Carrie (1976)

Inderdaad, moeder was een voorbeeld-functie voor haar !

Gisteren gezien, en de film was beter dan ik had verwacht.
Een ontschuldig lijkent meisje die door iedereen word verwaarloosd veral door haar enge christelijke moeder.
Een droevige en emotionele film tot bizar en creepy.

Natuurlijk gaat het bij deze film veral om de prom night scene waar ze vernederd en uitgelachen word, zelfs door haar sympathieke gym leraares die altijd zo goed voor haar was en hier door het lootje moest leggen.
Maar ik wist al dat er zoiets ging gebeuren.
Mij raakte het toch het meest op het moment vlak voor Carrie haar dood met de gevecht met haar moeder.

Voor de rest een top film.

Maar als Carrie iets doet hoor je "skriek skriek" en als Marion Crane wordt vermoord in Psycho hoor je "skriek skriek skriek skriek..."

mikey schreef:

(quote)

I ♥ Pino Donaggio. Die slotscene alleen al...

Mwoah. Het Main Theme is wel mooi, maar voor de rest een beetje gewoontjes.

Nee man, dit is een fucking opera !

Donaggio

Als niet-horrorliefhebber moest ik wel wat overwinnen om deze film te kijken maar wat vínd ik hem goed! Vooral Piper Laurie vind ik briljant, als Carries godsdienstwaanzinnige moeder. En bij de scene op het schoolbal als Carrie wraak neemt op al haar kwelgeesten zit je met bonkend hart op het puntje van je stoel. Dat DePalma vervolgens de spanning NOG een keer tot een maximum weet op te bouwen tot aan de vliegende-messen-finale vind ik geniaal!

Carrie is de nummer 13 geworden in mijn Horror Top 25 van de jaren '70:

Cult Movies Reviewed: Horror Top 25 van de jaren '70 - special - cultmoviesreviewed.blogspot.com

De Palma steelt niet, maar brengt odes aan helden.

Er zit nog wel wat meer achter dan dat.

Inderdaad een vage stelling omdat er geen voorbeelden worden gebruikt. Behalve de muziek dan... die inderdaad is geinspireerd op Hermann.. het 'shriekje' van de viool.

Een heel goeie horrorfilm, die in tegenstaande tot veel prut van vandaag nog steeds vers aanvoelt qua spanning en timing.

ik dacht juist dat dit de topper was van stephen king, maar daar ben ik het niet volledig mee eens.

Moeilijk te zeggen wat ik nou precies vind van deze carrie.

De film begint met al eigenlijk meteen een ellendige sfeer.

Sissy spacek speelt subliem naar mijn mening.

Er zitten een paar saaie momenten in deze film, die niet zoveel aan zijn.

Maar het einde is dan wel weer gewoon super en een must-see voor de stephen king fan.

Ik vind carrie wel een aardige film, maar toch niet de topper die ik verwachtte.

'Boys Don't Cry' Director Kimberly Peirce in Talks to Remake 'Carrie' | FirstShowing.net

Di's nou echt een film die mij langer had mogen duren.

De film is (naar ik me herinner) redelijk trouw aan het boek, maar in het boek wordt de aanloop naar de climax wat uitvoeriger uitgewerkt waardoor de impact van het plot ingrijpender was, naar mijn beleving. Hier staat echter wél tegenover dat de climax in de film ziekelijk mooi is uitgewerkt.

3.5*

Meesterlijk bizar en beangstigend filmpje. Ijzersterk gespeeld, ongelofelijk sfeervol, schitterende soundtrack, bij vlagen erg komisch en retespannend. En Travolta . 4,5*

Wanneer komt die blu-ray nou uit op regio 2 gebied?

They're all gonna laugh at you

Ik ben tegenwoordig terug begonnen aan het lezen van Stephen King boeken. Ik was daar al eerder mee begonnen via titels als The Shining en de Donkere Toren reeks maar om de een of andere reden bleef het daar maar bij. Tegelijkertijd ben ik me ook weer beginnen interesseren in de vele verfilmingen die bestaan van het werk van King en toen de vriendin van mijn broer erachter kwam dat ik Carrie nog nooit gezien had besloot ze daar iets aan te doen. Gisteren na Spanje - Italië ineens maar opgezet.

Carrie is het eerste boek dat King ooit schreef en is tegelijkertijd ook de eerste verfilming van zijn werk. Een unicum op beide gebieden dus maar qua verfilming vind ik dit toch niet altijd even geslaagd. Dat komt misschien wel door het feit dat ik De Palma als regisseur niet hoog heb zitten vanwege zijn talloze 'verwijzingen' naar andere films. De muziek van Psycho wordt schaamteloos gekopieerd (dan vond ik de Norman Bates verwijzing in de vorm van de naam van de school leuker gevonden) maar over het algemeen voelt de film nogal traag aan. Carrie heeft sowieso een aantal memorabele scènes zoals in de douches en het bal natuurlijk maar heel de opbouw had gerust wat sneller gemogen. Gelukkig blijft het basisidee wel in zijn geheel overeind staan. King baseerde Carrie op twee verschillende meisjes, één waar hij vroeger zelf mee op school had gezeten en één waar hij later als leerkracht Engels les aan zou geven, maar het voelt aan als een mooi geheel. Sowieso wel knap om te zien hoe geloofwaardig de evolutie van Carrie in beeld wordt gebracht. Dan blijft het enkel jammer dat de film visueel toch iets aan zijn kracht is verloren want het einde waar het huis in de grond wordt getrokken ziet er op zich belabberd uit. Voor de rest laat De Palma de kleur rood overheersen en dat geeft wel een gepaste tint aan heel het verhaal.

Volgens mij de eerste kennismaking met Sissy Spacek. Ze doet nog mee in The Straight Story van Lynch die ik dringend eens moet gaan kijken want die ligt al erg lang op me te wachten maar soit, Spacek is in ieder geval een uitstekende keus voor Carrie. Doet me wat denken aan Linda Blair in the Exorcist, die hier trouwens ook nog een auditie voor heeft gedaan, maar de combinatie van de bleke huid en haar ogen maakt Spacek nog een stuk angstaanjagender. Wel een beetje jammer dat werkelijk elke acteur een stuk ouder is dan de personages die ze moesten spelen. Er zijn er zelfs een aantal bij die zo'n 25 jaar waren.. Ik heb altijd gedacht dat Saturday Night Fever de eerste grote rol van Travolta was maar blijkbaar is dat Carrie. Ik had hem hier in ieder geval niet in verwacht maar hij doet het meer dan behoorlijk. Eigenlijk gaat dat wel op voor praktisch alle acteurs/actrices die hier in opdraven want er is nooit iemand die uit de toon valt, alleen misschien PJ Soles die de rol van Norma vertolkt met het rode baseball petje. Ook Piper Laurie als Carrie's moeder is wel heerlijk op dreef.

Een degelijke film die niet in zijn geheel de tand des tijds weet te doorstaan. De Palma zal nooit mijn favoriete regisseur worden, hoewel hij met Carlito's Way wel een erg sterke film wist te maken, maar ook de trage opbouw zorgt ervoor dat Carrie ietwat verouderd aanvoelt. Het is echter een handvol memorabele scènes en een goede cast die nog voor een voldoende zorgen.

3*

Geen idee eigenlijk of ik Carrie ooit eens volledig heb gezien. Ik kende het verhaal wel grotendeels, maar ik wist van de film zelf ieder geval niks meer van. Ieder geval is het een zeer geslaagde film geworden, ook al is de film werkelijk geen seconde eng. De film moet het hebben van sfeer en van het karakter Carrie. Geweldige rol van Sissy Spacek als de sneue Carrie die het zwaar heeft op school en ook thuis bij haar godsdienstwaanzinnige moeder (ik vond die momenten soms best irritant overigens omdat die moeder me flink stoorde met haar kerkelijke gewauwel), maar haar moment of fame op het schoolbal zal krijgen. Dankzij de lange aanloop naar het schoolbal leer je Carrie goed kennen en kreeg ik veel sympathie voor haar. Haar daden op het bal zijn dan ook vrij logisch als je ziet wat haar is aangedaan. Zulke wraakmomenten voelen in films toch altijd wel lekker hoor.

Daarna krijg je nog wel een wat apart slot van de film met de kruisiging van Carrie haar moeder, waarna het huis schijnbaar de grond ingetrokken wordt door de duivel? Althans, dat maakte ik ervan toen ik het zag. Het moment dat je op het einde dat Jezus-beeld met die opvallende ogen en de kruisigingshouding van Carrie's moeder zag was nog wel erg sterk, net als de kruisiging van moeders zelf. Maar als horrorfilm vind ik Carrie nou niet echt bijzonder geslaagd, dan zou ik een film als The Omen (het origineel dus) eerder de voorkeur geven. Maar als complete film is Carrie erg goed. Soms ontroerend, soms spannend maar altijd boeiend.

4*

Wel aardig. De beginscene in de douche is erg wreed en geeft de film een goed begin. Daarna zwakt het allemaal wat af en gebeurt er tot aan het prom weinig. Ook dat vond ik niet heel bijzonder, die scenes in slow motion en de muziek vond ik wel tof trouwens! Het einde, dat Carrie met haar krachten toch zou winnen van haar moeder was te voorspellen, en was dus ook niet een einde waar ik warm of koud van werd. De film moet het inderdaad van z'n sfeer hebben, die opzich wel in orde is. Maar het wist mij niet écht te boeien

Erg sterke horrorklassieker. Natuurlijk is dit veel meer dan die afgezaagde stereotype oude horror als Friday the 13th en Nightmare on Elmstreet. Dit gaat wel eigenlijk wat verder dan horror. En hoe? We maken kennis met een bijzondere buitenbeentje Carrie, die op school door iedereen word uitgekotst en gepest en thuis een gestoorde orthodoxe moeder heeft. En het is zo leuk om te spelen met de psychologie, want de stress en de ellende die Carrie allemaal ondervind heeft dus telekinetische krachten als uitlaatklep. Dat lijkt rust te hebben als Carrie inene door iedereen geaccepteerd word en heel erg welkom is op het schoolbal, niet wetend dat er al slechte plannen zijn gemaakt, wanneer het uiteindelijk word uitgevoerd, barst de bom en hebben de pestkoppen letterlijk en figuurlijk hun ziel aan de duivel verkocht.

Gewoon erg bijzonder, een jaren 70 horror bioscoopvermaak vermomd als psychologische thriller, met natuurlijk weer een flinke boodschap voor pestkoppen. Carrie vond ik overgens erg sterk spelen door Sissy Spacek en ook de piepjonge John Travolta speelt hier prachtig zijn debuut. Sfeertje werkt ook lekker mee, en alles is lekker intens. Het einde is ook lekker bizar.

Een van de betere vroegere horrorfilms dat zeker nog steeds aan te raden is. (ook voor pestkoppen)

4,0*

In de horror-wereld een behoorlijke inslag achtergelaten. Hier maken wij niet alleen bekend met de geniale-schrijver Stephen King. Maar ook zien wij hier iets wat echt not-done was (en nu eigenlijk ook een beetje is). Een school-tiener film (die je vaak op Disney Channel en zo ziet) en een horror-film. Erg gedurft en zeker voor die tijd een behoorlijke opfrissing van het idee horror. Respect. Qua camera werk ook echt heel origineel voor die tijd. De jaren 70 was vooral het begin van de driehoeks opname oftewel dat de one-shot opname niet meer van toepassing kwamen. Met als hoogtepunt deze klassieker.

Wat ik dan wel minder vond was juist die scene bij de prom night. Die slachtoffers gingen wel erg snel neer. Je krijgt een emmer op je kop en je bent dood? Je valt over een tafel en je bent dood? Yeah right. Dat vind ik bij meerdere horror films het geval als er een massa moord wordt gepleegd. Dan gaat iedereen wel erg snel neer. Hier heeft de regisseur misschien iets beters kunnen bedenken. Jammer.

Toen Carrie uitkwam was ik 10, maar ik mocht een aantal jaren later, na het boek gelezen te hebben, het in de herhaling zien.
Tjee wat was ik bang, echt niet zo zeer vanwege het bloed en gore, maar meer vanwege Mama. Die suggestie als Carrie thuiskomt en verteld dat ze naar het bal gaat, dat kamertje waar ze moest bidden, als Carrie onder het bloed thuis komt en je weet dat Mama er is, maar waar. Brr, ik heb degene die naast me zat z'n hele arm blauw geknepen.
En op het einde als je denkt dat het allemaal voorbij is mensen begonnen al hun jas enzo te pakken de hele zaal schrok zich wezenloos, sommige begonnen zelfs te gillen] Tja dan heb je het in mijn ogen goed gedaan. Echt een van de eerste horrors die ik heb gezien en slecht weinige hebben me zo aan het schrikken gemaakt als Brian de Palma met Carrie.

Voor wie het wil weten: Carrie leeft nog steeds en is tegenwoordig frontvrouw van de band The Devil’s Blood.

Ik moet zeggen dat ik met deze score en status wel iets meer had verwacht van Carrie. De beroemde finale is leuk. Mooie heksenketel waarin alle krachten ineens losgelaten worden, maar de relatie met de moeder vond ik veel interessanter. Ik vind mensen die doorschieten in hun religie veel enger dan een meisje met telekinetische krachten.

Carrie is leuker voor mensen die een dramafilm zoeken en er geen moeite mee hebben dat hier horrorelementen in zitten. Voor de horrorfanaten gebeurt hier te weinig om echt te kunnen genieten. Het highschooldramaatje van de eerste helft van de film is iets waar ik nog wel doorheen kan zitten. Behalve dat Carrie een interessant karakter is (en een mooi meisje), was ik erg benieuwd naar de motieven van Sue. Leuke film, al ben ik benieuwd of een remake een aantal zaken gaat verbeteren. Dat kan namelijk wel, maar of gaat gebeuren, betwijfel ik.

Klassiekertje. Had hem nog nooit gezien, maar vond hem wel de moeite waard. Zo vond ik de opbouw wat lang maar gezien de finale toch wel te verantwoorden, en is het laatste stuk wat de film pas echt kleur geeft. Het verhaaltje draait uiteindelijk toch meer om de karakters dan de vaardigheden. Bijzonder sterke rol ook van Sissy Spacek.

Desondanks ook wat minpuntjes. De muziek is weliswaar identiek aan die van Psycho als ik het zo hoorde, maar wordt toch een stuk minder goed gebruikt. Misplaatst wil ik het niet noemen, maar het paste allemaal net niet lekker. Ook vond ik bepaalde motieven van bijpersonages wat halfslachtig uitgewerkt.

Maar leuk om gezien te hebben. 3.5*

Fraaie filmvertaling.

Brian De Palma leverde met Carrie één van zijn meest beroemde griezelfilms af. Het betrof zijn doorbraak naar het grote publiek. Geheel terecht overigens, want dit is een uitstekende filmvertaling van Stephen King’s werk. Met dank uiteraard aan een sterke Spacek en de fraai geschoten, goed werkende, mix tussen highschool-drama en horror.

Zeer goed.

Foutje, Zinema?

Aardig. De film begint prima, maar kakt daarna toch een beetje in. Het gaat allemaal wat te traag wat mij betreft. Je zit echt te wachten todat ze eindelijk naar dat schoolbal gaan. Vanaf dat moment gaat het wel lekker los en zien we een aantal zeer vermakelijke scènes. Echt eng was het allemaal niet, maar je leeft wel erg met Carrie mee en ik vond het dan ook niet erg dat ze wraak nam op haar klasgenoten.

Sissy Spacek deed het zeker goed als Carrie. Ze kwam overtuigend over en daarom kon je je ook makkelijker in haar situatie inleven. Haar moeder vond ik bijzonder irritant. Ze zal best goed acteren, maar met dat gezeur over het geloof heb ik niet zoveel. Al moet ik wel eerlijk zeggen dat ze, vooral op het einde, een aantal zeer sterke scènes heeft met Carrie.

Ik lees hierboven dat de soundtrack blijkbaar gestolen is uit andere films. Dat is natuurlijk jammer, maar ik vond de soundtrack wel erg mooi. Al met al wederom een prima Stephen King-verfilming, waar ik toch iets meer van had verwacht. 3,5*

Bonte mix van drama en horror en als het eerste werkt, komt het laatste dubbel zo hard aan. Spacek blijkt tijdens de (on)aangename douche scène al bol te staan van intensiteit. Wanneer ze tijdens het schoolbal nog eens wordt begeleid met de visuele trucendoos, staat de film in vuur en vlam.

Een overweldigende en memorabele brok cinema die De Palma op het netvlies last. Ook al omdat hij met een uitgebreide aanloop, de hartstochtelijk blijdschap van Carrie, het intieme dansje en de driftig tollende camera de kijker als het ware staat te tarten. Want iedereen weet wat komen gaat.

Ik heb het nooit zo gehad op het extreem religieuze moedertje. Iets teveel typetje of zoiets, terwijl de rest het juist zo lekker los en opvallend overtuigend speelt. Het snerpende viooltje mag, we zijn per slot van rekening op Bates High School en wanneer de hel losbarst, is het goed raak. In meervoud.