Django Unchained (2012)

Ik lees van veel mensen dat ze met hoge verwachtingen gingen kijken naar deze film, maar daar ben ik dan een uitzondering op. Quentin Tarantino vind ik een prima regisseur, die een aantal goede films op zijn naam heeft staan. Toch wist ik niet wat ik van Django Unchained moest verwachten. Of dit nou een ode aan de western ging worden.. of een moderne western.. of een parodie.. Ook de trailer, die ik in de bioscoop zag, maakte mij niet veel duidelijker. Maar na alle lovende commentaren die ik hoorde, heb ik besloten om hem toch maar eens te huren.

Na het zien van Django Unchained, zijn al die negatieve gedachtes in één klap weg. Dit vond ik namelijk toch een behoorlijk goede film. De film zet meteen de juiste toon met het oude Columbia Pictures logo. Dit wordt opgevolgd door de credits die qua stijl erg doen denken aan de oude westernfilms. Ik moet eerlijk zeggen dat het alweer lang gelden is dat ik Pulp Fiction, Reservoir Dogs of Kill Bill heb gezien, dus ik vind het een beetje lastig om te zeggen of dit een typische Tarantino film is of niet, maar de film kende een zeer sterke opening (met name de introductie van Schultz). De sfeer die hier ontstaat blijft vrijwel de hele film aanwezig en ik vond 'm erg gaaf.

Wat natuurlijk opviel bij deze film waren de uitzonderlijke personages. Jamie Foxx zet een prima prestatie neer als het titelpersonage, Christoph Waltz is geweldig als Schultz en Leonardo DiCaprio kreeg mijn volledige aandacht als de schurk. Die scène waar hij er achter komt dat de twee tegen hem liegen: Daarnaast ook leuke bijrollen van Samuel L. Jackson en Kerry Washington. Ik stond er van te kijken toen opeens Jonah Hill in beeld verscheen. Ik ben geen fan van hem, maar ik moet zeggen dat ik hem hier oprecht grappig vond. Sowieso was die scene met al die 'Bag Heads' erg leuk. Op dit soort momenten gaat Tarantino helemaal los met visueel geweld, gemixt met de nodige dosis humor. Zo zaten er meerdere scenes in. De massale schietpartij in het huis van Candy bijvoorbeeld. Heerlijk overdreven, maar het maakte de film er alleen maar bijzonderer op.

Verder lijkt ook alles in orde. De settings zijn goed verzorgd, en doen zorgen voor de typische 'western sfeer'. Anderzijds zorgt Tarantino er met maar weinig stille momenten en tussentijds hedendaagse muziek ervoor dat de film ook erg modern aanvoelt. Hij weet precies wanneer zijn film inhoudelijk uitgewerkt moet worden en wanneer hij moet losgaan. Ondanks alle lol en ruige momenten die de film kent, slaagt men er ook nog in een vrij heftig beeld van slavenarbeid te weergeven. Het lange speelduur was wat mij betreft dan ook niet echt merkbaar. De tijd vloog voorbij door alles wat er te zien was. Mijn complimenten ook voor de climax. De film sluit met vuurwerk af.

Wat mij betreft is dit een steengoede film. Ik snap dat mensen dit als een tegenvaller kunnen beschouwen, maar ik moet zeggen dat ik dat absoluut niet doe. De film is van vele markten thuis en is goed uitgewerkt. Ik twijfel momenteel wel tussen 4* en 4,5*. Voor nu geef ik hem even het laagste van de twee, omdat ik wil zien of deze film bij een tweede kijkbeurt nog steeds zo stevig staat als dat hij nu deed.

4*

Ik kan rustig zeggen dat ik beslist geen fan van Tarantino ben; de films die ik tot nu toe van hem zag kwamen in het aller-gunstigste geval niet verder dan “redelijk” , de meesten vond ik echter irritant, totaal niet grappig, cool, wat dan ook. De man heeft onmiskenbaar een eigen stijl, maar de mijne is het niet.

En toen kwam de trailer van Django Unchained voorbij; western sfeer, DiCaprio en “die engerd uit Inglorious Basterds” in de hoofdrollen….ik besloot hem toch maar een kans te geven. Dat een deel van de echte fans dit als een mindere bestempelt gaf mij bij voorbaat al wel wat hoop, en zowaar: ik vond hem goed!

Geweldige personages, sfeervolle locaties, bij momenten echt wel amusant en verrassend spannend. Het zal niemand verbazen dat de bloedfonteinen voor mij dan weer niet hadden gehoeven en dat ik bij bepaalde gruwelijke scènes even aandachtig het plafond bestudeerde, maar desondanks: prima film en voor herziening vatbaar.

Heerlijke film!

Super acteurs, welke geweldig spelen.

Goede film maar ook niet meer dan dat. Komt nog niet aan de enkels van de Dollar trilogy en Once Upon a Time in the West.
Even iets over het einde: toen Stephen en zijn gevolg binnenkwam in het huis na de begrafenis van Candie stond Django bovenaan de trap te zingen. Vreemd dat niemand daarvan opkeek bij het binnenkomen? De zus van Candie vroeg zelf nog om koffie te maken aan één van haar diensters.
Als ik zou binnenkomen in een huis die veronderstelt leeg te zijn zou ik toch anders reageren moest daar iemand staan te zingen.

zo is t maar net.

fantastische film

Toch weer een echte geslaagde Tarantino. En dat is op een of andere manier toch altijd weer een belevenis op zich. En ook weer een zeer memorabele rol van Waltz. Toen ik begreep dat hij er ook inzat was dat voor mij de doorslag om deze in de bioscoop te gaan zien. En uiteindelijk toch wel blij dat ik dat gedaan heb. Viel niet tegen.

Onverwachte tegenvaller. Te lange speelduur en dus ook veels te traag, verhaal had ook in 90 minuten gekund. Matige dialogen (geen enkele is nu echt memorabel) en weinig vernieuwends. Wel goede acteerprestaties, maar Waltz, onlangs dat hij dit goed doet, speelt natuurlijk wel een vrijwel zelfde rol als in IB. En uiteraard weer prima actiescenes zoals we gewend zijn van Tarantino. Boosdoener voor mij is echt de speelduur waardoor het saai werd....

Ik vond het ondanks de speelduur totaal niet saai, ik genoot er zelfs van. Acteerprestaties goed natuurlijk, niet heel erg top. Maar voor mij was dit gewoon een heerlijk avontuur met soms ook nog mooie grappen tussendoor.

Heerlijke film van Tarantino.

Eigenlijk ridicuul dat de rol van Waltz geldt als een bijrol: hij is ruim 2 uur in beeld en heeft meer dialoog (of dus monoloog) dan alle andere personages inclusief Foxx. En ik heb hem nu in vijf films gezien (Inglourious basterds, The green hornet, Water for elephants, The three musketeers (als kardinaal Richelieu) en Django unchained), maar hij speelt wel alle rollen ongeveer hetzelfde – of elke scriptschrijver schrijft steeds een rol als welbespraakte, half charmante half enge schurk voor hem. En als Hans Landa is en blijft hij natuurlijk fantastisch, maar onderhand ben ik toch wel benieuwd naar wat hij verder nog kan (jammer dat hij de rol van Freud in David Cronenbergs A dangerous method heeft laten schieten).
        Over Django unchained kan ik niet onverdeeld enthousiast zijn. De eerste helft is nog wel sterk, met de scènes in het bos (wanneer Waltz Foxx bevrijdt), in de saloon en op de plantage van Don Johnson, maar vanaf het moment dat de plotlijn met Leonardo DiCaprio begint wordt het tempo lager en de plot oninteressanter. Dan gaat het ook storen dat zoveel mensen zulke lange en goed geconstrueerde monologen houden en dat niemand door elkaar heen praat (net name Waltz krijgt weer alle ruimte). Daar is verder niets op tegen, het is ook helemaal "des Tarantinos", maar wanneer het zo ten koste van de vaart (welke vaart dan ook) gaat word ik het gewoon een beetje zat'. En dan is 2 uur en 3 kwartier ook wel èrg lang.
 

Kijk voor de veelzijdigheid van Waltz, Carnage eens.

Staat bij dezen genoteerd, dank voor de tip!

Tot nu toe de beste film die ik in 2013 gezien heb. Prachtig acteer werk van Leonardo di Caprio, in misschien wel zijn beste rol ooit.

Een nieuwe Tarantino is als een stukje vlees dat je graag zo lang mogelijk wil bewaren voor het met genot te consumeren. De film stond dus al een tijdje voor mij klaar maar ik heb lang genoeg vol weten te houden alvorens hem te gaan kijken.
En was het het wachten waard? JA (!!!!) want want een meesterwerk heeft de beste man weer afgeleverd. De volle 2 uur en 45 minuten waren smullen voor de echte filmliefhebber.

Had ik veel verwacht van deze film? "JA". Wist ik wat ik kon verwachten? "NEE". Althans op de dialogen, de over the top actie en de galgenhumor na dan.

Tarantino sleept je mee in een aangrijpend verhaal over de slavenhandel in het voorbije verleden van de Verenigde staten maar doet dit op zo'n manier dat de gruwelijkheden op de een of andere manier dragelijk worden maar dat daarnaast de zwarte bladzijden uit het verleden niet uitgewist worden.

De dialogen zijn weer uitmuntend, De hoofdrollen van Waltz, Di Caprio en Foxx zijn een oscarnominatie waard (geweest?). En dan niet vergeten de onnavolgbare vertolking van Samuel L. Jackson als de slijmerige Stephen.

De verwijzing naar de KKK was niet alleen hilarisch maar was tevens één van de vele hoogtepunten uit de film. Wat heb ik gelachen om de zinloze discussie over de gaten waar ze geen flikker door zagen en de echtgenooit die zo lang zoet was geweest om er 30 te fabriceren. Ondanks dat de KKK nog lang niet bestond in de periode waarin de film zich afspeelt, een goed bedachte vette 'knipoog' a la Tarantino was het zeker

Vanaf de 1e scene die de meteen de toon zetten wist ik dat dit wel weer eens een topwerkje van Tarantino kon zijn. Bij de aftiteling wist ik het zeker. Deze film zal mij over 10 jaar nog boeien.

Dus de 5* zijn meer dan verdiend!

Soundtrack: "Freedom" by Anthony Hamilton & Elayna Boynton

Bij meneer Tarantino weet je ondertussen wat je krijgt. Bepaalde dingen staan mij aan en andere wat minder. Altijd maar dezelfde acteurs en harde actie, maar ook goede dialogen en mooie spanningsbogen. De soundtrack mocht er ditmaal ook weer zijn.

Zou Tarantino het aandurven een andere format te gebruiken voor een toekomstige film?

Nadat Tarantino onder meer een oorlogsfilm (Inglorious Basterds, 2009), een grindhousefilm (Death Proof, 2007) en verschillende misdaadfilms, die inmiddels een cultstatus genieten, heeft afgeleverd, komt hij met een westernfilm die thema’s als racisme en slavernij onder de aandacht brengt. Ook voor deze film beschikt Tarantino over een uitstekend gezelschap acteurs die hun strepen reeds hebben verdiend. Onder meer Sam L. Jackson, Leonardo DiCaprio, Christoph Waltz en Jamie Foxx schitteren in deze film en leveren elk memorabele personages af. De genoemde acteurs overtuigen met speels gemak en doen het uitstekend in hun rollen.

De film slaagt volledig in zijn opzet; een originele westernfilm in een Tarantino-jasje. Zodra Tarantino de regie in handen heeft, weet je in grote lijnen wat je kan verwachten. Scherpe dialogen, waanzinnig verhaal, gevoel voor drama, een goede dosis humor (de scene met de maskers is ronduit hilarisch) en de nodige gevloek en bloed. Django Unchained bevat het allemaal waardoor je zelfs zonder openingcredits weet dat je naar een Tarantino film aan het kijken bent. Met een lengte van bijna drie uur voelt Django Unchained wellicht iets aan de lange kant, maar verveelt geen moment. Er gebeurt zoveel in die tijdsduur waardoor de aandacht op het doek blijft.

Eindelijk deze film gekeken en ik heb er geen moment spijt van gehad! Wat een heerlijke Tarantino film. Goed verhaal, over de top actie, top soundtrack en de nodige humor. Deze film heeft alles wat een goede film in zich moet hebben. Het enige minpuntje is dat de vaart er een beetje uitgaat als ze op Candieland zijn (diner). Daar had een meer epische dialoog goed gepast...

Werkelijk een geweldige film. Ik heb me geen moment verveeld en vooral het gedeelte op Candyland was buitengemeen spannend. Ik zat te wachten op de climax en die kwam en hoe.... Op de typische Tarantino manier.
De acteurs zijn allemaal op hun plek en niemand valt er buiten. Allen zijn onder de regie van Tarantino tot grote hoogte geduwd. Uitstekend is het woord niet, meesterwerk komt dichter bij het woord wat ik zoek.
Volgens mij horen films zo te zijn. Vermaak met net iets meer. Gewoon die twist die je zoekt in een film. Vroeger hadden we Hitchcock nu hebben we Tarantino.... zoiets. Al hoewel beide regisseurs totaal andere films maken. Hitchcock had ook vaak dat onderhuidse gevoel die spanningsopbouw die Tarantino ook tot bijna in de perfectie beheerst. Kan niet wachten op meer.

5* meer dan verdient.

herzien

Dit is Tarantino op zijn best, getuige ook de prijzen die deze film heeft gewonnen, waaronder een zeer terechte oscar voor Christoph Waltz.

Daarnaast is Leonardo DiCaprio vrijwel altijd goed, maar naast Christoph Waltz is het toch echt Samuel L Jackson die de film naar een hoog niveau tilt.

Wat een heerlijk staaltje acteren is dit en dat is op en top genieten.

Zonder enige twijfel één van de beste films van 2012.

Mooi pleonasme.

Fantastische film. Was erg blij met de lange speelduur, want was 'm na anderhalf uur nog lang niet zat.

He is a rambunctious sort, ain't he?

Quentin Tarantino's meest recente film en meeste sfeervolle naar mijn mening.

Tarantino flikt 't m weer met deze moderne versie van de gelijknamige film uit 1966.

Django gaat over een Afro-Amerikaanse slaaf in de 19e eeuw die samen met een Duitse ''tandarts'' zijn vrouw wil bevrijden van een plantage in Mississippi.

Een verhaal over liefde en vrijheid perfect uitgewerkt met natuurlijk een Tarantino touch.

Jamie Foxx speelt de hoofdrol als Django Freeman en deed dat als een echte entertainer.

Het is niet vaak zo dat ik de hoofdrolspeler het beste stuk van een film vind maar in dit geval was het Foxx's sterke optreden en charme die mij interesseerde tot op de laatste minuut.

Ook DiCaprio heeft een geweldige rol als Calvin Candy en wijkt even af van zijn normale type's.

Het was voor DiCaprio sowieso anders want meestal speelt hij de hoofdrol.

Christoph Waltz werkt weer samen met Tarantino als Dr. King Shultz en krijgt hier gelukkig veel meer dialoog als in Inglorious Bastards, en dan ook nog eens in meerdere talen dit keer.

Tarantino is toch nog altijd voor mij de held van deze film, naast zijn leuke bijrol in de film is het weer fantastisch hoe hij de sfeer en essence van spaghetti westerns te pakken krijgt.

Ook een western heeft hij nu achter de rug, ik ben erg benieuwd naar zijn volgende avontuur.

Niet z'n beste maar wel een hele goede!

Bedoel je dat laatste ironisch? Want als ik het me goed herinner spreekt hij in Inglourious basterds Duits, Frans, Engels en Italiaans.

Ik kan me Inglorious Bastards niet meer zo goed herinneren, dus nee het was niet ironisch bedoelt, nu ik erover nadenkt speelt hij wel een Duitse generaal, dus het is inderdaad niet raar dat hij meerdere talen spreekt in die film.

Tarantino zet de neergaande lijn door.

Ik had deze film best lang laten liggen. Ergens iets van een gevoel dat het een teleurstelling zou worden. Maar nergens ook maar iets van een voorbereiding van de tegenvaller die dit blijkt te zijn.

Een eindeloos lange film waarin vrijwel niets gebeurd. Een plot dat met de macht van de wanhoop aan elkaar geplakt lijkt te zijn - maar niet op een leuke manier, zoals in Dusk till Dawn ooit. Plotholes. Historische fouten - misschien niet zo heel ernstig als je oppervlakkig naar de film kijkt, maar als je oplet zijn er best veel dingen die gewoon echt niet kloppen. De tijdsperiode waarin de film speelt is best relevant - de slavernij is obviously nog niet afgeschaft, maar er wordt nogal met spullen gespeeld die pas ver daarna kwamen. Sigaretten bijvoorbeeld. In die tijd had je alleen sigaren. Zoals elke westernfanaat wel zo'n beetje weet.

Dan, grotendeels vreselijk saaie dialogen van vreselijk saaie personages. Nergens worden de karakters interessant, zoals bijvoorbeeld ooit Jules in Pulp Fiction iets te melden had en je zijn teksten aan het eind van de film in je hoofd voelde branden. Hier wordt alleen geleuterd, en moeten we het hebben van de kennelijk shockerende werking van het honderdduizend keer herhalen van woorden als 'boy' en 'nigger'. Sorry, daar ga ik geen dialogen voor uit m'n hoofd leren.

Nergens wordt er indrukwekkend geacteerd. Leonardo di Caprio staat volledig over the top te schmieren, maar zijn karakter is zo slecht vormgegeven en zo slecht ingevuld dat het nergens aankomt. Foxx doet het op zich daarbij vergeleken best aardig, maar heeft niet veel meer te doen dan reageren en wat slecht geregisseerde en slordige actiescenes - sorry, als het bloed al spat voordat het schot afgaat is er echt iets mis. Waltz irriteert alleen maar - en het is dat hij nogal eens hetzelfde type speelt, zodat dat nog doet vermoeden dat hij alleen dit spelen kan en de rol voor hem in het plot gewrongen is. Dat is dan een heel grote fout, want zijn personage irriteert mateloos en is vrijwel overbodig in de film - Django had vijf minuten na het begin van de film best zonder hem gekund.

En ohja, western - dat is dan het genre van deze film. Ik hoor zelfs 'ode'. Maar, met een western heeft deze film echt helemaal niets te maken. Een paar mensen hebben een hoed op of sporen aan hun laarzen, daar houdt het wel mee op - maar daar gaat een western helemaal niet over. Als er iemand met een klomp aan gelopen had, hadden we het dan een ode aan Nederland genoemd? Als het al een of ander genre moet zijn, dan zou 'wraakfilm' bij me opkomen. Maar ook de gedachte dat Tarantino toch eens een paar Koreaanse wraakfilms moet kijken.

Dan het geweld nog even, of de actiescenes, hoe je het maar noemen wilt. Het fysiek shockerende effect, wellicht. Erg weinig inspirerends of vernieuwends. Wat flauwe schietpartijen, daar blijft het bij - maar die maken bepaald minder indruk dan de laatste aflevering van Breaking Bad. Dat van de man die ooit met Reservoir Dogs kwam. Moeilijk te geloven, dat hij ooit op dat niveau zat. En nog veel moeilijker te geloven is dat er kennelijk honderd miljoen, ja, $100.000.000 aan verstookt is om deze film te maken.

Maar de grootste fout is nog wel dat Tarantino zichzelf ook nog laat opdraven. Volstrekt overbodig, ontoepasselijk als cameo. Wel een van de weinige scenes die een beetje werkt - maar zeker niet door het spelen van man zelf.

Goeie review. Ik kan me er, ondanks mijn hogere score, goed in vinden.

Hoe zie je dat voor je dan?

Zonder Dr King Schultz had Django het nooit gered.

Schultz als premiejager heeft hem de kneepjes van het vak geleerd en zonder hem

had Django natuurlijk nooit Candyland binnen gekomen.

Naar mijn mening is Waltz juist diegene die boven alles en iedereen uitsteekt in deze film

en hij maakt de film juist zo leuk.

Gelukkig dat het niet inspirerend is. Maar ik begrijp jouw frustraties, al zitten er wel een paar bedenkelijke bij.

Na de inwijding in het vak is de rol van Waltz niet meer echt nodig, dat bedoel ik. Om Candyland binnen te komen, mwah - echt effectief is dat nou ook weer niet. En in dat hele deel van de film vind ik niet dat Waltz nou heel veel zinvols toevoegt. Wel veel vertraging in het verhaal, veel afleiding van wat het onderwerp zou moeten zijn.

Maarja, het is maar een mening natuurlijk.