La Grande Bellezza (2013)

Alternatieve titel: The Great Beauty

mijn stem
3,65
878 stemmen

Italiƫ / Frankrijk
Komedie / Drama
142 minuten

geregisseerd door Paolo Sorrentino
met Toni Servillo, Serena Grandi en Sabrina Ferilli

Onverschillig en verleidelijk biedt Rome zichzelf aan aan de verbaasde ogen van de toeristen: het is zomer en de stad straalt met een schoonheid die ongrijpbaar en onherroepelijk is. Jep Gambardella (Servillo) is 65 en hij straalt een charme uit die de tijd niet verwoest heeft. Hij is een succesvolle journalist die heen en weer fladdert tussen cultuur en het goede leven in Rome. Hij denkt echter met verbittering terug aan zijn gepassioneerde verloren jeugd.

179 BERICHTEN 48 MENINGEN
zoeken in:
3,0
0
De twee favoriete films van de filmrecensenten in 2013 lijken ‘La Grande Bellezza’ en ‘La Vie d’Adèle’ te zijn. Beide films hebben veel gemeen – al dan niet als tegenpolen – en een gezamenlijke bespreking lijkt me zelfs verhelderend voor beide films. Ik begin echter met ‘La Grande Bellezza’.

De film gaat over een schrijver die na zijn eerste maar succesvolle roman is gestopt met schrijven om ‘koning’ van het nachtleven van Rome te worden en welke film een pastiche is van Fellini’s beroemde ‘La Dolce Vita’ met welke film het dan ook veel gemeen heeft: het grootste verschil lijkt te zijn dat de hoofdrolspeler oud is geworden. Ikzelf heb eens geprobeerd ‘La Dolce Vita’ te kijken, maar heb na een tijdje moeten afhaken omdat ik de film te saai vond. Ook ‘La Grande Bellezza’ balanceert op de grens van saaiheid, maar het excuus daarvoor lijkt opnieuw te zijn dat leegte nu eenmaal het thema van de film is: de film gaat over mensen die zich aldoor in het feestgedruis van de grote stad storten en elkaar vermaken met quasi-diepgaande, quasi-filosofische conversaties om zo de leegte en oppervlakkigheid van hun bestaan te verbloemen. Zo ook weet de film met zijn visuele spektakel aldoor net de aandacht van de kijker vast te houden, maar knaagt een ervaring van leegte bij de kijker omdat de film, net als het leven van de hoofdrolspelers, nergens naartoe leidt en geen zin heeft: alles is slechts oppervlakkig gebabbel en verstrooiing. Daarbij is de film vol van het vertoon van deze décadence: niet alleen van het escapisme van het feesten tot diep in de nacht (waarin ook een parallel tussen dit hedendaagse Rome en het oude Rome lijkt te worden gelegd), maar ook in het feit dat er vrijwel alleen maar oude mensen (naast kinderen) in beeld komen die hun productieve leven achter zich hebben (een vraag die de 65-jarige hoofdrolspeler telkens krijgt is waarom hij geen boeken meer schrijft). De film begint met een citaat uit Celine’s ‘Voyage au bout de la nuit’, dat zo het feestgedruis tot diep in de nacht inleidt en daarbij al vermeldt dat het allemaal slechts ‘imaginair’ is, en eindigt met de boodschap dat dit ‘imaginaire’ nep-leven, waarbij de film ook expliciet de parallel met de ‘trucage’ van de goocheltruc in het circus maakt, slechts het echte leven maskeert. Dat echte leven zou een leven van passie zijn en een leven van lijden en bewust zijn van de dood, zaken die de hoofdrolspeler van de film lijkt te ontkennen door zelfs op zijn leeftijd van 65 jaar alleen maar te feesten (dat is aldoor: dansen) en met vrouwen naar bed te gaan (dat me onwillekeurig even aan Berlusconi deed denken, maar dat terzijde).

Beide films zijn bijzonder in de zin dat zij laten zien dat het medium van de film bij uitstek geschikt is voor zowel escapisme als realisme: ‘La Grande Bellezza’ laat zien dat film bij uitstek een overweldigende visueel spektakel kan brengen en zo ultieme verstrooiing kan brengen en ‘La Vie d’Adèle’ laat zien dat film – in tegenstelling tot het klassieke toneelspel op het podium – het medium van de intieme close-up is dat zo het kleine en alledaagse groot en zichtbaar kan tonen. Beide films zijn op hun eigen manier nogal saai; ik zou ze niet snel aan anderen aanraden, maar zoals ik met dit epistel laat zien valt er wel veel over de films te zeggen, hetgeen er mee te maken heeft dat de films wel iets zeggen over waar de samenleving en de film op dit moment staan: in zekere zin liggen beide films in het verlengde van de hedendaagse tendens naar enerzijds een escapisme in actie, spektakel (in bv. games) en oppervlakkige verstrooiing en anderzijds een hyperrealisme en het ‘reality’-genre in films en TV-series, waarin het echte leven en het gewone individu en zijn alledaagse beslommeringen in het centrum van de aandacht wordt gezet (bv. Facebook).

avatar van HarmJanStegenga
3,0
0
Een paar dagen na het zien van de film merk ik dat vooral de mooie beelden van Rome en de fantastische rol van Toni Servillo me goed bij zijn gebleven. Sorrentino regisseert een aantal mooie scenes, maar het geheel kent helaas toch ook wat momenten waarbij het qua verhaal nogal inzakt allemaal. 'La Grande Bellazza' kon me helaas niet de gehele speelduur bekoren. Het personage Jep Gambardella is wel intrigerend, al het mooie om hem heen lijkt-ie te missen. De soundtrack fluctueert ook nogal; prachtige stukken muziek, afgewisseld met vreselijke moderne meuk. Rome is wel een stad waar ik graag nog eens heen wil. Mooi stekkie heeft die Jep ook.

5,0
0
Fantastische film! De nachtelijke scene's in Rome, de acteurs, de muziek, en het verhaal. Heerlijk melancholiek.

avatar van KKOPPI
4,0
0
Vooral de eerste 20 minuten van de film vroeg ik me af waar ik in hemelsnaam in beland was. Tegen het einde vroeg ik me af waar de film überhaupt op sloeg maar nu, 2 weken verder, merk ik dat hij meer impact had dan ik dacht. De film moest op me inwerken en de 'Beauty' realiseerde ik me later pas. Geweldige film.

avatar van arno74
1,5
0
Deze heeft mij niet echt weten te overtuigen. Het begint heel fraai, en de beelden zijn natuurlijk prachtig. Dat is niet moeilijk met Rome als achtergrond, maar het is allemaal wel keurig belicht, met fraaie warme kleuren, keurig camerawerk, enz. Maar het verhaal is, al dan niet opzettelijk, verder wel plat en leeg. Emotioneel is het allemaal erg afstandelijk, het doet me niets. "Plaatjes" vullen geen gaatjes, zeg maar. Dat vind ik wel jammer. Als het script net zo wist te stralen als de warme beelden dan had ik deze film zeker een stuk hoger gewaardeerd. Die leegte doet de film uiteindelijk langdradig overkomen.

De personages zijn erg plat en eendimensionaal, de enige die daaraan een beetje weet te ontsnappen is de hoofdrolspeler wiens personage iets meer is uitgewerkt. Ook de meeste scènes (vooral de feestjes e.d.) voelen afstandig, gemaakt en onnatuurlijk aan. Misschien past dat bij het verhaal, maar dan nog zijn andere films er wel in geslaagd leegte uit te drukken zonder dat de film zelf leeg aanvoelt. Alle aandacht is uitgegaan naar de cinematografie, en dat is ten koste van het verhaal en de personages gebeurd. Ook het filosofische over de decadentie e.d. wat in deze film moet zitten vond ik niet echt van de grond komen. Het zet me ook niet aan tot denken. Blijft over: de mooie plaatjes. Al schiet ik die liever zelf als ik daar ben dan dat ik naar een film met die plaatjes kijk

2,5*, geheel verdiend door de cinematografie.

avatar van BBarbie
1,5
0
Bij mijn eerste kijkbeurt van deze film heb ik ‘m na drie kwartier afgezet; de tweede keer duurde een half uur langer. Afgaande op wat ik gezien heb, vind ik het —afgezien van een aantal mooie plaatjes van Rome (dat is niet zo ingewikkeld in zo’n mooie stad)— een lege film over lege mensen, die mij absoluut niet boeien.
Tussendoor heb ik wat recensies en commentaren gelezen. Naar verluidt is de film een ode van vroegere films van Fellini en tijdgenoten. Dat zal mijn probleem wel zijn, want ik heb daarvoor blijkbaar niet de juiste antenne. Soit.
Ik kan geen *waardering toekennen, aangezien ik de film niet in zijn geheel gezien heb. Ik vermoed dat het daar ook nooit van zal komen.

avatar van leatherhead
3,5
0
Best van genoten, geheel tegen mijn geringe verwachtingen in eigenlijk.

Op papier geen film die in mijn straatje zou liggen, zo dacht ik. Van Fellini heb ik ooit wel iets uitgeprobeerd, maar dat vond ik dermate afschuwelijk dat ik het mormel halverwege uit heb gezet. Maar gelukkig is Sorrentino een regisseur die overstroomt van het talent, waarmee hij toch een resultaat aflevert dat prima te behapstukken valt.

Een Conseguenze is het allicht niet, al neemt dat niet weg dat Sorrentino er meermaals in slaagt ware pracht en praal op het scherm te toveren. Nu helpt het uiteraard mee dat de gebouwen in Rome bepaald geen bouwvalletjes zijn, maar de film is meer dan louter droge registratie. Mooi sierlijk camerawerk, elegant welhaast. En ook de muziek strookt daarmee. Veelal klassiek, maar niet van het het groteske soort waar ik doorgaans spontaan onwel van wordt. Subtiliteit lijkt het sleutelwoord. Daarnaast zo nu en dan afgewisseld met modernere noten (geweldig feestje aan het begin).

Dat was dan eigenlijk ook voldoende om me te doen laten genieten, want de resterende elementen boeide me niet zo bijzonder veel. Uitgezonderd een Servillo in topvorm waren de personages een stel inhoudsloze pionnetjes, en het verhaal houd weinig steek. Oogt als een ietwat lukrake reeks van gebeurtenissen, waarbij Woody Allen-esque dialogen en hedonistische toestanden hand in hand gaan met elkaar. Maar veel maakt het niet uit.

Derhalve ken ik de film geen enorm hoge score toe, maar een 3,5* ster is wel op zijn plaats. Prachtige beelden die gepaard gaan met een mooie soundtrack. En ook een vanouds sterke Servillo, wat een uitstraling heeft die vent toch. Anyway, dat is wat de film mij gebracht heeft en waar ik voornamelijk van genoten heb. Goede film dus, nu nog even de rest van Sorrentino's oeuvre afwerken. 3,5*, voor nu althans.

4,0
0
leatherhead schreef:
Van Fellini heb ik ooit wel iets uitgeprobeerd, maar dat vond ik dermate afschuwelijk dat ik het mormel halverwege uit heb gezet. Maar gelukkig is Sorrentino een regisseur die overstroomt van het talent
In tegenstelling tot Fellini?

avatar van leatherhead
3,5
0
ThomasVV schreef:
(quote)
In tegenstelling tot Fellini?


Bedoelde dat eigenlijk niet eens zozeer in de eerste instantie, maar dat vind ik inderdaad wel ja. Maar da's uiteraard allemaal subjectief (hier heb je die open deur weer). Overigens verhoog ik hem met een halfje, de film blijft écht hangen. In positieve zin allicht.

avatar van Film Pegasus
3,5
0
Film Pegasus (moderator)
geplaatst:
Ik had al enkele films gezien die bij de filmprijzen werden 'verslagen' door deze La Grande Bellezza: Jagten, The Grandmaster, La vie D'Adèle, Broken Circle Breakdown, The Wind Rises, Le passé, ... Films die me allemaal bevielen en dus lag de lat ook hoog voor mij bij deze 'concurrent' La Grande Bellezza.

De vergelijking met Fellini is al gemaakt maar ik moest zelf ook denken aan Herman Brusselmans. Een verhaal over een man die al jaren geen boek meer heeft geschreven, maar wel nog steeds met aanzien wordt bekeken. Het lijkt wel op z'n trilogie ex-schrijver, ex-minnaar, ex-drummer. Qua stijl is het toch een modernere Fellini. Een regisseur die me niet helemaal ligt. Ik hou wel van sfeer en verhaal, maar puur op het creatieve ligt me niet altijd. Wel kan ik de aanpak van de regisseur appreciëren. En ik moet bekennen dat sommige scènes me best wel konden boeien. Het viel me op dat deze film net in de Amerikaanse prijzen viel, terwijl Amerika net kiest voor verhalende films. Creativiteit wordt enkel geprezen in buitenlandse films blijkbaar.

De opening is geniaal met vooral het feestje van Jep. Gaandeweg neemt het zowel het uitgangsleven als de hautaine culturele wereld op de korrel. Iets wat Fellini ook al deed, maar ben toch blij dat hier terug te zien. Gaandeweg wordt het wel wat vervelend en sommige personages werken ook niet. Dat gedeelte met die oude non is ook niet echt interessant.

La Grande Bellezza is een film die je op je honger laat zitten. Het wisselt tussen waardering voor de mooi scènes en enkele vervelende momenten. Om terug te komen op de prijzenslag plaats ik uit dat eerder genoemde rijtje vooral La Vie D'Adèle, Jagten en Broken Circle Breakdown veel hoger. La Grande Bellezza is mooi, maar geen topfilm.

avatar van JP
4,0
0
Schitterende beelden van Rome en de schijnwereld van Rome's welvarenden. La Dolce Vita 2.0.

avatar van predator
2,0
0
Prachtige beelden, goed acteerwerk van de hoofdpersoon, maar voor de rest kan ik hier echt helemaal niks mee. Het verhaal loopt voor geen meter en dan is 142 minuten echt heel lang.
Ik snap het commentaar van de filosoof op dit forum overigens helemaal niet, want ik vond la vie d'adele echt geweldig, maar dit terzijde.

2,0
0
Vreselijke film. Zal wel een groot meesterwerk zijn, maar aan mij was het niet besteed. Ik hoef echt geen verhaaltje hoor, maar hier kon ik niks mee. Noch met de beelden, noch met de soundtrack, noch met de cast. Snap niet dat ik hem uitgekeken heb. Heb me kapot verveeld en ben twee keer weggedommeld.

avatar van Mochizuki Rokuro
5,0
0
Gisteren na Oz the Great and Powerful bij het zappen blijven hangen en gelijk weer als een magneet naar de film getrokken. Heerlijke roes, ik denk echt wel mijn favoriete film van de afgelopen 5-10 jaar.

avatar van Querelle
4,0
0
Het is een lieve film, die doet denken aan films van Fellini en la Notte van Antonioni, maar toch modern en persoonlijk aanvoelt. Een perfect huwelijk tussen scherpe onflatterende observaties en zalvende compassie en in alle opzichten een feest der herkenning.

2,5
0
Na een 3e kijkbeurt tot de conclusie gekomen dat deze film toch echt zwaar overschat is. Visueel nergens interessant en de soundtrack lijkt er ingeduwd te zijn om het nog een beetje 'contemplatief' te laten ogen. Toni Servillo redt de film, verder stelt het helaas erg teleur.
Wel blijven de feesten overeind staan. Die zijn geweldig, vooral die remixes van oude nummers.

3,0
0
Na een tweede kijkbeurt (de eerste keer in de bioscoop) bevestigt eigenlijk alleen maar mijn recensie hierboven. De film kon me nu eigenlijk helemaal niet meer boeien: alles wat er wordt gezegd en wat er gebeurt is quasi-interessant: het lijkt wel wat maar is precies niets. De film is gewoon vervelend. Nu opper ik hierboven al dat dat waarschijnlijk ook de bedoeling is omdat de film het leven van verveelden uitdrukt die elkaar proberen te amuseren met feesten en quasi-diepzinnig gebabbel, maar het levert gewoon geen boeiende film op. 'Youth' vind ik dan ook veel beter.

4,0
0
Ja, eigenlijk niet meer dan een knappe remake van Fellini. Maar ook niet minder...

avatar van K. V.
2,5
0
'k dacht eerst dat het een lange reclamespot voor Martini was, maar dit was toch niet het geval.
De film begon veelbelovend met een hip feestje, maar wist niet direct waarover de film ging gaan. De film kon me jammer genoeg maar matig boeien. De film zag er nochtans wel goed uit, maar het verhaal vond 'k langdradig, mede door de lange speelduur. Het was niet echt m'n ding.

avatar van notsub
2,5
0
Behalve de mooie beelden beleefde ik weinig aan deze ongewone film. Het begon best veelbelovend, maar al snel krijg je het inzicht dat het een beschouwende film is waarvan er inhoudelijk weinig tot niets bleef hangen. Nee, dit is niet mijn ding.

4,0
0
Je zegt dat volgens de film het imaginaire leven het echte leven maskeert, en dat dat laatste een leven van "passie" is. Wat bedoel je daar precies mee, De filosoof?

3,0
0
Ik denk te worden bewogen door zaken die er echt toe doen.

4,0
0
De filosoof schreef:
Ik denk te worden bewogen door zaken die er echt toe doen.

Hoe rijm je dat met het openingscitaat van de film, uit Le voyage au bout de la nuit van Céline ("Reizen" doet de verbeelding werken, de rest is teleurstelling en verveling...)?
Volgens mij is zowel voor Sorrentino als voor Céline het imaginaire leven niet hetgeen "het leven van passie" maskeert, maar integendeel juist mogelijk maakt en bepaalt, en is dat dan ook de betekenis van "il trucco"...

3,0
0
Je zou heel goed gelijk kunnen hebben. Ik weet niet wat Sorrentino precies heeft willen zeggen. Hij heeft zeker zelf geen uitleg van de film gegeven?

avatar van Basto
5,0
0
Bij herziening de volle 5^

Wat een geweldige film, zoeel inhoudelijk als qua vorm.

Meesterwerk!

avatar van stefan dias
3,5
0
geplaatst: bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Film begint geweldig. Het lijkt wel of ik naar één lange Vogue fotoshoot aan het kijken ben. Elke scène is precies dat: een scène. Volledig in scène gezet en nergens pretendeert deze film het dagelijkse leven te willen schilderen. Dat maakt deze film fantastisch. Heb ooit 'Roma' van Fellini gezien. Ook een aaneenschakeling van scènes waar hedonisme en religieuze theatraliteit tegen een prachtig door uitgesmeerd worden, waar alle betekenis in de beelden zelf zit.

Deze lading kan de film (voor mijn part) niet tot het einde toe dragen. Omdat er net een soort diepere laag gesuggereerd wordt (met het oude liefje) en de relatie met de dochter van zijn oude vriend etcetera. Bellezza is er dan nog wel, maar niet meer zo grande.

avatar van chevy93
3,5
0
Soms weet je dat een film je gaat pakken, maar dat het bij de eerste kijkbeurt gewoon nog niet gelukt is. Grande Bellezza is zo'n film voor mij. Vooralsnog een 3,5*, maar ik weet zeker dat een tweede kijkbeurt over een paar jaar mijn mening gaat doen veranderen.

Mijn grootste bezwaar is dat het allemaal wat losjes is, te fragmentarisch. Dat is an sich natuurlijk geen probleem, maar het leek niet helemaal te passen bij de film.

avatar van BBarbie
1,5
0
BBarbie schreef:
Bij mijn eerste kijkbeurt van deze film heb ik ‘m na drie kwartier afgezet; de tweede keer duurde een half uur langer (...)
Mijn derde poging om deze film te zien heb ik tot het einde toe volgehouden, zij het met moeite. Toegegeven de film ziet er uitermate gelikt uit met prachtige beelden van Rome. Maar ja, dat is zo’n schitterende stad dat zelfs een amateur daar fraaie plaatjes kan schieten. Helaas worden die beelden ondergedompeld in een decadente wereld vol pompeuze figuren, die elkaar qua liederlijk gedrag de loef trachten af te steken. Als je 8½ (1963) van Fellini gezien hebt, is een déja vu-gevoel niet te vermijden. Ik weet dat er zulke mensen bestaan (een enkeling wordt zelfs president), maar ik heb er geen behoefte aan geconfronteerd te worden met zoveel verdorvenheid. Ik kijk films voor mijn plezier (en af en toe om er wat van op te steken). Hier word ik alleen maar chagrijnig van.
Onbegrijpelijk dat de regisseur van Le Conseguenze dell'Amore (2004) zo'n gedrocht aflevert.

avatar van Fisico
3,0
0
Ik begon een aantal maanden geleden al eens aan 'La grande Bellezza', maar moest na 45 minuten afhaken. Ik gaf hem dit weekend een nieuwe poging en hield het uit tot het einde. Klinkt uiteraard niet veelbelovend en uitnodigend als quotering, maar ik begrijp wel dat anderen dit een uitstekende film vinden. Want laat ons duidelijk wezen: Visueel en technisch gezien is er weinig op te merken aan deze film.

Het prachtige Rome wordt enorm sfeervol in beeld gebracht. Toni Servillo zet hier een dijk van een prestatie neer als een charismatische keizer waarvan de grandeur afdruipt. Op zijn 65e ervaart hij wat hij heeft bereikt, maar ook wat hij heeft verloren. "La grande bellezza - De grote schoonheid": Glitter en glamour omhuld in een sausje van decadentie. Visueel knap weergegeven via de erg fijne sfeervolle "Martini-party's", alsof je haast letterlijk mee aan het swingen bent op het disconummer "A far l'amore comincia tu van Raffaella Carra". Maar de "grote schoonheid" zit niet in de rijkdom, in de pracht en praal van kerken en paleizen, neen, schoonheid zit in verborgen hoekjes in het leven. Denk bijvoorbeeld aan de mooie religieuze gezangen in het begin van de film die niet opgemerkt werden door de Japanse toeristen.

Jep Gambardella ervaart de lege doos van zijn bestaan en betreurt de gemiste kansen in zijn leven zoals zijn jeugdliefde Elisa. De scene waarbij hij die ene vrouw de les spelde op privé- en carrièrevlak was geweldig. Toch miste ik wat in de film. Ik had er geen voeling mee en liet de film kabbelend naar zijn einde lopen. Ondanks de aanwezige symboliek kon de film me hoegenaamd niet boeien. Een houding van "blij dat ik er doorgekomen ben en voor eens en altijd vanaf ben" is geen goed uitgangspunt. Ooit bekijk ik deze nog eens opnieuw, misschien wacht ik tot mijn 65e...

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.