The Wolf of Wall Street (2013)

geen slechte film maar net iets te lang met 180 minuten.

Zoals vaak bij rise und fall is dat eerste leuk en het laatste aspect wat minder; met vechtscheidingen en gedoe met de kids en zo. Scorcese probeert de fall altijd net zo lekker weer te geven als de rise... En meestal lukt dat ook wel. Zoals hier, of goodfellas en raging bull en zo. Maar toch, ik heb het eerder gezien.

Anyway, ditmaal erg veel grappen die vaak werkelijk kostelijk zijn. Sommige gesprekken zijn zo idioot, je zou ze niet kunnen verzinnen. De beelden zijn geniaal. Acteerwerk en dialogen briljant. Eentje die je wel zou willen zien.

Film boeit gedurende de hele speelduur, maar het verhaal is natuurlijk zo standaard als het maar zijn kan. Daarbij vond ik de tweede helft van de film beter dan de eerste. De fall was boeiender dan de rise, want de rise was maar een aaneenschakeling van grappen en grollen die maar zelden aansloegen. Acteerwerk is wel dik in orde, vooral van DiCaprio, dus zijn nominatie is wel terecht. De nominatie van Hill snap ik niet zo goed. Hij speelt een uitstekende creep, maar dat is dan ook alles. Dialogen ook niet echt om over naar huis te schrijven, al zijn de speeches van DiCaprio wel steeds goed.

3.5* Heb me zeker niet verveeld, en vooral die scène van de zware Quaaludes was erg om te lachen, ook al was dat vast niet de bedoeling.

Herzien. Ik kan er verder kort over zijn:

*1990. Scorsese. De Niro. Pesci. Bracco. Klassieker

*2013. Scorsese. DiCaprio. Hill. Robbie. Instant klassieker.

Vind normaal gesproken DiCaprio een geen overtuigende acteur in toch vaak goede films. in deze film maakt hij eindelijk het tegendeel waar en is de oscarnominatie verdiend. Alleen de kleine rol van Matthew McConaughey was beter uitgevoerd. Jonah Hill viel mij eerlijk gezegt een beetje tegen aangezien zijn nominatie. In Moneyball was hij toch echt beter. Scorsese heeft een goede prent gemaakt met rake grappen, mooie beelden, uitstekende acteerprestaties. De tijdsduur was meer iets voor de directors cut. Aangezien meneer Scorsese toch een grote naam heeft werd er natuurlijk net iets te weinig geknipt. Voor de fans natuurlijk mooi, maar voor de gemiddelde kijker duurt hij eigenlijk te lang. Ik was na 1,5 uur al om en deze komt met stip in de top 3 van 2013.

Wat gaat er door mijn hoofd als ik de nieuwe Scorsese zie:

Is Martin Scorsese een briljante regisseur? Ja iedere film is perfect geschoten. De beelden spatten van het scherm. Scorsese is fantastisch goed.

Is The Wolf of wall street goed? De film is vet. Net zoals Goodfellas, The Departed en Casino vet zijn. Steengoed acteerwerk, heerlijk gemonteerd en ondanks de lange speelduur kijken de films heerlijk weg.

Is Scorsese vernieuwend? NEE. En daar zit mijn kritiek. De films die scorsese maakt zijn allemaal gruwelijk goed, maar helaas stukken minder dan zijn eerder werken. Hij kiest de veilige veilig weg. De weg die zeker succesvol is bij het grote publiek in tegenstelling tot zijn eerdere werk. Taxi Driver, Raging Bull en Mean Streets waren in mijn ogen toch veel beter. Scorsese durfde daarin meer risico's te nemen. Hij vaarde daar zijn eigen koers, niet rekening houdend met de mening van de meerderheid. Zijn eigenwijze oudere films zijn beter doordat ze grauwer, eerlijker en directer zijn dan zijn nieuwere werk.

Klassieke Scorsese, maar in die context niet zijn beste film. The Wolf of Wall Street is een klassieke rise & fall, zoals Scorsese die zo goed onder de knie heeft, maar in alles is dit toch net iets minder dan een film als Goodfellas of Casino. Di Caprio, Hill en Robbie zijn geen De Niro, Pesci en Stone, audiovisueel is het allemaal net wat minder dynamisch en de fall is minder heftig. The Wolf of Wall Street voelt als een Goodfellas light, wat het absoluut nog geen slechte film maakt, maar van Scorsese verwacht je nou net wat meer.

3,5*

Heerlijke, vlotte film met een zeer komische insteek. Zoals al vaak vermeld is het een rise & fall verhaal wat zeer mooi en kleurrijk in beeld wordt gebracht.

DiCaprio zit perfect in zijn rol en laat de afgelopen jaren zien echt te zijn gegroeid als acteur. (Hoewel hij eerder in zijn carrière ook al enkele pareltjes heeft afgeleverd). Ook Jonah Hill is perfect gecast als vreemde vogel en side-kick van Belfort. Ze lijken beiden te genieten van hun rol.

Het onderwerp van de film (aandelenhandel) is niet iets wat iedereen direct aan zal spreken, maar de manier waarop het verhaal wordt gebracht zal voor een veel grotere doelgroep geschikt zijn dan het onderwerp doet vermoeden.

De handel in aandelen wordt gebruikt als kapstok om het leven van Jordan Belfort en zijn selecte groepje insiders in geuren en kleuren aan op te hangen. Je ziet Belfort als startend handelaartje die zelf ook verbaasd blijkt over de manier waarop zelfverrijking de standaard lijkt te zijn binnen deze branche.

Als hij vervolgens, na de teloorgang van zijn werkgever, bij een klein dorpskantoor aan de slag gaat en daar de winstpercentages die op de relatief kleine contracten behaald worden ontdekt ziet hij de mogelijkheden om de handel in deze zgn. 'pennystocks' uit te breiden en te bundelen in grotere pakketten om ze zo interessant te maken voor grotere en vooral rijkere beleggers zodat het in plaats van centenhandel ineens miljoenenhandel wordt.

Het grootste deel van de film draait om hoe de jonge mannen omgaan met hun in zeer korte tijd vergaarde vermogen. Dit wordt zeer humoristisch gebracht en de kijker ziet dan ook in alles de jeugdige onbezonnenheid van de karakters terug.

Uiteraard loopt e.e.a. op den duur ook in de kijker bij de betreffende autoriteiten en dit zet langzaam maar zeker ook de onvermijdelijke neergang van het opgebouwde imperium in.

De beelden zijn enorm aansprekend en het acteerwerk is van hoog niveau. DiCaprio heeft zo langzamerhand toch wel eens een oscar verdiend imho. Persoonlijk vind ik een langere speelduur, zoals deze film heeft wel aantrekkelijk, maar in de bioscoop bleek het toch een lange zit zonder pauze. Dit heeft overigens meer te maken met een pijnlijke rug van ondergetekende dan met de film zelf. Die is op alle vlakken van hoge kwaliteit.

Een welverdiende 4,5*

Is de tijd dan eindelijk aangebroken voor Leonardo DiCaprio om zijn eerste oscar in ontvangst te mogen nemen : Als het aan mij ligt wel.

Ik had eerst nooit zo een hoge pet op van L.D,maar ik begin hem steeds meer te waarderen,mede door Shutter Island (2010),Inception (2010) & natuurlijk door zijn uitmuntende rol/acteerprestaties in Django Unchained (2012).

En lekker hoor,hij zet de toon gewoon even klakkeloos voort in T.W.O.W.S,wat speelt hij de rol van Jordan Belfort toch knetterlijp goed (de 180 minuten vliegen als een intense drugstrip zo aan je voorbij).

The Wolf of Wall Street (2013) : One hell of a ride.

Toch ook even Rob reiner vermelden als het flippend geweten & de dialogen van terence winter die ook veel voor the sopranos schreef. Zelfs ooit voor married with children las ik onlangs.

Reiner heeft inderdaad een goede rol!

Dan kan/kon hij hem evengoed krijgen voor The Great Gatsby. Zoveel verschil zit er niet tussen beide rollen.

Elke beursspeler die deze film gezien heeft. Stopt ermee!

Want het geloof in Wallstreet en co lijkt totaal in criminele handen te zijn die de gewone man tracht te bestelen. Enkel geld speelt een hoofdrol.

De humor overspoelt deze jonge fraudeurs, die op korte termijn geld willen verdienen, met het etiket van fraudeurs, geldverslindend, vrouwenversierders en vooral drugs.

DiCaprio speelt zijn rol prachtig.

De film is langdradig en lijkt in storende herhalingen te vallen.

Het overdrijven is meegenomen met een nodig zalfje humor.

Ik heb deze film gewoon over me heen laten gaan en heb regelmatig genoten van deze gekkenwereld.

4,0*

De toon wordt meteen gezet met de beginscene en de twee uur die volgen zijn zowel waarzinnig als waarzin. Dicaprio gaat los als Belfort en Scorsese zorgt met een tot in de puntjes verzorgde regie voor hilarische scenes, prachtige shots en een goed tijdsbeeld. Sommige karakters zijn, denk ik, bewust wat ingetogener (Chandler, Reiner) om met name Belfort alle ruimte te geven. De bijrol van McConaughey is trouwens hilarisch.
Van verheerlijking is absoluut geen sprake. De waanzin maakt vanaf de eerste minuut duidelijk dat het leven van Belfort niet echt te ambiëren is, Scorsese zorgt er ook goed voor de je niet te veel, maar ook niet te weinig sympathie krijgt voor 'm.

Het laatste uur is helaas wel wat minder. Het was toch al wel duidelijk welke kant het op zou gaan en daar wordt echt te veel tijd voor genomen. Daarnaast zitten er enkele overbodige en niet passende scenes in wanneer hij bijna verlamd is van de drugs en op zoek gaat naar een publieke telefoon en zeker de scene op zee. De neergang is ook niet zo boeiend als bij een film als Goodfellas natuurlijk. Dat is wel jammer, het had daardoor ook wat korter gekund. Klein smetje op een verder fantastische film.

Erg gelachen om deze film, de fantastische speeches die haast aandoen als religieuze gebeurtenissen, de escapades onder invloed van drugs, de dialogen. Het laatste uur is wat minder sterk en voelt aan als een verplicht nummertje maar al met al een erg fijne film met een geweldige DiCaprio.

Goede en vooral grappige film, beetje overhyped vind ik hem wel. Heb me niet verveeld tijdens die 3 uur, dat is een grote pre, maar verhaaltechnisch vond ik hem niet heel intressant. Dat is denk ik mijn grootste punt van kritiek. We weten hoe het af gaat lopen en wat er gebeurd, vooral het einde had ik daarom (geheel in de stijl van de film) wat 'uitbundiger' verwacht. Ik snap ook wel dat het meer gaat om de waanzin van de yuppies in die tijd en de scenes als die met de hilarische Matthew McConaughey in het begin, maar ik miste toch net het 'boeiende'. De scene met de Lemons was wel echt geweldig. Kortom heb ik ervan genoten en kon er bovendien (vaak) hard om lachen maar ik zal hem niet snel weer bekijken.

4*

Meestal wekt een leuke trailer te hoge verwachtingen, maar hierbij werd ik door de film zelf nu eens níét teleurgesteld. Perfect spel van DiCaprio en uitstekend spel van de overigen, hoewel het jammer is dat de rol van McConaughey kleiner is dan je op basis van voorfilmpjes mag verwachten (maar dat wordt dan weer goedgemaakt door de woede-uitbarstingen van Rob Reiner). Het verloop van de film is wel wat voorspelbaar (vandaar dat ik hier eigenlijk verbazend weinig over kan schrijven – misschien omdat ik qua structuur het meeste al in Goodfellas en qua thematiek al in Wall Street en Boiler room heb gezien), en 180 minuten is wat veel van het goede (zeker wanneer de film begint met het meest smakelijke deel), maar al met al is dit toch een zeer vermakelijk spektakel.

Ik houd van films. De kwaliteit is belangrijk maar het verhaal is NOG belangrijker. Wat een ongelofelijk zwak verhaal. Ik heb het echt geprobeerd maar na ongeveer een uur heb ik er de brui aan moeten geven anders was ik depressief geworden.

Ik weet niet waar jij naar heb zitten kijken, maar dat zal deze film niet zijn.

Als je oplet dan kom je zelf wel achter hoe het in elkaar zit.

Depressief worden van dit meesterwerk?, jij moet de verkeerde zaal ingelopen zijn

Ik kwam eruit met een smile van oor tot oor.

Het verhaal is in deze film een kapstok waar de hilarische momenten en geweldige dialogen aanhangen.

Vanavond deze in de bios bekijken. Ben heeeellll benieuwd. Word wel een lange zit, begint pas om 21:30.

Maar toch, zin in!!!

Beetje gehypte film. Leonardo Di Caprio speelt heel erg goed, dat moet ik toegeven. Toch een vage film en geeft wel weer dat geld niet gelukkig maakt.

Belfort heeft het toch aardig naar z'n zin met al die doekoe.

Aardig, actueel en bij vlagen erg grappig, maar over het algemeen toch teveel los zand. Denk dat de belangrijkste kritiek op deze film toch wel is het gebrek aan originaliteit. De karakters zijn karikaturen, stuk voor stuk eigenzinnige 'coole' personages; en diverse monologen en dialogen zijn te gemaakt en gescript. Dit creëert allemaal wel hilarische situaties nu en dan, maar met een plot dat wel erg klassieke trekken vertoont stijgt het dan niet boven de middelmaat uit.

Komt misschien ook wel een beetje doordat Scorsese weinig weet toe te voegen aan de bekende verhalen over de 'wolven van Wall Street'.

The Wolf of Wall Street

Komt Scorsese met een nieuwe kaskraker aanzetten, en zal Leo dan eindelijk zijn Oscar halen? Aan reclame voor deze film geen gebrek. Overal uitbundig met posters en reclame spotjes aan het licht gebracht (in ieder geval in Amsterdam en omstreken), dus aan aandacht geen gebrek. Uiteraard moet je als filmliefhebber hem dan gezien hebben. En viel hij tegen? Ik denk allerminst!

Want waar The Wolf of Wall Street zich anders maakt dan andere fraude films, is dat ze hier gigantisch de draak met zichzelf steken. Het concept van "Rise and Fall" is natuurlijk hetzelfde. De serieuze misdaad toon, die je ziet in Scarface en American Gangster (ga het rijtje maar af), ontbreekt hier geheel. In plaats daarvan kiest Scorsese voor hectiek, strippers, seks en drugs. Een vermakelijk plaatje. Als artistiek werk, wat de film wel degelijk is, is het niet heel hoog. Met flauwe grappen wordt de gewone man tevreden gehouden. Degene die meer zoekt in een film ziet hier helemaal verkeerd.
Ondanks dat maken scènes als Leonardo naar zijn auto kruipt, stijf van de pillen de film tot een goed en vermakelijk geheel. Het tempo blijft hoog liggen en voor je het weet zit je aan het einde van de drie uur.

Leonardo di Caprio is natuurlijk de ster van de film. Dat hij vaker met Scorsese heeft samengewerkt vind ik duidelijk terug te zien. De twee volgen eenzelfde gestroomlijnde golf van enthousiasme en hectiek. Leo mag blij zijn dat het geen toneelstuk is, want zijn energieke rol vergt veel van hem. Naast zijn succes als beurshandelaar en overmatig druggebruikt komen toch ook de zwaardere kanten van zijn persoon wel naar voren. Zijn relaties met beide vrouwen die op de klippen lopen, en de uiteindelijk ondergang van hemzelf zijn iets onderbelicht. Daar had juist meer in gezeten.
Jonah Hill is de perfecte sidekick van di Caprio. Hij is zo dom als het achtereind van een varken en dat laat hij zeer goed zien. Hij weet zijn drugsavonturen in een nog betere chaos dan di Caprio te laten ontaarden en is regelmatig de reden tot een schaterbui.

De film zit cinematografisch goed in elkaar en beschikt over een sterke montage van alle beelden. Afwisselende chaos met zo nu en dan een rustige scène is een goede afwisseling in het geheel. Toch zijn ook hier de beelden wat afgezaagd, doch correct. Ook de uitstapjes buiten het Amerikaanse continent zien er goed uit. Italië en Zwitserland zijn vrij natuurgetrouw weergegeven. Al met al zorgt Scorsese voor een zeer goede sfeer in de film.

The Wolf of Wall Street is een goede en vermakelijke film van Scorsese en di Caprio. Zeker het kijken waard. Op een enkel moment een beetje veel van hetzelfde, maar dat valt reuze mee.

3.5*

De bedoeling was waarschijnlijk een goed beeld te schetsen hoe het er destijds aan toeging. Net als Pain & Gain zal het grotendeels ook precies kloppen. Maar net als Pain & Gain is deze film een tegenvaller. In het geval van The Wolf of Wall Street werkte de film mij vooral op de zenuwen. Veel te luidruchtig, chaotisch en bijna een overdaad aan alles. Schelden, neuken, schreeuwen in combinatie met domme humor en muziek. Al zaten er wat de muziek betreft wel een paar treffers tussen zoals Sloop John B. Alleen dit keer uitgevoerd door de coverband The Me First and the Gimme Gimmes.

Vanaf de eerste minuut bekroop mij al het gevoel dat dit geen prettige film zou worden en het waren helaas dan ook een hele lange 180 min. Het enige grote pluspunt zijn de acteurs en het leukste van de hele film was 5 min Matthew McConaughey. Leuk detail is dat het op de borst slaan incl. geluiden iets is wat McConaughey ook echt doet voor hij een scene moet opnemen. Een soort opwarmingsritueel. DiCaprio zag hem dit doen en zei, oké dit moet in de film verwerkt worden!

The Wolf of Wall Street: Verre van indrukwekkend.

Waaronder jij. Discussiëren over humor is zinloos ja, maar de humor is zo slecht dat ik het een vermelding waard vind.

Dat is niet de bedoeling geweest, eerder die wereld nog grotesker over te laten komen dan die is om de boodschap duidelijk te maken net als bij Pain & Gain. De film is gebaseerd op het boek van Jordan Belfast waarin hij een onbetrouwbare verteller is.

Ik heb daar iets anders over gelezen. In die tijd ging het er (in dat wereldje) grotendeels werkelijk zo aan toe, maar met de nadruk op grotendeels dus. Er worden een aantal zaken overdreven belicht, alleen minder dan je zou verwachten. Maar goed, jouw bron denkt er anders over.