Puppet Master X: Axis Rising (2012)

Eerst geven ze een film in de reeks de subtitel 'The Final Chapter' mee, terwijl het nog verre van de laatste film is. Een paar films later volgt een soort 'versus' spin-off, waarin horrorpersonages uit een verschillende franchise het tegen elkaar op moeten nemen. En dan is er nu de tiende film, simpel aangeduid door middel van een X. Het lijkt erop dat de Puppet Master reeks de Friday the 13th serie achterna gaat. Maar kwalitatief is Puppet Master X verre van een Jason X. Dus nu maar hopen dat er ook van deze serie snel een goedverzorgde remake komt, want deze oude reeks is eigenlijk niet meer te redden.

Voor dit vervolg op Axis of Evil kroop Charles Band zelf in de regiestoel. De producent heeft als regisseur zich enkel beziggehouden met compilatiefilm Puppet Master: Legacy. Hier neemt hij het stokje over van David Decoteau, die de vorige regisseerde. En de erbarmelijke kwaliteit van dat vorige deel wordt netjes voortgezet. Hoewel, volgens mij doet Band er nog wel een paar schepjes knulligheid bovenop. Dat Duitsers in een film als dit namelijk een belachelijk accent hebben, is niets minder dan een feit. Maar het accent dat in deze film wordt uitgekraamd is werkelijk te idioot voor woorden. Maar niet alleen uit hun mond komt klinkklare onzin, alle karakters brabbelen echt de grootste kul. Zo roept het charisma- loze sulletje, dat de held van de film zou moeten zijn, dapper tegen zijn vijand "Never screw with America." Zo'n film, ja.

Maar goed, een film als Puppet Master deel 10 puur afkraken op slecht script, slechte acteurs en belabberde karakters is een beetje onzinnig. Een film als dit moet vermaken en het liefst zoveel mogelijk gebruik maken van diens kenmerkende poppen. Enkel jammer dat de poppen steeds minder te doen kregen sinds er geen stop-motion meer werd gebruikt. En bij deze Axis Rising wordt dat nog pijnlijker duidelijk dan ooit. De poppen staan grotendeels van de tijd gewoon te staan en mogen in close-up shots af en toe even het hoofd draaien. En heel enkel komen ze in actie, maar voor de gevechtsscènes worden ze gewoon tegen elkaar aangegooid. Denk dat de making of een stuk leuker is om te zien, waarin volwassen mannen twee poppen tegenover elkaar houden als een kindje die met zijn GI Joe speelt. Maar naast dat ze geen moer doen, zien sommige poppen er ook niet uit. En zelfs de lach van Six Shooter weten ze nog te verkloten.

1 ster.

Axis Rising gaat verder waar de vorige film (Axis of Evil) was gebleven, de Japanse vrouw Ozu (totaal andere actrice) was gevlucht, met Tunneler (ook Leech Woman & Jester maar dat lijken ze hier te zijn vergeten) Zij ontmoet Moebius een Duitse bevelhebber die haar naar wat gedoe neerschiet en de pop meeneemt.

Ondertussen worden Danny en zijn meisje Beth (ook zij zijn totaal andere spelers)ontvoerd, om later te worden opgezadeld met Sergeant Stone (een verschrikkelijk overdreven toevoeging) Belangrijker is dat alle favoriete poppen terug zijn op één na! Blade, Pinhead, Jester, Leech Woman, Tunneler, en Six Shooter, allemaal krijgen ze de kans om hier op de een of andere manier licht te schitteren. Dit komt omdat ze het aan de stok krijgen met vier nieuwe poppen; Bombshell (een rondborstige vrouwelijk pop die machinegeweren herbergen) Blitzkrieg (een tank / machine hybride), Weremacht (een nazi-weerwolf) en Kamikaze(tja hoe zal die eruit zien?) die van de tegenpartij zijn!

De film volgt verder de trend waar ook de rest van de films last van had, door niet al te opwindend actiegericht te zijn. Er zijn een paar doden, maar niets is gek of heel bloederig. De film is natuurlijk goedkoop en ook niet de beste van de franchise. Maar ook deze was wel weer vermakelijk en meer was er ook niet te verwachten.

Na gisteren het vermakelijke "Puppet Master: The Littlest Reich (2018)" te hebben gezien, heb ik me vandaag gewaagd aan dit 10e deel uit de reeks en eerlijk gezegd had ik dat beter niet kunnen doen, want deze film is gewoon bar slecht en dankzij het meespelen van de rondborstige Stephanie Sanditz (als Uschi, zet er een "M" voor en je hebt hetzelfde ), moest ik denken aan "Ilsa: She Wolf of the SS (1975)", waar haar personage natuurlijk van gejat is, helaas is zij wel niet bloot te bewonderen (ze ligt wel een keer schaars gekleed op een bank), want anders had ik deze film een iets hoger punt gegeven dan het minimale (namelijk 0,5*) welke ik nu heb gegeven.

Opzicht was het wel leuk bedacht dat van haar een pop werd gemaakt, te weten "Bombshell", die twee machinegeweren heeft op de plek van haar borsten. Het oogt ook allemaal zeer goedkoop (alsof je naar een soap aflevering of een klucht zit te kijken) en dat is het ook, want de cast, dialogen (zonder enige humor) decors en de aankleding zijn gewoon zeer goedkoop (alles is dan ook opgenomen in één studio).

Daarbij komt ook nog eens dat het eerste uur van het verhaal slaapverwekkend is. Na circa een uur worden er een aantal nieuwe poppen geïntroduceerd (ook komt dan opeens uit het niets "Six-Shooter" in het verhaal voor) en krijgen we ook wat flauwe actie (bar slecht overigens en het is ook behoorlijk "A-Team" achtig, namelijk veel geschiet en vrijwel niemand wordt geraakt) voorgeschoteld, waarbij o.a. poppen tegen elkaar vechten.

Het wordt er echter allemaal niet beter op en je hunkert per minuut ook steeds meer naar het einde (gelukkig al na circa 83 minuten), welke overigens ook bar slecht is.

Terug naar het begin, deel II

Het was me eigenlijk niet opgevallen maar blijkbaar hebben we voor het eerst met een echte trilogie te maken in de Puppet Master reeks in plaats van 2 op elkaar volgende delen. David DeCoteau startte in 2010 met Axis of Evil en Charles Band himself voegde er Axis Rising en Axis Termination aan toe. Dat leek me niet zo'n goed idee aangezien ik het gevoel had dat het plot zich niet echt leende voor een trilogie maar hey, de reeks heeft me al wel eens vaker verrast (in de goede en in de slechte zin van het woord) dus ik wou wel eens zien wat Band er hier van maakte.

Het mag duidelijk zijn dat er aan hem geen groot regisseur verloren is gegaan. Het is de eerste keer dat ik een volwaardige film van hem zie (zowel Dollman vs. Demonic Toys alsook Puppet Master: the Legacy waren samenraapsels van voorgaande films die niet door hem geregisseerd werden) maar dit is even waardeloos als die andere Puppet Master film. Nochtans is dit wel een reeks die echt wel wat potentie heeft. De poppen van Toulon zijn al zowat overal geweest maar laat ze tegen de Nazi's optreden en je hebt vaak nog wel een leuke film. Axis of Evil was eigenlijk nog een vrij toffe zit maar daar schiet niets meer van over bij deze Axis Rising. Het plot hangt met haken en ogen aan elkaar, gebeurtenissen uit de vorige film worden gewoon gewoon compleet vergeten of gewijzigd (zo woont Danny opeens niet meer boven het Chinese restaurant maar lijken ze nu ook enkel maar te insinueren dat Danny zijn broer is vermoord door de Nazi's, over zijn moeder wordt niet gesproken) en het enige wat dit nog enigszins draaglijk maakt is zo'n enorm fout personage zoals Uschi. De knipoog naar Ilsa is niet mis te verstaan en jammer genoeg besluit Band om haar al redelijk snel uit de film te halen, al krijg je daarvoor nog wel een fijne pop voor in de plaats.

Want daar lijkt deze film vooral voor te zijn gemaakt: een excuus om weer eens nieuwe poppen te kunnen tonen (en merchandising te verkopen). Je krijgt een aantal nieuwe creaties voorgeschoteld maar met uitzondering van Bombshell is het vooral armoe troef. Ik hoopte tijdens de vorige film ook dat Six Shooter zijn opwachting ging maken maar dat blijkt ook een jammerlijke zet te zijn doordat Band om de een of andere reden die typische Six Shooter lach heeft vervangen. Dat de poppen hier en daar een redesign hebben gekregen, daar kan ik nog mee leven maar die audio van de lach is gewoon slecht. En dan heb ik het nog niet gehad over het feit dat dit gewoon opeens een volledig nieuwe cast is. Niet dat het in de voorganger zo'n indrukwekkende performances waren maar als er iets is wat ik haat in een film, dan is het wel dat het ene na het andere personage door iemand anders wordt vertolkt. Zeker wanneer de kwaliteit er (in zoverre dat dat mogelijk is) nog verder achteruit op gaat. Een aantal nieuwe personages ook waarvan Brad Potts als Sergeant Stone bloedirritant is. Neen, weinig positiefs over te melden.

Ik had al schrik dat de sequel een stuk minder ging zijn maar dat het zo slecht ging zijn? Dat had ik nu ook weer niet verwacht. Ik begin in ieder geval met erg lage verwachtingen aan Axis Termination en dan is het einde echt wel nabij. The Littlest Reich is vermoed ik de laatste die ik in deze Puppet Master queeste ga zien die ergens halverwege mei van start ging aangezien Blade: The Iron Cross nog niet is uitgekomen.

1*

Negen jaar nadat regisseur Charles Band zijn vorige Puppet Master-film dirigeerde, keert hij terug met een voortzetting van Axis of Evil. Het fijne is dat de poppen weer wat meer in actie mogen komen, waardoor specifiek de finale van dit relatief korte filmpje prima wegkijkt. Helaas doet de opbouw dat niet, met een hoop absurde figuren die weinig effectief uitpakken. Band doet zijn best om het geheel wat komischer voor de dag te brengen, maar door het slechte acteerwerk slaat een hoop van de humor niet aan. Op visueel vlak oogt de boel als een kindervoorstelling, waardoor je ook daarvoor niet bepaald hoeft te kijken. Eenmaal het geweld wordt opgevoerd transformeert de film in fijn entertainment, alles daaromheen is dat allesbehalve.