Lo Imposible (2012)

Wanneer je zelf kinderen hebt laat je je wat makkelijker meeslepen door deze film. Verhaal technisch is het natuurlijk wat aangedikt allemaal, maar de film heeft mij op bepaalde momenten zeker kunnen raken!

Je kijkt dus nooit naar Spaanse films hoor ik, anders wist je wel beter. De Spaanse filmindustrie levert al dik 10 jaar, zoniet langer, vele juweeltjes op.

YouTube - behind the scenes 'the impossible'

Wauw

Hoe ze miniatuurhuisjes gebouwd hebben voor de tsunami wave scène... je zou haast vergeten hoe basic alles is bij de shooting.

Het verschil met de CGI in Hereafter is ook duidelijk zicht- en voelbaar. Bevalt me een stuk beter hier.

Kijk eens voorbij de acteurs en naar de crew.

Het begin vond ik nog vrij matig. Direct een domme dialoog in het vliegtuig en er is nog niks gebeurd of er wordt al ingezet op een gevoelige scène met lampions en zielige muziek. Een beetje mislukte pogingen om sympathie te kweken voor het gezinnetje. Wat ziet McGregor er trouwens aan het begin van de film als een lullige huisvader uit, haha.

Maar dan slaat de tsunami bruut toe, en dat ziet er allemaal heel aardig uit en maakt de film een stuk interessanter. Eigenlijk is het niet Naomi Watts (die het goed doet, maar die Oscarnominatie toch niet echt verdient. Ze ligt de halve film vooral voor pampus of te kreunen van de pijn) die de hoofdrol speelt maar Tom Holland, die oudste zoon Lucas mag spelen. Eb dat doet hij toch erg leuk. Waar sloeg die tietenscène trouwens op? Haha.

Het menselijk drama wordt nadat de natuur weer is gekalmeerd af en toe aardig in beeld gebracht, maar vaak vond ik de focus wat teveel op de blanke toeristen liggen, dit gezin in het bijzonder. Die hadden sowieso evengoed door Spanjaarden gespeeld kunnen worden lijkt mij.
Waarom werd ook niemand gewassen of kreeg eten en drinken? Misschien was de nood wel zo hoog dat er echt geen voedsel was, maar als je zelfs voor een operatie niet gewassen wordt. Tsja.

Het is allemaal waargebeurd, maar ik vond een hoop toch wel sterk overkomen in de film. Lucas krijgt en neemt wel erg veel verantwoordelijkheid steeds. Die scène dat hij gaat helpen i n het ziekenhuis lijkt vooral als tranentrekker bedoeld. En Zweden en Nederlanders die geen Engels praten? Dit zullen ze er wel bij verzonnen hebben.

Was verder niet bekend met het feit dat het een waargebeurd verhaal betreft, en ik vond het in zeg maar de tweede helft van de film haast een afknapper dat vader en twee jongste zoons ook nog allemaal blijken te leven. Het was denk ik ook beter geweest je op een van beide kanten te focussen. De opsplitsingen steeds en het einde waarin ze elkaar allemaal toevallig vinden vond ik ook maar sterk .Maar misschien is het wel daarom dat dit verhaal verfilmd is. Op het einde wordt het nog wat opgerekt allemaal. 2.5*.

Ben het volledig eens met je kritiek en het is uiteindelijk allemaal vrij onzinnig, maar je kan er toch niet omheen dat het een geweldig intens drama is dat constant de aandacht houdt, weet te verassen en erg goed gemaakt is.

De film opent met:

Tsja...

Zal bij de versie die te pindakazen is wel uitgeknipt zijn .

Ook Fargo opent met 'True Story', ik bedoel maar..

Wat ook gebaseerd was op de Helle Crafts moord. True Story staat niet gelijk aan waarheidsgetrouw. Al lijkt me een Coen film wat lastig te vergelijken met een film als deze. Totaal verschillende uitgangspunten.

Als emotionele rollercoaster prima film, maar waarom hebben de twee rollen van de oudste zonen zulke volwassen invullingen gekregen?

Zoonlief die Mama wel even vertelt wat er gedaan moet worden, middelste zoontje van 7 die zijn jongere broertje beschermt met teksten die hij in het echt niet eens begrijpt. Papa die zoontjes in de steek laat en zoontjes vinden dit prima en begrijpen dit meteen???? Oudste zoon die in het ziekenhuis wel even de boel gaat regelen en ook nog eens om Mama te beschermen zijn moeder vertelt dat haar been nog rood is en niet zwart (mama is zelf dokter en weet niet beter???) Jammer dat hier voor gekozen wordt en het waarheidsgetrouwe en/of true story in deze is gewoon niet realistisch.

Kinderen van die leeftijd reageren echt niet zo volwassen in een situatie al deze. Dit is verder geen waardeoordeel over hun acteertalent, want dat zit wel goed.

De tsunami zelf is indrukwekkend in beeld gebracht en Watts en McGregor zijn goed, al is eerstgenoemde eigenlijk altijd goed (iets wat mijn voorganger zal beamen )

De film heeft 5 Goya prijzen weten binnen te slepen

Die paar onderwaterscenes vond ik goed, het acteren an sich ook geen probleem mee. Ik vind het storend dat de nodige scenes overdreven dramatisch worden aangeboden, komt bij mij geforceerd over. Terwijl ik zeer zeker emotioneel gevoelige films prima kan hebben. Maar hier is het alsof je geseind wordt : hier moet je huilen Dan raak ik meteen het contact kwijt met de film.

Begint wel leuk met die tsuami,maar dan zakt echt de film in elkaar

Niet film waardig vond ik,konden ze beter een goede documentatie van maken..

Dat overdreven acteren van die oudste zoon ook..verschikkelijk..

Indrukwekkende film toch wel ondanks dat het natuurlijk behoorlijk gedramatiseerd overgebracht wordt. Wat natuurlijk wel te begrijpen is, het is een film geen documentaire. Natuurlijk kun je in het begin van de film het einde al raden, ikzelf vind films met een onverwacht einde altijd wel wat hebben. Ik hoef niet met een 'feel good' idee de bioscoop te verlaten.

Al bij al toch indrukwekkend, mooi in beeld gebracht en bij vlagen werd de emotie goed naar voren gebracht. Zou alleen wel beide kanten van het verhaal gezien willen hebben..

Oh, dat was puur een tikfout. Ik wist dat het een waargebeurd verhaal is, merkte nog op dat het gezinnetje ook door Spaanse acteurs gespeeld had kunnen worden.

Ze hebben het ooit over een RTL4 film,nou,dit is er eentje zeg,matige acteurs!!een soft verhaaltje.

Wat niet inhoud,wat daar gebeurd is wel het nadenken geeft.je zou het maar meemaken,als je daar bent met je familie.

een 2.5* voor de redelijke mooie beelden

Een realistische emotionele rampenfilm gebaseerd op waargebeurde feiten. Het gebeuren tussen één familie, ouders en zonen wordt gevolgd.

De beruchte tsunami slaat onverwachts toe en maak je zelf, vrij lang, mee met spectakulaire beelden. Zowel boven als onder in het water. Alles wat maar tegen de kust ligt zie je in een mum van tijd drijven en jij voelt dat ook zo aan de lijve.

De familiale gehechtheid en voorbeeldige behulpzaamheid van ouders én kinderen drijft ook boven alles uit, terwijl niemand eigenlijk beseft wat er allemaal gebeurt buiten het overal zien van ellende en gevaren. Iedereen beleeft andermans leed in eigen ogen en hart. Angst, twijfel, emoties, dood, lijden, helpen en vechten om te overleven, prachtig vertolkt door al de hoofdpersonages, met Lucas op kop, en levensecht prachtig in beeld gebracht door Bayona.

Ook al is de film clichématig aanvaardbaar gevuld.

Een minpunt toch is dat het hier enkel draait om het beleven van de toeristen die daar hun vakantie doorbrengen terwijl de inlandse bevolking zo goed als niet aan bod komt.

Een zakdoekenfabriek doet hier zaken.

Een film die zeker een tijdje blijft nazinderen in deze tijd van een langzaam groeiende crisis van een heel andere orde. Toen was het een zaak van leven of dood. Onzeker zoeken. Het kapitaal is hier helemaal niet de draaischijf.

Een 4.5 punt film en zeker een aanrader. Geen ramp als je hem moest missen.

Heel treurig allemaal maar toch een flinke tegenvaller.

Het moet een verhaal voorstellen gebaseerd op ware gebeurtenissen maar deze film is nog onmogelijker dan Mission Inpossible.

Beelden zijn mooi, basis is goed maar de onmogelijke aaneenschakeling van momenten is tegen het irritante aan.

Zonde! Maker van deze film had zich wat meer mogen verdiepen in de verwoestende krachten van de tsunami destijds.

Ik vond de film zeer aangrijpend. Natuurlijk, het verhaal is zeker gedramatiseerd, maar zeker op vele momenten nog wel indrukwekkend en heftig. Een aanrader.

Mooi drama, al vond ik het irritant hoe je tijdens de ramp alleen de moeder en zoon zag zonder vele andere mensen die voor hun leven vochten. Qua emotionele scenes vond ik de scene dat Ewan naar huis belt het toppunt, echter moest dat weer er te dik op worden gelegd daarna, door aangemoedigd te worden nog eens te bellen. Jammer. Al met al, geen klassiek materiaal maar wel een goede indicatie van het leed toentertijd.

3,5*

niet perfect, maar een aantal zeer aandoenlijke en tedere momenten maken een hoop goed. Visueel is de film sterk, met goede effecten en grote en geloofwaardige sets.

Soms bekruipt inderdaad het idee dat het drama wat uitgemolken wordt met muzikale cues en de wat er op het scherm gebeurt of juist niet, maar ik heb meerdere keren een goed brok in de keel gehad. De acteurs doen het goed, en tot mijn grote vreugde was ik zelfs onder de indruk van de meeste kindacteurs.

Een classic is het niet, maar als heftig drama vond ik hem zeker sterk.

Lucas, look at this place. They're so busy in here. You get to go and do something. Go help people. You're good at it.

Een zeer indrukwekkende film van Juan Antonio Bayona...

Deze film laat een sterke indruk achter hoe deze familie deze gebeurtenissen heeft beleefd, de gehele film kijkt dan ook zeer boeiend en aangrijpend weg...

Het acteerwerk van de cast is ook dik in orde en overtuigend...

Keihard, Realistisch en steengoed.

lang geleden dat ik zon goede film heb gezien. Sommige dingen kwamen hard aan en er zit volop spanning in maar ook zeer mooie momenten.

Prachtig neergezet, het hele plaatje. Wat een hel moet dat daar geweest zijn.

Nooit verwacht!

Ik kijk ontzettend veel films en soms (héél soms) heb je van die scenes waar je niet genoeg van kan krijgen, zoals de 7 minuut durende tsunami-scene...Deze is zo perfect weergegeven qua camera-uitvoering, effects, geluid...het was werkelijk naar adem happen! Subliem!

Het drama na de tsunami is ontzettend hard, je voelde mee de pijn, het verdriet, je zit met momenten met tranen in de ogen. Hoewel het allemaal voorspelbaar is, blijft deze film tot het einde boeiend...

Als men ooit denkt een film te maken over 9/11 met deze intensiteit, gaan we daar lang niet goed van zijn...