The Dark Knight Rises (2012)

ik denk dat er meer emotie in Nolan zijn film zit dan echt diepgang..wat voor mij prima werkt, uitstekend zelfs.

In bepaalde personages zit al genoeg diepgang in. Bijvoorbeeld Bruce/ Batman: er word zo goed uitgelegd hoe en waarom hij zo geworden is. Alleen daar zit al genoeg diepgang in.

Zo kan ik nog wel ff doorgaan, maar waarschijnlijk kijken wij er beiden op een ander manier naar.

Dat heeft niet Nolan geschreven dat is al ver daarvoor. Dus om daar alle krediet aan Nolan voor te geven gaat ook wat ver.

Nolan weet in mijn visie niet precies in hoevere hij een personage moet schrijven. Hij kan een personages helemaal kapot schrijven (the prestige) of hij maakt er helemaal een slapeloos- automatisch- saai-personage ( Inception).

Bij hem worden personages nooit iets prikkelbaars of boeiend. De balans tussen kijkers visie of echt diepgang weet hij maar niet te vinden ( waar kubrick een meester in was) . Eigenlijk moet hij eens een cursus bij Lars Von Trier Personage development gaan volgen

Prima film, niet uitstekend zoals het tweede deel van Nolan's trilogie.
Nolan laat zijn waarde zien als plottwist-meester, maar van mijn part mocht die film een uur langer duren voor wat meer diepgang, aangezien dit het laatste deel is.

Marion Cottilard laat weer eens zien een fantastische femme-fatale te zijn. Totaal niet verwacht. Ook leuk dat er op het einde Batman's handlanger Robin geintroduceert wordt.

Ik vind het geen geweldige film, moet niet te overhyped worden. Toch een 3 aangezien ik het wel fijn vond dat het een extreem onmogelijke taak werd om Gotham te redden (but nothing is impossible) en aansluiting met het eerste deel van de trilogie bevindt.

Stalker, hou nou eens op met die onzinnige beschuldigingen van geweldsporno. Je hangt namelijk bij het topic van The Dark Knight ook al de moraalridder uit!

Tja. Beste film met Batman er in dan...

Je klinkt als zo'n Harry Potter-fan.

Sterker, binnen de context van de eerste Batmanfilm die Burton maakte was het een goed idee om het te veranderen.

Omdat?

Dat is gewoon het verhaal uitleggen aan de kijker. Geen diepgang te bespeuren hoor.

Wat is de grens daarbij volgens jullie?

(wanneer er volgens jullie wel diepgang in het verhaal zit en wanneer niet)

In ieder geval een bepaalde emotie voelbaar maken. Hier dient het voor niets anders dan een aanzet tot de actie. Nolan had er inderdaad beter aan gedaan het emo-gedoe te korten en de actie te maximaliseren.

Laten we vooral hopen op een reboot die weer een beetje de kant van Burton en Schumacher opgaat

Nou, dat was lachen, gieren en brullen met Schumacher....

Zet er nou maar een regie duo neer en laat 1 van die 2 Frank Miller zijn. Dan weet je in ieder geval dat het wel goed zit. Werkte voor Sin City ook heel erg goed.

Dat was toch niks vergeleken met Nolan's trilogie

Sin City zit eerder in het hoekje van Nolan zijn Batmans dan die van Schumacher.

Het gaat mij er meer om dat Frank Miller de feel van de Sin City comics effectief naar beeld wist over te brengen zodat ie hetzelfde kan doen met zijn sublieme Batman comics. Robert Rodriguez mag niet mee. Lijkt me zo wel wenselijk een man met Batman knowhow bij het schrijven en creëren te betrekken.

Een teleurstelling. De verwachtingen waren gewoon te hoog. 'The Dark Knight Rises' is een prima actiefilm met een overweldigende IMAX ervaring, spetterende muziek en fantastische acteerprestaties. Maar het verhaal is een schaduw van zijn voorganger en sluit helaas te veel aan op 'Begins'. Begrijpelijk voor een trilogie maar wat een sof. Hier is duidelijk gekozen voor spektakel boven verhaal. Alle plotwendingen zijn al eens gedaan in het genre en geen van allen zijn logisch. Ik heb moeite mijn woorden over de film te uiten omdat ik ontzettend genoten heb maar het plot is pijnlijk simpel. Wel goed waren de scene tussen Alfred en Bruce, de fantastische Hathaway als Catwoman en het pijnlijk langdurige gevecht tussen Bane en Batman. Verder gebeurde er te veel, was er te weinig tijd om er inhoudelijk op in te gaan en bleven motivaties en redeneringen ver uit het zicht. Waarom wil Miranda haar vader's doel bewerkstelligen als ze hem haatte? Waarom haat Bane Batman zo erg als het altijd Miranda's plan was? Waarom heeft Miranda Bruce niet eerder vermoord als ze wist dat hij Batman was? Waarom werd Bruce's fysieke gesteldheid aangehaald als hij later zijn rug breekt en wordt neergestoken maar wel gewoon een vliegtuig kan besturen? Waarom laat Bruce Alfred na zijn "dood" in de waan dat Alfred de Wayne familie gefaald heeft? Waarom zegt Bruce dat er geen auto-piloot is als die er duidelijk wel is? Waarom verdiend Gotham het deze keer om gered te worden als de helft de anarchie prima lijkt te vinden en de andere helft angstig binnen blijft? Waarom laat Bane Gordon al die tijd leven? En zo kan ik nog wel even doorgaan.

De kernbom, de terugkeer van Catwoman, de "twist" aan het einde, de droomterugkeer van Raz Al-Guhl, de driemaal scheepsrecht in de "helput"... het was allemaal niet erg sterk. Het was makkelijk vermaak om het publiek tevreden te houden. Maar het was niet 'The Dark Knight'. De villain buiten beschouwing gelaten (natuurlijk kon Hardy met een masker niet op tegen Ledger. Bane had vrijwel door elke spiermassa gespeeld kunnen worden), miste 'Rises' alle themathiek, intelligente vertelstructuur en onvoorspelbare plots. Voor mij was 'The Dark Knight' alles wat een actiefilm nog nooit geweest was, maar bij 'Rises' herhaald Nolan zichzelf uit een gevoel voor nostalgie maar vergeet daardoor logische ontwikkelingen.

Het is duidelijk dat smaak voor film veranderd is en ik heb het idee dat 'Rises' mij enkele jaren eerder meer had geboeid. Maar nu was het te veel van alles wat ik al een keer gezien had en was het plot te makkelijk om te verrassen. Toch was het een geweldige filmervaring, waren Robin en Catwoman perfect gehonoreerd en ben ik blij dat ik hem gezien heb. Maar na vier jaar puur enthousiasme en hoge verwachtingen heb ik het idee dat Nolan het nooit zo goed had kunnen doen als ik hoopte dat hij het zou doen.

Diepgang betekent voor mij dat het reflecteert, becommentarieert, psychologische inzichten biedt cq inzicht geeft op ons echte leven, de samenleving en andere daadwerkelijk belangrijke zaken.

Een backstory op hoe twee personen met elkaar verweven zijn is geen diepgang. Dat is slechts plot/story line. Daar stopt Nolan ontegenzeggelijk een hoop van in zijn films. Te veel wat mij betreft, aangezien het weinig boeiend of verhelderend is.

Een legere huls zou ik niet snel kunnen noemen..... Sin City was een ramp.

Vanavond daar the Dark knight rises geweest. De film is echt spectaculair mooie effects. Bane speelt een prachtige rol ondanks zijn masker is hij een imposant karakter, waarbij zijn english accent een unheimisch gevoel geeft. Als kijker zat ik heerlijk in de film en kreeg ik gevoelens van onmacht, overweldiging, hoe komt dit ooit nog goed tot en met gevoelens van ik wil meevechten in de film. Tdkr is moeilijk te vergelijken met zijn voorganger. De sfeer was anders. Meer relaxter. Special effects waren prachtig evenals de muziek. En ik ben persoonlijk erg blij met de keuze dat er niet gekozen is voor 3D maar voor imax

Ik had vooraf zo'n beetje nog een kwartier van Spiderman meegepikt (Andrew blijft echt na 2x 136+ca 15 minuten helemaal geweldig), en stond voordat ik Spiderman voor een kwartiertje zag Joris&Boris te bekijken, omdat de deur van een van de Catherijne zalen niet dicht was, maar eigenlijk was The Dark Knight wel mijn hoogste prioriteit. (of had die mijn hoogste prioriteit?) Had of was? Hmm.

Hoe dan ook, wat het ook is, was of had, het was zo druk, en dat terwijl het vakantie was, ik was nogal verbaasd eigenlijk, dat het zo vol zat met mensen.

Toen het voorfilmpje (leuk natuurfilmpje met een grappige twist) en de trailers geweest waren, kon eindelijk de film beginnen, wat luidkeels aangemoedigd werd door bezoekers in mijn rij waar ik toen zat. Die kwamen overduidelijk voor deze film, natuurlijk.

The Dark Knight Rises.

Tja, ik heb nogal gemengde gevoelens, eerlijk. Het helpt ook niet echt dat Christian Bale niet mijn favoriete Batman is, hoe goed hij ook is als acteur.

Mijn favo Batman top 3? George Clooney, Michael Keaton en Val Kilmer. Ja, in die volgorde. Nee, Christian Bale hoort dus zoals ik al aangaf, niet tot mijn favorieten. Hij is echt wel een goede acteur, daar is geen twijfel over mogelijk, maar waarom moet hij in hemelsnaam zogenaamd sexy hees praten? Het lijkt echt op bepaalde momenten alsof hij een hete aardappel met moeite kan doorslikken, alsof die is blijven steken in zijn strot. Of het nu komt, omdat ik voor de film over het stemgeluid las, kan ik niet met zekerheid zeggen, maar als je er echt heel secuur en nauwkeurig op gaat letten, dan lijkt het dus echt alsof hij met een hete aardappel in zijn mond praat.

Anne Hathaway is geweldig natuurlijk (ik kijk met veel belangstelling uit naar Les Miserables, al een voorproefje gehad met een of andere parodie tijdens de Oscars), net als Marion Cotillard. Die twist had ik echt niet zien aankomen, en ik juichte in stilte ook die ontwikkelingen omtrent haar personage toe. Juist degene van wie je het niet verwacht de dader laten zijn, dat vond ik echt heel goed van Nolan.

Tom Hardy was zo schattepatatterig in This Means War. Chris en hij leken daar erg veel plezier te hebben in al hun jongensachtigheid: Het was een beetje een schok om de spierbundels te zien die hij speciaal voor deze rol had gekweekt. Ik zag veel meer de leuke jongen voor me uit die romcom, maar hij heeft niet voor niets zoveel spiermassa gekweekt, vermoed ik. This Means War en The Dark Knight Rises zijn ook niet te vergelijken, natuurlijk.. En toch was het pas nadat de pauze afgelopen was, dat ik eindelijk een beetje mee kon gaan met wie Bane was, toen pas kwam de inwerking. Laat, maar ik zag echt tot de pauze alleen maar die charmante dude uit This Means War voor me.

Aardig sluitstuk. Zeker weten. Actie is zogezegd niet en nooit mijn ding, maar toch aardige poging om te amuseren van Nolan.

Geef mij maar liever Batman van 1989. Tenminste voor wat betreft sfeer en aankleding. Ik ben niet helemaal kapot hiervan, hoe aardig alles ook in elkaar geknutseld is. Toch een ruime voldoende: 3,5*. Het beklijft niet helemaal, maar is toch amusant genoeg.

Wel een goede film, ik ben zojuist terug uit de bios.... MAARRR.... ik stoorde me echt aan de gaten in het script.. Waar deel 2 er met kop en schouders bovenuitstak, blijkt deze film het niet zo nauw te nemen met logica in het plot, want hoe kan Bruce Wayne weten wanneer de bom afgaat... en hoe is hij het eiland opgekomen....etc... te veel allemaal. De actie is niet de sterkste kant van Nolan. Wel zijn de characters weer goed uitgediept.. Wel amusant, maar haalt het in de verste vertie niet met zijn voorganger...

Gelukkig heb je spoiler tags gebruikt

Heb meer genoten van Batman Forever dan van de Nolan-Batmans. Daar valt visueel nog wat te beleven.

Natuurlijk zijn er veel meer films met psychopaten. Toch is The Joker exemplarisch. Ik heb zelden zo vaak euforische reacties gehoord over een psychopaat in een film dan over The Joker. Wel voornamelijk van jongens van 15 tot 25 jaar, maar toch. Met zijn boosaardigheid heeft hij de harten van een groot publiek gestolen. Als een recensent dan met de moraal van Batman komt die nooit iemand doodt maar alleen boeven vangt, dan vind ik dat vreselijk schijnheilig. Alsof het publiek daarvoor komt... Dat komt voor de psychopaat, ook als die niet door Heath Ledger gespeeld wordt, voor de cynische "humor" en voor de geweldadige actiesscenes. Maar echt niet voor een moraalridder.

En er zit humor in, want dat is iets waar Nolan echt helemaal niets mee heeft. Het is een wonder dat Ledger er wat zwartgallige grappen in heeft aan te brengen. Heb sterk het idee dat Nolan dat gewoon gemist heeft.

Ik snap je punt, maar je vergeet even dat er geen humor past in dit verhaal.

The Dark Knight had daarentegen wel komische momenten (met name The Joker)

Humor past niet in elke film, waaronder The Dark Knight Rises

De films hadden wel wat luchtiger gemogen. Het gewichtige karakter zet een aantal zaken pijnlijk te kijk.

Compleet oneens, zonder zelfreflecterende humor is elke film een pedant stukje eigen dunk.