Melancholia (2011)

@ donnie darko

Von Trier heeft nu eenmaal een pessimistische kijk op de mens maar van iemand die zelf aan zware depressies onderhevig is geweest kan je ook niet anders verwachten. Wat dat betreft lijkt het hoofdpersonage Justine veel op Von Trier. Mij stoort het in ieder geval niet dat Von Trier - zeker niet onvolwassen in zijn ideeën! - pessimistische films maakt. Hij geeft je in ieder geval stof tot nadenken. Soms doet hij mij denken aan zijn landgenoot, de filosoof Sören Kierkegaard*, die ook geen hoge dunk had van de mens, maar wel schitterende boeken schreef en in zijn denken voor mij nog steeds een genie is.
Maar nu even terug naar "Melancholia". Dat ik dit een geniale film vind is niet vanwege het doen en laten van de personages en dan vooral die personages in het eerste deel. Het is een gegeven dat de wereld spoedig vergaat. Daar is geen ontkomen aan. Maar tot het zover is gaat het leven gewoon door. Zo'n bruiloft - hoe chaotisch die ook verloopt - met een hoop gestoorde personages hoort gewoon bij het leven. Waarom ze zo gestoord waren interesseerde mij eigenlijk niet. Het gaat er mij om of zij op de hoogte waren dat zij aan de vooravond stonden van de Apocalyps. Als dat zo was waarom zou je je eigen nog druk maken om al die problemen die tegen de achtergrond van het naderende einde van de wereld helemaal niets voorstellen. Ik denk dat zij er dus niet van op de hoogte waren muv John, de echtgenoot van Claire en Justine die dat intuïtief aanvoelde.
Voor de beoordeling van de film is het voor mij heel belangrijk of ik mijzelf in zo'n situatie kan plaatsen. Simpel gezegd, hoe zou ik reageren als ik zou weten dat de wereld over pakweg 5 dagen zou vergaan. Zou ik reageren zoals Justine, of zoals Claire of zoals John. Ik weet het niet maar dit thema maakt dit soort films voor mij juist zo interessant. Kijk als ik dood ben, gaat het leven gewoon door maar als de wereld vergaat gaat het leven niét door. En dat geldt ook voor de mensen met een boedhistische of christelijke en wat voor levensbeschouwing dan ook die geloven dat elke mens deel uitmaakt van de mensheid of elk individueel bewustzijn deel uitmaakt van het collectief bewustzijn en dat er bij de dood van het individu eigenlijk niets verloren gaat omdat je in anderen verder leeft. Als de wereld vergaat gaat echter alles verloren. Einde mensheid, einde bewustzijn, einde leven. "Melancholia" beschouw ik dus vooral als een deels psychologische, deels filosofische en misschien ook deels theologische film. Deze film hoort voor mij dan ook in het rijtje thuis van diepzinnige films zoals die van Andrey Tarkovsky, Ingmar Bergman en Terence Malick. Ook geen vrolijke films maar wel films die je tot nadenken zetten en daar houd ik van.

* Søren Kierkegaard (1813-1855) - Deens filosoof en theoloog.

Ik ben het er overigens niet mee eens dat het einde van de aarde het einde van alles zou zijn. Spiritualiteit lijkt mij niet ten onder te gaan, dat is immers niet 'van deze wereld'. Daarbij ben ik het ook totaal niet eens met de stellige houding dat er buiten de aarde geen leven zou zijn.

Nee, ik zei enkel dat ik de ideeën van Von Trier snap, zeker niet dat ik ze volg..

Ik gaf ook aan het niet eens te zijn met Von Trier.

na zowat het zelfde scenario mee te hebben gemaakt op Pukkelpop, een bloedmooie aangrijpende prent die net zoals al zijn andere voldoende stof tot nadenken biedt

Kan spiritualiteit bestaan zonder het menselijk brein. Dat is voor mij de vraag. Volgens Von Trier dus duidelijk niet en hierin volg ik hem. Het einde van de mensheid betekent nu eenmaal ook het einde van het menselijk brein en dus ook het bewustzijn en volgens mij is er zonder deze computer in ons hoofd helemaal niets, dus ook geen spiritualiteit. Waarschijnlijk denkt Terence Malick daar anders over gezien het optimistische einde in "The Tree of Life". Von Trier en Malick zijn voor mij wat dit thema betreft elkaars absolute tegenstellingen. Dat maakt de films van deze twee regisseurs voor mij juist zo interessant.

Dat hangt natuurlijk van de definitie van spiritualiteit af, maar als het er zonder het menselijk brein niet is, is het wat mij betreft niet meer dan een illusie van ons brein.

Zelf geloof ik, als ik me dan al voor het concept van spiritualiteit openstel, dat het in alles zit en het de onwaarneembare ruimte tussen de moleculen bevolkt. Spiritualiteit is wat mij betreft 'een gemeenschappelijkheid, het delen van het '(n)iets' ' ons brein is slechts een slecht afgestemde ontvanger. Vind de claim dat de mens de enige is die dit kan ervaren pedant en kortzichtig.

Zit dan ook veel meer op de lijn van Malick, al vind ik zijn hoopvolheid naief (maar wel mooi).

Samen met Rundskop is Melancholia de beste film van 2011 die ik al gezien heb. De film heeft het allemaal: sterke vertolkingen, héérlijke beelden, indrukwekkende sound design, een boeiend verhaal en daar bovenop nog eens leuke humor (de limo aan het begin, alles wat met het personage van Udo Kier te maken had, zijn handje voor de ogen op kop! ,....
De eerste vijf minuten van de film vond ik fe-no-me-naal. Ik vraag me overigens af in welke mate dat allereerste shot bewerkt is. Natuurlijk is er tijdens de hele openingssequentie enorm gemorreld aan het beeld (met een prachtig effect), maar dat eerste shot van Kirsten Dunst die traag de ogen opent leek weggelopen uit een computerspelletje. Bevreemdend, maar ongelooflijk knap. Ook de manier waarop er van deze sequentie wordt overgegaan op de rest van de film vond ik bijzonder goed uitgevoerd.

Nergens verliest de film zijn vaart, dankzij de combinatie van de reeds opgesomde momenten. Het einde van de film is eveneens bijzonder indrukwekkend ,zeker dankzij het overdonderende geraas dat je te horen krijgt en je achteraf stil op je stoel achterlaat,, en ik zou iedereen dan ook willen aanraden om de film - indien mogelijk - in een grote bioscoop/multiplex te zien. Het is misschien jammer om te zeggen (en je loopt het risico om met popcornvretende babbelaars geconfronteerd te worden, wat bij mij helaas het geval was), maar de geluidsinstallatie van pakweg een Kinepolis blijft toch superieur aan die van de door mij zeer geliefde arthousebioscopen. Nu goed: voor Melancholia lijken een groot scherm en zware geluidsinstallatie mij een absolute must.

Meteen na afloop had ik zin om Melancholia opnieuw te bekijken en dat is sowieso een goed teken. Ik hoop de film nog eens te kunnen bekijken in de bioscoop, want het is een van de voorlopige toppers van 2011! Mooie 4*!


4*

Maar was er dan niemand die zich echt stoorde aan het personage van Tim en het hele tagline-gedoe?

Als je mij nu even uitlegt wat jij verstaat onder 'tagline-gedoe' dan kan ik misschien jouw vraag beantwoorden.

Dat Tim een reclame zin (tag-line) aan haar moest ontfutselen om zijn baan te behouden.

Vond het verder niet heel sterk, nog stoorde me er ook niet aan. Beetje flauwe kritiek op de reclamewereld. Dat wel.

Je kan vinden van hem wat je wil, maar hij blijft toch interessante en unieke films afleveren. Ook weer erg benieuwd naar deze.

Mja, het hele gedoe met Tim was een beetje onnozel maar ik zag er de humor wel van in. Een kanttekening die ik wel maakte was het gedrag van Claire's zoontje naar het einde van de film toe. Het einde van de wereld nadert, maar dat jongetje blijft de kalmte zelf...Lijkt me niet meteen de meest logische reactie voor een klein kind. Of voelt hij zich zo geborgen door Justine's magische hut?

Kan iemand mij vertellen waarom bij films van Trier altijd zo veel landen in de ontwikkeling zijn betrokken?

Subsidies..... Zijn producenten sprokkelen hun geld bij elkaar door zo veel mogelijk fondsen erbij te betrekken. Vaak moet dat via een producent uit het land waar het fonds zit. Die wordt dan weer co producer.

Ah, juist. Zijn films zijn nou ook niet echt bepaald mainstream vriendelijk krijg ik het idee.

Niet mainstream, maar Lars is alles behalve underground.

Anders zouden ze ook niet zo veel aandacht krijgen in de filmwereld. Dat was bij Antichrist zo.

Hij heeft beweerd dat dit zijn eerste mainstream is, dus het zou nog best kunnen haha.

Eerste mainstream film? Ik hoop niet dat het invloed heeft op de kwaliteit. De poster vind ik nou ook eigenlijk meer een arthouse poster..

Denk ook niet dat we dat zo serieus moeten nemen. Ik zie het in ieder geval dit weekend, als Pathé eindelijk de voorverkoop open gooit....

edit: zie dat vandaag de tickets online te kopen zijn

Ook als de mensheid met brein ten ondergaat blijft wat er overblijft mysterieus en is voor een eventueel ander bewuste levensvorm, als die bestaat, inspirerend: d.w.z. een reden om te blijven bestaan. Een melancholicus heeft de neiging een solipsist te zijn...Bestaan is meer dan ons brein.

Ik heb de film nog niet gezien maar doe alvast wat inspiratie op en ben erg benieuwd...

Zeer mooi verwoord Reinbo, mijn complimenten!

Morgen de film eens aanschouwen, en als ik deze comments allemaal lees; met hoge verwachtingen.

Gister gezien in de sneak preview. De helft van het publiek liep weg en dat zegt veel. Ik begrijp niet waarom deze film zo hoog scoort. Het moet voor het acteerwerk zijn. Dat vond ik prima. Het verhaal is heel traag. Sommige scenes zijn heel grappig maar je moet wel heel veel geduld hebben. Achteraf vraag je je af waar het in godsnaam over ging. Cast ++ Verhaal -- Muziek moet je van houden.

Ook een fijne film voor in de sneak.

Ik zat al lang te wachten om Melancholia te zien en het heeft mijn verwachtingen echt overtroffen. De cast en het verhaal zijn echt prachtig. Iedereen speelt op zijn manier zijn rol. Gainsbourg heeft er weer een fantastische rol opzitten, haar stem is zo speciaal en haar sfeer past zeer goed bij deze film. Op het einde denk je zelf of je gaat ontploffen, goed gedaan dus. En zoals ik gelezen heb, kwam het bij mij ook voor, wanneer de film gedaan was, dat iedereen muisstil bleef zitten. het duurde zo'n paar minuten voor iemand recht durfde te staan. Deze film laat dus een grote impact na. Het is de beste film die ik dit jaar al heb gezien. Filmisch en artistiek echt een topper. Het verhaal kon misschien wel nog wat uitgespit worden, maar dit is niet erg.

Terwijl andere van mijn leeftijd naar bijvoorbeeld 'Horrible Bosses" gaat kijken, ben ik toch zeer blij met mijn filmsmaak die ik nu al heb

Dan vraag ik mij toch echt af wat voor publiek er bij jullie in die sneak preview gezeten hebben want hier in Nijmegen is niemand weggelopen. De waardering voor de film was hier maar liefst 7,8. Dat zegt toch wel iets of niet soms. Of hadden jullie soms zo iets als Armageddon verwacht?

En hoe kun je de film trouwens saai noemen. En je wist niet waar het over ging Dan moet je toch echt wel hebben zitten te slapen. Dat je de muziek niet mooi vond, soit. De muziek van Wagner is nu eenmaal niet voor iedereen weggelegd maar qua cinematografie is deze film toch echt een juweeltje.

Maar goed, het zal wel met deze film dezelfde kant op gaan als met "Antichrist". Het gemiddelde zal wel weer flink zakken omdat veel mensen die de plotbeschrijving lezen een film zoals Armageddon verwachten. Ja, en die komen dan van een koude kermis thuis, want voor dat soort vermaak zit je bij Von Trier toch echt aan het verkeerde adres.

vond het best een goede film! Muziek deed me raar genoeg denken aan de muziek van aliens.
Beelden waren zeer mooi, acteerprestaties super.

wat ik wel niet begrijp is: waarom pleegt onze kiefer ineens zelfmoord? En waarom wilde zijn vrouw ook zelfmoord plegen? Ik begrijp het nut daar niet van... als ze toch doodgaan, dan ten minste toch beter samen... en dan deed hij het zelfs nog zonder afscheid te nemen. Daar kon ik me niet echt in vinden

owja, en ik vond dat van trier zich goed inhield om deze keer niet controvers te gaan. Vond het een zachte, maar goede von trier film