Django Unchained (2012)

De HipHop muziek en hevige shoot-out naar het einde toe zijn hoogtepunten in een voor de rest erg zwakke Tarantino.

Script is gewoon zwak. Dan heb ik het niet over de ongeloofwaardigheid, dat is vaker bij Tarantino zonder dat het stoort, maar het is gewoon ongeïnspireerd. Het ultieme plan om Broomhilda te halen valt gewoon uit de lucht, waarom een tactisch spel? Nergens een aanleiding voor, zeer trage opbouw dan ook. Tempo van de hele film was teleurstellend,

DiCaprio zijn rol is vervelend, de dialogen in de film zijn gewoon zwak. Tarantino heeft in vele films bewezen dat hij wel leuke dialogen kan schrijven, maar hier zijn ze niet scherp genoeg. Ik verschiet er ook van hoe veel mensen er aan vast houden en dit dan instant goed vinden.

Geen topmomenten, flauwe humor, met te weinig bezieling gemaakt.

Ik las hier iets over onlogisch handelen en karaktermoord van Schultz in zijn laatste minuten. Moet ik even op ingaan, gezien die omslag juist prachtig uitgewerkt is en verre van uit de lucht komt vallen of het gevolg is van een zwak geschreven script of zoiets onzinnigs.

Bijna de volledige periode die Schultz en Django op de plantage doorbrengen heeft Schultz er moeite mee om z'n gemak te houden. Dat wordt duidelijk doordat hij constant uit zijn rol valt, zijn bod van 500 dollar op de slaaf die geen enkele waarde voor zijn bedachte personage heeft en zijn verbazing over hoe makkelijk en goed Django in zijn rol weet te kruipen. Hier ligt duidelijk het omslagpunt, van de typische leraar/leerling verstandshouding naar Django die zelf de touwtjes in handen begint te nemen. Schultz is niet zo toegewijd als Django. Het wordt nog duidelijker dat Schultz zich niet zoals Django bewust is van de gruwelijkheden die plaatsvinden in de slavenhandel (zie bv. ook zijn verbazing wanneer Django de deken van zich afwerpt in het begin), Django maakt daar zelfs een cynische opmerking over richting Candie. Hij kan er niet mee overweg. Schultz zijn morele code is geheel gebaseerd op het wettelijk toegestane afmaken van slechterikken, mensen die het verdienen om gedood te worden. En nu is hij in het gezelschap van een koelbloedige moordenaar en hij kan er niets tegen beginnen. Zijn enige optie is het plan doorzetten. Hoewel in dat plan niet is inbegrepen dat Candie wordt gedood, zal hij Candie uiteindelijk tenminste wel te slim af zijn geweest en kan hij vrede hebben met het idee de sluwere persoon te zijn geweest.

Maar dat loopt dus helemaal in het honderd. Hoewel het uiteindelijke doel wel behaald wordt, is dat gebeurd op Candie's voorwaarden. Wat de overwinning van Schultz had moeten zijn, is die van Candie geworden. Daar kan hij simpelweg niet mee overweg. De narigheden door Candie's toedoen spelen continu af in z'n hoofd terwijl hij in z'n stoel zit te koken, toch is hij met de grootste inspanning nog in staat om de situatie onder controle te houden en bereid om weg te gaan zonder de boel uit de hand te laten lopen. Candie blijft hem echter pushen en drijft hem tot het uiterste. Ondanks dat het een vrij onschuldig dingetje is, laat Candie met het handschudden de emmer overlopen. Schultz krijgt een perfecte gelegenheid voorgeschoteld om Candie op zijn plaats te zetten en kan zich niet beheersen, zoals hij zelf opmerkt.

ik zou nog een spoiler plaatsen in die eerste zin heb er al veel te veel gelezen bij deze film.

Misschien wel de beste van Tarantino? Of denk ik dit alleen maar vanwege de euforie die ik nu voel, omdat ik een half uur geleden uit de bioscoop kwam? De film was in ieder geval pretty fucking geweldig

Bij het zien van de cast (toen deze niet uit kwam) en het verhaal was ik niet zo enthousiast. Jamie Foxx (mehh), Christoph Waltz (was waanzinnig in Inglourious Basterds, maar ik word er verder niet warm of koud van) en Leonardo DiCaprio (kan alle kanten op, niet helemaal mijn ding).

Toch had ik ontzettend veel zin in deze film, want hij kon enkel compleet overtuigen (of compleet de mist ingaan) en dat heeft hij gedaan!

Jamie Foxx zet een ontzettend geloofwaardige prestatie neer en Christoph Waltz doet zijn kunstje van IB over en is weer diezelfde held.

En dan heb ik het nog geeneens over de (western-)sfeer (waar ik van hou, maar waar helaas afbreuk aan werd gedaan, doordat er niet meer dorpjes als het eerste voorbij kwamen), de humor (waar exceptioneel goed gebruik van wordt gemaakt), het verhaal (dat me toch over de streep heeft getrokken, omdat het blijft boeien) en de mooie beelden.

Het gewelddadige (visueel gezien) viel een beetje tegen (te simpel/te braaf), maar ik ben bang dat ik gewoon teveel ben gewend. De vriendinnen waar ik mee was (die niets gewend zijn en geen eerdere ervaringen hadden met Quentin Tarantino (op een enkeling na die IB had gezien)), trokken het bloed dat over het scherm vloog niet zo goed, en vonden de film juist veels té gewelddadig. Maar ach, dan zit ik te mierenneuken

Oh ja, Quentin Tarantino heeft me opnieuw overtuigd en ik ben fan van Django!

Voor nu hou ik het op een dikke, vette *4.5.

Wat True Grit was voor de gebroeders Coen is Django Unchained voor Taranino: een onvervalste western die via de stijl van de regisseurs het genre van een nieuw elan voorziet. Net als bij Inglourious Basterds is er die goed uitgebalanceerde mix van voldoening scheppend zinloos geweld en goed getimede humor. Wat deze net iets beter maakt, is dat er onder dat vernislaagje van gruwelijkheid best een gevoelige kant zit. Niet in de laatste plaats omdat het zo expliciet een statement maakt tegen het Amerikaanse slavernijverleden en de weinige zwarte helden die hun weg hebben gevonden naar het culturele erfgoed. Maar het allermooiste is de geslaagde bromance tussen Christopher Waltz en Jamie Foxx die bewijst dat de filmmaker een stuk milder is geworden in zijn films. Naast bloed, seks en geweld is er nu ook de ruimte voor menselijkheid die kruipt waar het niet gaan kan.

van mij krijgt ie 4**** , we hebben geen minuut dooie stukjes gezien van begin tot eind . Ik ben niet helemaal fan van Tarantino , maar ik heb wel de meeste films van hem gezien en ik vind deze toch wel z'n beste tot nu toe . TOP TOP

ECHT EEN AANRADER !!!!

Dit was best wel fucking episch mensen.

Je gaat voorbij aan het feit dat de hele opzet van het plan van Django en Schultz al niet sluitend is. Daarnaast, Schultz mag dan wel in een emotioneel lastige positie zitten (als ik je stukje even mag samenvatten), dat wil nog niet zeggen dat er ook maar ergens in het personage zo'n enorm irrationele handeling verschuild gaat. Hij schiet Candie eigenlijk alleen maar dood uit een soort van ongenoegen over de slavernij en het feit dat Candie ze te slim af was. En dat terwijl het doel van het plan desondanks gewoon bereikt is. Een rationeel en doordacht persoon zoals Schultz 2 uur lang wordt afgeschilderd had daar genoegen mee genomen.

Welke invloed heeft het wel of niet sluitend zijn van het plan op mijn relaas? Maar dat terzijde: het plan is wel degelijk sluitend, alleen nogal omslachtig. Dat Schultz efficiëntie minder belangrijk vindt dan met panache een plan volbrengen is zijn meest kenmerkende karaktereigenschap. Wordt al eerder gevestigd wanneer hij de bounty op de sheriff in Texas incasseert. Daar had hij het zich net zo goed veel gemakkelijker kunnen maken, maar kiest hij de wijze waarop hij het meeste showmanship kan vertonen. De film draagt van alles aan waaruit blijkt dat Schultz al in een vroeg stadium de controle verliest en daardoor absoluut niet twee uur lang "een rationeel en doordacht persoon" is, aangezien de touwtjes hem uit handen worden genomen. Het is voor hem niet belangrijk dat het doel bereikt is, het gaat om de wijze waarop. Bijzonder interessant en subtiel gebrekkig personage.

Dat mag zo zijn, maar ik zie het probleem ervan helemaal niet.

Tarantino levert hier een topfilm mee af. Die over de gehele lengte van hoog niveau blijft. Het verhaal steekt prima in elkaar, en de dialogen zijn als altijd geweldig gebracht. Ook de muziekkeuze is weer fantastisch. Enige minpuntje is dat het middenstuk van de film, een wat traag tempo heeft. Niet dat dit echt stoort. Verder zijn cinematografie en acteerwerk van hoog kaliber. Het valt op hoe goed Foxx eigenlijk gecast is. Die zet zijn rol uitstekend neer. Ook waltz zet een memorabele rol neer, net zoals hij dat deed in Inglorious Basterds. Dicaprio, en natuurlijk Jackson leken verder ook niet misplaatst in deze film, en acteerden erg sterk. Het nodige geweld zoals we van Tarantino gewend zijn, wordt ook niet geschuwd. Naar mijn mening is het een Spaghetti-Western van epische proporties geworden. 4,5 Sterren.

Het is vooral schattig dat mensen van personages toch wel verwachten dat ze volledig handelen naar een voorop vastgesteld karakterpatroon uit de doeken gedaan in een aantal scenes in het eerste deel van een film.

Wat had Tarantino eigenlijk moeten doen om de laatste actie van Schultz te verklaren? Een korte scene in het begin toevoegen waar je al even ziet dat hij toch niet 100% en altijd de controle heeft over zichzelf en de situatie?

Goh deze film houd je wel bezig he? Lijkt wel of je onzeker bent dat je continu bevestiging aan het zoeken bent

Quentin Tarantino levert na Inglorious Bastards weer een geweldige film af met Django Unchained.

Een film van 2 uur en 3 kwartier maken, die geen seconde verveeld is knap. Dat lukt al weinig mensen, daarnaast zitten er typische Tarantino dialogen in, karakters die niet te vergeten zijn en daarnaast dealt Tarantino hier met onderwerpen die erg zwaar zijn, er zitten dan ook een aantal heftige scenes in die ik nog niet in zijn films gezien heb ( op de scene met het oor uit reservoir dogs na dan). Ik vind dit dan ook QT's meest volwassen film, hij gaat om met de slavernij zoals het in zijn wereld gebeurd zou zijn, daarnaast doet QT erg veel research en heeft hij een zo goed mogelijk beeld weten te creeren van die tijd, dat gecombineerd met typische tarantino dingen zorgt er dus voor dat je een vermakelijke film krijgt die wel met erg zware onderwerpen omgaat. bovenal zou je deze film als liefdesverhaal kunnen bestempelen, de film draait om Django die zijn grote liefde wilt terugwinnen.

De film wordt ondersteund door een erg leuke soundtrack, er zitten echt goede nummers tussen. De combinatie met hip-hop en een film over 1858 lijkt inderdaad vreemd, maar het werkte wel voor mij. De cinematografie is ook erg mooi gedaan er zitten een paar mooie shots tussen en ook de kostuums vond ik erg leuk gedaan.

Dan de Acteerprestaties, voor mij was de hele cast erg goed. maar wie er uitsprong voor mij was DiCaprio, hij zet hier een rol neer waarin we hem nog niet eerder gezien hebben en dat deed hij erg goed. daarnaast is zijn karakter Calvin Candie nou niet een likable character eigenlijk beter een verschrikkelijk karakter, Waltz zet wel de betere prestatie neer, maar doet eigenlijk niet veel anders dan in Inglorious Bastards. hij speelt hem wel iets anders maar in principe is het niet anders. Jamie Foxx was de perfecte Django, ik he geen idee wie hem anders zou moeten spelen. Erg goed gedaan, maar hij had het minste om echt iets bijzonders mee te doen. Samuel L. Jackson was als Stephen ook geweldig, echt een goede prestatie en zeker een karakter dat je niet snel vergeet.

Ik ben en blijf een fan van Quentin Tarantino, de manier waarop hij ook in deze film genres door elkaar gooit en knipogen geeft naar die genres blijf ik leuk vinden. Ook is zijn schrijfwerk gewoon goed, in deze film zou ik zeggen is het minder dan in Inglorious Bastards of Pulp Fiction maar er zitten memorabele dialogen in en ik kon niet 1.2.3 dingen ontdekken die niet goed waren. Django Unchained is een hele goede film geworden die met slavernij omgaat zoals alleen Quentin Tarantino dat kan.

Het hele plot krijgt iets krampachtigs, motivaties werken niet door, en het omslachtige maakt dat het de lol in de weg zit. Dit hoeft toch niet zo raar en vergezocht allemaal in een simpel filmpje als dit. Het is zo slordig geschreven, dat valt té veel op. Kleine dingetjes zijn makkelijk te vergeven, zeker in films als dit, maar hier valt het de hele tijd op.



Wat raar inderdaad! Je schets als Tarentino zijnde een rationeel, doordacht en betrokken personage, maar omdat er verder niks op het spel stond, de film anders zonder spektakel moet aflopen laat je hem maar iets totaal debiels doen. Moet niet gekker worden met die mensen.



Hij had niet zo'n slecht script moeten afleveren.

Tja, ofwel oordeel je dat platte ééndimensionale personages zichzelf zo ook maar moeten gedragen, maar dan maakt het verder ook niet zoveel uit. Ofwel zeg je dat niet iedereen altijd naar z'n kenmerkende karaktereigenschappen handelt (wat wel eens gebeurt hoor) en krijg je eindelijk je eerste goeie scene in de film.

Verder een persoonlijke mening: films waar élk detail zo op voorhand uitgewerkt wordt zijn vaak oersaai.

Een nieuwe film van Quentin Tarantino is toch altijd iets om naar uit te kijken. Daarom ben ik meteen maar tijdens het premièreweekend naar de bioscoop gegaan. Hoewel ik absoluut heb genoten vind ik Django Unchained zeker niet tot de betere films van Tarantino behoren.

Om positief te beginnen: in tegenstelling tot veel hedendaagse actiefilms is het allemaal heerlijk relaxt in beeld gebracht. Geen flitsende montage maar gewoon een rustige vertelstijl die bij goed bij dit genre past. Met de humor zat het ook wel goed. De zaal en ik hebben regelmatig vlak van het lachen gelegen. Zeker de ruzies van de Ku Klux Klan vond ik ronduit hilarisch. Ontzettend goed uitgewerkt, een dikke pluim hiervoor. Ik lees veel over een matig script maar persoonlijk vond ik er niet veel mis mee. Toegeven: het behoort zeker niet tot de beste van Tarantino, daar is het bovendien te rechtlijnig voor, maar echt vreemde plotgaten kom ik niet tegen. Ze zijn er eigenlijk wel, maar storen mij niet.

De soundtrack is zoals altijd dik in orde al mocht dat rapnummer van mij wel uitblijven. Vreselijk storend is het niet maar wat mij betreft totaal onnodig. De film zelf vond ik behoorlijk gewelddadig maar omdat ditmaal de slavernij centraal stond was er zeker wat voor te zeggen. Sowieso een gewaagde zet om dit onderwerp aan te snijden. Zeker oude westerns hebben niet veel meer te bieden dan revolverhelden zonder oog voor de wandaden die de Amerikanen hebben aangericht. Gevoelsmatig had ik trouwens niet altijd het idee daadwerkelijk in de 19e eeuw te zijn. Vandaar dat de binnenkomst in die paar kleine stadjes een welkome toevoeging waren. Cinematografisch steekt Django Unchained overigens goed in elkaar.

Maar minpunten zijn er ook meer dan genoeg. Zo vond ik Waltz zeker niet zo grappig als in Inglourious Bastards. Hoewel hij ongeveer hetzelfde kunstje opvoert komt het hier niet zo uit de verf. Misschien komt het omdat premiejagers nou niet bepaald clowns waren zoals Dr. Waltz in deze film. Django Unchained heeft in tegenstelling tot het meeste Tarantino materiaal ook wat overbodige scènes naar mijn idee. Het mythologische verhaal over Brömhilde mag van mij rechtstreeks de prullenbak in, een scène die helemaal niets toevoegt aan de film. Ook het gebrekkige Duits van Kerry Washington vond ik een aanfluiting. Iemand die op dergelijke leeftijd een aantal jaar haar moedertaal niet spreekt zou er echt geen moeite mee moeten hebben om dit op te pakken. Bovendien had dit een aantal geweldige dialogen met Waltz kunnen opleveren. Zonde dat Tarantino deze kans laat liggen! Ik vond de rol van Washington zonder twijfel tot de zwakste van de cast behoren. Het slechtste acteerwerk werd in mijn ogen door Tarantino himself geleverd. Sinds "Reservoir Dogs" lijken zijn rollen steeds iets minder te worden.

Wat mij betreft zijn de échte glansrollen weggelegd voor Jamie Foxx, Leonardo DiCaprio en Samuel L. Jackson. Jamie Foxx is zoals Tarantino al meerdere keren aangaf geknipt voor de rol als cowboy en vertolkt zijn rol dan ook zeer geloofwaardig. Dat is best knap want het Wilde Westen was toch voornamelijk een streek met blanke ruiters. Ik vond het ook bijzonder sterk hoe hij de 'afwezige' tafelgast speelde. Hij was zichtbaar erg ongemakkelijk aan het eten. Voortdurend op de hoede en gespannen om zich heen kijkend. Leonardo DiCaprio vond ik ook zeer sterk spelen, vreemd dat deze man nog altijd op een Oscar wacht. En wat een heerlijke rol weer voor Samuel L. Jackson...hij heeft het kunstje al vaker opgevoerd maar ook deze keer was het weer genieten.

Onder de streep twijfel is tussen 3,5* en 4*. Het niveau van de oude spaghettiwesterns wordt in mijn ogen nergens gehaald maar dat had ik ook niet verwacht. Omdat Tarantino wel weer tegen de trend in gaat en weer een aantal leuke vondsten had rond ik het af naar boven.

4*

Personages hoeven helemaal geen voorgelegd pad te volgen, maar dan moet het bij voorkeur niet overkomen als een slechte reden om iets van betekenis in het verhaal te krijgen.

k vond dit niet heel speciaal

maar was wel leuk kijk vermaak 2.5 sterretjes

Slecht en ongeloofwaardig plot. Waltz redt in z'n eentje de film.

Zoals eerder vermeld: beetje een rare tactiek om iets dat heel simpel is voor elkaar te krijgen. Hoger dan een 2,5 kan ik echt niet komen.

LOL

Ehm, niet echt.

In werkelijkheid waren ongeveer 25 % van alle cowboys destijds van Afro-Amerikaanse oorsprong, negers zeg maar.

Alleen werd daar heel lang aan voorbij gegaan in films.

Begint goed maar zodra Leonardo DiCaprio in beeld komt wordt het een stuk minder ......

Tuurlijk. Als Tarantino Schultz' ongenoegen met Candie toch in daden had om willen zetten, dan had ie (heel simpel) onze twee helden met Broomhilda moeten laten vertrekken, om ze daarna (met een doordacht plan) terug te laten keren voor een afrekening. Ik noem maar wat.

Maar wat ie uberhaupt al had moeten doen: Schultz en Django hadden naar de plantage moeten gaan om Broomhilda te kopen, en van daar uit had Tarantino de plot moeten ontwikkelen.

Ik zag de film in de bios gisteren en de scene met de weggelopen slaaf en de honden leek wel gecut!. Raar; in de screener zag je meer.

Plot Plot, ik word helemaal gek van jullie naar het zoeken van een Plot!!

Geniet toch gewoon van een Film !!

Niet nadenken! Meedoen!

. Gelukkig zijn er nog mensen die het medium serieus nemen, een warm hart toedragen en kwaliteit eisen.

Als de filmmaker er niet een plot in probeerde te stoppen, zou dat best kunnen, maar hier wringt QT het verhaal zelf in allerlei vreemde bochten om zaken plottechnisch verantwoord te maken.

Tarantino serieus nemen.. Het moet niet gekker worden hier.

Ik heb het over het medium film serieus nemen. Ik zie niets Chinees staan verder.

Tarantino leunt vooral op plot en is het dus niet gek als daar kritiek op komt als er bepaalde zaken niet sluitend zijn.