Carrie (1976)

Dat was al weer lang geleden sinds mijn vorige kijkbeurt maar het blijft een leuke filmervaring.

Persoonlijk ben ik niet zo voor de zeer trage opbouw in films maar hier is het perfect. Het zet de verschillende relaties en emoties rond Carrie goed in de verf.

Spacek zet een prachtige act neer en de uiteindelijke ontlading op het bal is een echt hoogtepunt.

Het slot had ik dan wel liever wat anders gehad.

3,5*

Glimlach op mijn gelaat toen ik zag staan dat deze film van Brian DePalma afkomstig is. Kreeg meteen meer zin in de film. Leuke horrorklassieker met een goede sfeer en natuurlijk de finale waar je naartoe werkt (ook 35 jaar later nog). Films met deze leeftijd lijden vaak onder overdreven acteerwerk en zo ook deze maar dat is ze gauw vergeven, hoewel de douche-scene in het begin wel over the top was. Ik had die moeder al lang flink op haar bek gestompt maar een paar messen in haar ribben zijn natuurlijk veel effectiever. Goed nagedacht Carrie.

3*

These are godless times Mrs. Snell.

I'll drink to that.

Carrie is niet enkel een horrorfilm, het is tevens een komedie. De film was ook zo bedoeld volgens De Palma en hij was dus verbaasd toen bijna niemand er de humor van in zag. Een van mijn favoriete regisseurs trouwens, Brian De Palma. Het bloedbad in de gymzaal is werkelijk briljant gedaan. Eerst de slowmotion-longshot die eindigt bij de emmer die tot de rand toe is gevuld met varkensbloed, dan Carrie die het bloed over zich heen krijgt en doorheeft dat haar kwelgeesten een grap met haar uithalen, vervolgens haar wraak, haar bloedrode jurk, haar duivelse ogen, een splitscreen, messcherpe muziek en tenslotte een hysterische menigte, een rampenfilm haast met overal stervende mensen, zelfs de aardige gymlerares wordt niet door Carrie gespaard. Uitermate bewondering heb ik voor het acteerwerk van Piper Laurie, geen wonder dat ze hier een Oscar voor heeft gekregen. De scenes tussen Carrie en haar geloofsfanatieke moeder vind ik dan ook de beste stukjes in de film. Het moment dat haar moeder haar vertelt over haar ex-man, de vader van Carrie, is werkelijk subliem geacteerd:

I should've killed myself when he put it in me... I smelled the whiskey on his breath. Then he took me. He took me! With the stink of filthy roadhouse whiskey on his breath, and I liked it. I liked it!

En vervolgens dat griezelige zinnetje dat meer zegt over haarzelf, haar eigen duivelse inborst, dan over haar dochter Carrie:

I should've given you to God when you were born...

Ze kreeg alleen een nominatie, geen oscar.

Nu je het zegt, je hebt gelijk. Sissy Spacek toch wel?

Nope, ook enkel een nominatie.

Schandalig.

Tja, nogal onevenwichtig. De laatste 20 minuten vond ik daadwerkelijk eng en best goed gedaan soms, maar waarom pas zo laat? De rest van de film is een nogal slap highschoolverhaaltje, met nauwelijks enge momenten, die ook nog eens mega-goedkoop worden vergezelt van overdreven shriekshriek-geluidjes. Er is soms wel wat sfeer, de scènes met de moeder zijn wel aardig, hoewel aan de andere kant overacting op de loer ligt, en ik het als kijker in ieder geval allemaal niet zo serieus kon nemen.

Carrie zelf is een aardig actrice. Creepy op de momenten dat het moet, maar verder ook wel aardig in de rest van haar rol.

Verder dus voor mij weinig memorabel. Het laatste gedeelte sprokkelt nog een half sterretje erbij, maar erg enthousiast ben ik niet.

2,75*

Met het oog op de komende remake heb ik deze vandaag maar weer eens bekeken en ik moet zeggen dat ik het nog steeds een best toffe film vind. Die 3.5* blijven stevig staan.

Sissy Spacek speelt overtuigend. Ze weet zowel charmant en schattig over te komen als het verlegen meisje, maar kan ook heel goed krankzinnig overkomen (in de eerste scene) als eng (in een aantal van de laatste paar scenes).

De film is misschien hier en daar wat traag voor tegenwoordige begrippen, maar bevat genoeg ingrediënten waar een kijker als ik van kan genieten. Zelfs als er niet veel bijzonders gebeurd geniet ik nog van de uitstraling en sfeer tijdens bijvoorbeeld de scene op het sportveld en de scenes in het huis van de White vrouwen.

Een film die de tand des tijds wat mij betreft nog prima heeft weten te doorstaan.

"It was bad, Mama. They laughed at me." ... " !!!

Fantastische Horror-klassieker !!! Wat een tijdloos juweeltje in zijn genre !

De sfeer is echt geweldig net zoals het hele concept van de film.

Sissy Spacek leverde een geweldige performance af !!!

Er wordt prima griezelig naar de finale toegewerkt.

Echt één van mijn favorieten films in zijn genre !

Brian De Palma leverde echt zijn visitekaartje af !

Puike parel en een dijk van een griezelfilm !!!

Weer eens herzien, blijft toch wel een goede film al is hij zelden eng. Sissy Spacek is perfect als verlegen meisje die nietsontziend wraak neemt op alles en iedereen, maar vind met name de climax daarnaar toe meesterlijk gefilmd. En Piper Laurie speelt natuurlijk een geweldige godsdienstwaanzinnige. Op het eind, met de instorting van het huis vliegt het een beetje uit de bocht.

Verdomme zeg Wat een leuk filmpje. Alles is gewoon leuk. Het op een leuke manier neergezette high-school gebeuren, het meisje carrie wordt goed gespeeld die moeder is oke. Alles is gewoon prima. Ik vond het geen grootst meeslepend drama, en de horror vond ik wel lachwekkend. Al met al ga je na t zien van deze film met een glimlach naar buiten. Ijzersterk? Nee..

Erg vermakelijk?? Y E S

Dit blijft toch echt een klassieker in het horror genre: Stephen King's Carrie.

Sissy Spacek is de perfecte personificatie van Carrie uit het boek. Haar mooie lange blonde haar, haar grote blauwe ogen, tot zelfs haar sproeten aan toe. Ik vond het ook erg mooi dat ze er niet voor schroomde om bijna volledig naakt te gaan.

Leuk om de sfeer op een middelbare school, in de 70' te zien. De mode van toen, de kapsels. John Travolta met zijn macho gedrag.

Piper Laurie zet een erg geloofwaardige prestatie neer. In haar eerste scène oogde ze erg kalm, vergeleken met de laatste scène, waar haar ogen zowat uit haar hoofd puilden!

De climax zelf vond ik wel goed gedaan gezien het apparatuur waar ze toendertijd mee werkten. Brian de Palma laat hier heel goed zien waar hij uitstekend in is: de slow motion scène, met de prachtige muziek op de achtergrond. De gezichtsuitdrukkingen van iedereen. Haar droom komt uit, en dan.. Het deed me denken aan de slow motion scènes van Scarface en the Untouchables. (ook een epic slow motion scène, de shootout bij de trap)Het huis dat instort vind ik een beetje té. Maar dat wordt helemaal goed gemaakt op het eind, wanneer haar met bloed besmeurde arm uit haar graf komt. De film laat me horrified achter en dat is precies Stephen King's bedoeling in het boek.

3,5*

~ Carrie loopt van school terug naar huis.

~ Jongetje op een fiets zigzagt tussen de bomen door.

~ Hij ziet Carrie en roept: Crazy Carrie! Crazy Carrie! Crazy Carrie!...

~ Carrie gebruikt haar telekinetische gave.

~ Jongetje valt van fiets.

Normaal geef ik films als ik ze goed vind ongeveer 3 of 3 1/2 sterren maar deze krijgt er zelfs 1 ster bij, alleen al omdat de schrijver een van mijn favorieten is naast Dean Koontz en enkele anderen.

Maar wees eerlijk, de film is ook erg goed; het verhaal is goed neergezet. Mijn vermoeden is dan ook dat King hier tevreden mee was.

Als je van goede horror houdt en deze film nog niet hebt gezien, dan zou ik nu de kans aangrijpen, de film is echt niet erg gedateerd en je wordt er snel in mee gezogen.

Trouwens, ik ben van de jaren '60 en vind griezelfilms van de 50'er jaren soms ook erg goed, als de acteurs hun werk goed doen is er meestal niets aan de hand, alleen is het soms wat trager allemaal maar dat kan een film ook soms goed doen.

ps., Ebenezer Scrooge, erg grappig uittreksel hier beneden, was ook een van de ontspannende stukjes in deze film.

Carrie

Carrie is Brian De Palma’s meesterwerk. Ik ben een groot liefhebber van De Palma’s Hitchcock-achtige thriller-experimenten, maar wat betreft horror maakt De Palma hier toch wel iets wat onevenaarbaar is. Het boek van Stephen King is geweldig verfilmd en voor een horrorfilm worden hier toch wel heel erg veel sterke dingen aan de orde gesteld: het drama, het ‘leven op de middelbare school’ en de sfeer-elementen.

De opening is schitterend: na de gymles zien we het vrouwelijk schoon voorbij komen met een prachtige score op de achtergrond. Het lijkt wel bijna zo’n scène uit de 18+ erotiek hoek, maar je ziet wel dat dit filmisch er schitterend uit ziet. Maar plotseling slaat de toon helemaal om en krijgen we de klassieke scène waarin Carrie haar eerste menstruatie krijgt onder de douche. Ik heb meerdere films van De Palma gezien waarin hij ook de toon zo in 1 klap kan omzetten (denk maar aan die afwisselende shots tijdens de kettingzaag-scène uit Scarface) en dat werkt zo geweldig.

Deze film is één grote opbouw. Een opbouw naar een heftige climax. We zien scènes met Carrie en haar akelige, enorm gelovige moeder (briljante rol van Piper Laurie) maar ook dat ze zwaar gepest wordt door de gemene meiden op school. Er zitten al een paar scènes in deze film wanneer je denkt: nu gaat het komen. Maar uiteindelijk komt deze ook: de enorm gruwelijke slachtpartij op het schoolfeest. Zelden zo’n fantastische climax gezien op film.

De rol van Sissy Spacek is verbluffend. Haar gezicht en uitstraling hebben iets aparts en passen precies bij het anders zijnde karakter van Carrie. Op het einde heeft ze zelfs iets aantrekkelijks, terwijl ze dat eigenlijk niet is. Ze heeft iets, en dat is bijna onverklaarbaar. Maar toch.

Piper Laurie lijkt in deze film een beetje op Jenny Goeree vind ik.

And the raven was called sin. Say it!

And Eve was weak. Say it!

Het is alweer enige tijd geleden dat ik deze film gezien heb en in mijn ogen heb ik ook deze film een te laag punt gegeven (dit zal ik dan ook nu corrigeren).

Vandaag heb ik de remake uit 2013 (Carrie (2013)) gezien en tijdens het kijken had ik al zoiets van "wat was het origineel toch eigenlijk goed". Het origineel bevat een boeiend en spannend verhaal (ook geregeld lekker creepy) en ook de uitvoering ervan was dik in orde (het vrijwel laatste "shot" was destijds ook een echt schrikmoment). Dat is natuurlijk vooral te wijten aan Sissy Spacek die een ijzersterke en zeer overtuigende rol neerzet van Carrie, maar ook de overige cast doet het prima (Piper Laurie, Amy Irving en zeker ook John Travolta). Met name het laatste gedeelte van de film is zeer goed en ook lekker hard.

Ik zal deze film dan nu ook al met een halfje verhogen.

Van wie is dat liedje van tommy en carrie tijdens de dans (die draaikolk)? Ook van Donaggio?

Hier je antwoord (van Wikipedia):

"In addition, Donaggio scored two pop songs ("Born to Have It All" and "I Never Dreamed Someone Like You Could Love Someone Like Me") with lyrics by Merrit Malloy for the early portion of the prom sequence. These songs were performed by Katie Irving, sister of star Amy Irving and daughter of star Priscilla Pointer."

Thanx chiel het betrof het nummer 'i never dreamed....'

Na de aardige 2013 versie ook direct het origineel bekeken. Wat me opvalt is de perfecte casting. Wat een fantastisch acteerwerk van Spacek en Laurie. De rol van Carrie is erg lastig, omdat haar personage vraagt om heel veel verschillende emoties. Petje af voor Sissy Spacek, die zowel de timide en onzekere Carrie als de boze en wraakzuchtige Carrie overtuigend neerzet.

Verder vond ik de gekozen muziek zeer goed. Alleen van de ouderwetse schrikmomenten (plotselinge geluiden die niks met de scene zelf te maken hebben) ben ik niet echt gecharmeerd.

Wat ik jammer vind is dat het bloedbad op het bal nogal matig in beeld is gebracht, en het afrekenen met haar grootste vijanden gaat wel heel erg snel (wat jammer is aangezien we lang moeten wachten op deze scene).

Leuk om deze klassieker te zien. 3,5*

super goede film al is die ver beneden mij tijd haha ik vond wel de remake van 2013 nog wat sterker op het begin na naar mate de film op ong de helft was werd die steeds beter super film voor de rest wel de remake maakte het met het eind helemaal goed want ik kreeg er zon ontzettende adrenaline van terwijl ik de film sochtends keek moest ik een halfuur langer wachten voordat ik kon eten kan je nagaan hoe goed die film dus was

De enige verfilming die ik van het verhaal van Stephen King heb gezien en iets zegt me dat ik het best hier bij ga houden. Het blijft in hoofdzaak trouw aan het boek dat ik onlangs heb herlezen. Het is allemaal wat spectaculairder dan in het boek, maar dat mag ook wel. Film leent zich hier uitstekend toe. Special effect zijn voor de periode pre Star Wars prima. Op die manier heb je toch meer het gevoel om naar een thriller/horror te kijken dan een typisch tienerdrama. Hoewel al 27 op dat moment blijft Sissy Spacek, voor mij de enige echte Carrie!

Onlangs herkeken, mede met het oog op de remake uit 2013 die ik binnenkort wil zien. Het verhaal van de film is sterk, geen wonder dat Carrie doordraaide, met zo'n moeder... brrrr! Ook de acteerprestaties van Spacek waren zeer goed, jammer genoeg waren de acteerprestaties van de andere acteurs wel wisselend, wat het niveau van deze horrorklassieker toch wel omlaag haalt. Vandaar dat ik bij deze herkijk mijn stem onveranderd laat op 3 ruime sterretjes. Ben benieuwd naar de remake.

Had ik nog nooit gezien dus... bij deze is dit recht gezet. Meesterlijk werk alweer van De Palma, één van mijn lievelingsregisseurs. En wat een feest is het weer deze horrorversie van het lelijke eendje. Voelt soms wat aan als een hedendaags sprookje, zeker met het bal, die feeks van een moeder. Stephen King mag zich even terecht de Hans Christian Andersen van de 20e eeuw noemen. De opbouw naar de climax zit goed, en ik voelde me bij de kijkbeurt een ietsje onwennig, er hangt namelijk een ongezond sfeertje in de lucht.

De climax zelf is kort maar intens, en De Palma toonde zich innoverend voor zijn tijd met het gebruik van split screens en roterende camera's wanneer het koppel danst. Dit is een film die telt, en zonder Spacek zou het ook niet zoveel geweest zijn. Je voelt zowel voor haar mee, als tegen haar na de gruwel die ze verricht . De tragedie en meteen ook de finesse van de hele film ligt in het feit dat iedereen de varkensbloedemmer duidelijk een flauwe smakeloze grap vond en op een paar enkelingen na iedereen het voor Carrie zou opgenomen hebben maar dat is het perverte kantje van King om de hel te laten uitbarsten nietwaar ?

Essentieel kijkvoer.

Ja dat klopt denk ik wel. De jurk is ook zo'n motief.

Zou die fantastische regisseur van de common limits-ilse & waylon het idee van het camerawerk uit deze film hebben?