Cloud Atlas (2012)

Ik moet eerlijk zeggen het grote verschil tussen de IDMB en de beoordeling op MuMe enigszins opmerkelijk te vinden. Ik hou persoonlijk wel van dit soort ambitieuze films, dus ik hoop op het beste.

Wat een gedrocht van een film is dit.

De film probeert filosofisch te zijn met diepe verhaallijnen… maar is gewoon een oppervlakkige Hollywood film. De meeste verhalen boeien nergens en het acteerwerk is middelmatig tot dramatisch. Maar wat wil je met Tom Hanks, Hale Berry en Hugh Grant in de hoofdrollen. Als ze dan ook nog belachelijke verkleedpartijtjes gaan doen, gaat het helemaal mis, met daarbij Tom Hanks als Engelse gangster en Hugo Weaving als vrouw als twee dieptepunten.

De “oh we gaan bijna dood, maar worden op het laatste moment gered momenten” zijn ontelbaar. En de paar bloedige scènes passen niet bij de rest van de film en missen daarom impact.

De 1,5 is nog hoog… maar is omdat er een paar goede stukjes in zaten, zoals het Aziatische SF verhaal en ik heb een paar keer moeten lachen om grappige scènes. Maar als je 3 uur vult met tig verschillende verhalen, dan mag je meer verwachten dan slechts een paar leuke scènes. Dus nee deze film is niet voor herhaling vatbaar.

Misschien als je zelf al de lijnen van het verhaal vantevoren uitlegt

Laatste tijd kan ik me juist steeds meer in de IMDB score vinden.

Voor alle duidelijk, ook ik vond het een teleurstellende film, maar om andere redenen. Ja, het boek heeft vele visual clues, maar is toch vooral, of ook een - licht - filosofisch werk. Dat vind ik niet terug, en dan zeker niet in de uiterlijke spierballencinema van Wachowski's.

Het boek is beter, zeg je dan Maar ik moet de omgekeerde variant nog tegenkomen. Is daar eigenlijk een topic voor?

Klopt, die filosofie vond ik ook niet terug al lijken mij de regisseurs daar ook te licht voor.

Ja, dat is er en heet heel logisch het het boek is beter .

Ik heb Clockwork Orange wel eens gelezen. De film was toch echt beter. Ook een erg klein boekje sowieso.Wel een beetje offtopic, maar toch.

Ikzelf had na Fight club echt geen idee waar de heisa over werd gemaakt, des te knapper is die verfilming.

Maar gezien de scores hier en de recensies in de kwaliteitskranten en de beoordelingen in de pulpmedia i.c.m. de trailer denk ik dat dit een film is die ik nooit zal gaan zien.

Volgens mij is aan deze film geen touw vast te knopen en het hoogtepunt van de trailer was dat M83 de muziek verzorgde.

Zo wat een scoreverschil met IMDB. Had hier rond de 4* moeten staan dus niet..

Fascinerende film. Ontzettend knap in elkaar gestoken en bovendien een hele bijzondere kijkervaring. Het is eerst even inkomen, maar dan word je al snel uitgenodigd om actief mee te gaan denken en zelf op zoek te gaan naar parallelen en dwarsverbanden. Het is dan een soort speurtocht. Aan de oppervlakte is het gewoon een mooi en intrigerend verhaal, verbazend genoeg nergens verwarrend, maar zodra je zelf op zoek begint te gaan merk je hoeveel subtiele dingetjes er in verwerkt zijn.

De lengte kan mensen misschien afschrikken, maar er is geen enkel moment dat overbodig aavoelt, ook omdat er zo veel te halen valt. De tijd is voor mij echt omgevlogen. Dikke aanrader!

Wat een vreselijke film is dit! De fillosofie achter de film is binnen een uur zéker al duidelijk, maar toch hebben de filmmakers drie uur nodig om dit te verfilmen. Er zijn minstens 10 mensen de bioscoopzaal uitgelopen. Ik heb de film al gapend afgekeken maar het werd er niet beter op.

Er zat weinig emotie in, de zaal heeft amper gelachen. Alleen het stukje waarbij een man in een bejaardentehuis gestopt wordt is even grappig.

Sla deze film over, zonde van het geld en vooral van de tijd

Ik heb deze film gezien voordat hij uitkwam bij een Sneak Preview.

Ik heb hem toen een 8/10 gegeven.

Maar nadat ik er op terug keek werd het mij steeds duidelijker.

Er zat een diepere boodschap in de film dan dat ik tijdens het kijken door had.

Wel een film die je met volledige aandacht moet bekijken. Mis je A, dan is B nogal verwarrend.

Zo mistte ik een link in het begin omdat ik even met m'n vriendin praatte... En dit werdt pas tegen het einde duidelijk. Gelukkig had zij het wel gezien.

Mooie film, Goede acteurs! Prachtige verhalen maar wel wat verwarrend.

Lastig te beoordelen deze film, was in ieder geval ambitieus en interessant te noemen.

Ik heb een 2,5 gekozen puur omdat de film gewoon heel mooi is gemaakt. En het blijft boeiend.
Overigens ook vette lof voor de acteurs. Onwijs goed gespeeld en je leeft mee met de acteurs. Ik ben vooral fan van jim broadbent. Geweldige acteur! Hij steelde mijn hart als opaatje in het bejaarden tehuis.. prachtig

Echter, ik keek naar mijn maatje waarmee ik naar de bios was toen de film was afgelopen... en ik kon het bijna niet over mijn hart verkrijgen maar ik vroeg letterlijk "Waar ging het nou precies om?"

Er zit werkelijk geen duidelijk verhaal in. Je verwacht de de personages in tijden op elkaar doorspelen maar uiteindelijk valt dat best tegen. Daardoor kan ik de film ergens gewoonweg niet snappen...
Dat maakt de film aanzienelijk minder, je moet niet teveel nadenken bij een film. Hersens kraken hoort bij een puzzel, niet een film.

Ik denk sowieso dat ik de film nog een keer moet zien en hoop dat het dan wat duidelijker wordt.
Zeker wel aan te raden om in de bios te kijken..

En niet te vergeten na het EINDE BLIJVEN ZITTEN!
Aan het einde laat men zien welke dubbel rollen ieder gespeeld heeft. Leuk om te zien (al heb ik hem zelf gemist omdat ik er te laat achter kwam).

Best een leuke film. Je moet het gewoon zien als 6 losse verhaaltjes/filmpjes in 1 film. Eigenlijk hebben ze niks met elkaar te maken, maar stiekempjes toch een beetje wel.

Een meesterwerk!

Moraal van het verhaal: Het leven is een cyclus. Het aard van het beestje verander niet, enkel de vormgeving ervan.

De film duurt 3 uur, maar lijkt 1 uur te duren.

Zo wat keek ik uit naar deze, en wat een teleurstelling om 3 uur te kijken naar een niet pakkend verhaal.

Cast doet echt zijn best en speelt goed. Alles ziet er mooi en goed verzorgt uit. Maar wat een teleurstelling.

Totaal geen enkele emotionele band krijg je met welk karakter dan ook, en boeit het daarom ook totaal niet wat er met ze gebeurd. Wat op een gegeven moment echt storend wordt, is dat in elke verhaallijn dezelfde spelers in een andere tijdvlak een personage speelt. Hierdoor begint het aan te doen als een klucht, alsof je zit te kijken naar Koefnoen ofzo.

Had veel sterker geweest als ze voor elk tijdsvlak een andere acteur hadden genomen....

Ik kreeg op een gegeven moment ook een beetje coming to america / Eddie murphy gevoel de scene met bij de kapper.

Anyways, mooie / leuke film, maar veeeeeeel te lang, en zeker geen meesterwerk.

3,5*

Hier ben ik het wel mee eens..... Dit trok het niveau van de film behoorlijk naar beneden...

Cloud Atlas,

Om te beginnen vraag ik mij het volgende af, als deze film 100 miljoen dollar kost..waarom zijn er dan films die duurder zijn? ik bedoel je hebt bijna alles in deze film, sets,cgi,stunts.

maar goed, om de film als geheel te beoordelen beoordeel ik eerst de verschillende gedeeltes

1849 2,5

1936 4,0

1972? san fransisco 2,5

2012 3,0

2144 4,0

2300? 3.0

hieruit is mijn gemiddelde 19/6=3,16

daarbij geef ik de regisseurs credits voor het aanpakken van dit verhaal, dit is waar voor mij cinema om draait. risico's nemen en iets anders proberen te doen wat nog niet gedaan is of althans niet op zo'n manier. de film is mooi gemaakt, wordt redelijk goed tot goed in geacteerd.

Ben Whishaw en Doona Bae waren voor mij hoogtepunten en Jim Broadbant vond ik ook goed. Wat ontbrak was een emotionele klik tussen mij als kijker en de karakters, uiteraard komt dit onder andere door de verhaallijnen die door elkaar heen lopen. Maar wat het belangrijkste voor deze film was, namelijk het overbrengen van de gehele gedachte achter de film en dat alles verbonden is e.d vond ik niet sterk gedaan, het kwam hierdoor te fragmentarisch op mij over. ik heb geen idee hoe dit in het boek is?

als ik al mijn plus en minpunten tegen elkaar afweeg kom ik op 3 sterren uit, misschien 3,5.

ik support dit soort films en ben blij dat Cloud Atlas gemaakt is daarom hoop ik dat zoveel mogelijk mensen deze film gaan zien.

Waarom zouden andere films niet meer kunnen kosten, kunnen aan dergelijke facetten toch meer besteden?

6 verhaal lijnen waar bijna geen diepgang in te vinden is. De kostuums waren mooier dan het verhaal zelf. Het idee is super maar de uitwerking is gewoon slecht. Ik heb de film uit gekeken maar wat een lange zit....

ja tuurlijk kan dat, maar het hoeft niet. als je met dit budget deze film kan maken, snap ik niet dat the avengers 220 miljoen kost.

Total Lifetime Grosses per 02/12/2012

$53,081,021 Link

op een budget van $ 102 m

Waarschijnlijk dat ze met dvd verkoop / verhuur / netflix er nog wat van kunnen maken..

Ik denk dat Aziatische markten dit wel interessant vinden, maar winst maken no way..dan moet de film minimaal 200 miljoen opbrengen

Vooropgesteld; het idee van zo'n film is natuurlijk aantrekkelijk, daarom ging ik ook naar de bios. De plaatjes zijn ook erg mooi moet ik zeggen, maar daar kan een film niet alleen op teren. Er moet ook wel een goed verhaal, of in dit geval goede verhalen, in zitten. Helaas is dit niet het geval, het is warrig (wat wil je met 6 verschillende verhalen) en mist daardoor diepgang en je kan je ook niet echt inleven in de verschillende stories. Het was wachten op een boodschap of diepere betekenis, maar ik kon deze zeker niet vinden. helaas. Met grote moeite uitgezeten en teleurgesteld naar huis.

1,5** voor de moeite

Zes verhaallijnen waartussen steeds gezapt werd en daardoor kon uiteindelijk niet één verhaallijn me ook echt boeien. De voortdurende tijds- en stijlbreuken maakt het een vermoeiende lange zit.

Visueel ziet het er soms prachtig uit, acteerwerk in orde maar de film maakt pas echt indruk dankzij het grimeerwerk. Dat is wel karig voor zo´n enorm project.

2*

In 1916, nog voor dat vijf van de zes verhalen van Cloud Atlas zich afspeelde, maakte D. W. Griffith een film genaamd Intolerance: Love's Struggle Through the Ages. Als je de titel kent weet je wat het hele punt van de film is, maar Griffith nam er flink de tijd voor en maakte een lange film dat zich afspeelde over vier verschillende tijden. Indertijd werd het slecht ontvangen en werd het een commerciële flop, maar tegenwoordig noemen de critici het een meesterwerk en wordt er graag benadrukt dat geen regisseur van nu de ambitie heeft om zoiets te maken.

Dat blijkt dus niet te kloppen. De Wachowski's en Tom Tykwer hebben die ambitie wel degelijk en met zijn drieën maakten ze een Intolerance voor deze tijd, alleen zijn ze nog een stuk ambitieuzer dan Griffith. Ditmaal geen vier verhalen in evenveel tijden, maar zes. En het gaat hier niet meer simpelweg om gevallen van intolerantie, maar ook over revolutionaire zielen die zich verzetten tegen allerhande vormen van intolerantie, conventionaliteit en meer algemene vormen van het kwaad. Cloud Atlas wordt nu door zowel critici als publiek wisselvallig ontvangen, maar wellicht wordt dit zo'n film die later een stuk meer gewaardeerd zal worden, al is het maar vanwege de grenzeloze ambitie.

Een ding dat me altijd verbaasd heeft aan de moderne ontvangst van Intolerance is hoe weinig de critici, die er doorgaans toch als de kippen bij zijn om iets pretentieus te noemen, er bij stil staan dat Intolerance een inhoudelijk enorm platte film is, bijna tot op het domme af. Ambitieus ja, maar vooral grenzeloos pretentieus en iets zinnigs over intolerantie heeft de film niet te zeggen. Alleen dat het er alle tijden was. Sla een geschiedenisboek voor kinderen open en je weet het.

Cloud Atlas, onze moderne Intolerance, heeft eigenlijk gewoon hetzelfde probleem. Ik twijfel er niet aan dat de makers dachten dat ze een geweldig diepe film aan het maken worden. De complete toon verraad dat de film enorm onder de indruk van zichzelf is. Sommige mensen noemen de film zelfs moeilijk en beweren dat er veel is om over na te discussiëren, omdat er zoveel lagen inzitten. Nou, nee. Dit is een doodeenvoudige film om te volgen. Het boek heb ik niet gelezen, maar ondanks dat constante gespring door de verschillende tijden heen was het altijd prima duidelijk wat er aan de hand was. Dit komt vooral omdat de verhaaltjes heel simpel zijn, vaak ingekorte, gemakkelijkere versie van verhalen die we al kennen. Over de boodschap valt ook niets na te discussiëren, want de complete waslijsten aan moraaltjes die hier in zitten worden netjes opgesomd door de hoofdpersonages die a la Morpheus uit The Matrix sterk de neiging hebben lange monologen op te steken over ethische kwesties. Helaas is er geen tijd om deze kwesties uit te diepen, waardoor de personages zich moeten beperken tot het uitspreken van zeer expliciete statements die je hoogstwaarschijnlijk elders al eens gehoord hebt. Het enige verschil met Intolerance is dan ook dat het hier niet gaat om een thema, maar over verschillende, al komt het er allemaal op neer dat het kwaad overal is, eruitziet als Hugo Weaving (of Hugh Grant als het wat kleiner kwaad is) en dat alleen afwijkende, revolutionair ingestelde zielen in staat zijn om hier iets tegen te beginnen. "I hope some day you'll join them, and the world will live as one." Waarom type ik dit? Gezien hoe dik het er bovenop ligt kan onmogelijk iemand het gemist hebben. Bevat het boek ook zoveel platte oneliners?

De grootste prestatie van Cloud Atlas is wat mij betreft dan ook dat het Intolerance officieel verslagen heeft als meest pretentieuze film ooit. Dat is niet bepaald makkelijk. Het is bijna bizar om een film te zien met zo'n schaal, zo'n ambitie en zelfs zo'n overduidelijke overtuiging (Tykwer en de Wachowskis geloven duidelijk in wat ze hier uitdragen) en dat het toch zo plat is. Het grootste nadeel vond ik nog wel dat je hier in de basis zes potentieel heel goede films hebt die nu beperkt uitgewerkt worden en veranderen in clichés. Neem bijvoorbeeld Halle Berry's verhaal uit de jaren '70. Die lijkt wel een samenvatting van iedere film die ooit gemaakt is over een journalist (of iets dergelijks) die duistere praktijken in een groot bedrijf ontdekt. Of het verhaal van Ben Wishaw in de jaren '30 (mijn favoriet) die heel erg steunt op complexe emoties, die echter nooit voelbaar worden omdat er gewoonweg geen tijd is voor karakteruitdieping. Het sciencefictiondeel over Doona Bae levert een intrigerend toekomstbeeld dat halfbakken aanvoelt, omdat de Wachowskis nooit de kans krijgen om meer dan een schets te maken van het verhaal. Eerlijk gezegd werd het me nooit duidelijk waarom Sonmi nou juist de uitverkorene werd en de manier waarop ze in die rol gleed werd nooit uitgewerkt. Wellicht daarom dat dit waarschijnlijk mijn minst favoriete deel was, ondanks dat het visueel het interessantste segment was. Hoewel dat deel over Jim Sturgess en zijn vriendschap met die slaaf ook gewoon echt te simplistisch voor woorden is. Ironisch voor een grootschalig project als deze is het ene kleine verhaal, die over Jim Broadbent in het heden, de enige die helemaal tot zijn recht komt (hoewel ik niet weet waarom die gangsters ineens van het verhaal verdwijnen) en volledig uitgewerkt zijn. Het siert de film ook wel dat er een komisch stuk inzit, over een kleinere revolutie. Dat relativeert alles en dat kan Cloud Altas wel gebruiken. Het is niet het beste stuk, maar op zijn eigen manier best een vondst.

Het moge intussen duidelijk zijn dat ik niet razend enthousiast ben over het zooitje dat Cloud Atlas heet (en dat zonder dat ik verder inga op de wisselvallige cast en de bijbehorende make-up die eveneens soms indrukwekkend en soms enorm slecht is). Niettemin kon ik net als bij Intolerance mijn ogen nauwelijks van het scherm houden. Stiekem vond ik het best leuk om naar te kijken, zelfs al werd het zelden echt goed. Het is vermakelijk om de acteurs te spotten in verschillende rollen en ook om te zien hoe er verschillende links gelegd wordt tussen alle verhalen ("Soylent Green is people" is vooral leuk bedacht). En ergens is het onmogelijk om niet meegesleept te worden in de schaal van het project. Feit is dat het een zeer vaardig gemaakte film is, enkele onhandige CGI en wat mislukte make-up daargelaten. Het aantal echt mooie beelden is schaars en als ze er zijn heeft de film geen tijd om er eventjes bij stil te staan (ironisch dat ik bij een film die duizenden jaren verhaal beslaat ik telkens moet zeggen dat hij geen tijd heeft). Cloud Atlas is misschien een mislukking, maar wel een enorm interessante mislukking. Een grootschalige indiefilm (dit is zonder inbreng van de grote Hollywoodstudios gemaakt; het meeste geld kwam uit Duitsland), die kennelijk uit een grenzeloze passie van de drie regisseurs is voortgekomen. Ergens is het best een sympathiek filmpje die het beste voor heeft en die in ieder geval nooit vergeet te vermaken. Onmogelijk om van te houden, maar ook onmogelijk om te haten. Ik bedoel, hoe kun je nou een hekel hebben aan een film die Hugh Grant cast als kannibaal?
3*

Kort en krachtig...

Door de mozaïkstructuur en snelle montage keek het lekker weg. De verhaaltjes waren verder niet heel bijzonder en hadden allemaal wel knallend mogen aflopen. Vond de SF verhaaltjes nog het sterkst. Heb het ook allemaal wel eens eerder gezien. Moraaltje vond ik weinig interessant. dikke 3*/3,5*