Pardon Us (1931)

Briljante komedie en imo de beste lange film van Stan & Ollie samen met Way Out West en natuurlijk Sons of the Desert. Ook deze barst van de memorabele scenes. Ontieglijk vaak gezien omdat dit elke keer bijna tranen in mijn ogen van het lachen brengt.

5*

Hij was eens een keer te zien op video google.

Gewoon een leuke Laurel en Hardy film met weer dat grappige, idiote introotje. Het blijft lachen met dit wereldberoemde komische duo. Krijgt een 3,5.

Leuke film inderdaad. Op zich zijn de grappen per saldo niet eens zo briljant. Wat dat betreft vind ik Harold Lloyd, Buster Keaton, Charlie Chaplin of de Marx bros. eigenlijk beter.

Het leuke is dat het tempo hoog ligt en er van alles gebeurt. Maffe situaties, ontsnappingpogingen, gevangenisopstand, liedjes en grapjes. Het leukste vond ik dat ze vermomd als negers, de bloedhonden die ze achtervolgde tam hadden gemaakt.

Leuke film weer, maar niet perse een van de betere van ze. 3,5 sterren.

Leuke komedie die vanwege die duur meer weg heeft van een lange aflevering dan een film. Het verhaal zit best goed in elkaar en er valt ook veel te lachen. Stan Laurel en Oliver Hardy stelen als duo uiteraard de show. Toch wel jammer dat ze nog maar hoogst zelden op TV te zien zijn want in de jaren 70 en begin jaren 80 keek ik er graag naar.

Then it's a rotten needle

Ik ben een grote fan van Buster Keaton, een nog grotere fan van Abbott & Costello en ik ben zowaar nog een grotere fan van al hetgeen dat de Marx Brothers op ons hebben los gelaten. Alleen van Chaplin ben ik niet altijd zo te spreken en ook Laurel & Hardy hebben met The Flying Deuces en Babes in Toyland me nog niet overtuigd van hun kunnen. Vermakelijke films (allebei met 3.5* beoordeelt) maar ik verwacht toch meer dan dat. Op een rommelmarkt een deel van een L&H boxset op de kop getikt (8 features en zo'n dikke 50 shorts) en gisteren de eerste feature eens opgezet.

En, maar dat had iedereen al wel zien aankomen vermoed ik, dat is dus deze. Het was alweer erg lang geleden dat ik een film van het duo heb gezien (de boven genoemde titels dateren uit 2010) dus ik wist eigenlijk niet meer goed wat ik moest verwachten maar dit is het toch niet. Misschien komt dat doordat ik de snelheid van de Marx broertjes en Abbott & Costello gewoon ben maar Pardon Us is gewoon een enorm trage film. Sommige scènes duren me ook iets te lang (hoe lang ligt Laurel op dat gevangenisbed te draaien en te keren vooraleer hij erdoor zakt?) en de running gag met Laurel's losse tand wordt me te lang uitgesponnen maar toch ben ik niet uitsluitend negatief over dit langspeelfilmdebuut. Neen, zeker en vast niet want op zich zitten hier wel een aantal leuke scènes. Ik begin er alleen voor te 'vrezen' dat ik meer fan ga worden van hun shorts doordat die (hopelijk) een hoger tempo hebben. Jammer ook dat den dikke en den dunne ten prooi zijn gevallen aan die typische verplichte nummers die dit soort oude films ontsierden. Als het een komisch nummer is heb ik er geen problemen mee (degenen die niet weten wat ik bedoel moeten maar eens wat muzikale intermezzo's van Groucho Marx opzoeken) maar dit haalt toch werkelijk alle vaart uit een voor de rest al niet zo'n snel gaande film, en dat met zo'n korte speelduur.

Maar waarom dan toch nog in godsnaam een 2.5*? Wel, puur en alleen voor die heerlijke blik van Laurel. Mijn God, hoe is het mogelijk dat me dat niet bij de twee vorige films is opgevallen! De wisselwerking met Hardy is vermakelijk maar tot nu toe heb ik toch de indruk dat het vooral Laurel is die de show steelt. De paar keer dat ik heb moeten lachen was dan ook voornamelijk dankzij hem, zeker wanneer hij op het einde de gevangenisdirecteur terug een krat bier probeert aan te smeren met die idiote smile. Schitterend! Al is Hardy natuurlijk wel een degelijke aangever maar mijn voorkeur gaat toch voornamelijk naar Laurel. Ik heb de Marx Brothers al erg vaak genoemd eigenlijk in dit bericht maar moest James Finlayson als schoolmeester een soort van parodie op Groucho Marx voorstellen? Ik vond zijn snor nogal geschilderd overkomen waardoor ik eerst even twijfelde of het misschien wel Groucho was.

Een handvol goede scènes maar ik blijf nog altijd op mijn honger zitten wanneer het Laurel & Hardy betreft. Ik kan best wel begrijpen waarom ze zo populair waren maar vandaag de dag voelt het allemaal nogal traag aan en zijn ze erin geslaagd om met een speelduur van nog geen uur toch voor wat verveling te zorgen. Ik geloof dat de volgende Fra Diavolo is, lijkt me wel leuk.

2.5*

Heel wat gezang in deze Stan-Oliver-film en ook met een sociaal tintje zoals de katoenplantage waar zwarten hard moeten werken voor de white man boss, in deze film die de eerste langspeelfilm van het komisch duo zou zijn.

Voor de rest de klassieke val- en struikelpartijen, wat waterscènes, slagen uitdelen, misverstanden enz..., maar toch enkele geslaagde grappen.

Door de jaren heen toch heel wat appreciatie voor die twee opgebracht en hun films zijn net lang genoeg zodat hun clichématige humor bij hun volgende film toch nog voldoende fris en geslaagd overkomt.

Toch weer enkele keren in een deuk gelegen met dit geniale duo. Stevig tempo van stommiteiten en uitschuivers. De scenes waarin ze onderduiken in een gemeenschap van zwarten geeft aan dat deze film werkelijk in een ander tijdperk met een ander soort samenleving gemaakt is. Is het trouwens toeval dat zowel bij de 'vrije' zwarten als bij de gevangenen (blanken) gezang wordt aangeheven? Interessante parallel en het is de vraag of dit op te vatten is als maatschappijkritiek. Uit de outtakes (extra's op de dvd) bleek dat er heel wat subplot weggeknipt is, o.m. een vrouw in nood wegens brand tijdens de gevangenenopstand en de strijd met de tijger werd ook erg ingekort. Sommige van die scenes vond ik erg grappig en het is een beetje de vraag waarom ze de finale versie niet haalden.