Carrie (1976)

Leuk om na paar jaar de klassieker nog eens te zien na de nieuwe versie gekeken te hebben. Spacek speelt zeer goed als carrie. Maar moet toch zeggen al is deze film goed ik toch de remake net iets beter vond. Al bij al nog eens genoten van de herkijkbeurt

Veel afro-pruiken heel veel afro-pruiken .....

Ik kan begrijpen waarom deze film in de jaren 70 werd aangezien als 'fantastisch', maar anno 2015 heeft deze film heel wat aan haar pluimen verloren. De effecten zijn minimaal vergeleken met de re- make en het vervolg (Rage) en uiteindelijk is het climax niet bepaald 'horror te noemen, eerder 'chaotisch. Neemt niet weg dat de prestaties en vooral de indringende blik van Sissy Spacek deze film gewoon draagt...het is gewoon dat er een paar fouten zitten in de film die de re- make niet maakt zoals het feit dat er maar een beetje bloed op Carrie gevallen was en een minuut later was ze erin gehuld. Zo zijn er enkele fouten te vinden...ook de wraak tegen de schuldigen was hier niet zoals ik het wou zien...het was te simpel...het was alsof de film gehaast was.

Maar dan nog een goede film voor zijn tijd...maar nu hou ik het liever bij de re- make.

Tja de remake maakt dan weer de fout om Carrie volledig bedekt te laten tijdens de douchescène, een toch heel essentieel gegeven, te meer als je het boek hebt gelezen.

Wat een contrast tussen het gelukzalig, glunderend lelijke eendje, dat het moment van haar leven beleeft en de horrorscenes die er op volgen.

Mooi werk van De Palma en van Sissy Spacek die "maar" een Oscarnominatie kreeg.

Piper Laurie krijgt een onmogelijke rol maar is eveneens zeer goed.

Geen fan van horrorfilms maar deze hield me toch anderhalf uur geboeid kijken.

Lang geleden dat 'k deze nog eens had gezien en het blijft toch een goeie film. Oké er zitten wel wat schoonheidsfoutjes in, maar de film vliegt wel voorbij.

De acteerwerk was ook prima en het verhaal is ook dik in orde.

Toch leuk om deze nog eens gezien te hebben, 'k heb het me niet beklaagd.

"They're all gonna laugh at you."

De allereerste Stephen King verfilming, van zijn eerste boek. En het is meteen ook een van de beste.

Carrie is een beetje een buitenbeentje en word gepest door de andere meisjes op school. Na een incident in de douche word haar klas gestraft, wat hen haar alleen nog maar meer doet haten. Een meisje heeft medelijden met Carrie en overtuigd haar vriend Tommy om Carrie mee te vragen naar het schoolbal. Carrie mag niet van haar gestoorde moeder maar gaat toch. Bovendien ontdekt Carrie dat ze bovennatuurlijke krachten heeft...

Sissy Spacek was erg sterk in de rol van Carrie, zowel het gepeste buitenbeetje als de bovennatuurlijke gave weet ze erg goed te spelen. Wel een puntje is dat de 'tieners' in de film allemaal wel erg oud zijn, Spacek was 27. Ik snap het ook wel, de naakt scenes hadden anders echt niet gekund en bovendien zou het acteerwerk veel minder zijn geweest. De toen nog niet zo bekende John Travolta deed het wel aardig. Piper Laurie was erg sterk in de rol van een wel heel religieuze moeder (blijkbaar kun je ook te religieus zijn, al moet ik wel even zeggen dat die moeder zondes erbij verzint die helemaal niet bestaan), al vond ik haar later in Twin Peaks nog een stukje beter.

Brian De Palma houdt er hier in zijn eerste succesvolle film af en toe een rare film techniek op na maar het mag er van mij best wezen. Die split-screen was best leuk gedaan en dit is eigenlijk een van de enige films waar ik het goed vind werken.

De muziek was erg jaren '70 en vond ik erg mooi. Pino Donaggio's muziek mag er zeker wezen, vooral in de emotionele scènes, maar ook de popmuziek was zeer welkom. Een paar cue's waren 'geleend' uit de soundtrack van Psycho maar dat paste hier ook prima (de naam van de school komt ook uit Psycho; Bate's School).

Het verhaal van Carrie vond ik erg sterk. Wat kunnen meisjes toch ongelooflijk gemeen zijn, en dan ook nog verontwaardigd doen over je straf. Nee, ik zal mensen nooit begrijpen. Vond het eigenlijk jammer dat John Travolta en z'n vriendinnetje geen uiterst pijnlijke dood kregen (ik neem aan dat ze zijn overleden tijdens het auto ongeluk?), ook is het toch jammer dat Carrie geen onderscheid maakte tussen mensen die verdiende te sterven en mensen die het goed met haar voorhadden. Ook zou ik die moeder al veel eerder de pijp uit hebben geholpen...

Ik vond dat de film erg snel voorbij vloog, het is ook maar een kort verhaal. Wat de remake betreft, die ga ik niet eens kijken, deze film is niet te evenaren door een modern prulletje en wat ik hier zoal hoor bevestigd mijn bevooroordeling alleen maar, echt een schande dat Hollywood haar pareltjes gewoon opnieuw laat maken.

Erg sterke King verfilming.

baspls
Blij dat je deze King verfilming zo wist te waarderen. Voor mij blijft zijn eerste verhaal ook het meest intrigerende en sterkste. Het is zeker een van mijn favoriete verhalen. Het boek leest eigenlijk heel vlot, een aanrader. Daar zal je in zien dat er toch een persoon is waar Carrie om geeft, Sue Snell de enige die toch voor Carrie een vriendin probeerde te zijn al was het toen eigenlijk al te laat. Ja in de film komen Carrie en Sue elkaar niet tegen tijdens het eindbal, maar in het boek wel en dat is wel een sterke scène.

Ik heb de remake ook niet gezien, ik ga het ook niet doen. Ik vind het maar niets dat ze een klassiek verhaal dat perfect past binnen de jaren 70 periode gaan updaten naar de 21ste eeuw met cyberpesten en dergelijke.

Zal het boek dan ook maar eens gaan lezen. Heb tot nu toe alleen Revival van King gelezen, dat vond ik een erg sterk boek, ondanks het pas helemaal aan het einde spannend werd. Heb ook nog Pet Sematary (Dode Wake) liggen.

Ben het helemaal met je eens. Ook vond ik dat meisje op de poster veel te 'knap' om de rol van Carrie te spelen.

Heerlijke jaren 70 horror.

Heb deze film als 14-jarige met mijn broer in de bioscoop gezien. Ik was doodsbang en ben jankend naar huis gefietst. WAt was ik blij dat ik mijn moeder zag toen ik thuis kwam en zij wel normaal bleek te zijn ! Jeugdsentiment en misschien niet meer van deze tijd. De 5 omdat deze film heel wat met me deed.

Een klassiekertje in dit genre. De climax in slow motion is geweldig, wanneer de transformatie

van Carrie plaatsvindt.

New 4K scan of the original camera negative

Nog steeds een ijzersterke verfilming van een King klassieker. Je kunt het overd e kleine foutjes hebben in de film, je kunt het over de leeftijd van de cast hebben, wel wat oud om voor teenagers door te gaan, maar dit blijft gewoonn een goed film. Deze film blijft nog steeds boeien, dat komt ook door het ijzersterke optreden van Piper Laurie zij zet zeer overtuigend een godsdienst waanzinnige neer. De enige die qua acteerprestatie een beetje uit de toon valt is Travolta. Verder een uitstekende film die niet vaak genoeg kan worden vertoond al was het alleen maar om de slotscene.

Dit is een terechte horrorklassieker, omdat de personages goed onderbouwd zijn en er zorgvuldig naar een climax toe gewerkt wordt. Het is ook het verhaal van een onzeker tienermeisje dat geen seksuele voorlichting gehad heeft en daardoor het gevoel heeft dat ze "achter" is ten opzichte van haar leeftijdsgenoten. Ze is een gemakkelijk doelwit van pestkoppen.

Margaret White (Piper Laurie) is des te angstaanjagender omdat ze het goed bedoelt. Ze is er oprecht van overtuigd dat seks een zonde is waarvoor ze haar dochter moet behoeden. Wanneer ze met haar mes in die wortel kapt, castreert ze in gedachten de man die haar destijds misbruikt heeft en de jongens die achter Carrie aanzitten.

Bepaalde scènes zijn een voorafspiegeling van wat in de climax zal gebeuren. Margaret werpt een tas thee in het gezicht van haar dochter. In het hokje waarin Carrie opgesloten zit, hangt een beeld van Sint-Sebastiaan. Tijdens haar sterfscène lijkt Margaret hierop. Een gelukzalige glimlach verschijnt omdat ze zichzelf nu een heilige martelaar waant. Nog een krachtig beeld is wanneer ze vergezeld van bliksemflitsen één worden met de tafel van het Laatste Avondmaal.

Het bal, in open lucht opgenomen, is een visueel hoogstandje. Carrie en Tommy dansen op een draaiplatform, met de camera op een dolly in tegenbeweging. In een vloeiende beweging worden de gezichtsstandpunten van Sue en de sportlerares getoond. De laatstgenoemde lacht Carrie niet echt uit, dit gebeurt enkel in de vertroebelde waarneming van het in varkensbloed gedrenkte slachtoffer. Het gebruik van split screen geeft deze verwarring weer, en is gelukkig slechts in beperkte mate gebruikt.

De Palma is beïnvloed door Hitchcock. Er zitten verwijzingen naar Psycho in: Bates High School, de snerpende violen bij de telekinetische momenten, een douche- en een badscène...

De relatief onervaren acteurs komen spontaan en rebels over. John Travolta toont z'n improvisatietalent in een autoscène met echt bier, als de schalk die de gevolgen van z'n streken onderschat. Sissy Spacek was strikt gezien te oud voor haar rol, maar dat stoort niet. Wanneer ze haar ogen openspert, is ze even griezelig als een sphynxkat.

MGM vs. Shout!

In 2013 werd er een re-make gemaakt van deze film die behoorlijk wat publiciteit kreeg. Carrie (2013) Dat was voor mij het moment dat ik voor het eerst van deze film te horen kreeg. Het origineel werd een stuk hoger gewaardeerd zag ik, dus daarom maar eens kijken naar deze film. Aanvankelijk was de film nog wel OK, al was het zeker geen hoogvlieger. Het verhaal over een meisje dat gepest werd op de highschool was erg ongeloofwaardig en toch ook erg voorspelbaar en cliché. Maar er werd bovendien abominabel geacteerd. En daar deed iedereen vrolijk aan mee. Wat echter het hoogtepunt van de film moest zijn overtrof zelfs mijn stoutste verwachtingen. Wat een belachelijk slechte film is dit. En het ging nog even door ook, toen Carrie naar huis ging. Alsof de film nog niet slecht genoeg was. Nee, dit is echt belachelijk verschrikkelijk. En wie gaat daar nou nog een re-make van maken?

CARRIE (1976) 40th Anniversary Tribute, Sissy Spacek, Brian DePalma - YouTube

Sluit ik me geheel bij aan. Gehaast zonder diepgang. Had hier meer van verwacht. Sterk spel van Spacek.

Groot, groot meesterwerk. Misschien wel mijn favoriete horrorfilm.

De remake was schandalig, overigens. Het eerste kwartier was nog aardig, maar daarna verklooide het alles waarom deze film zoveel jaar later nog zo goed werkt.

Wat een misselijkmakend eerste kwartier, toen heb ik de film uitgezet. Ik kijk geen films om idioot religieus geschreeuw aan te horen.

Horrorfilms zijn me nog nooit meegevallen volgens mij. Het plot liet me dromen over een visueel spektakel als The Guest maar dan met een wraakzuchtig schoolmeisje, wát een domper.

Deze cultklassieker moet je volgens mij als filmliefhebber gewoon gezien hebben. Al is het alleen al vanwege de status die de film binnen het horrorgenre heeft. Ondanks dat ik nooit op zoek ben geweest naar deze film, heb ik de titel en het verhaal ontzettend vaak horen vallen. De remake uit 2013 zorgde er natuurlijk ook voor dat het origineel opnieuw onder de aandacht kwam.

De film is, logischerwijs, wat gedateerd. Een trage beginscène doet dan ook het ergste vermoeden, maar het wordt al gauw interessant. Het zijn met name de scènes tussen Carrie en haar moeder die een ietwat onaangename sfeer oproepen. Piper Laurie zet met overtuiging een waar monster neer. Sissy Spacek doet het ook goed als het onzekere, gepeste titelpersonage. Momenten waar zij het scherm delen, behoren tot de 'engste' gedeeltes van de film.

Verder stelt het allemaal niet ontzettend veel voor, maar de film blijft wel aangenaam om te volgen. De situatie op school komt (te) uitgebreid aan bod, maar spreekt daardoor wel tot de verbeelding. Vanaf het moment dat Carrie de emmer met bloed over zich heen krijgt, volgen de fragmenten waar de film tot op de dag van vandaag om herinnerd wordt zich op, en ik moet zeggen dat de fraaie montage- en cameratechnieken die hierbij gebruikt worden het wel tot een gave finale maken.

Ik heb nergens het gevoel gehad dat ik naar iets uitzonderlijks zat te kijken, maar Carrie kijkt prima weg. De echte horrorliefhebber kan bedrogen uitkomen met deze Stephen King verfilming, want eng is de film niet (meer). Zelf heb ik daar niet zo veel problemen mee, omdat ik de sfeer veel belangrijker vind dan talloze schrikeffecten of angstaanjagende gezichten. En laat deze film qua sfeer nou net goed uit de verf komen. Ook ruim 40 jaar nadat de film in de bioscoop te zien was.

3*

Blijft een klassieker en eigenlijk een heel triest verhaal. Jammer dat de film niet eindigd na het feest, want ik vind het allerlaatste einde niet zo sterk. De docu op de film is trouwens erg interesssant.

Welke humor? Dat je zelf de kolder ervan inziet bedoel je, want lijkt me niet dat de Palma het op de lachspieren gemunt heeft. Of je moet de flauwe pesthumor van de klasgenootjes van Carrie bedoelen.

Heb je de goede quote geplakt? Zie nergens iets over humor staan...

Lol ik heb horror voor humor aangehouden, goedemorgen

Scherpe film. Ik had ooit het boek gelezen maar bij de film verwachtte ik toch dat het allemaal, zoals bij wel meer jaren-70 films, het langdradig en niet echt spannend zou zijn naar hedendaagse maatstaven. Maar daar kom ik van terug, want in tegenstelling tot bijv. The Exorcist, is het ook eerder in de film al lekker spannend. Er zitten echt een aantal serieuze schrikmomenten in, en de hele sfeer, de manier van filmen, het verhaal en ook het acteerwerk zijn gewoon goed.

Waar het de complete audiovisuele uitwerking betreft (mise, score/geluidsband, cinematografie en montage) zou dit zomaar eens één van m'n all-time favorites kunnen worden.

In dat geval moet je echt alle films van De Palma gaan zien. Briljante filmmaker die zwaar geïnspireerd was door Hitchcock en Europese Horror/Thriller-regisseurs als Dario Argento.

Weet ik, komt goed