Babes in Toyland (1934)

Veel te sprookjesachtig en veel te weinig Laurel en Hardy. En ook veel muziek, maar wel mooie decors en monsterpakken. Ik vond hem tegenvallen 3*.

Inderdaad, was mooier geweest in een disney tekenfilm, maar die 2 blijven lachen.

Uitermate tegenvallende Laurel & Hardy vehikel. Verschrikkelijke liedjes, slecht acteerwerk, een aap gehezen in een Mickey Mouse pakje [too obvious, deze sneer richting Disney], nou ja, alles veels te kinderachtig. Dit moet een kindermatinee-film geweest zijn. Een minieme 2,5* [veelal door de sets en de grappen + grollen van de twee heren].

Ach, om er eens een positief berichtje tussen te gooien: Een zéér leuke kinderklassiekersfeer met een leuke cast. Het verhaal, decors (en materialen) en kostuums: Het klopte allemaal voor een vermakende film. Ik denk dat zelfs kinderen van deze generatie, die de Pixarfilms zijn gewend, deze ook nog leuk vinden.

Heerlijk pretentieuze klassieker. Misschien niet de beste Laurel & Hardy, wel een unieke film die de magie van film laat zien.

Ik ken alle films erg goed waar ze samen in spelen, deze heeft inderdaad wat "mindere" momenten, maar ben eens eerlijk, het is regelrecht een gefilmd toneelstuk.

Hebben jullie wel eens op de namen in het stuk gelet? Die zijn echt lachen hoor

In geen enkele film waarin ze samen spelen, mag ik het zingen, ik vindt dat regelrecht verschrikkelijk:)

Waar ze zelf in zingen vindt ik dan wel weer leuk.

Is hier ook een algemene discussie te vinden over Laurel & Hardy, of wordt elk stuk apart besproken?

Laurel & Hardy-topic.

Babes in Toyland staat als tegenvaller in mijn geheugen, maar misschien moet ik de film nog maar weer eens een herkansing geven.

Met afstand de slechtste film van het duo. Ik ben wel wat gewend maar maar deze monster-, biggen- en kattenkostuums zien er niet uit. En dan die aap die voor muis moet doorgaan.... niet om aan te zien. Liedjes zijn niet leuk, plot is niet leuk, acteerwerk is verschrikkelijk en het script telt geen enkele leuke grap. 1*

Kan me herinneren dat de scenes in de werkplaats toch best geinig zijn. Niet echt L&H's beste werk maar vermakelijk is het zeker wel.

Er is maar 1 korte scene in de werkplaats en die bevat 1 grap (en nog een flauwe ook). Rest is buiten de werkplaats. Ik heb in twee weken tijd 14 speelfilms van het duo gezien en deze film viel echt enorm tegen.

Richt je vooral op hun korte films tussen 1929 en 1935. Het beste wat komedie te bieden heeft als je het mij vraagt. Qua langspeelfilms zijn er maar 3 echt magistraal.

Vind dit toch een leuke L & H film. Veel grappen zijn wel voorspelbaar maar kan er even goed hard om lachen. De liedjes vind ik maar niks. Maar was van oorsprong een Victor Herbert operette wat ook verklaard waarom ze zo hoog moesten zingen.

Het laatste gedeelte is wel vrij chaotisch en behoorlijk druk al is de slotscene wel weer grappig. De film duurt niet eens lang, een uur en 17 minuten al leek het voor mijn gevoel langer. Wel mooi gemaakt voor die tijd, sprookjesachtig en met onschuldige humor. De beste scene vind ik als Ollie en Stan moeten worden ondergedompeld alvorens te worden verbannen. Al met al toch een geslaagde film.

Een film die je zeker in de juiste sfeer moet bekijken (koud buiten, onder een dekentje, haard aan... ).... ik kan me, eerlijk gezegd, goed inbeelden dat als je deze film in een andere sfeer bekijkt je er niets aan vindt.

Wel ik deed dit dus wel en heb me hartelijk geamuseerd met deze film!

4*

De eerste en denk ik de laatste die onder de 4**** komt, is inderdaad wat minder, ik zie ze toch liever in hun eigen omgeving.

Vandaag om 15:30 op Nederland 3!

Blijft leuk na al die jaren.

Ik ben wel een fan van Laurel en Hardy. In deze film zijn ze helaas wat minder. En dat ligt niet aan het duo dat zich er nog best uit helpt. Wel aan het kinderachtige kader. Een kinderfilm/musical is niet het juiste biotoop van het tweetal en alles wringt en voelt echt niet lekker. Jammer, want zij verdienen beter.

Ik denk dat ik dit wel de slechtste laurel & hardy film vind. Heel af en toe leuk, maar de rest is maar saai.

Leuke costuums en op dreef hier, niet direct hun beste maar toch genoeg om je hele pijnlijke kaken te bezorgen.

Meer dan de gemiddelde L&H-film is dit een kinderfilm - door het verhaal, de personnages, de monsters,... - maar dat betekent uiteraard niet dat je er als volwassene niet van kan genieten.

Weinig of niks nieuws onder de zon in vergelijking met hun andere korte of lange films, maar de humor, Stans gezicht,... het blijft gewoon grappig.

Oh I thought you said 100 soldiers six feet high

Ik had nog nooit iets van Laurel & Hardy gezien. Althans niet een volledige film want een sketch heb ik wel hier en daar eens gezien. Een gat in mijn cultuur, al zeg ik het zelf, en daar moest dus iets gedaan aan worden. Ik heb 2 Laurel & Hardy films goedkoop op de kop kunnen tikken en deze Babes in Toyland was nummer 1.

Het is een vreemd filmpje geworden. Babes in Toyland (of March of the Wooden Soldiers zoals miin hoes zegt) gaat over een sprookjeswereld die gevuld is met een mix van Disney personages (Mickey Mouse) en ouderwetse sprookjes (de 3 Biggetjes). Leuke combinatie maar toch niet wat ik had verwacht. Gelukkig gold dit alleen maar in het begin en begon ik er na een tijd toch aan te wennen. Het plot is niet bijster veel maar meer een springplank voor de capriolen van het bekende duo. In dat opzicht valt de film een tikkeltje tegen. Laurel & Hardy zijn als duo een pak bekender dan Abbott & Costello en ik dacht dan ook dat ze dat duo gingen overtreffen. Ik ben zelf een erg grote fan van Abbott & Costello en het geniale van Laurel & Hardy zie ik simpelweg niet. Pas op, het zijn vermakelijke moppen (weliswaar gedateerd) maar ik kon er wel mee lachen. Ik vraag me dan enkel af waarom Laurel & Hardy zoveel meer bekendheid hebben verworden, misschien wordt dit wel in andere films duidelijker maar voor nu gaat mijn voorkeur toch meer naar Abbott & Costello. Het viel me ook op dat het duo hier nogal veel gebruik maakt van de randpersonages en in dat opzicht is er wel genoeg te beleven. Het wordt allemaal nogal kleurrijk voorgesteld, hoewel het in zwart wit is, en de personages zijn bij vlagen erg vermakelijk. Het zingen had niet gehoeven maar iemand zo overdreven als Henry Brandon die de rol van Barnaby vertolkte. Het einde was trouwens wel erg geslaagd en de film weet hiermee wel wat punten te scoren.

Ik heb het ondertussen al wel genoeg gehad over Laurel & Hardy maar ik moet toch nog even kwijt geraken dat ze, hoewel ze te weinig in beeld zijn, toch wel een paar vermakelijke scènes op hun naam hebben staan maar ik hoop dat de andere film (The Flying Deuces meer van hen bevat). Het is niet dat de rest van de acteurs zo slecht zijn, zeker en vast niet. Het is en blijft overduidelijk een kinderfilm dus het niveau lijkt precies wat te zijn aangepast (meer overdreven typetjes) maar ik moet eerlijk zeggen dat ik het wel ergens kon waarderen. Ik noemde daarjuist al Henry Brandon maar ik doe het nog eens omdat die gewoon zo overdreven speelde dat het lachwekkend werd. Ben ik trouwens de enige die ervan verschiet dat Charlotte Henry al 20 was ten tijde van deze film? Ik had ze zonder zwans een jaar of 12 geschat, vond de 'liefde' van Barnaby dan ook al een tikkeltje ruiken naar pedofilie. Eigenlijk is het allemaal nogal serieus overdreven qua personages. Men steekt een aap in een muizenkostuum, een volwassene in een kattenkostuum (de 3 Biggetjes natuurlijk ook niet vergeten) en een 26e jarige, wiens naam van zijn personage aan een doedelzak doet denken, in Robin Hoodachtige kleren van een 12 jarige. Ach, het heeft wel een zekere charme en hoogstaand acteren zit er nergens tussen maar vermakelijk is het wel. Kan goed zijn dat ik dit later als een slechte Laurel & Hardy film ervaar maar als instapper vond ik dit wel vermakelijk voor een avondje.

Een kinderfilm met volwassenen in kleren van kinderen in een sprookjeswereld. Je zou denken dat je hier toch ooit te oud voor moet worden maar gelukkig is het mijn tijd nog niet en kan ik dit nog goed waarderen. Vermakelijke instap maar Laurel & Hardy moeten maar met wat beters op de proppen komen willen ze Abbott & Costello van de troon stoten.

3.5*

Zeker bekijken: The Flying Deuces, Sons of the Desert, en Bonnie Scotland.

Flying Deuces heb ik hier op DVD liggen, als die meevalt zal ik wel eens achter wat ander spul gaan.

Persoonlijk ben ik wel fan van Laurel en Hardy die vrij zeer sterk waren in mimiek. Het duo (en vooral Laurel) had een perfecte timing en waren meesters in vizuele humor. En dan heb ik het niet over flauwe taartenhumor, maar meer dan dat. Babes in Toyland is één van hun mindere en zeker geen aanrader als je films van hen wil bekijken. Beter zijn wel Flying Deuces en Sons of the Desert maar vooral de kortfilms waren heel goed met The Music Box absoluut op kop.

Babes in Toyland met Laurel & Hardy is op de nummer 24 van de Top 25 met de beste kerstfilms ooit terecht gekomen. Dit is na de Top 25 met beste horror films van de nieuwe jaren '00 mijn 2e lijst waarin dagelijks wordt afgeteld naar de nummer 1 positie. De nummer 1 wordt op kerstavond bekent gemaakt en tot die tijd wordt er dagelijks een videoreview online gezet. Check it out: Kerst Top Top 25, nr 24: Babes in Toyland | MovieSense - Online filmmagazine

Wat speelfilms kan me ik dit wel voorstellen. Beide duo's hebben leuke gemaakt, maar ook waar ik er niet veel meer aanvind. Laurel & Hardy waren er al veel eerder en tussen die vele korte (en betere) films die ze gemaakt hebben zitten zulke leuke. Die blijven tijdloos eigenlijk. Abbott & Costello merk ik jaren later, die zijn veel gedateerder wat betreft de humor. In ieder geval zullen die na al die jaren veel minder bekend zijn gebleven bij mensen, denk ik.

Bij L&H kan ik vaak om beide erg lachen, dan weer Laurel, dan weer Hardy. Bij A&C is de "dunne" vaak de aangever en de "dikke" steelt de show. Ik zie wat dat betreft hetzelfde terug na het nog eens bekijken van Johnny & Rijk en De Mounties. Die eerste blijven leuk, terwijl die tweede vaak nu nogal flauw zijn.

Kinderfilm? Voor goede kinderfilms ben je nooit te oud. Of ik ben op dit punt nooit volwassen geworden dat kan ook. .Een beetje handige filmmaker zorgt trouwens dat zowel kinderen als ouder(s)(en) het een leuke film vinden. Familiefilm dus.

Ik heb van deze film de kleurversie gezien. Dat is ook het geval bij The Longest Day en Africa Screams, en nog andere films. Dat ingekleurde, daar heb ik zelf geen moeite mee al ziet het er wel stuk anders uit dan een zwart-wit versie. Dit kan wel meewegen bij een beoordeling. Maar dat heb je ook bij (buitenlandse) films waarbij je kunt kiezen tussen de Nederlands gesproken of die met ondertitels.

Prima sfeervolle en fantasierijke film. Humor is niet denderend, maar voor een besneeuwde dag weet deze film je vast te houden door de vele vondsten. Jammer genoeg niet de kleur versie kunnen zien, volgens mij geeft dit wel degelijk iets extra's.

Sorry dat ik nou nog eens je bericht quote.

Heb de film vandaag nog eens herzien.

Film speelt in een heel andere tijd. Speelgoed land in ???? paar eeuwen terug ??? Machtige mensen kregen het gewoon voor me elkaar om met minderjarigen te trouwen. Dus ik zie het pedofilie niet zo.

Pedofilie is misschien inderdaad niet zo'n goede woordkeuze, gewoon het idee dat een volwassen vent met een minderjarig meisje trouwt schaar ik al onder de noemer pedofilie. Misschien niet helemaal juist maar het is maar hoe je het zelf bekijkt.