Cloud Atlas (2012)

Cloud Atlas pakt de zaken nogal ambitieus aan, maar schiet wat mij betreft daarin te ver door. Van de zes verhalen vond ik die van de Koreanen en de componist best leuk, maar Tom Hanks vond ik er bijvoorbeeld vrij verloren bij lopen. Visueel is er voldoende te beleven en ik werd als kijker flink uitgedaagd. Toch was dit concept uiteindelijk overkill.

Film met 6 verschillende verhaallijnen, ik vond het allemaal maar matig. Niet echt mijn ding.

Ik kan me nog herinneren, dat ik bij de eerste keer, dat ik deze film zag (jaren geleden), ietwat moeite had om het geheel goed door te hebben. Nu ik het voor de tweede keer heb gezien, vind ik het echt fantastisch!

Ineens begreep ik de essentie, ...wow, geweldig!

Heb achteraf het boek gelezen. Dat maakte totaal geen indruk op me, snap de hausse van destijds echt niet. De povere vertaling werkte trouwens ook niet mee.

Episch SF-drama combineert 6 verhalen die zich afspelen in verschillende tijdperken en geeft Hanks, Berry, Weaving, Jim Sturgess, Bae Doona en Hugh Grant de gelegenheid om in iedere verhaallijn een rol op zich te nemen. Dat moet ons duidelijk maken dat de verhalen op één of andere manier met elkaar verbonden zijn, maar het is vooral verwarrend en (gezien enkele zeer twijfelachtige accenten en make-up) afwisselend storend en onbedoeld grappig. David Mitchells complexe SF-roman blijkt onverfilmbaar: een groot deel van wat moet doorgaan voor een verhaal wordt verteld in voice-over. Pretentieus en vaak volstrekt afschuwelijk.

Het gebeurt niet vaak dat ik een film compleet de plank vind missen in alle opzichten.

Met bijzonder slecht gekunstelde inspiratie en elementen uit Matrix, Star Wars, Blade runner, Blaxpoitation met een snufje Engelse humor maken 't totaal tot een over-pretentieuze draak van 'n film. Ohmy, dat was een lange zit ...