Lo Imposible (2012)

The Impossible zag ik afgelopen zondag tijdens de Amsterdam Film Week, waar na afloop Juan Antonio Bayona aanwezig was voor een Q&A. Het opmerkelijkste vond ik hoe weinig van de dingen die hem aantrokken aan het verhaal daadwerkelijk terug te vinden waren in de uiteindelijke film. Hem boeide, naast natuurlijke het wonderbaarlijke overlevingsverhaal (volgens mij is er tijdens de hele tsunami er gezin zo goed vanaf gekomen als deze), vooral de "survivor's guilt" waar de familie na het avontuur mee te kampen kreeg, oftewel hun schuldgevoelens om dat hun het allemaal gehaald hebben, terwijl andere familie's verwoest zijn. Ze hadden er ook moeite mee dat ze uiteindelijk in zo'n geprivilegieerde situatie terecht kwamen, waardoor ze uiteindelijk beter behandelt werden en een privévliegtuig naar huis kregen, met dank aan hun verzekeraar. Sterker nog, door een misverstand stonden er per ongelijk twee privévliegtuigen voor het gezin klaar. Daar schaamde ze zich begrijpelijk de ogen van uit de kop.

Interessante materie wat mij betreft, iets wat ook de kritiek op de focus op een westers gezin in een ander licht had kunnen plaatsen. Maar ondanks dat dit het deel van het verhaal was waar Bayona het meest gepassioneerd over praatte zit het dus niet of nauwelijks in de film; het tweede privévliegtuig wordt achterwege gelaten. We moeten het doen met een westerse verzekeraar die aan het eind een halve minuut in beeld verschijnt en inderdaad bijna surrealistisch aanvoelt. Die hele "survivor's guilt" is nauwelijks voelbaar en wordt verzacht door te eindigen met het nieuws van Lucas aan zijn moeder dat het kleinetje jongetje dat ze gered hadden zijn vader had teruggevonden, een sentimentele truc. Het meest interessante aan de screening was uiteindelijk dan ook hoe vaak Bayona naderhand iets interessants noemde, om er aan toe te voegen "We didn't use that in the film".

Tja, met zo'n aanpak mag je al blij zijn dat er überhaupt nog een degelijke film uit is komen rollen. De materie is uiteindelijk sterk genoeg waardoor het nog nauwelijks te verpesten valt. Vooral goed is dat Bayona in ieder geval niet de fysieke pijn van de tsunami heeft proberen te verzachten. Het is vaak erg ongemakkelijk om naar te kijken, zeker omdat het allemaal zo realistisch gebracht wordt. Bloederige details worden niet geschuwd. Er wordt een laag sentiment aan toegevoegd om het draaglijk te houden voor een groot publiek en daar heb ik weinig mee, vooral omdat het op dramatisch gebied en qua dialogen allemaal nogal makkelijk en cliché is, maar de impact van deze natuurramp is uiteindelijk goed voelbaar en de overlevingsdrang van Maria en Lucas in de eerste helft zijn ook krachtig genoeg om een op zijn minst boeiende filmervaring op te leven. De tweede helft, waarin de familie elkaar zoekt , levert ook een pijnlijk beeld van de chaos na de ramp, maar leunt net iets te sterk op sentiment om echt sterk te zijn. De eerste helft redt The Impossible.
3*

Nog even over de focus op westerlingen; de oorspronkelijke mensen waarover dit verhaal ging waren zoals hier al gezegd werd Spanjaarden. Zei hebben zelf de basis gelegd voor dit project, omdat ze hun verhaal wilde delen met de wereld, al was het maar om therapeutische redenen. Maria was zelfs nauw betrokken bij het schrijven van het script. Vandaar de focus op westerlingen; dat heeft verder geen racistische onderlaag. Waarom de Spanjaarden uiteindelijk Brits gemaakt zijn heeft Bayona niet gezegd, maar hij heeft wel aangegeven dat het moeite heeft gekost om dit project van de grond te krijgen (hij verbond zich al aan de film in 2007). Ik vermoed dat uiteindelijk is gekozen voor Engelstalige hoofdpersonen, om met bekende namen als McGregor en Watts financiers te trekken en de film gemaakt te krijgen. De echte familie leek in ieder geval geen problemen te hebben met de verandering van nationaliteit. Wel is het inderdaad opmerkelijk dat er weinig Aziaten een grote rol hebben, maar ook dat valt te verklaren. We zien dat de westerlingen na de ramp al snel naar elkaar toe trekken, omdat ze elkaars taal spreken. Niettemin is de beperkte rol van de Aziaten wel een minpunt.

P.S.: In de vertoning die ik zag verscheen de Engelstalige titel in beeld. Is de Spaanse titel werkelijk de originele?

Ik sluit me aan bij de kritieken over het onderbelichten van de lokale slachtoffers, en de overdaad aan non-stop tedere en tranentrekkende momenten. De genre is 100% drama.

Dat het een Spaanse of Europese film is, is niet te merken. De stijl is duidelijk van Hollywood afgekeken. Het economisch aspect heeft boven de kwaliteit van de film gestaan, dat blijkt wel uit het Engelse gezin en de Engelse taal, maar ook uit het feit dat de producent Mediaset is (het bedrijf van Berlusconi).

De film verloopt redelijk traag en maakt overmatig gebruik van harde geluiden om spanning te creëren. Het realisme levert in ten behoeve van het sensationele, heldhaftige en overdrevene.

Dat neemt niet weg dat er genoeg geslaagde scenes in zitten, en dat het waargebeurde verhaal natuurlijk wel boeiend is. Ook de beelden zelf zijn mooi en overtuigend.

Naar deze ben ik wel benieuwd, al moet ik zeggen dat ik nog nooit bij een film zo sterk het voorgevoel heb gehad dat het goed afloopt. Maar wie weet is dat slechts schijn.

Engels spreekt nu eenmaal meer tot de verbeelding dan bijvoorbeeld Indonesisch. Al klinkt die taal ook niet slecht. Maar in Thailand zaten bijvoorbeeld ook weer heel veel toeristen, dus zo gek is het nog niet.

Die kritieken omdat het een westers gezin betreft .

Ik had verwacht dat de wreedheid van de gebeurtenissen verzacht zouden worden en dat alles mooi zou gefilterd worden voor een breder publiek. Gelukkig maar dat dat absoluut niet gebeurd is. Met het geluid en de beelden zit alles meer dan goed. De 2 dagen voor 26 december worden erg onheilspellend in beeld gebracht met indrukwekkende, leeg uitziende shots van een extreem rustige zee. Bijna elke kijker weet wat er gaat gebeuren en dat helpt ook wel, maar op dit gebied is de regisseur duidelijk niet lui geweest.

De halve minuut voor de tsunami plaatsvindt worden je emoties al zwaar op de proef gesteld omdat je op dit moment al gehecht bent aan het warme, sympathieke gezin en vol onmacht toekijkt hoe clueless de mama nog achter haar weggewaaide bladzijde aanrent, de zoon achter z'n weggewaaide bal en vooral hoe de papa zich tot overmaat van ramp met de twee jongste zoontjes in het midden van het zwembad bevindt. Hoe uitzichtloos hun situatie op dat moment ook is, lang tijd om te jammeren heb je niet...

Van het ene moment op de andere krijg je die mokerslag in je gezicht. Die eerste golf is daar en je ziet meteen hoe piepklein en kwetsbaar de mensheid is. Het leek zo écht. Ook dat was tegen de verwachtingen in. Je vergeet dat CGI bestaat want het lijkt wel alsof ze het voor de film even allemaal hebben overgedaan. Wat een immense verrassing moet dat geweest zijn. Ik dacht altijd dat slachtoffers van een tsunami die van mijlenver zagen aankomen en dus makkelijk konden plaatsnemen in een boom of op een dak . In het geval van deze familie dus duidelijk niet.

Wat bomen betreft, de laatste hoop dat het makkelijk overleven is wordt weggewist door de grootste bomen te zien platgewalst worden. De poster beeldt perfect de wanhoop uit van de eerstvolgende minuten nadat de golf de kust bereikte. Zo perfect in beeld gebracht allemaal, hoe doen ze het. Het acteerwerk van Naomi Watts en haar zoontje is van een hoog niveau en de vele pogingen om elkaars hand vast te nemen zal nog lang blijven nazinderen.

De moeder-zoon relatie tussen de twee bevat veel chemie. Aandoenlijk ook om de vader te zien omgaan met z'n twee jongste zoontjes en blijft hopen op een goede afloop, hoe wanhopig de situatie er ook uitziet. Verdere verloop van de film heb ik me vooral gefocussed op Tom Holland en wat een breakthrough deze film voor hem zal zijn. Enorm sterk allemaal. Ook de jongere kids.

De man die Henry helpt is misschien nog wel de grootste held van allemaal. Zijn verhaal met 'We are at the beach' is gewoon pijnlijk om aan te horen. Toch helpt de man om een ander - eigenlijk vrij aanstellerig - gezin terug bij elkaar te krijgen. Als dit ook allemaal waargebeurd is, chapeau.

De kritiek op het einde van de film komt waarschijnlijk van dezelfde soort mensen die via internet hun reizen boeken. De scène met het privéjet is dan ook gewoon een schop onder de kont naar hen toe en een schouderklopje naar diegenen die via een reisbureau vakanties boeken.

Was best wel een goede film!Soms wat langdradig.Maar toch een mooie pakkende film om eens gezien te hebben.

Ik heb vanavond deze film in de bioscoop (op Aruba) gezien.

De filmtitel werd ook hier in het Engels getoond. Zowel in de film zelf als op de reclameborden.

Ik vond het een erg mooie film en sterk neergezet. Het is geloofwaardig nagemaakt en ik heb geen 1x gedacht "oh dit is met de computer gemaakt" of zoiets.

De cast vond ik erg sterk. Vooral de kinderen.

Het feit dat de film op waarheid is gebaseerd maakt het extra emotioneel.

Goede details waren ook te vinden in de film. Zoals lijken die niet recht lagen maar in de positie alsof ze een boom omhelsden. Voor zover ik weet een goed detail gezien de stijfheid van het lichaam na het overlijden.

Ook het beeld van de chaos die heerste is goed neergezet en het idee om daar geopereerd te willen worden maakte me ook ontoepasselijk gezien de viezigheid. Realistisch dus.

Het enige wat voor mij ontbrak bij deze film zijn de feiten. Ik heb niet tijdens de film en niet tijdens de aftiteling gezien hoeveel slachtoffers deze ramp betrof bijvoorbeeld. En echt een beeld van hoe het nu met het gezin is heb ik ook niet gekregen. Dat heb ik gemist.

Is de familie er bovenop gekomen? Waar wonen ze nu? Studeren de jongens? Werkt moeder weer? Etc etc.

Zonet voor het eerst een trailer gezien van deze film. Lijkt me heel erg goed alleen jammer dat je zoveel in de trailer ziet. Nu dus ff helemaal niets meer gaan bekijken van deze film en ben ik het vergeten als ik naar de bioscoop ga hoop ik

100% een terechte opmerking.

Een op waar gebeurde films zit toch wel een verschil kwa inhoud.

Zo zit de wereld in elkaar vandaag de dag.

Vraag me af of ze toestemming hebben gevraagd of hebben overl legt om te filmen ivm de pijn van de lokale mensen,en dat ze een donatie geven van de winst,zou een mooi gebaar zijn.

Volgens mij is het begin van de vloedgolf echt,zoals het begon,wat ik zag in het Journaal.

Maar ja de ene dood is ze andere brood.

Ga de film niet zien uit princiepe.

Wat een realistische film over de tsunamie zeg. Het ziet er zeer echt uit vind ik. Er zijn naar mijn weten ook geen andere films over dit onderwerp, al had Hereafter wel een klein stukje met betrekking tot de tsunamie maar The Impossible is een goed gemaakte film over het hele gebeuren van kerst 2004.

Ik zelf had voor die periode ook een reis geboekt naar Phi Phi Don, ook een zwaar getroffen eilanden groep in de Andamanzee waar ik het jaar ervoor ook al geweest was. Ik had voor kerst een bungalow pal aan zee geboekt , maar ik heb een paar dagen van te voren de reis geannuleerd, waarom precies weet ik nu nog niet maar ik ben toen niet gegaan. Een voorgevoel???? Ik weet het niet maar achteraf ben ik heel blij dat ik geannuleerd had.. Anders was ik ongetwijfeld overvallen door de tsunami, alleen al het feit dat het om 8 uur in de ochtend gebeurde. Om die tijd had ik nog op bed gelegen in een bungalow bijna op het strand, dus dan had ik geen kans gehad.

The Impossible is een indrukwekkende film die laat zien hoe natuurgeweld kan toeslaan.

De film net gezien. Niet slecht, maar zeker niet fantastisch. Voelde me emotioneel nauwelijks meegesleept door de hoofdacteurs, die nogal houterig aanvoelden. Uitzondering was de jonge Lucas die wel 'echt' aanvoelde. Wel knappe beelden, maar voelde dus geen beklemming.

Een indrukwekkende en realistische film die laat zien hoe wij als mens zijnde niet altijd opgewassen zijn tegen de kracht van de natuur. Je word met je neus op de feiten gedrukt, soms op een harde manier. Vooral de scene waarin Henry naar huis belde vond ik best heftig.

Indrukwekkend nagemaakt die Tsunami, absoluut de moeite waard om te gaan kijken in de bios!

Film net gezien en vond het absoluut een goed drama. Lang geleden dat ik zo'n goed drama gezien heb.

Meeslepend drama met zeer goede special effects en uitstekende acteer prestaties . Er zaten ook genoeg emotionele scenes in en toen hield ik het niet droog.

Ook de chaos na de ramp is prima in beeld gebracht en het instinct van een moeder om te overleven voor haar zoon (gezin). Ewan McGregor als Henry en Naomi Watts als Maria waren uitstekend maar geniaal was de zoon Lucas (Tom Holland) ik voorspel hem een grote carrière.

De film zakt nergens in en blijft tot het einde boeien met recht een nooit gedacht pareltje.

Ik heb ademloos gekeken en deze film verdiend na mijn inzicht een dikke 9 , en ja ben gek op drama dus 4.5*

Wat een geweldig goede film! Heb met verbazing deze film gekeken. Erg indrukwekkend allemaal. Special effects zijn van hoog niveau, nergens het idee dat iets nep leek. En erg goed geacteerd zowel van Watts, McGregor als de zoontjes En wat een geweldige scenes met de zoontjes die elkaar in de armen vliegen en de scene dat henry naar huis belt, kippenvel zoniet tranen! Lang geleden dat ik me zo erg ingeleefd heb in een film. Klasse!leuk detail dat op een gegeven moment een nederlandse vrouw om hulp vraagt 4,5*

Trouwens wel leuk dat er ook nog een zin Nederlands in word gesproken.

Remake van Vinyan?

Toch wel een goede film! Zaten krachtige stukken in.

Mooie drama film. Aangrijpend en mooi indrukwekkend hoe het moet zijn geweest. 3,5*

slappe film maar indrukwekkende beelden van een natuurramp in deze omvang. Alleen daarom al 3.5*

Trouwens ook nog een kleine rol van Geraldine Chaplin als ouwe vrouw.

Deed tijdens en vlak ná de vloedgolf zowaar beklemmend aan op momenten. In het vervolg van de film gingen de veelvuldig aanzwellende violen me behoorlijk tegenstaan.

Zelden of nooit kijk ik films uit dit genre, en nu weet ik weer waarom; opzichtige tranentrekkerij, ik verdraag het maar matig.

Zoek Annemarie

Ik vind het heerlijk

Emotionele rollercoaster en beklijvend.

De kritieken op het feit dat deze film over een Westerse familie gaat en niet genoeg over de lokale bevolking vind ik niet gestaafd genoeg. Je kan in zo'n dingen gewoon keuze's maken. Toen waren er tientallen nationaliteiten aanwezig, en zij hebben het drama even goed meegevoeld als de lokale bevolking.

Als de film zou gaan over wat de gevolgen zijn voor het land zelf, dat is natuurlijk iets anders en dan dient de lokale bevolking meer in het licht gezet te worden.

Maar enfin, nog iets over de film zelf: wat kunnen die kinderen acteren zeg. Verbazingwekkend!

Een film om af en toe een krop in je keel van te krijgen

4*

Net gezien, goed gedaan en gespeeld!!!

4*

Erg mooie indrukwekkende drama film, goed geacteerd en sterk vanaf het begin tot het eind.

Ik was eerst bang dat er veel van die typische neperige amerikaanse drama scenes in zou den zitten maar dat was niet het geval!

De film geeft een AARDIG beeld wat voor impact een tsunami kan hebben.

Aanrader omte zien

3.5*