Dawn of the Planet of the Apes (2014)

De eerste film deed me wel iets. Het script zat subliem in elkaar plus het acteerwerk was overtuigend. Moeilijke taak ook om dit vervolg tot een hoog niveau te trekken.

Deze sequel was niet slecht maar de gedachte van apen die op paarden zitten blijft toch wel surreëel. Bovendien had ik bombastischere scenes verwacht, maar gelukkig is het geen Michael Bay actieflik geworden. Ritme was nu en dan ook iets te traag, en het emo geleuter kon worden geschrapt.

Al bij al vermakelijk 3*

Wat een tegenvaller zeg. Slecht, onlogisch en voorspelbaar verhaal, superoppervlakkig, geen enkele binding met welk personage dan ook, totaal geen spanning, en die precies getimede zgn emotionele momenten als hij die camcorder vind en zichzelf terugziet als hij wordt opgevoed...sjezis!, en bovendien veel te lang. Vond er echt weinig aan.

Ze mochten helaas niet naar binnen

Ze baalden als een stekker. Wij zijn dus nog niet geweest.

Ik vind het overigens wel belachelijk. Mijn kinderen kunnen dit prima zien, en ik denk dat wij dat zelf prima kunnen bepalen.

Eindelijk iemand die mijn kijk op deze film deelt. Verbaas me echt hevig over al die enthousiaste reacties. Apen zijn goed gedaan, maar verder heeft het verdomd weinig om het lijf.

Ik sluit me hier bij aan. De enige minuut die me kon bekoren was het shot van de aap op de tank. Mooi gedaan...

Ik vond dit bij de wetgeving mbt de kijkwijzer:

"Onder de 16 jaar, geen toegang

Volgens de wet krijgen kinderen die jonger zijn dan 16 jaar geen toegang tot een bioscoopfilm met de leeftijdgrens 16. Ook niet wanneer zij door een volwassene worden begeleid. Er kan om legitimatie worden gevraagd.

Bij films met de overige leeftijdgrenzen worden kinderen onder de leeftijdsgrens alleen onder begeleiding van een volwassene toegelaten."

Volgens mij kan de bioscoop de kinderen niet weren als ze begeleid worden.......

Dat is over het algemeen genomen toch kenmerkend voor een blockbuster? Box-Office Top 100 Films of All-Time - filmsite.org

Waarom verbaas jij je daar over? Je zou inmiddels toch wel moeten weten dat deze formule gewoon het beste werkt bij de doorsnee filmkijker en de doorsnee filmkijkers hebben de overhand en daar worden de films dan toch meestal op afgestelt. De doorsnee filmkijker eist een verhaal met een duidelijk begin en een duidelijke afloop en geen omslachtig gedoe. Het moet een beetje rechtlijnig zijn. En er moet binding zijn en je kunnen identificeren met personages. De lat ligt bij de doorsnee filmkijker nou eenmaal minder hoog wat personages en diepgang betreft. Uiteraard zijn er uitzonderingen, daarom zeg ik ook: Over het algemeen genomen blabla bla .....

Ik zie mezelf niet als een doorsnee filmkijker, maar net 1 stapje verder. Ik kan ook niet alle blockbusters waarderen. Films zoals White House Down, The Lone Ranger, John Carter en Battleship bijvoorbeeld.. En deze films deden het zelfs bij de doorsnee filmkijker niet zo goed. Dawn of the Planet of the Apes spreekt mij dan veel meer aan.

Mijn collega bijvoorbeeld... Een IQ van 140, maar zijn favoriete film aller tijden is Con Air. Waarom? Het is zo lekker dom en lomp. Het is maar net wat je wensen zijn en dat kan op ieder niveau, maar over het algemeen houdt de doorsnee filmkijker wel van films zoals de nieuwe Planet of the Apes. En ik verbaas mij daar niet over. Ik verbaas mij dat het jouw verbaasd. No offence hoor, maar wanneer mensen met zulke argumenten komen zoals jij dat doet, dan krijg ik altijd het gevoel dat ze bedoelen: kijk mij eens anders en speciaal zijn. Ik ben veel te intellectueel voor deze films. En nogmaals, geen no offence!

He, he, Ik dacht dat ik zo´n beetje de enige was die er weinig aan vond.

Film is visueel gezien een spektakel maar het verhaal is een draak.

Ophouden met argumentaties zoals ´de mensheid wordt een spiegel voorgehouden´ , dit gebeurde al bij de ´oerfilm´ uit 1968, of ´verhaal wordt mooi opgebouwd´. In een verhaal wat zo voorspelbaar is als deze, mag je eigenlijk van geen opbouw spreken.

Op zich geen slechte zomerblockbuster, veel van het vorige deel wist ik niet meer, maar dat was geen probleem om deze (eenvoudige) film te volgen. Het verhaal is recht-toe-recht-aan, voorspelbaar, en zit boordevol met hollywood-clichés, vooral het begin was het een opeenstapeling van clichés.

Grootste minpunt wat mij betreft ligt niet eens in de clichés, of in de vreemd uitziende apen te paard, maar het zit vooral in de voorliefde van Caesar voor de mens, dat neemt op den duur ergerlijke proporties aan, waarbij de regie het maar niet kan laten om Caesar steeds naar de mensheid op te laten kijken (ook al gaat hij wel doodleuk een oorlog aan, iets wat helemaal niet bij zijn persoonlijkheid of bij de rest van het verhaal past.

Popcornvermaak. 3*

Inderdaad sloeg het einde eigenlijk helemaal nergens op.

Visueel erg goed gedaan, maar op het vlak van emotionele betrokkenheid laat deze film het afweten. De menselijke personages doen me niet veel en dat vind ik toch wel erg belangrijk. Met de apen kan ik wel iets meer meeleven, maar ook dat is te weinig. Hoe goed de actiescenes ook zijn en hoe realistisch de apen er ook uitzien, op een gegeven moment moet het verhaal je ook grijpen en dat mis ik. Conclusie zoals heel vaak: verpakking geweldig, inhoud teleurstellend.

Jammer, want deel 1 Rise of ... vond ik geweldig.

Wat een vreemde redenering, alsof je een blockbuster niet meer slecht mag vinden omdat je er toch al niets van kan verwachten? Er zijn genoeg blockbusters die wel een goed verhaal (of iig niet slecht) hebben en niet onlogisch in elkaar zitten, bijv the Raid, Jaws, Die Hard, Hungergames, of zelfs ook Jurasic Park?

Dat er minder diepgang in zit dan in een complex, psychologisch drama dat is idd normaal, maar enige uitdieping van wat karakters is volgens mij wel gangbaar, ook bij een bb, iig zo dat je nog enige vorm van verbondenheid voelt met de hoofdpersonen...

Vond het een hele goede film de beste van apes trilogy

Davidus schreef :

En dat vind ik een vreemde redenering dat b.v. in films zoals the raid , die hard, jurasic Park....een goed of aardig verhaal hebben en dat de karakters enige uitdieping hadden....tja goede films maar dat vond ik toch ook niet aanwezig in die films. Het is gewoon wat je verwacht van een film en welke kritische aspecten de kijker hanteert. En inderdaad iedere beleving zal anders zijn. Ik ben bv. in mijn nopjes dat deze film toch op de één of andere manier de oude Planet of the Apes (1968) volgt en niet te veel afwijkt van het gegeven. Dus het woord clichés vind ik niet terecht bij deze film. Natuurlijk kennen we het verhaal en kan het ons niet meer echt verrassen. Maar zo zijn er wel heel veel films om af te kraken. Maar goed, ieder heeft zijn mening hierover. Er zijn mensen die deze film nog niet eens willen zien omdat het helemaal hun ding niet is. Je houdt ervan of niet. Toegegeven ik ben wel een fan van Planet of the Apes, al vond ik die van 2001 vreselijk. Benieuwd naar het volgende deel hoe ze dat gaan uitwerken met die mensen die in de ruimte vertoeven en verdwaald zijn.

Juist ook omdat ik een "fan" ben van t verhaal van PoftA mis ik dat volledig in deze film. De basis is een apart, interessant en verrassend verhaal, wat hier volledig ontbrak. The Rise vond ik daarentegen wel erg goed, maar dit deel vond ik echt niet goed. Blockbuster of niet.

Ik zeg ook niet dat in die films een enorme gelaagdheid zit in t verhaal of een boeiende karakterschets, maar er zit tenminste überhaupt wel een verhaal in en je krijgt iets van een binding met de karakters. Iets wat in deze film imo volledig ontbreekt

De eerste van de nieuwe reeks was best te doen, maar veel meer dan voortborduren wil dit tweede deel niet worden. Allemaal nogal slapjes en ondoordacht en weinig overtuigend. Script is verder ook zo-zo en Oldman is tegenwoordig wel het schoolvoorbeeld van typecasting geworden. Visueel ook niet al te geweldig met veel overtypische "battle-shots" van dravende legers enzo. Daarnaast wat melige 'gebroederlijke' scenes zo links en rechts en we kunnen toch wel spreken van een teleurstellend vervolg.

2.0*

Nee, dit hebben we allemaal wel eens gezien.

Mooi film. Erg mooi gemaakt met de apen. Ik snap de slechte reacties op deze site niet. Hij was een klein beetje voorspelbaar. Maar je moet niet te kritish naar een kijken. Al met al een superleuke film

Het blijft ergens makkelijk scoren. Een hoop uitstekende CGI, een paar sympathieke normale acteurs (Oldman!) en een verhaal dat nergens iets nieuws vertelt, zorgen uiteindelijk niet voor die briljante film die de media ons opdrongen. Ja, het ziet er allemaal fantastisch uit en het is eveneens absoluut waar dat Serkis overduidelijk een begenadigd acteur is onder alle effecten, maar uiteindelijk levert het mij als liefhebber van speculatieve fictie niets op dat ik nog niet eerder heb gezien.

Het lijkt er vooral op dat Dawn Of The Planet Of The Apes iedereen probeert te plezieren. Te genuanceerd om echt te prikkelen, te bloedeloos om echt angstaanjagend te zijn, maar tegelijkertijd ook weer net te goed geacteerd om je niet te beroeren en ook weer spannend genoeg om jezelf niet te vervelen. Ergens zodoende wel kwaliteit, maar ook weer te cliché om nu echt goed genoemd te worden.

De 3D effecten stelden zoals verwacht verder niets voor. Valt weer eens goed op hoe weinig films die dit jaar met het 3D-stempel uitkomen, ook echt iets met de mogelijkheden van deze technologie doen. Maleficent zag er goed uit, maar dat is dan toch echt een uitzondering. DOTPOTA moet het in dat opzicht alleen hebben van de goede CGI (die vaak wel levensecht lijkt), het 3D trucje mogen ze voor het onvermijdelijke vervolg in dat opzicht ook achterwege laten. Misschien dat men dan ook wat meer moeite kan doen om een iets spannender verhaal te schrijven. Tot dat moment komt moet ik nu een week na het zien van deze film toch toegeven dat ik de eerste film toch net iets beter vond.

Zag er allemaal erg indrukwekkend en gelikt uit. Het verhaal is te simpel en te makkelijk. voor mij 3 sterren

We zijn het in het algemeen met de voorgangers eens! Indrukwekkend en erg gelikt zoals tegenwoordig de filmindustrie dit soort van spektakels uitbrengt. Toch was het wel een aardige film om te zien.

Voor een blockbuster redelijk geslaagd en zelfs enigszins inhoudelijk. En ja, je moet bepaalde films op het genre beoordelen. Je kan van een blockbuster geen intellectueel of diep inhoudelijk niveau verwachten. Dat trekt de massa namelijk niet aan. Dus een film als deze als oppervlakkig afserveren is een beetje onzinnig. Dan weet je van tevoren. Daar over klagen is hetzelfde als dat je naar een teletubbie film kijkt en dan hier gaat miepen dat je het veel te kinderlijk vond allemaal

Dit soort films kijk je voor de special effects en de actie, en niet voor de interessante karakterontwikkelingen etc. Bij een blockbuster is een beetje inhoud en een minieme vorm van karakterologische diepgang alleen maar mooi meegenomen. En in dat licht beschouwd is dit 1 van de betere blockbusters van de laatste jaren. Al haalt ie het natuurlijk in geen velden-of wegen bij de originele planet of the apes uit '68.

Volgens mij is "blockbuster" geen genre of typologie van een film waarbij je bij voorbaat kan verwachten dat het geen of een slecht verhaal heeft. Daarnaast lijkt me dat er binnen de bb's ook nog wel een gradatie is aan te brengen van goed naar slecht, er zijn genoeg bb's met wel een normaal verhaal en met een goed opgebouwde spanningsboog; het eerste deel bijvoorbeeld. IK verwacht van een bb echt wel meer dan alleen maar een visueel spektakel. Maar als je naar deze film gaat met de verwaching van een Teletubbie film dan is het inderdaad een zeer sterke film. Ik ging naar deze film met de verwachting een goed vervolg te zien op deel 1 (een goeie bb), en de hoop een typisch Planet-of-the-apes-film te zien; leuk en goed opgezet verhaal, boeiend en spannend. Helaas werd die verwachting niet waar gemaakt.

En wat betreft de massa, die komen niet af op een film met een goed verhaal?

Dat een BB geen echt genre of typologie is heb je wel gelijk in. Maar het zijn wel films die vooral bedoeld zijn om grote massa's te lokken met grootschalige dure spectaculaire special effects etc. En het mag dan vooral niet te moeilijk worden qua verhaal, want dan wordt het geld niet terugverdiend; het moet voor iedereen te behappen zijn.

Maar enfin, Ik vond het verhaal van deze bb (voor een blockbuster) dus helemaal niet zo slecht; daarin verschillen we dus van mening. Ook vind ik het eerste deel zeker niet beter dan deze (qua verhaal minstens even oppervlakkig, en zelfs sentimenteler; al was ook die eerste voor een bb nog best aardig). Ik vind het origineel uit '68 sowieso inhoudelijk veel beter dan deze 2. Maar vroeger (zeg maar t/m de jaren '80) werden er sowieso meer inhoudelijk sterkere bb-achtige films gemaakt.

Waar het mij vooral om gaat is dat als ik de laatste 15 jaar naar een bb ga, ik beslist geen goed inhoudelijk verhaal verwacht, en ook geen interessante psychologische karakterontwikkelingen. Als ik dat wil zien, ga ik bijv. naar de betere Europese arthouse film. Blijkbaar ga jij (davidus dus) met hele andere verwachtingen zo'n dure bb kijken. Maar ik heb eerlijkgezegd al in geen jaren meer een bb gezien waarin ik écht een goed beklijvend verhaal met interessante personages voorgeschoteld kreeg, Dus ik stel mijn verwachtingen bij voorbaat bij. En becijfer ik 'm als een blockbuster, en niet als een produktie met de pretentie van een semi-intellectuele kwaliteitsfilm.

En wat je laatste vraag betreft; nee, de massa komt idd niet (en zeker niet in eerste instantie) af op films met een goed verhaal. Was dat nl. wel zo geweest, dan was de 'betere arthouse film' 10 x populairder dan een gemiddelde pathé kraker. En in werkelijkheid is het tegenovergestelde het geval. Wel komt de massa af op een bb, waar toevallig ook nog een relatief goed verhaal aan vastzit, maar dat laatste is veel meer een leuk extraatje dan een voorwaarde. Gelet ook op het enorme succes van inhoudelijke rotzooi als 'avatar'. Het verhaal is bij bb's altijd van secundair belang. En ik vraag me af waarom ik dat een frequent filmkijker (waarvan ik aanneem dat je dat bent) nog moet uitleggen. Misschien versta jij wat anders onder inhoudelijke films?

Overigens , ware deze planet of the apes een film met de pretentie van een gewichtige arthouseproduktie geweest, dan had ik 'm ook 2 sterren gegeven hoor

ik denk dat we een misverstand hebben over de definitie van "inhoudelijke" films. Ik verwachtte bij deze film echt geen "arthouse" diepgang of moeilijke psychologische karakterstudies en zeker geen Tarkovsky. En een lekkere verstand-op-nul film kan ik best waarderen hoor. Maar het originele verhaal van PoftA heeft toch echt wel een bepaalde diepgang en zelfs een bepaalde "boodschap". En de door jou aangehaalde originele versie heeft een goed verhaal+spanning+geen-cliche-matige-onzin. En ook t vorige deel vond ik toch best een redelijk interessant en boeiend verhaal hebben.

En de grote BB die ook op Moviemeter goed gewaardeerd worden hebben best een goed inhoudelijk verhaal (Shawshank redemption, Green Mile etc).

Met dat gegeven had ik gewoon iets meer verhaal en spanning verwacht ipv het visuele bombardement wat het nu is geworden.

Maar goed, iedere zn meug, maakt niet uit, ik kijk toch maar weer hoopvol uit naar deel3.

De vorige vond ik toch een stuk beter dan deze, en ik had gehoopt een ijzersterk 2e deel te gaan zien. Het was geen onaardige film, maar om nou te zeggen dat het een waardige opvolger is? Nee dat vind ik dus niet. Ik ben nu al weer benieuwd naar de 3e Planet of the Apes film, die er ongetwijfeld gaat komen na dit open eind. En dan maar hopen dat die wel heel goed word.

De moeilijkheid in dezen is ook de definities van de termen en hoe je die intrepereert. Shawshank redemption en Green Mile zijn mi absoluut geen blockbusters, maar gewoon mainstream dramafilms die door het goede verhaal veel mensen aanspreken. Want natuurlijk zijn grote groepen mensen wel degelijk gevoelig voor een goed verhaal, alleen is dat niet waarvoor je in eerste instantie naar een bb gaat. Het popcornpubliek ('de massa' in mijn optiek) wil gewoon bombastische special effects , stunts en actie. En mega miljoenen produkties die dat bieden noem ik blockbusters. De eerste planet of the apes film uit '68 was mi ook geen bb-achtige film. Het was 'gewoon' een goede inhoudelijke SF film.

Nu ja, wellicht ooit eerst eens de verschillende termen goed afbakenen, want het is duidelijk dat iedereen er iets anders onder verstaat. En dat discuzeurt nogal lastig.

Dat is idd nu de discussie, wat zegt het predikaat blockbuster over een film?

Heb nog even een rijtje bb uit 2013 opgezocht en t merendeel heeft toch echt wel een verhaal (wolf of Wallstreet, Hobbit, Hunger Games), alleen Gravity is vrijwel verhaalloos. Het verhaal is bedoeld als ondersteuning voor de spectaculaire beelden en akties, en dat vond ik bij PotA wel erg magertjes en zelfs ten koste gaan van de spanning.

Maar goed t kan zijn dat ik te veel verwachtte, ik blijf wel hoopvol voor deel3��