende film over zowel de fysieke als de geestelijke inspanningen in WOII.

- 4,5 -

dit is gewoon 1 van de beste oorlog`s film ik denk dat jij geen verstand heb van film`s maar goed.

En stoppen met kijken is altijd zonde. Je wilt toch weten hoe het verder gaat, je weet nooit of het nog beter wordt.

Dat laatste is opmerkelijk daar "de actie"van de film nu juist na een half uur begint, bij de bestorming van de heuvel.

Maar zo te lezen is deze film wellicht niet aan jouw besteed.

Dit blijft voor mij een van de beste films die ik heb mogen aanschouwen. Niet alleen vanwege het prachtige camerawerk, maar ook door de geweldige kijk op het menselijke gezicht van de oorlog, door de ogen van een meester zoals Malick.

Deze film gaat tegen al het typische van de gemiddelde oorlogsfilm in en brengt de personen aan het licht die aan het front staan en hun vrienden bij bosjes zien sterven. Hoe kan daarin nog enig spoor van menselijkheid in achterblijven?

De gedachten van de personages worden geciteerd als een soort poëzie. Dit kan verwarrend zijn voor mensen die een aan elkaar geknoopt verhaal verwachten, maar dat is juist wat Malick niet wil. Hij wil dat wij ons in hun plaats kunnen voorstellen; hoe zouden wij reageren tegenover de gruwelijkheden van oorlog?

Daarnaast is de cinematografie van een droomachtige kwaliteit Voordbeeld: op een gegeven moment zien wij tussen het bloedbad op Guadalcanal door een piepjong vogeltje dat al stervende uit een boom valt. Dit illustreert perfect hoe breekbaar de levens van de soldaten zijn. Sommige mensen zeggen zelfs dat de regisseur wilde aantonen wat voor misdaad een oorlog is tegenover God's schepping. Daarom zijn alle natuurbeelden (Malick's kenmerk) met een doel in de film gebracht.

Ik snap dat veel mensen die verwachten een soort actiefilm voor de kiezen te krijgen, bedrogen uitkomen bij deze film. De opzet is ook niet om de bloederige strijd van WOII na te bootsen. Deze film moet mensen laten nadenken over hoe nietig wij eigenlijk wel niet zijn, en hoe onzinnig de kern van de meeste oorlogen eigenlijk wel niet is.

Voor mij dus een pareltje van een film die je maar zelden tegenkomt.
5 sterren, minimaal!

Mooi gesproken Michael

De Blu-ray transfer van Criterion ziet er geweldig uit: "one of the best looking discs"!

Meer Blu-ray screenshots: link.

Meesterwerk. De spanningsopbouw in de eerste 40 minuten (na de kalme opening) is echt fenomenaal (mooie dreigende soundtrack ook). Schitterende cinematografie. Knalt bij tijden van het scherm af en is op andere momenten van een (dromerige) schoonheid. Fraai eind-shot ook. Eén van de beste (anti-)oorlogsfilms die ik heb gezien.

Jezus hey wat een lage score eigenlijk!!

Ik las net bij de trailer op youtube een comment: The thin red line is the best war movie of all time. Only people with soul could ever understand....

Ik kan niet wachten op die bluray release!

Prachtig gefilmd, de aanval op de heuvel door het gras was heel bijzonder. Zo waren er wel meer (spaarzame) momenten van mooie opnames. Tijdens de oorlogsacties werden de verhoudingen tussen de mannen goed weergegeven, maar op een gegeven moment weet ik het allemaal wel en wordt het onnodig zweverig. Nick Nolte vond ik zwak spelen, in tegenstelling tot de meesten, nou ja John Travolta was volkomen lachwekkend en dan laten ze m nog roken ook. Dat kan ie niet. Was even bang in een slechte lachfilm terecht te zijn gekomen. Maar verder op dat front geen klagen.

YouTube user comments: dé bron van kennis op 't internet

Is er al, Regio A Criterion welteverstaan, een Nederlandse release verwacht ik niet snel.

Ja het is geen oorlogs film met lekker knallen en zo. Zoals hierboven beschreven is, is het wellicht meer een anti-oorlogsfilm.

De oorlog wordt in deze film niet verheerlijkt.

Wellicht had je een wat andere verwachting van deze film.

Zonder meer een bijzondere (anti) oorlogsfilm die alterneert tussen hypnotiserende traagheid en realistische actie: het ene moment is het idyllisch met prachtige natuur shots of romantisch met dromerige beelden van een mooie echtgenote bij het thuisfront, het andere moment zien we soldaten als kanonnenvoer en levende schietschijven met alle bijbehorende kapotgeschoten lichamen en van pijn jankende soldaten, wat een eindeloze reeks van gruwelijke persoonlijke drama’s. Heel sterk en realistisch gefilmd is de aanval van de Amerikanen op de Japanse bunkers in de heuvels, alsof je zelf met een camera het geheel volgt. En een sterk staaltje van inventief filmen vind ik de opnames tussendoor van allerlei exotische dieren, alsof ze naar ons kijken met een blik van “wat zijn jullie nu voor waanzinnigs aan het doen?”. Opvallend in The Thin Red Line is het grote aantal bekende namen, van Sean Penn tot George Clooney met ook een lekker ‘over the top spelende Nick Nolte als die cynische ijzervretende kolonel en John Travolta die meer op Freddy Mercury leek dan een hoge officier! Maar serieus, dit is gewoon een hele sterke film die wel wat lang duurt maar over het algemeen vrij aardig weet te boeien.

Benaderd in elke opzicht de gedachtengang van de soldaten die ook prachtig in de serie The Pacific wordt weergegeven. Lusteloos, levensmoe, depressief, traumateus, apatisch, onverschillig.

Minpunt is de actie die niet zo goed uit de verf komt, maar het camerawerk is nog voor het Saving Private Ryan tijdperk.

Verder prachtige shots, mooie muziek en sterke vertolkingen.

3.5*

Hmm, dus de actie komt niet goed uit de verf

Volgende keer als ik de film nog eens kijk zal ik op de aktie letten oké?