Silent Hill: Revelation 3D (2012)

Ik heb de Silent Hill films opnieuw gekeken en het blijven toch twee ontzettend vermakelijke films. Die muziek is geweldig, en zoals al gezegd zijn de creaturen echt prachtig. Zo apart, en die zusters blijf ik nog steeds bewonderen. Hoe scheef ze dan staan (met de rug dubbel geklapt naar achteren bijvoorbeeld), en dan bij het kleinste geluid de snelste bewegingen maken met hun hoofd en armen. Ik vind de outro in deze film ook heel mooi gedaan trouwens. Heerlijke sfeer die in Silent Hill hangt.

Zo slecht was het toch niet? Ik heb genoeg rampzalige horrorfilms gezien die beter scoorden dan de 2,29 die nu voor Silent Hill 2 staat. Het is ruim vier jaar geleden sinds ik het eerste deel zag en vervolgens veel indruk maakte. Vergelijken gaat wat lastig, maar ook dit deel draait om de naargeestige sfeer. Ik heb me niet gestoord aan het eerste deel van de film, waarin er nog weinig aan de hand is, maar eenmaal in SIlent Hill is het toch gewoon weer ouderwets genieten. Er had misschien niet zoveel hoeven te gebeuren. In het eerste deel is het ronddwalen wel prettig. Hier belandt de hoofdpersoon van de ene in de andere situatie.

Er zitten weer een hoop fantastische creaturen in deze film en er gebeuren genoeg interessante dingen. Silent Hill is in mijn ogen dan ook de franchise (voor zover je daarvan kan spreken) die de erfenis van Hellraiser het beste doorgeeft. Veel gorigheid, hel en verdoemis, hokus pokus en dergelijke. Er zit genoeg passie in deze film om minstens een gemiddelde van 3* te scoren.

Prima vervolgje (?) op de gameverfilming uit 2006, die zich nu richt op Sharon, de inmiddels ouder geworden dochter van de hoofdpersonage uit deel 1. Ik had eerst gedacht dat het iets losstaands was.

Het eerste deel is me inmiddels wel een beetje ontgaan na al die jaren... al weet ik nog wel dat het een zeer geslaagde spelverfilming was met een erg fijn en luguber sfeertje. In deel 2 worden de creaties weer uit de kast getrokken: Leven en dood, een geheim, het dorpje Silent Hill en verschillende wezens en creaturen die wederom prachtig doch afzichtelijk in elkaar gemonteerd zijn. Vooral dat spin-geval was fucked up. Naast het survival-horrorthema ook genoeg plaats voor wat actie in bloederige battles en heel veel gore.... Die zogenaamde guards... Die kermis was een lust voor het oog... Ja, zo weet Revelation zeer aangenaam weg te kijken. Ook het einde was bijzonder.

Een van de vervolgen die niet tegenvalt en qua inhoud en stijl erg goed werkt.

4,0*

Deze steeds laten liggen door de negatieve kritieken alom. Het eerste deel heb ik prima van kunnen genieten, meestal is dat een slecht voorteken voor een vervolg. Van de regisseur had ik alleen Solomon Kane nog maar gezien, een redelijk filmpje, net genoeg voor een zeseneenhalfje. Had geen idee wat te verwachten, de game heeft een prima verhaal in zich en hoopte dat dit deel tegen deel één zou gaan aanschurken qua belevenis.

I.i.g. komen we weer vreemde creaturen tegen in een post apocalyptische wereld, als dat nu werkelijkheid is of niet is weer lekker onduidelijk. Je mag gaan puzzelen en zelf invullen net als in het eerste deel. En dat is de kracht van Silent Hill vanaf het eerste deel van de game al. Een dystopie heerlijk in beeld, een wereld vol pijn.

Prima locaties dus weer en heerlijk freaks. Maar wil dat alles nu helpen tot een heerlijk stuk horror en mysterie? Nou ja en nee, het acteerwerk volstaat gewoon niet om je in te kunnen leven. De regisseur doet het aardig in de settings en aansturing van de cameraman, het script is een rammelend vehikel te noemen.

Beeld en geluid staan er gelukkig heerlijk op, het griezelen moet dan ook van die instrumenten hebben. De soundtrack doet erg goedkoop aan, het verhaal wil pas met enige moeite te benaderen zijn. De editing zit er zo nu en dan ook niet erg strak op en niet alle creatures zijn even eng. En dat komt de horror niet ten goede. Toch heeft de film een heerlijke sfeer, Silent Hill heeft daar gewoon een patent op. De afgebrande plek zorgt voor lekkere lugubere situaties, veel pijn in beeld.

Je wilt weten hoe Heather het ervan afbrengt.

Maar we missen de cast van deel één ook al zitten ze er even in. Het acteerwerk is de achilleshiel van de prent samen met het script. De inkleding van SH is weer prima neergezet maar echt eng wil het allemaal niet worden. Eigenlijk is er ook niets nieuws onder de zon te ontdekken nadat je deel één heb gezien, het is een kabbelend voortbordurend werkje op dat deel geworden. licht vermaak maar meer ook echt niet, het eerste deel was intrigerender. Ik kom daardoor op 3** (6,5/10) uit.

Niet slecht maar het acteerwerk van Adelaide Clemens en Kit Harington is zeker ondermaats waardoor inleving en echte spanning niet sterk vertegenwoordigt is. De rest deed het aardig.

Heel behoorlijk vervolg (eigenlijk een verfilming van Silent Hill 3, vreemd genoeg is deel 2 overgeslagen) met de nodige zieke taferelen. Misschien visueel net ietsje minder imponerend maar het verhaal en het einde spraken me weer iets meer aan. Het geheel is ook wat vlotter door de kortere speelduur. De aangenaam melancholieke sfeer van de games is door dat tempo ook wel weer een stuk minder aanwezig. Al met al zijn de acteurs inderdaad wat minder sterk dan in het eerste deel, maar voldoende. Carrie-Anne Moss is onherkenbaar als de moeder van Kit Harington. De monsters doen nog meer denken aan de Cenobites uit Hellraiser. De soundtrack voelt wat meer eigen, doordat de sfeervolle deuntjes van Yamakoa geremixed zijn, maar ook iets te spaarzaam.

Mee eens. Maar ik hoop dat als er nog een volgende komt, Silent Hill 2 verfilmd wordt. Meer psychologie, een femme fatale die lijkt op een overleden echtgenote, plus een wanhopige en duistere hoofdpersoon. Hopelijk dan minder gore en veel meer sfeer.

Best leuk.

Na het zien van deze film het voorgaande deel maar op de lijst voor herziening gezet. Het kan toch bijna niet dat het eerste deel lager scoort dan het tweede deel, die veel slechter scoort dan het eerste deel. We zullen het zien als die film ooit voorbijschiet, maar voor nu heb ik me best vermaakt met Revelation.

De film moet wel even op gang komen, maar het is gelijk voelbaar dat er toch wat centjes in gestopt zijn. Als je ook een acteur zoals Bean tot je beschikking hebt kan je snel vooruitschieten. De rest van de crew is echter wat minder bekend, al zijn er enkelen later nog een stuk bekender geworden. Heel goed spelen ze alleen niet, en daarmee bedoel ik Clemens en Harington.

De horror moet ook even opgang komen, en de mystery die meer in het eerste deel van de film heerst wil niet overtuigen. Het trage tempo en de oninteressante wendingen willen niet boeien en zo zit je snel tegen een tegenvallend resultaat te kijken. Tijdens de tweede helft gaan dan de remmen los, maar het verhaal wordt wel rommelig.

Visueel is het best genieten. Gave settings met passende cinematografie. We krijgen een aantal creepy monstertjes te zien waarvan er enkelen hele gave designs kennen. De show wordt gestolen door de beruchte "pyramid head" die toch wel een behoorlijk figuur neerzet. In het algemeen zit het met de horror ook wel goed in deze film.

Genoeg epische beelden en creativiteit, maar inderdaad een verhaallijn die wat slordig wordt uitgewerkt. Toch is het qua vermaak erg goed te doen, en dat maakt de film. Daarmee zijn de slechte rollen en het iets te trage eerste deel vergeven. Ik kan dit onmogelijk een goede horrorfilm noemen, maar het is wel een film waarmee ik me vermaakt heb en dat lijkt ook het enige te zijn wat telt in deze film. Erg ambitieus lijkt dit me namelijk niet.

Onnodig gecompliceerd vervolg op het ook al weinig spraakmakende Silent Hill waarin Sharon Da Silva – die nu door het leven gaat als Heather Mason – gedwongen is terug te keren naar Silent Hill om haar vader te redden uit de klauwen van The Order, voor wie Sharon de grootste vijand is. Heeft een paar interessante visuele ideeën met goed kostuums en make-up effecten, maar het verhaal wordt onnodig complex en er is geen enkele spanningsopbouw waardoor de spectaculair bedoelde (en in 3D gefilmde) schrikeffecten je waarschijnlijk volledig koud laten.

Eigenlijk net zo leuk als zijn voorganger, maar die vond ik toch wat spannender.

Matig vervolg zeg.

Een potje waar alle logica over boord wordt gegooid en er geprobeerd wordt puur op het 'creepy' element te leunen zonder enige vorm van concreet en duidelijk verhaal. Maarja dat lukt niet wanneer de film zelden spannend is, de overmatig gebruikte CGI zeer pover is en de creature design klownesk is. Sure PyramidHead is nog steeds cool, maar fucking hell... De rest. Dat spinnenmonster, Alyssa zelf.... Tis niet best.

De bekende Silent Hill soundtrack blijft wel enorm tof, maar die hoort sfeerverhogend te werken bij creepy beelden en een naargeestige film, maar dat is deze Silent Hill Revelation, in tegenstelling tot z'n voorganger, dus niet.

Na jaren herzien en de 2e kijkbeurt beter vermaakt dan de 1e.

Het is absoluut niet zo sterk als deel 1 maar qua setting sfeer en vooral creatures was de film best tof. Het verhaal was oké maar daar blijft het ook wel bij.

Alsnog ga ik mijn stem verhogen naar een 3,0*

De herziening van dit tweede deel viel best tegen. Wat me dit keer vooral opviel is hoe plat en voorspelbaar alle personages worden geschreven. Clemens is werkelijk doodsaai als protagonist en het helpt dan ook niet dat Bassett haar amper kleur meegeeft vanuit de regie. Structureel slaat de film ook nergens op. Het Silent Hill-gegeven verschijnt random en als kijker moeten we dan maar accepteren dat het er opeens is zonder dat we weten waarom of hoe ze er gekomen zijn. Gelukkig schiet de film wel een paar versnellingen hoger eenmaal we in dat universum terechtkomen met een paar leuke vijanden en indrukwekkende designs. Cinematografisch is de film best in orde, al zijn de grootste antagonisten wat saaier. Tot die tijd is het best degelijk vermaak, maar inhoudelijk dusdanig rommelig dat ik er onmogelijk nog een voldoende aan kan toekennen. Ik mis vooral die duistere toon die het eerste deel zeer geslaagd mee gaf.

Had nooit gemaakt moeten worden.ik noem dit de uitmelk formule.gewoon een totaal overbodige film die niets toevoegt aan deel 1.en die is ook al niet fantastisch.

Silent Hill is een film die me altijd positief is bijgebleven vanwege zijn sfeer, interessante creature design en wel heel boeiende lore. De sequel die volgde in 2012 heeft al deze positieven rechtstreeks de vuilbak in gekieperd. We worden in plaats daarvan getrakteerd met 94 minuten pure teleurstelling. Het begint al met een heel vaag plot dat nooit echt deftig wordt uitgelegd. De film raast door maar eigenlijk had ik geen flauw idee wat er aan het gebeuren was. Een echte antagonist wordt pas in de laatste 15 minuten geïntroduceerd en wordt alweer snel afgehandeld.

Het duurt ook de volle driekwartier eer we in het titulaire Silent Hill terechtkomen, als je tegen die tijd nog niet in slaap bent gesukkeld. Het dorpje straalt niks uit en de monsters die er huizen worden gestript van hun dreiging. Het voelt vooral aan als magere fan-service voor de gamers onder ons. Adelaide Clemens is een erg onaangename protagonist en straalt geen enkel beetje draagkracht uit. Kit Harrington, in een pre-GOT rol, loopt er ook maar bij voor spek en bonen. Dat Sean Bean werd gecast zal puur om de paycheck gedraaid hebben, vermoed ik.

De CGI lijkt eerder op een PS2-game dan een film uit 2012, wat misschien een plus is moest je daadwerkelijk aan het gamen zijn. Daarbovenop is de green-key enorm krakkemikkig. Uiteindelijk vraag je jezelf meer dan eens af waar je precies naar aan het kijken bent want ik was de hele tijd enorm verward.

Mijn score wordt verlaagd naar een magere 1,5*.