Children of the Corn: Genesis (2011)

Bof.

Slechtste deel van de reeks is het zeker niet, maar een "echte" Corn film is het verder ook niet. Een soort van spin-off die enkel het basisgegeven gebruik om er z'n eigen ding wat mee te doen.

We krijgen inderdaad een soort van nieuwe cult die uitgebouwd wordt. Daarvoor zijn kindjes nodig en die worden dan ook naarstig geronseld. Slachtoffers van dienst een nogal dommig jong koppeltje die bij weirdo Draco (komt deze keer iets beter uit de verf) aankloppen.

Bij momenten meer een geestenfilmpje, zitten ook een paar vreemde "filmverwijzingen" in (naar een Reeker en soortgelijke films bijv.) en eindigt ook op een nogal vreemde manier. De carcrash scenes op het einde lijken zelfs uit een andere film te kopen. Was erg vreemd gefilmd en geëdit vond ik.

Echt slecht is het uiteindelijk niet, maar Soisson had er misschien beter aan gedaan z'n eigen ding uit te werken ipv z'n wagonnetje aan de Corn franchise te hangen.

2.0*

Een zoveelste vervolg. Geen idee of dit nou een vervolg op de remake is of deel moet uitmaken van de oude reeks. Het boeit me ook eigenlijk niet, want de film is ruk.

Vriendje en vriendinnetje stranden ergens, vinden onderdak bij een enge oude vent, rare dingen gebeuren, occulte shit, enzovoorts. Ik wil gewoon kids met bijlen achter mensen zien aanrennen. Is dat nou zo moeilijk? Blijkbaar wel, want de film is een gaapfestijn waarbij ik de fast-forward-functie redelijk vaak bij heb benut.

Tja, niet best natuurlijk. In het eerste half uur wordt nog wel wat spanning opgebouwd, vooral door de intense Billy Drago die we nog kennen uit The Untouchables. Helaas wordt daar verder niks mee gedaan en verzandt de film in nietszeggende saaiheid, om te eindigen met een onbegrijpelijke 'finale' waar geen touw aan vast valt te knopen, als de verveelde kijker dat al zou willen. De spanning van het begin heeft dan immers al lang het loodje gelegd.

1,5*.

Ondanks dat de film: Children of the Corn heet, vond ik dat er weinig van het originele verhaal overbleef, waar het dus echt om de "corn" ging. Er waren enkele momenten in de film die wel redelijk waren, maar over het algemeen was het verhaal gewoon slecht. Ook het einde vond ik wel erg onbevredigend.

En daar heb ik een recensie van geschreven.

Film is niet best en is een schoolvoorbeeld van hoe een serie en naam (Stephen King) tot het uiterste worden uitgemolken. Het is best pijnlijk, want de eerste drie delen zijn goed te doen, maar daarna ondergaat de franchise hetzelfde lot als dat van de Hellraiser serie.

Langere recensie:

Children of the Corn: Genesis (Joel Soisson) – dvd recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Deeltje 9 van een serie vol erg matige horrorfilms. De titel Genesis geeft aan dat we teruggaan naar een begin, hoewel onduidelijk is of de film voortborduurt op de oorspronkelijke serie van zeven films of juist de reboot uit 2009 - of dat de film op zichzelf weer een reboot is. Maar goed, continuïteit is sowieso een chaos bij deze serie, dus het zal me ook een worst zijn. In Children of the Corn: Genesis probeert men een paar nieuwe dingen. De premisse van een stelletje met autoproblemen in de middle of nowhere zagen we al vaker, waaronder in het origineel, maar deze Children of the Corn bevat maar bar weinig kinderen of maïs. Het is een kleiner verhaal waarbij de makers allerlei trucjes uit de kast halen; de film is een verzameling bovennatuurlijke gebeurtenissen, droomsequenties en lange monologen en dialogen.

Een stukje vernieuwing is prima, maar het is jammer dat het allemaal zo bespottelijk oninteressant wordt gebracht. De personages boeien niet en niets aan het verhaal is memorabel. Enige wat nog voor een glimlach zorgt was die politieagent die uit het niets de ruimte in vliegt. Dom en heel minimaal, maar je moet met films als dit echt zoeken naar die paar momenten die je vermaken. Genesis is misschien niet het slechtste hoofdstuk uit de serie, maar die lat ligt dan ook erg laag. Alsnog is het geen film waar je enthousiast van wordt. Desondanks gaat men gewoon verder met de serie, zo kwam er dit jaar alweer een nieuwe film bij. Het houdt waarschijnlijk nooit op.

1,5 sterren.

Ondertussen zijn we op een punt binnen de COTC-reeks aangekomen waar er amper meer een connectie met de originele film te vinden is. Genesis is gewoon een geheel eigen film, die met enkele korte verwijzingen toch even wordt gelinkt aan het bronmateriaal. Regisseur Joel Soisson profiteert voornamelijk van een degelijke cast, waarbinnen Kelen Coleman en Billy Drago opvallen. Het zorgt ervoor dat de escalatie tussen de leden wat degelijker is om te volgen, zeker aangezien de paranormale invalshoeken voor enige onvoorspelbaarheid zorgen om dat te ondersteunen. Spijtig genoeg is de vormgeving van de horror nogal armoedig, wil de spanningsboog nooit van de grond komen en begint de boel richting de finale aardig naar het idiote te neigen. Veel horrorfilms vereisen een zeker vermogen om je brein uit te zetten, maar Soisson vraagt wel heel veel van de kijker. Sommige acties gaan echt volkomen nergens meer over. Jammerlijk is ook dat de onvoorspelbaarheid enigszins om zeep wordt geholpen door de onmenselijke hoeveelheid aan clichés. Het zorgt allemaal voor een geheel dat niet het slechtste binnen de reeks is, maar absoluut geen vooruitgang vormt.

Een van de mysteries in de horror...hoe kan een franchise met een zo goed als niet-bestaande fanbase zoveel sequels bezitten? Enfin deze COTC-Genesis is de achtste Dimension Film en met de SyFy-remake erbij de negende film. De laatste van Dimension Films kwam uit in 2001 dus er moest met spoed een productie worden genomen omdat de studio op het punt stond de rechten op te verliezen. Daardoor zijn de connectie die het heeft met de serie ook enorm zwak...een Vietnam-soldaat keert terug naar zijn geboorteplaats Gatlin, maispoppetjes en oh er is één kind.

Tim en zwangere Allie bevinden zich op een verlaten weg in Californië nadat hun auto pech heeft. Omdat dit een horrorfilm is, is een vervallen boerderij het enige wat erin de buurt is. Die wordt bewoond door een oude prediker-kerel de veel mompelt en zijn Oekraïense postorderbruid. Uiteraard is er een kind opgesloten in het schuurtje en de ongeboren baby van Allie, staat ook op het verlanglijstje

De film, geschreven en geregisseerd door low-budget vervolgkoning Joel Soisson (Pulse 2 en 3 en enkele Prophecy-films) krijgt de eer dat het voor de minimalistische mysterieuze-aanpak ging. Waardoor er iets van spanning van wat zal gebeuren heerst maar het is qua script tamelijk weinig ambitieus.

De cast is solide en er zijn betere dan gemiddelde productiewaarden. Helaas zijn weinig echt spannende momenten en wie bedacht het om een auto-achtervolgingsscène in de film te stoppen? Een samenhangende verhaallijn volgen, doet het... niet zozeer dus hoe het toch mijn aandacht van begin tot eind vasthield was net zo'n groot mysterie...