Melancholia (2011)

Zo goed? Ik ben benieuwd dan. Kans lijkt me niet klein dat ie op de volgende beurs in Den Bosch komt en dan ben ik er bij!

Zeker zo goed. Was er nog dagen stil van.

Zeker doen!!

Heb jij er trouwens al rekening mee gehouden dat de datum van de Filmbeurs verplaatst is van vrijdag 19 naar vrijdag 26 augustus?

Voor de mensen die hem al hebben gezien heb ik een vraag:

Ik ben bezig met het schrijven van een recensie van Melancholia voor de krant waar ik voor schrijf en ik ben in dubio. Sommige recensies vertellen wel dat aan het eind de aarde vergaat, zoals je dat ook in het begin al ziet, maar sommige recensies laten het in het midden. Ik moet zeggen dat ik het zelf in de film nog wel spannend zou vinden of het echt ging gebeuren, dus niet melden lijkt me beter. Wat vinden jullie, wel melden of niet melden?

Alvast bedankt!

Vind het apocalyptisch thema an sich genoeg om te vermelden. De rest zou ik absoluut in het midden laten.

Dank voor je snelle antwoord! Ik vind het vreemd dat het in veel recensies wel wordt gezegd. De openingsscene laat het wel zien, maar toch was ik er niet vanaf het begin van overtuigd dat het ook echt ging gebeuren.

Heb zelf ook een recensie van Melancholia moeten schrijven. Makkelijk was het in ieder geval niet.

Vind het een prima stuk anders. Inhoudelijk en informatief.

En geen probleem Adrento, ik beleefde het ook zo hoor.

Deze film blijft alsmaar door mijn hoofd spoken en ik heb daarom de interviews van Lars von Trier maar eens goed doorgelezen. Ik vind het toch wel interessant om te weten wat Von Trier bewoog deze film te maken.
Volgens Von Trier wilde hij het publiek met de ouverture het publiek al gelijk duidelijk maken hoe de film zou aflopen. Hij wilde eigenlijk laten zien hoe mensen zouden kunnen reageren als wij daadwerkelijk op de vooravond zouden staan van de apocalyps en er dan ook eens van uitgaande dat het einde van de wereld ook definitief het einde van alle leven inhoudt. Dus, geen leven op een of andere planeet in het universum waar dan ook. Iedereen op aarde sterft in een 'flash'. Einde leven, einde bewustzijn. Voorgoed!
Ik zie Melancholia daarom ook vooral als een bijzonder geslaagde psychologische SF film die voor mij na herziening - want die herziening komt er! - weleens de beste film zou kunnen worden die ik ooit gezien heb. Maar het zou ook heel anders hebben kunnen zijn. Een film mag dan nog zo geslaagd zijn, als de hoofrolspeler mij niet ligt, dan zal hij van mij toch niet de hoogste score krijgen. Mijn dank gaat hier vooral uit aan de voortreffelijk acterende en zeer aantrekkelijke Kirsten Dunst én aan Penelope Cruz die afzegde voor deze film omdat zij het acteren in de piratenfilm "PotC" belangrijker vond. Gelukkig maar want ik vind die Cruz een vreselijke actrice. Met haar in de hoofdrol zou "Melancholia" waarschijnlijk van mij niet meer dan een 4,0* gekregen hebben.

@wibro: Dat van die andere datum wist ik ja.

Ik zag Cruz inderdaad in de aftiteling staan. Ik vroeg me al af wat ze hiermee te maken had. Met Cruz was het denk ik een heel andere film geworden. Maar ik moet zeggen dat ik van Dunst vóór Melancholia nou ook niet echt een hele hoge pet op had hoor...

Denk ook dat Cruz hier te temperamentvol is, misschien wel het tegenovergestelde zelfs van Dunst. Zie Vicky Christina Barcelona. Blij dat het Dunst geworden is.

Gisteren nog de prachtige film Dogville bekeken, maar met Melancholia gaat Lars Von Trier opnieuw de foute kant uit.

Antichrist vond ik al een behoorlijke flutfilm, maar deze was eigenlijk nog erger. Ik werd helemaal niet gegrepen door de personages, en ik kon mij totaal niet inleven. De film is langdradig en op verschillende momenten gewoonweg saai. Alleen de laatste scène vond ik de moeite.

Visueel ziet Melancholia er wel mooi uit, en de acteerprestaties zijn prima. Maar verder heb ik weinig goeds te vertellen over de film.

Sommigen zien volgens mij vooral wat ze willen zien. Ik zag vooral een publiek dat de stilte bij de aftiteling onwennig aanvoelde en zich afvroeg waarom ze in godsnaam geld hebben betaald voor deze film.

Dat laatste is dus wat jij wilt horen. Als je uit gaat van het gemiddelde van 3,98 hier op MM en 7,9 op IMDb dat mag je er van uit gaan dat minstens 4 op de 5 bezoekers deze prachtfilm wél kunnen waarderen en dat is denk ik ook bij de mensen bij jou in de zaal. Dus jouw opmerking 'waarom ze in godsnaam geld hebben betaald voor deze film' slaat dus werkelijk nergens op.

NB. Het sneak publiek in Arthouse Lux Nijmegen waardeerde deze film met een 7,8

Als je wat kritischer kijkt zie je ook dat er slechts 40 mensen hebben gestemd. En gewoonlijk krijgt een nieuwe film eerst hoge ratings en daalt die doorheen de tijd. Meestal fanboys van een bepaald genre/regisseur/reeks die hem zo snel mogelijk willen zien en het eigenlijk al een goede film vonden voor ze hem zagen.

Niks mis mee om voorkeuren te hebben, zolang je niet schrijft voor een gids of iets, mag je best subjectief zijn.

Wat een onzin. Het lijkt wel of jij op een of andere manier niet schijnt te kunnen accepteren dat een film die jij kl*te vindt een ander wél goed vindt. Laat ik het zo zeggen, aan de reputatie van een regisseur heb ik lak. "Melancholia" van Von Trier mag ik dan wel een uitstekende film vinden, "Breaking the Waves" en "Dancer in the Dark" van dezelfde Von Trier vond ik daarentegen sentimentele draken. Dus wat jij schrijft, gaat voor mij in ieder geval niet op en ik geloof zeker ook niet voor de meeste echte filmliefhebbers. Misschien gaat dat op voor de Harry Potter fanboys gezien het zeer hoge gemiddelde van zijn laatste film. Bovendien spreek jij jezelf ook nog eens flink tegen. Ook jij wilde deze film blijkbaar zo snel mogelijk zien, want hij gaat in Nederland pas volgende week donderdag in première. Waarschijnlijk had je er toch best veel van verwacht.

Als er iemand veel gemixte recensies krijgt dan is het Von Trier wel. Heeft de man überhaupt fanboys? We zitten hier niet naar een Marvelfilm te kijken ofzo. Wat een onzin inderdaad. De score gaat dadelijk zakken als het gepeupel hier vat op krijgt, niet omdat de 'fanboys' hier vanwege een hype even snel hoge stemmen komen uitdelen.

Ik ben fan .

Sorry, maar: U mad? :-/

Ik ging eigenlijk naar melancholia omdat ik wel zin had in een 'culturele' film, in plaats van een breinloze hollywood blockbuster. En ik zag hem zo snel omdat een vriendin van me een behoorlijke fan is van Von Trier (zij vond hem trouwens ook tegenvallen). Ik ben bovendien een Vlaming dus ik moest maar naar de bioscoop om de hoek te gaan...

En ik kan er heus wel tegen dat mensen een film goed vinden die ik afschuwelijk vind. Ik vind kill bill en the big lebowski verschrikkelijke films (oké, verschrikkelijk is overdreven voor die laatste). Hoe vaak moest ik al niet "OH MY GOD JE VINDT DIE SLECHT?!" aanhoren...

Ik vond het bovendien gewoon grappig hoe jij die stilte als iets positief interpreteerde, terwijl ik het gevoel had dat iedereen iets had van "is dit het nu?".

Nu ik erover nadenk is die stilte bovendien volledig artificieel. Eerst blaas je bijna de luidsprekers op, om daarna volledig stil te gaan. Wat verwacht je dat mensen gaan doen?

Die "doodse" stilte ervaarde ik als zeer positief. Die stond voor mij symbool voor het einde van de wereld. Het is eigenlijk maar net hoe je de film beleefd heb. Die was voor jou nu eenmaal radicaal anders dan voor mij. Dat blijkt dus wel. Ik kon mij volledig met de personages inleven, vooral met Justine, voor mij de meest wijze van allen. Zij legde zich neer bij het naderende einde van de wereld omdat zij niets te verliezen had, dit in tegenstelling tot haar zus Claire die alles te verliezen had. Symbool voor de moderne wetenschapper staat voor mij Clair's echtgenoot John, die uiteindelijk zelfmoord pleegde omdat hij op een gegeven moment moest inzien, dat ook de wetenschap uiteindelijk machteloos staat tegenover de krachten die van het universum uitgaan. Zo zit deze film voor mij vol met symboliek. Maar goed, nu ben ik eenmaal zeer filosofisch aangelegd en daarom kwam ik met deze film van Von Trier net zoals met zijn voorlaatste film "Antichrist" uitstekend aan mijn trekken.

Aangekondigd als een übergestileerd visueel pareltje, daarom toch nog maar eens de plaatselijke bioscoop opgezocht. Is esthetisch inderdaad bij momenten indrukwekkend, vooral in de briljante openingssequens. Mag dankzij de het gebruik van het Tristan und Isolde-leidmotief/ouverture wat mij betreft tot de meest briljante eerste filmminuten ooit gerekend worden.

Over wat volgt kan ik helaas niet even positief zijn. Het ‘Festen’-aftreksel dat het eerste deel van de film eigenlijk is, komt absoluut niet uit de verf. Psychologie van Justine blijft te vaag en haar totaal irrationele gedrag is eerder irritant dan intrigerend. Waarom spreken de mensen aanvankelijk niet over het eventuele einde der tijden? Plots, met de verhaallijn van Claire, wordt daar abrupt plaats voor gemaakt. Dat voelt absurd en het zorgt ervoor dat ‘Melancholia’ totaal uit evenwicht is. Natuurlijk kan men Justine’s gedrag retrograad verklaren vanuit haar paranormale gaven uit het tweede deel van de film, nog zo’n bij de haren gesleurd element dat absoluut overbodig lijkt.

Toch geeft von Trier voer tot nadenken. “Wat doen mensen in het aanschijn van de dood?” Oftewel, wat ik zag als (redelijk oppervlakkige) onderlaag van de film: “laten mensen melancholie toe in hun leven of niet”? Bij Justine: totale aanvaarding van het gegeven, emotionele labiliteit en sociale kwetsbaarheid als gevolg, maar simultaan aanvaarding van de dood en het leven in harmonie (Justine’s voeling met de natuur, cfr. sneeuw op klaarlichte dag, met bruidsjurk in water, naakt onder het licht van de maan en Melancholia, etc.). Claire: angstpsychose, onderkent wat melancholie is en probeert zich er in wanhoop tegen te verzetten – triestig, onmenselijke beleving van het einde der tijden. John: kan het gegeven melancholie niet onder ogen zien, pleegt dus zelfmoord. Kortom, er zijn 3 grote stadia: aanvaarding (Justine), verzet (Claire), ontkenning (John). Probleem is dan: hoe rijmen we dit met het eerste deel van de film, waarin ongelofelijk veel ballast zit en waardoor de film bij momenten echt saai wordt?
Maar dan, het paard: Abraham, de aartsvader, steigert bij het verlaten van het terrein (“godsdienst als escapisme” wordt hier omgekeerd, de mens wordt teruggeworpen op zijn reële situatie, Abraham laat Justine niet toe te vluchten), de paarden worden rustig eenmaal de planeet nadert, net als Justine’s gedachtengoed lijkt dit te impliceren dat Abraham (Christendom?) de dood ziet als een onderdeel van het leven, de dood is uiteindelijk een harmonieus (eind)stadium van het leven. Hier ook geweldig hoe het Tristan-thema wordt gebruikt: de verlossing die de dood kan betekenen, hoewel Liebestod als begrip zich hier voor mij moeilijk laat plaatsen. Dan het golfwagentje dat op precies dezelfde plek de geest geeft: ook in het concreet-materiële kan de mens zijn angst voor de dood niet overstijgen, overwinnen of verbergen. Claire wordt, in totale machteloosheid, gedwongen in zichzelf te kijken en de irrationaliteit van haar angst te onderkennen, dit lukt haar echter niet meer.

Ok, wat losse gedachten, maar onderwijl moet de toeschouwer zoveel onzin verdragen. Pilletjes slikken, “have you been internetting again?” (wat een debiele frase), elektriciteit die het begeeft, het ganse eerste deel met het trouwfeest: allemaal zaken die afleiden van de abstract-filosofische meditatie die ‘Melancholia’ had kunnen en moeten zijn. Conclusie: enorm veel ballast en het aantal ideeën dat von Trier heeft, geeft hij teveel gewicht. Wederkerige zaken worden te zwaar beladen, ook in het script krijgen bepaalde zaken gewoon teveel drama over zich heen. Dit werkte voor mij niet, het geforceerde, zwaarwichtige "we gaan sterven"-denken. Bovendien wordt precies dit element voor mij oppervlakkig uitgewerkt: ik kon mij met geen enkel personage identificeren, omdat ze allen extremen van een spectrum belichamen. Waarom geen mensen tonen met genuanceerde, verstandige angst...en daar gesprekken aan ophangen?

Ik wilde eigenlijk een ‘The Tree of Life’ zien, maar op een dergelijk beschouwend niveau geraakt Lars von Trier geen enkele keer. Veel saaie momenten en clichés maken dit voor mij een frustrerende film met enkele boeiende ideeën in. Zou zeker lager scoren, ware het niet dat Wagner mij telkens naar het puntje van mijn stoel dreef (volume maal drie op het einde, eenvoudige truc, maar werkt wel). Al bij al echter gefaald in zijn ambitieuze opzet, wat mij betreft.

Ik zou eerder zeggen dat Von Trier het beschouwende niveau van een 'The tree of life' ontstijgt en de concrete mens centraal stelt.

Ga hem vanavond zien trouwens, zeer benieuwd.

Ijzingwekkend filmpje. De film begint net als Antichrist met een paar bloedmooie visuals, waarin er achteloos heen en weer gesneden wordt tussen het aardse bestaan de beweging van het universum. Blijkbaar heeft de (financiele) crisis gezorgd voor wat bezinning en pogen de hedendaagse filmmakers ons bestaan graag in een wat breder perspectief zetten. Malick deed immers hetzelfde in Tree of Life. Ik hou er wel van.

Wat volgt is een tweeluik over twee zussen, de een houdt van het leven, de andere is depressief. Ze reageren dan ook volkomen verschillend op het naderend onheil. Het eind is erg indrukwekkend. Een soort anti-E.T. gevoel bekroop me.

Sterke Von Trier

Krappe 4,5*

Vond hem toch wel dik tegenvallen, moet ik zeggen.. Heb een beetje het gevoel dat, zoals Von Trier zich herhaalde in Manderlay(al was het daar natuurlijk nog iets extremer), hij dat hier ook weer doet, door de opbouw van Antichrist volledig over te nemen, en eigenlijk ook wederom gelijkaardige personages te scheppen.

Tuurlijk, de visuals waren mooi, maar minder nadrukkelijk gekozen als bij Antichrist in mijn mening, en bovendien werken delen van het plot gewoon niet( ons even doen geloven, samen met Claire, dat de planeet toch niet dichter komt, zorgt er enkel voor dat de zit wat lang aanvoelt)..

Vond het eerste deel met het huwelijk dan nog een stuk beter, al ontging mij het nut van het hele personage Tim, en Jack zijn obsessie met de tagline..

Nee, dit was het toch niet echt, ondanks dus wel degelijk sterke vertolkingen van Dunst en Gainsbourg, die beiden een grootse indruk maken. Toch blijf ik achter met een lege doos, daar waar ik hem graag gevuld had gezien met iets scherpere constataties, en bespiegelingen over het einde van de wereld.. Dit gaat immers verloren, en is bv. wél volop aanwezig in The Tree of Life.

3* omdat het natuurlijk wel degelijk niet slécht is, maar Von Trier kan zoveel beter.

Overdonderend, dat is het einde van Melancholia. Wat een geweldige audiovisuele dreun deelt Von Trier hier uit, zelden vertoond.

Melancholia is net als Antichrist wat ik Von Trier-'nieuwe stijl' zou willen noemen. De Deen heeft de slowmotion ontdekt en maakt hier weer schaamteloos gebruik van in de prachtige opening van de film. Daarnaast pakt hij opnieuw groot uit met een klassieke soundtrack van Wagner en komt hij ook nog met allerlei special effects op de proppen. Zelfs z'n uit de hand gefilmde beelden zijn gelikter dan ooit. Ik moet zeggen dat dit me allemaal goed bevalt. Von Trier heeft lef en ideeen, en met de middelen die hij nu inzet leidt dat tot spectaculaire cinema.

Inhoudelijk ben ik wat minder enthousiast. In grote lijnen kan ik me wel vinden in het bericht van JJ_D, en zowel het 'Justine' als het 'Claire' gedeelte van de film zijn mijns inziens van een minder niveau dan alle grote films van Von Trier sinds The Idiots. De personages zijn te weinig uitgewerkt (erg zwakke rol trouwens van het zoontje), er is te weinig dialoog en daardoor blijft het allemaal wat oppervlakkig en afstandelijk. Dat probeert Von Trier op te vangen door weer te strooien met bijbelse verwijzingen.

Eerder al heb ik opgemerkt dat Von Trier bezig is met wat wel een visuele theologie wordt genoemd. Binnen zijn filmische canon worden de evangelieen gevormd door Breaking the Waves, Dancer in the Dark en Dogville (wellicht ook nog The idiots), films die ook stuk voor stuk een duidelijk christologische hoofdpersoon hebben. Antichrist was mijns inziens een variatie op Genesis, Melancholia, het moge duidelijk zijn, is dan de Openbaring of Apocalyps. In zijn laatste film is de thematiek echter niet zo goed uitgewerkt en beperkt Von Trier zicht tot het spelen met symbolen. Enkele in het oog springende verwijzingen naar het bijbelboek Openbaring zijn het hele gebeuren van "de Bruid" die trouwt met Michael, de naam van de aartsengel, hem vervolgens afwijst en zich gedraagt als de "hoer van Babylon". De paarden doen denken aan de onheilsbrengers uit de Apocalyps, terwijl de tot driemaal weerkerende scene bij de brug een variant is op het verhaal van Bileam. Opvallend detail ook de "number of the beans", namelijk 678, wat akelig in de buurt komt van het getal van het Beest, 666. Tsja, wat we hier nu precies mee moeten, ik zou het niet weten, maar het is wel een van de interessantste aspecten aan de film. Op wat concreter vlak lijkt het thema zich vooral te bewegen rond angst en depressie, met melancholie als destructieve kracht hierin.

Mocht het hierbij gebleven zijn dan was ik met een 3,5 ster nog aan de gulle kant geweest. Maar het einde maakt echt een verpletterende indruk. Nogmaals zien we de ondergang van de aarde, eerst was het perspectief universeel en nu maken we het mee vanuit de personages. Allerlei losse beelden uit de opening komen narratief terug, er zijn apocalyptische taferelen met hagel, een asregen (of was het toch sneeuw?), vallende engelen/vogels, elektrische fonkelingen, de aanzwellende muziek van Wagner en dan dat verwoestende laatste shot. Groots en onvergetelijk. Na zo'n zinderend einde kan ik de film niet lager geven dan een vier.

Voor mij zijn het voorspel met de magistrale muziek van Wagner en het zinderende einde het mooiste wat de cinema ooit heeft voortgebracht. Ik zou niet weten hoe Von Trier of welke andere regisseur dan ook dit beter kan. Wat Von Trier hier laat zien is pure filmkunst. Alleen al hier om verdient deze film een dikke voldoende.

Daar ben ik het gewoon niet mee eens.. Ik vond het ook prachtig, maar zeker niet het mooiste wat ik ooit heb gezien.. Al ben ik er ook wel zeer voor te vinden, om als het ware schilderijen aan je kijker voor te schotelen door de trage slo-mo's.. Heb hem niet voor niks een voldoende gegeven, he Doch de rest van de film stelde teveel teleur om méér dan 3* te geven.. En vond de openingsscene van antichrist bv. al minstens even mooi.. Het is sowieso een verkeerd uitgangspunt om iedereen die een andere mening toegedaan is af te breken, zeker omdat ik hem geen 0.5* geef en hem echt nog wel naar waarde kan schatten.

Ik breek je niet af. Ik respecteer jouw mening. Mijn opmerking had uitsluitend betrekking op de opening en het einde van de film. Maar als je de film verder inhoudelijk magertjes vindt of als jou de acteurs niet liggen en je de muziek van Wagner niet mooi vindt, ja dan houdt natuurlijk alles op. Dan blijft er inderdaad voor jou niet meer dan een 3,0* over. Het zij zo.

Heb echter al gezegd dat de acteurs schitterend zijn, en Wagner is prachtig.. Dat maakt allemaal nog geen goede film, een paar prachtige beelden, prachtige muziek en schitterende acteurs.. Als geheel voelde het als een herhaling van de typische pessimistische kijk op de mens van Von Trier die hij de laatste 15 jaar al in elke film heeft gestopt. Ik voel steeds meer bij hem dat hij onvolwassener in zijn ideeën wordt bij elke film, het is allemaal niet zo rechttoe rechtaan als hij het doet uitschijnen en dat gebrek aan nuance stoort mij hoe langer hoe meer, aangezien je die jeugdige naiviteit enkel een jonge regisseur kan vergeven..