Dawn of the Planet of the Apes (2014)

Jouw kritiek op deze film: Wat een tegenvaller zeg. Slecht, onlogisch en voorspelbaar verhaal en super oppervlakkig... Het enige wat ik zeg is: over het algemeen (dus uitzonderingen niet meegerekend) is een blockbuster voorspelbaar, zitten er plotholes in en is het oppervlakkig.

En jij zegt: alsof je een blockbuster niet meer slecht mag vinden omdat je er toch al niets van kan verwachten? Dit is dus NIET wat ik bedoelde.

Wolf of wallstreet een blockbuster?

Dan kan je werkelijk elke populaire film wel een BB noemen.

Bij BB's denk ik toch (nogmaals) echt aan giga miljoenenprodukties met veel special effects/actie etc.. En in dat soort films zijn de verhalen in 99 % van de gevallen zeer clichemtatig en de personages karikaturaal en vlak ..en dat geldt ook voor the hobbit en the hunger games. En dus ook voor de recente planet of the apes films. Dit soort films op die gronden neersabelen is en blijft mi onzinnig.

Dus das precies t probleem, verschillende definities van een blockbuster. Ik refereer slechts aan t imdb overzicht 2013; IMDb: Blockbuster: 2013 - a list by wittkecmission

Maar ook binnen deze criteria zijn toch gradaties aan te brengen (een goeie bb, een matige, of een slechte)? En ik vond PotA wat dat betreft aan de onderkant zitten. En ik ga deze film echt niet met een arthouse film of psychologisch drama vergelijken, ik vond deze film gewoon niet goed, Zo vond ik het eerste deel veel beter, juist ook op deze punten. Ik hoopte dat deel2 beter was dan deel1 , maar helaas...

Maar als jij daar een andere mening over hebt, prima, wegen er andere zaken bij jou zwaarder dan bij mij.

In dat bericht waarin ik jouw quote, quote ik ook een andere gebruiker (Basto) en daar zeg ik: Ik kan ook niet alle blockbusters waarderen. Films zoals White House Down, The Lone Ranger, John Carter en Battleship bijvoorbeeld.. En deze films deden het zelfs bij de doorsnee filmkijker niet zo goed.

Dus ja, ook binnen deze criteria zijn gradaties aan te brengen. Mee eens. Maar dan zijn zaken als voorspelbaar, oppervlakkig etc. etc. over het algemeen vrij kenmerkend voor een blockbuster, toch? En omdat het Basto zo vreselijk verbaast dat deze film zo hoog gewaardeerd word, zei ik alleen maar: de doorsnee filmkijker neemt hier over het algemeen genoegen mee en de doorsnee filmkijker is in de meerderheid. Dus snap ik niet zo goed waarom hij zich hierover verbaasd.

Blockbusters zijn cententrekkers. Zegt weinig over de kwaliteit inderdaad.

Dawn of the Planet of the Apes

Na de sterke Rise of the Planet of the Apes zou ik eigenlijk naar de première van dit vervolg gaan. Zo veel zin had ik er dus in. Helaas gooide een verschuiving in het werkrooster roet in het eten en kon ik nu dus pas een gaatje vinden om hem te bekijken. Misschien waren mijn verwachtingen wat te hoog, maar ik vond de film verrassend gewoon...

Niet dat een zeer gecompliceerd plot gelijk staat aan een zeer goede film, integendeel soms, maar de simpliciteit van het verhaal speelt het toch een klein beetje parten. Zoals Caesar zelf zegt: wij lijken meer op hen dan we dachten. Dit is dus ook in negatieve zin van toepassing. Verder kent de film ook zeker hoogtepunten. De stormloop op de kolonie van de Apen is werkelijk goed.
Het meest jammere is dat de klik tussen de Apen en mensen geheel ontbreekt. In deel 1 is die vooral prominent aanwezig tussen Caesar en Will Rodman, hier ontbreekt die totaal. De band tussen Caesar en Malcolm voelt dan ook te synthetisch aan, te gemaakt. Dat is vooral heel jammer..

Het acterend vermogen in de film is ook verrassend normaal. Het is allemaal niet heel hoogstaand. Jason Clarke is als Malcolm zeker niet slecht. Toch is het niet speciaal. Andy Serkis is als aap natuurlijk wel echt goed. Net als de andere apen overigens, speciaal Toby Kebbell.
Verder zijn bijrolletjes als die van Gary Oldman, Kodi Smit-McPhee en Jon Eyez grappig. Vooral Eyex weet nog wel eens een glimlach op je gezicht te toveren.

De film ziet er natuurlijk fenomenaal uit. Visueel steekt het allemaal top in elkaar en de overwoekerde wereld is prachtig. De muziek sluit ook perfect op het verhaal aan. Hier valt niets op aan te merken. Hier wordt de lijn van deel 1 goed doorgetrokken. Chapeau!

Helaas is Dawn of the Planet of the Apes voor mij niet meer dan normaal gebleken. Ik ga hem zeker nog eens herzien, want hij is zeker niet slecht, en ik hoop dat de meerwaarde van dit vervolg op de serie te ontdekken, en hem een hogere waardering te geven.

3*

'A list by wittkecmission'. Dat is dus een lijst van 1 user die duidelijk niet weet/aanvoelt wat blockbusters zijn (hij noemt zelfs een intieme 'kleine' arthousefilm als Philomena een blockbuster )

En ik vrees (en vat dit niet te negatief op) dat jij het ook niet echt aanvoelt. Wat deze user doet is seq kijken naar de bezoekersaantallen/opbrengsten. Maar dan krijg je gewoon een lijst van de meest populaire/best bezochte films, niet een lijst van blockbusters. Een populaire misdaad of dramafilm is immers niet (automatisch) een bb en/of als bb bedoelde produktie. Zo wel, dan komen er legio arthousefilms, en misschien zelfs ook nog wel een paar werkjes van Tarkovsky voor het predikaat blockbuster in aanmerking (lol). Gekkenwerk natuurlijk.

Om verwarring te voorkomen zal ik 1 keer goed proberen te omschrijven wat (volgens mij) tegenwoordig een bb is: misschien is het predikaat 'popcornfilm' een betere/duidelijkere; dwz een giga miljoenenproduktie waarin het geld vooral geïnvesteerd is in dure special effects - en computeranimatie, waarbij vaak ook gebruik wordt gemaakt van enorme decors/arena's en vele figuranten. En waarbij bij hoge voorkeur het verhaal zo voorspelbaar/behapbaar/herkenbaar mogelijk wordt gehouden, om het voor een zo groot mogelijk publiek (popcornpubliek) aantrekkelijk te maken.Ook de personages in bb's zijn vaak vrij 1dimensionaal (vaak 'helden' en 'schurken' , en een zwart/wit definitie van goed en kwaad); dat heeft weer te maken met het feit dat teveel karakterologische verdieping teveel tijd in beslag neemt, en die tijd is nodig voor de bombastische actiescènes om het popcornpubliek tevreden te houden.

Het uiteindelijke doel van een bb is niet zozeer om een mooie, sterke of goede film te maken, maar vooral om er vele miljoenen aan te verdienen.

Ik denk dat velen zich wel in deze omschrijving kunnen vinden (en anders hoor ik het wel ).

Anyway, bovenstaande definitie van een bb in acht genomen (waar ik dus ook zeker de recente POTA films onder schaar) is klagen over gebrekkige inhoud en vlakke personages nogal kansloos. Je moet een bb beoordelen op de punten waarvoor het bedoeld is; de kwaliteit van de actiescènes en special effects , en het acteerwerk binnen de 1 dimensionale karakters. Alles wat je aan inhoud of inventiviteit qua verhaal meekrijgt is enkel mooi meegenomen, en kan je een film een half sterretje extra voor geven. Die extraatjes maken vaak ook het verschil in bb's. Dat maakt dat bijv. een film als Gladiator wat beter is dan een zoveelste hercules 3Dfilm, omdat de betere acteurs de 1dimensionale rollen vaak wat meer suggestie van diepte meegeven, en er nog wel eens kleine verassinkjes in het scenario zitten die het net wat leuker maken. Maar het is uiteindelijk allebei clichematige onzin met stereotype karakters. Je moet op die elementen van een bb ook een oogje dichtknijpen, anders kan je wel aan de gang blijven.

En ik vind de kritiek dus vrij onterecht; voor een bb is de laatste POTA film nog best inhoudelijk (het houdt de mens toch een zekere spiegel voor, dat is al heel wat binnen dit soort films), en er wordt ook redelijk geacteerd (vooral door de apen dan).

Ik laat het hier maar bij, anders val ik in herhaling. Ik heb al mijn punten nu ook wel gemaakt denk ik. En ermee oneens zijn mag ook. Mochten er nog interessante nieuwe inzichten in deze discussie komen dan haak ik wellicht weer aan. (Wel leuk overigens, de reactie optie op deze site).

Nou, ben het nog steeds niet met je eens, ook voor een blockbuster vind ik het verhaal te onlogisch, te veel emo geneuzel, en nauwelijks binding met welk personage dan ook, wat ten koste gaat van de spanning (deel1 had dat veel meer).

Je beoordeelt een film toch in eerste instantie los van het feit of die bedoeld is als mega kassucces of een wat minder kassucces. Ik geef mijn mening en dat impliceert ook mijn persoonlijk filmsmaak qua genre. En wat betreft je opmerking over het IMDB blockbusterlijstje, ja zo kunnen we wel aan de gang blijven, als elke referentie wordt afgedaan met dat het "maar een mening is van iemand die het ook niet weet...." dan komen we geen stap verder.

Maar ik laat deze discussie voor wat het is, komen we verder toch niet uit. Wellicht dat deel 3 de uitkomst biedt

Iets minder dan 'Rise of the Planet of the Apes', maar toch nog vermakelijk. Dit komt naar mijn mening vooral door het magere verhaal en de totaal oninteressante mensen. James Franco en Tom Felton gaven bijvoorbeeld een veel degelijkere menselijke dimensie aan de vorige film. Ik miste een dergelijk ankerpunt in deze film. Desalniettemin, de apen waren op en top. Caesar, Koba, Cornelia, hun pasgeboren zoon,... ze zagen er niet alleen fantastisch uit, maar konden als volwaardige personages de film dragen. Speciale vermelding voor Maurice, mijn favoriete aap.

Geen idee hoe men visueel de apen nog échter kunnen voorstellen. Puik werk door Andy Serkis en zijn bedrijfje.

3,5/5

Gemiste kans.

Verhaal en personages blijven bij beide kanten aan de oppervlakte.

Van spanning, diepgang of binding met de personages is totaal geen sprake en de opbouw duurt gewoon veel te lang. Na een uur had ik het wel gezien en ook de finale stelt weinig voor.

Dit was ook het geval in deel 1, maar die had tenminste nog een boeiend verhaal en kon rekenen op een aantal goede acteurs.

Wanneer er dan ook nog een aantal onlogische handelingen in het script de kop opsteken, is een 3 toch wel het hoogste wat ik voor deze productie kwijt kan.

verhaal ok, visueel prima. vermakelijke actie

Na het sterke "Rise of.." was het toch afwachten of deze sequel de verwachtingen waar kon maken. ...

Zoals al in eerdere posts gemeld ligt in dit vervolg een minder sterke focus op de bonding tussen mens en (mens-)aap, zoals in "Rise of.." door Franco en Ceasar/Serkis vertolkt. Jason Clarke laat minder indruk achter dan James Franco alhoewel ik hem wel kan waarderen sinds Zero Dark Thirty. Hier staat tegenover dat er meer aandacht is voor de relaties binnen de (mens-)apen gemeenschap, met name tussen Ceasar en zijn familie (zoon Blue-eyes en moeder) en zijn rivaal Koba.

De verhaallijn is enigszins voorspelbaar maar was voor de duur van de film (130 min.) voldoende onderhoudend. Alhoewel een iets kortere finale wel had gekund (120 ipv 130 min.).
Zwak puntje in het scenario was het weer in bedrijf stellen van de bouwvallige waterkrachtcentrale: dit ging wel heel gemakkelijk.

Gecombineerd met de prachtig vormgegeven omgeving (overwoekerde gebouwen en apen-bos) in/rond San Fransisco Bay area, de soundtrack en 3D-effecten leverde dit toch een zeer onderhoudende film op - wat mij betreft de beste blockbuster van deze zomer (tot nu toe).

8/10

Enigszins off-topic: er is wederom sprake van een pandemie die de mensheid heeft gedecimeerd. Uiteraard redelijk actueel gezien de huidige ebola uitbraak. Maar heeft iemand al eens een statistiek gemaakt mbt de hoeveelheid films waarin het "outbreak" thema een rol speelt?

De film blijft net onderhoudend maar dat is niet genoeg om het een goede film te noemen.

Een te lange opbouw, het gebrek aan spanning en actie maken het toch een lange zit.

De 3d effecten blijven binnen de perken zodat ik er minder last van had dan bij 3d films waar meer actie in zit. Geen film om nogmaals te zien (voorlopig)

Goed vervolg weer bijna evenveel genoten als deel 1. Mooie effecten. Miste Franco wel een beetje in deel 2.

Ik heb het eerste deel niet gezien, maar ik heb er wel zin in gekregen na dit tweede deel gezien te hebben. Visueel was het namelijk echt om duimen en vingers van af te likken, de plot viel in het begin goed mee, maar na de overname door Koba zakt deze wat in. Het vervolg dat hierop moet komen, lijkt me wat minder de moeite te worden.

Goede film maar heeft niet meer de impact van zijn voorganger.Dawn of the planet of the apes ziet er weliswaar fantastisch (al is het 3D effect bijna te verwaarlozen) uit maar het verhaal is wel erg voorspelbaar.Die overname van Koba zag je zelfs bij het eind van de vorige film al aankomen.Het verhaal had wel wat inventiever gekund,iets wat gedeeltelijk ook wel voor de actie scenes geldt.Op Caesar na hadden de meeste personages ook wel wat meer diepgang kunnen gebruiken.Maar ja dat is waarschijnlijk de tol die je betaalt bij een 'big budget' film.In die categorie echter valt deze film helemaal niet tegen,het is allemaal erg onderhoudend en vooral de geweldig uitziende apen geven het geheel toch flink wat extra's.

Goed gemaakt en alles, maar toch wel teleurgesteld in de standaard blockbuster opzet. Waarom zit iedereen hutje mutje rond een pleintje terwijl ze immuun zijn voor het virus, en geen weet hebben van de apen verder op? Hier klopt allemaal helemaal niks van qua logica en is puur voor de vormgeving zo gedaan.

Gary Oldman wekt vooral irritatie met zijn aanwezigheid. Voor de rest allemaal bordkartonnen behang op Jason Clarke & co misschien na dan, alleen wordt hun clubje te weinig uitgewerkt. Terwijl deel 1 juist draaide om karakterontwikkeling van Caesar voornamelijk, is het hier van dik hout zaagt men planken, maar wel van mooi hout!

Het is niet geheel onlogisch. Ook nu bevolken wij met zijn alle slechts 8% van het aardoppervlak. Mensen zijn kuddedieren, altijd al geweest. We hebben elkaar nodig om te overleven. De logica in de film is dus niet heel ver te zoeken. Kan je de film zeker niet aanrekenen.

Deze film is visueel gewoon fantastisch! Qua diepte absoluut veel minder dan "deel 1" (met James Franco). Verhaal is simpel, twee groepen (de apen en mensen) die elkaar, op de leiders na (ik zie Gary Oldman niet als leider) niet vertrouwen. Aan beide kanten zijn verraders die er op hun beurt weer zorgen dat alles escaleert tot een oorlog!

Ondanks alles toch een 3,5. Zodra deze film uitkomt op BluRay, vooral vanwege the making of...

Woensdagavond gezien in Berlijn in IMAX 3D. wauw !
Wat een geweldige film! na het verrassende en fijne Rise of... had ik zeker grote verwachtingen van deze film, maar het resultaat overtrof mijn verwachtingen.
In de eerste plaats omdat de apen ontzettend realistisch zijn neergezet. Ik heb daar werkelijk niets op aan te merken.
Daarnaast om de sfeer die om de film hangt. Waar Rise of.. zich gewoon in de ´mensenwereld´ afspeelt, is in dit deel het grootste deel van de populatie gestorven door een virus. Dit wordt aan het begin van de film goed geintroduceerd. De sfeer die hierdoor gecreeerd wordt is heerlijk mysterieus.
We krijgen nu veel meer te zien van de schitterende bossen in Canada en de thuishaven van de apen mag er ook zijn.
Ik werd enorm meegesleept in het verhaal van Caesar, die de mensen de ruimte geeft, wat hem op afkeurende blikken komt te staan, omdat hij hiermee zijn eigen volk tekort doet.
Desondanks behoudt hij nog lang de leiding, totdat Koba de boel in handen neemt en de situatie escaleert. De mensencrew is goed weggezet, met name door Clarke en zijn vrouw en zoon.
De man die Ash neerschiet, en de man die in het onderkomen van de mensen de touwtjes in handen heeft, zijn erg vervelend.
Ik merkte dat mijn sympathie bij de apen lag, en dat was misschien ook wel een doel van deze film. De emoties van de apen, waaronder met name Caesar, komen later in de film over. Dit is ontzettend knap gedaan, en ik was in de bios dan ook enorm onder de indruk.
De actie is daarnaast spectaculair, prima weergegeven en dat geldt net zo goed voor de locaties.
Een mooie boodschap: wij voelen ons vaak bedreigd door dieren, maar in werkelijkheid zijn wij misschien wel gevaarlijker dan zij.
Omdat Dawn niet alleen van mensenkant belicht, maar ook de gedachten en communicatie van de apen weergeeft, werd ik wel aan het denken gezet, wat deze film nog stukken sterker maakt dan het al erg goede Rise of the Planet of the Apes ( ook al gebeurt dat in deze film ook al ).
Ik heb geen minpunten aan te merken op deze film.
Ontzettend genoten. De daaraan gelieerde score is een welverdiende 5*

Originele vertelwijze! En de motion capture met al zijn emoties (angst, woee, ...) staat akelig ver. Toppertje! 4*

Wauw wat een film. wel iets minder dan de vorige maar toch nog heel goed. Het verhaal was tof, de actie scenes waren tof. Het duurde net iets te lang voor mij. Er gebeurde veel dingen van waar ik dacht van dit stukje hoefde niet perse waardoor het dan misschien net een kwartiertje of tien minuten korter was geweest maar toch het blijft een fantastische film. een 4.0.

Erg mooi gemaakt en ik heb deel 1 niet gezien maar toch kun je het verhaal goed volgen.

Prima vermaakt en wat een CGI, echt ge-wel-dig! Hij had van mij wel een half uurtje korter mogen zijn door de onnodige Amerikaanse sentimentele scenes eruit te laten, dat zou het tempo zeker ten goede komen. Maar verder niets mis met deze actiefilm.

Deze afgelopen maandag gaan zien.

Behoorlijk goed vervolg op het uitmuntende Rise..., echter viel hij mij toch iets tegen.

Het mooie van Rise was dat je eigenlijk vanaf de eerste minuut voor de apen was en zij ook echt de goeden waren, maar omdat ze nu feitelijk onder een vals voorwendsel de oorlog tussen aap en mens starten, zijn hun oprechte bedoelingen een stuk minder, waardoor het toch iets moeilijker was om je volledig met hen in te leven en je te identificeren.

Verder zijn de scènes met de mensen ook stukken minder, allereerst omdat deze cast duidelijk minder is dan die van "Rise..". Je hebt Oldman, maar dan heb je het ook wel gehad en die zit feitelijk alleen in het begin en op het eind.
De acteur, die nu als de held is gecast (Clarke) is duidelijk geen A-list acteur en heeft totaal geen charisma en dat geldt ook voor de rest van de cast en feitelijk interesseerde mij hun lot geen bal.

De SFX en computer animatie is van een waanzinnig hoog niveau, echt geweldig. De apen zijn wat dat betreft nog beter op het filmdoek getoverd als bij de vorige film en daar was het al heel goed gedaan. Dit is nu echter fenomenaal. Kan bijna niet beter zou je zeggen.

Qua verhaal vond ik het wel wat minder dan bij de vorige film, er is nu ook vooral gekozen voor veel actie en spektakel.

De film is ook stukken harder, er gaan nogal wat apen tijdens de gevechten dood, da's niet echt leuk om te zien.
Deze film heeft sowieso eigenlijk geen enkel moment van relief, ofwel er valt nooit eens even tussendoor iets te lachen. "Dawn of.." neemt zichzelf wel heel erg serieus, terwijl het toch gaat over apen, die kunnen praten en denken als de mens en de planeet over willen nemen. Niet iets om nou zo dodelijk serieus te nemen, zonder enige vorm van zelfspot of ironie.

Eind commentaar: niet zo goed als de vorige film, maar met werkelijk fantastische CGI.

PS: Wat ook wel teleurstellend was is dat je in de verschillende trailers een close up van Caesar ziet vlak voordat hij het teken geeft om aan te vallen. Je neemt aan dat dit het begin is van een battle tegen de mensen. In de film blijkt dit slechts te gaan om rendieren te vangen voor voedsel, meteen aan het begin van de film. Dat was toch wel een sof.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Bij films als deze (niet realistisch) wil ik nooit te kritisch zijn.

Maar in de bios vond ik hem prachtig!

De eerste was beter maar dit vervolg zeker niet slecht!

Prima vervolg, vond de emotie van Ceasar erg goed uit de verf komen.

Minpuntje, zijn die irritante brilletjes die je verplicht bent om op te doen. Totaal geen toevoeging (bij geenenkele film) en je moet er nog verplicht extra voor betalen ook.

Ik vond Rise of the Planet of the Apes een prima film. Naar het vervolg was ik dan ook gauw benieuwd, al vond ik het een domper dat James Franco niet meer meedeed. Namen als Gary Oldman, Keri Russell en onze vertrouwde Andy Serkis brachten de hoop echter gauw weer terug.

Ik ben er helaas niet meer aan toegekomen om Rise nog te herzien voor deze film, maar dat was gelukkig ook niet nodig. Het verhaal weet ik in grote lijnen namelijk nog wel (ook het einde) en daar borduurt deze film vrij gemakkelijk op voort. De twee van elkaar gescheiden groepen zijn interessant weergegeven door de personages en de sfeer in de twee omgevingen. Met name de groep apen is indrukwekkend; motion capture op zijn best. Andy Serkis heeft de techniek inmiddels gewoon op zijn naam weten te zetten met zijn vele indrukwekkende prestaties. Niet alleen Serkis doet het goed, ook de overige cast is op dreef. Dan duid ik met name op de andere apen. Russell en Oldman krijgen relatief weinig tijd om te laten zien wat ze kunnen, terwijl Jason Clarke een zeer degelijke prestatie neerzet. Malcolm en Caesar zijn dan ook erg fijne personages om te volgen. Toby Kebbell is ook indrukwekkend. Koba is een luguber personage dat met veel overtuiging wordt uitgewerkt. Wat ik overigens ook fijn vond, was dat de apen alleen maar echt praten tegen mensen, maar niet of nauwelijks tegen elkaar. Met name in de beginscènes (bij bijvoorbeed zo'n 'gesprek' tussen Caesar en Maurice) had het de sfeer niet ten goede gekomen.

Inhoudelijk hebben we te maken met een vrij simpel verhaal, dus de film moet het veelal hebben van een goed spel van de acteurs en een hoop imposante actiescènes. Ook op dat laatste vlak slaat de film niet tekort. De oorlog wordt goed weergegeven; ondersteund door een effectief spannende soundtrack. Visueel is de film dan ook zondermeer een plaatje. Ondanks dit alles vond ik het allemaal ook niet extreem indrukwekkend of iets dergelijks. Het geheel is leuk om te volgen, maar voelt nergens écht hoogstaand aan. Ook stond ik er vanaf de 'moord' op Caesar van te kijken, hoe veel de film in bepaalde opzichten op The Lion King lijkt. Niet alleen qua gebeurtenissen (die climax was haast een letterlijke kopie), maar ook de personages kun je zo met elkaar vergelijken. Opmerkelijk was dat.

Dawn of the Planet of the Apes is een leuke, vermakelijke blockbuster. Alles wat het doet, doet het goed, maar het mist net dat ene (waarvan ik zelf ook niet eens precies doorheb wat het is) om het tot een ultieme film te maken. Absoluut geschikt als bioscoopfilm en daarnaast ook zeer geslaagd als sequel. In principe is het vrij simpel: als de eerste film in de smaak valt, is de kans groot dat je dit ook een leuke film vindt. Zo niet; is het wellicht verstandiger om deze links te laten liggen. Qua niveau vind ik namelijk beide films wel op dezelfde lijn zitten.

3,5*