Lo Imposible (2012)

The Impossible zag ik afgelopen zondag tijdens de Amsterdam Film Week, waar na afloop Juan Antonio Bayona aanwezig was voor een Q&A. Het opmerkelijkste vond ik hoe weinig van de dingen die hem aantrokken aan het verhaal daadwerkelijk terug te vinden waren in de uiteindelijke film. Hem boeide, naast natuurlijke het wonderbaarlijke overlevingsverhaal (volgens mij is er tijdens de hele tsunami er gezin zo goed vanaf gekomen als deze), vooral de "survivor's guilt" waar de familie na het avontuur mee te kampen kreeg, oftewel hun schuldgevoelens om dat hun het allemaal gehaald hebben, terwijl andere familie's verwoest zijn. Ze hadden er ook moeite mee dat ze uiteindelijk in zo'n geprivilegieerde situatie terecht kwamen, waardoor ze uiteindelijk beter behandelt werden en een privévliegtuig naar huis kregen, met dank aan hun verzekeraar. Sterker nog, door een misverstand stonden er per ongelijk twee privévliegtuigen voor het gezin klaar. Daar schaamde ze zich begrijpelijk de ogen van uit de kop.

Interessante materie wat mij betreft, iets wat ook de kritiek op de focus op een westers gezin in een ander licht had kunnen plaatsen. Maar ondanks dat dit het deel van het verhaal was waar Bayona het meest gepassioneerd over praatte zit het dus niet of nauwelijks in de film; het tweede privévliegtuig wordt achterwege gelaten. We moeten het doen met een westerse verzekeraar die aan het eind een halve minuut in beeld verschijnt en inderdaad bijna surrealistisch aanvoelt. Die hele "survivor's guilt" is nauwelijks voelbaar en wordt verzacht door te eindigen met het nieuws van Lucas aan zijn moeder dat het kleinetje jongetje dat ze gered hadden zijn vader had teruggevonden, een sentimentele truc. Het meest interessante aan de screening was uiteindelijk dan ook hoe vaak Bayona naderhand iets interessants noemde, om er aan toe te voegen "We didn't use that in the film".

Tja, met zo'n aanpak mag je al blij zijn dat er überhaupt nog een degelijke film uit is komen rollen. De materie is uiteindelijk sterk genoeg waardoor het nog nauwelijks te verpesten valt. Vooral goed is dat Bayona in ieder geval niet de fysieke pijn van de tsunami heeft proberen te verzachten. Het is vaak erg ongemakkelijk om naar te kijken, zeker omdat het allemaal zo realistisch gebracht wordt. Bloederige details worden niet geschuwd. Er wordt een laag sentiment aan toegevoegd om het draaglijk te houden voor een groot publiek en daar heb ik weinig mee, vooral omdat het op dramatisch gebied en qua dialogen allemaal nogal makkelijk en cliché is, maar de impact van deze natuurramp is uiteindelijk goed voelbaar en de overlevingsdrang van Maria en Lucas in de eerste helft zijn ook krachtig genoeg om een op zijn minst boeiende filmervaring op te leven. De tweede helft, waarin de familie elkaar zoekt , levert ook een pijnlijk beeld van de chaos na de ramp, maar leunt net iets te sterk op sentiment om echt sterk te zijn. De eerste helft redt The Impossible.
3*

Nog even over de focus op westerlingen; de oorspronkelijke mensen waarover dit verhaal ging waren zoals hier al gezegd werd Spanjaarden. Zei hebben zelf de basis gelegd voor dit project, omdat ze hun verhaal wilde delen met de wereld, al was het maar om therapeutische redenen. Maria was zelfs nauw betrokken bij het schrijven van het script. Vandaar de focus op westerlingen; dat heeft verder geen racistische onderlaag. Waarom de Spanjaarden uiteindelijk Brits gemaakt zijn heeft Bayona niet gezegd, maar hij heeft wel aangegeven dat het moeite heeft gekost om dit project van de grond te krijgen (hij verbond zich al aan de film in 2007). Ik vermoed dat uiteindelijk is gekozen voor Engelstalige hoofdpersonen, om met bekende namen als McGregor en Watts financiers te trekken en de film gemaakt te krijgen. De echte familie leek in ieder geval geen problemen te hebben met de verandering van nationaliteit. Wel is het inderdaad opmerkelijk dat er weinig Aziaten een grote rol hebben, maar ook dat valt te verklaren. We zien dat de westerlingen na de ramp al snel naar elkaar toe trekken, omdat ze elkaars taal spreken. Niettemin is de beperkte rol van de Aziaten wel een minpunt.

P.S.: In de vertoning die ik zag verscheen de Engelstalige titel in beeld. Is de Spaanse titel werkelijk de originele?

Ik sluit me aan bij de kritieken over het onderbelichten van de lokale slachtoffers, en de overdaad aan non-stop tedere en tranentrekkende momenten. De genre is 100% drama.

Dat het een Spaanse of Europese film is, is niet te merken. De stijl is duidelijk van Hollywood afgekeken. Het economisch aspect heeft boven de kwaliteit van de film gestaan, dat blijkt wel uit het Engelse gezin en de Engelse taal, maar ook uit het feit dat de producent Mediaset is (het bedrijf van Berlusconi).

De film verloopt redelijk traag en maakt overmatig gebruik van harde geluiden om spanning te creëren. Het realisme levert in ten behoeve van het sensationele, heldhaftige en overdrevene.

Dat neemt niet weg dat er genoeg geslaagde scenes in zitten, en dat het waargebeurde verhaal natuurlijk wel boeiend is. Ook de beelden zelf zijn mooi en overtuigend.

Ik heb vanavond deze film in de bioscoop (op Aruba) gezien.

De filmtitel werd ook hier in het Engels getoond. Zowel in de film zelf als op de reclameborden.

Ik vond het een erg mooie film en sterk neergezet. Het is geloofwaardig nagemaakt en ik heb geen 1x gedacht "oh dit is met de computer gemaakt" of zoiets.

De cast vond ik erg sterk. Vooral de kinderen.

Het feit dat de film op waarheid is gebaseerd maakt het extra emotioneel.

Goede details waren ook te vinden in de film. Zoals lijken die niet recht lagen maar in de positie alsof ze een boom omhelsden. Voor zover ik weet een goed detail gezien de stijfheid van het lichaam na het overlijden.

Ook het beeld van de chaos die heerste is goed neergezet en het idee om daar geopereerd te willen worden maakte me ook ontoepasselijk gezien de viezigheid. Realistisch dus.

Het enige wat voor mij ontbrak bij deze film zijn de feiten. Ik heb niet tijdens de film en niet tijdens de aftiteling gezien hoeveel slachtoffers deze ramp betrof bijvoorbeeld. En echt een beeld van hoe het nu met het gezin is heb ik ook niet gekregen. Dat heb ik gemist.

Is de familie er bovenop gekomen? Waar wonen ze nu? Studeren de jongens? Werkt moeder weer? Etc etc.

Meeslepend drama met zeer goede special effects en uitstekende acteer prestaties . Er zaten ook genoeg emotionele scenes in en toen hield ik het niet droog.

Ook de chaos na de ramp is prima in beeld gebracht en het instinct van een moeder om te overleven voor haar zoon (gezin). Ewan McGregor als Henry en Naomi Watts als Maria waren uitstekend maar geniaal was de zoon Lucas (Tom Holland) ik voorspel hem een grote carrière.

De film zakt nergens in en blijft tot het einde boeien met recht een nooit gedacht pareltje.

Ik heb ademloos gekeken en deze film verdiend na mijn inzicht een dikke 9 , en ja ben gek op drama dus 4.5*

Intens drama over een engels gezin dat uiteen wordt gerukt tijdens de tsunami van 26 december 2004. Visueel zeer indrukwekkend, met een geloofwaardige weergave van de gruwelijke ramp en de chaotische nasleep ervan. De special effects zijn eersteklas. Ewan McGregor en Naomi Watts zijn uitstekend als de ouders (met vooral Watts in een moeilijke, fysiek erg zware rol), maar het is vooral de debuterende Tom Holland als oudste zoon Lucas die hier indruk maakt. Daar gaan we vast meer van horen. Tegen het einde iets teveel aanzwellende muziek om een reeks emotionele hoogtepunten te ondersteunen/ overstemmen, maar tot die tijd een sterke, meeslepende film.

Toch wel heel erg aangenaam verrast. De al geroemde beelden van de tsunami zijn werkelijk overdonderend, maar ook op andere vlakken kon de film bekoren. Naomi Watts en Tom Holland zijn grootst tijdens hun overlevingstocht. Steunend en vertrouwend op elkaar maken zij grote indruk.

Inderdaad kiest de film in het tweede deel meer voor de aanzwellende violen en komt de nadruk meer op de emotie en het sentiment te liggen. Vond dat alleen nauwelijks een probleem. Het wordt op een integere manier gedaan. Vooral blij dat The Impossible geen heldenepos is geworden maar een keiharde overlevingstocht waarbij het toch vooral draait om geluk. Doordat de film het hart op de juiste plaats heeft en integer is, blijft er van die kritiek op de Westerse aanpak voor mij ook maar weinig over.

Nee, The Impossible is ronduit indrukwekkend en er zijn voldoende redenen te bedenken om deze film zo snel mogelijk te gaan zien. Maar eigenlijk is die ene scene van een minuut of tien al meer dan voldoende.

Voor een uitgebreide recensie zie: http://www.filmmad.nl/

Zo onwerkelijk, maar ook zo realistisch. Een zwaar op de maag liggend drama (met uiteindelijk wel een happy end) waarbij het acteerwerk de film absoluut naar een hoger niveau tilt. De film zal nooit aan de werkelijkheid kunnen tippen, dat begrijp ik ook wel, maar wat sleept deze film je mee zeg, ongelooflijk. Ga 'm zeker nog een keer kijken (in betere kwaliteit).

4*

Wat een aangrijpende drama film! Ontzettend goed gedaan. Naomi Watts acteert de sterren van de hemel.

Ik kreeg op het eind een beetje een Titanic gevoel. Heb er nooit bij stilgestaan hoe dat moet zijn geweest voor de overlevenden met de Tsunami in 2004 toen. Ik kan me niet voorstellen hoe ik zou reageren in die situatie.

De film laat erg goed zien hoe 'horrofied' het moet zijn geweest.

I cried.

3.5*

Redelijk drama,

De eerste 45 minuten zijn erg goed De tsunami zelf word erg overtuigend in beeld gebracht en het acteerwerk is erg goed, ik vond alleen de laatste 30 minuten jammer..verder goed gemaakte film waarin Watts weer eens bewijst een van de beste actrices te zijn. Ook vond ik McGregor prima, wie er bovenuit stak was voor mij Tom Holland, prachtig gespeeld door die jongen.

Na de eerste 45 minuten wordt het voor mij een iets te melodramatisch gedoe, had iets dieper mogen gaan. En het einde kon me niet echt tevreden achterlaten, had meer in gezeten toch zeker een voldoende vanwege de knap gemaakte film 3/3.5*

Redelijke film. De beelden van de tsunami en de puinhopen die deze aanrichtte zijn zeer overtuigend en zeker aangrijpend. Het verhaal rondom een gezin dat in problemen raakt door de tsunami begint aardig maar het scenario wordt al snel vrij eentonig. Iets te veel tranentrekkerij ook in sommige scènes (slowmotions, muziek, of een gebrek daaraan...) Hoe het oudste zoontje extreem langzaam zijn hoofd omdraait wanneer hij geroepen wordt door zijn jongere broertjes, het is mij net iets tè Ook had ik liever wat meer aandacht besteed gezien aan de inheemse bevolking in plaats van aan (deze) toeristen.

Indrukwekkende film. Heftig maar zeer mooi verhaal dat visueel ook erg knap in beeld is gebracht. Maar de grote kracht zit hem in de cast. Naomi Watts is één van mijn favoriete actrices van nu, en sowieso één van de mooiste vrouwen die er is. McGregor vind ik ook altijd wel sterk, en als hij gaat huilen krijg ik altijd wel kippenvel al moest ik nu beetje denken aan Moulin Rouge!. En natuurlijk Tom Holland, die jongen speelt echt ijzersterk. Het is veel sentiment natuurlijk, en de muziek dikt het nog flink aan. Vind de score ook wel erg goed, gek dat die nergens voor is genomineerd.

4*

Ik ben echt in deze film gezogen.

Zeer realistisch en ook een echte tranentrekker deze film.

Mede omdat deze film op waargebeurde gebeurtenissen is gebasseerd.

Echt een aanrader.

Bij het zien van de weergaloze trailer een aantal maanden geleden stokte mijn adem al, en dat herhaalde zich iedere keer dat ik de trailer opnieuw langs zag komen. Zo ook bij het zien van de film in zijn geheel in de bioscoop van het weekend. Want wat een mooie film over een gruwelijke ramp is dit toch.. De beelden van de golven die het eiland op rollen en vervolgens een ravage van jewelste achterlaten zijn bij surrealistisch.. De camera die over het bewegende water zweeft, van personage naar personage en de kracht van het water dat werkelijk waar alles wat op zijn pad komt met zich meesleurd.. Ja, dat is heftig.

En als het onderwerp en de beelden nog niet genoeg zijn helpt de acteerpresatie van Naomi Watts daaraan wel mee. Die bewijst hier toch wel bij de allergrootsten te horen. Met McGregor heb ik niet zoveel maar ook hij is erg sterk. De kinderen van het gezin zijn misschien net wat té wijs voor hun lengte, maar na de openingsdialoog die bijzonder matig was, viel dat uiteindelijk ook nog wel mee.

De film kiest heel bewust voor het volgen van de familie Bennett waardoor het meeleven met de familie veel intenser is dan wanneer de prent zich meer op de grootsheid van de ramp an sich had gericht. Volkomen logisch natuurlijk, anders kun je beter een Bay of een Emmerich opzetten.

Sterk

4*

Een natuurramp: gezin wordt gescheiden en probeert de situatie door te komen. Om dat frustraties verder op te voeren lopen ze elkaar net mis als ze op hun zoektocht zijn en het is onzeker of Maria nog hersteld van haar verwondingen. Op een gegeven moment draait het allemaal om dé hereniging en zitten we opgescheept met verloren zielen in een krap ziekenhuis. Ik denk dat deze catastrofe vooral impact zal maken bij ouders. Ikzelf vond het lichtelijk vermoeiend, meerendeel is voorspelbaar en de jongens acteerden matig. De opmerking 'sluit je ogen en denk aan iets leuks' kwam ook wat teveel terug.

Sterk drama.


Een veel terugkomend waardeoordeel als Naomi Watts in een drama te zien is. Misschien wel de beste drama actrice die de filmwereld kent en ook hier weet ze veel melodrama de subtiele diepgang te geven die het nodig heeft. De thematiek is dan ook wel heel erg melodrama gevoelig en Bayona weet dat ook niet te omzeilen. Gelukkig hebben we dan altijd Naomi Watts, die altijd een emotionele performance neerzet en geen sentimentele.


Eerste helft is duidelijk de hart en ziel van de film. De tsunami zelf is zwaar indrukwekkend. Visueel maar vooral het sounddesign maakt het zo indrukwekkend en angstaanjagend. Zware must dit in de bios te zien dus. De daaropvolgende 'survival of the fittest' tocht naar redding wordt zeer boeiend uit de doeken gedaan. Vooral door de verzwakte toestand van het personage van Watts maar het blijven vechten voor het behoud van haar zoon snijdt door de ziel. Holland is ook magnifiek als haar zoon Lucas.


Tweede helft is minder, en ondanks de heftige lading weet McGregor niet de invulling te geven die Watts wel kon. Ook teert het tweede deel op toevalligheid en sentiment en waar de eerste helft een uitermate sterk drama blijkt, is de tweede helft dus weer zo cliche als maar zijn kan. Erg jammer. Dat zijn dan karakteristieken waar ik heel slecht tegen kan in een drama. Voor de rest wel zeer kundig geschoten en de Arricam LT begint zowaar mijn favoriete camera te worden. De dynamiek die er uit voortvloeit is betoverend.


Een film met veel wisselvalligheid, emotie afgewisseld met spijtig sentiment en weer een glansrol voor Watts en Holland ondersteunt haar goed.

Ik vond deze film geen hoogvlieger.
Een film met een 'boeketreeks' gehalte.
Erg gemaakt.
Met een happy end ook nog.
Vond de film ook nog langdradig op een zeker moment.
De film begon heel goed maar werd hoelanger slaapverwekkend.

Mooie film die vooral een heel sterk begin kent en daarna jammer genoeg afzakt naar een sentimenteel gedoe dat ik onderhand behoorlijk beu begin te worden. Gelukkig is de cast, met als positieve uitschieters Naomi Watts en Tom Holland, zeer goed op dreef waardoor mijn score nipt aan die van drieënhalve ster aantikt.

De tsunami wordt zeer indrukwekkend neergezet en is qua geluid en beeld overdonderend. Het moment dat het water opdoemt is een kippenvelmoment en drukt je keihard met de neus op de feiten.

De speurtocht daarna is wat minder interessant, toch in z'n geheel gezien is het zeker een aanrader!

Goede film,erg aangrijpend. Goed acteer en camera werk, tsunami goed in beeld gebracht. Enige minpuntje vind ik dat er wel wat meer vertelt had mogen worden over de vele duizenden inheemse slachoffers en alle problemen voor de getroffen bevolkingsgroepen na de tsunami.

Maar zeker de moeite waard om te kijken.

The Impossible brengt eigenlijk niets nieuws. Het heeft alles wat een degelijke rampenfilm moet hebben, maar wél met een supercast. Naomi & Ewan zetten zo een goede prestatie neer, dat het bijna onmogelijk is om het hier droog te houden. Ook de jongens deden het uitmuntend, met als hoogtepunt de scéne waarin de 2 kleine hun oudere broer vinden en dan naar elkaar toe rennen, terwijl ze elkaars namen uitschreeuwen. Ja hoor, ik heb met een brok in mijn keel gezeten.

`Close your eyes and think of something nice`

Doorsnee drama film. Tsunami en de gevolgen daarvan zijn mooi in beeld gebracht. Voor de rest vond ik het vooral cliché.

Wat me stoorde waren bepaalde keuzes in de film. In de film lijkt de hulpverlening bijvoorbeeld allemaal bijzonder snel en vooral gestructureerd te verlopen. Destijds in 2004 heeft het toch wel erg lang op zich laten wachten. De chaos wat een dergelijke ramp met zich meebrengt had wat mij betreft beter in beeld gebracht mogen worden. Tevens de keuze van Henry (Ewan speelt deze rol goed) om zijn 2 zoontjes achter te laten, maar goed dat heeft die knakker daadwerkelijk gedaan dus daar valt niet veel aan te veranderen.

Normaliter ben ik wel gevoelig voor dit soort films en kan het me een traantje laten wegpinken, maar mede door het vele gekreun van Maria, en de matige acteerprestaties van de kids (die zo leek het, vooral gecast werden op hun schattige uitstraling) bleef dat bij `The Impossible` uit.

Door het zien van deze film is het wel goed om stil te staan bij 230.000 doden die er gevallen zijn. Al met al een doorsnee rampenfilm die ik beoordeel met 3*¨.

Melodrama.

Niet heel slecht dit keer, maar eigenlijk boeit het vooral te weinig. Al halverwege de film weten we dat alle familieleden het hebben overleefd, waardoor het voor de kijker gereduceerd wordt tot de vraag wanneer de leden elkaar vinden en hoe, in plaats van 'of'. Enige spanning komt voort uit de staat van de moeder en hoe dat zich gaat ontwikkelen. Maar eigenlijk had ik nooit het idee dat de film slecht zou aflopen, daar was het echt de film niet naar.

Een paar gewaagdere scenes komen pas veel te laat, met de onderwaterbeelden van Watts die door de golf van alles tegen zich aan krijgt . Waarom zat dit niet gewoon op de juiste chronologische plaats? Had je veel meer in de film gezeten met de wetenschap hoe Watts er zo slecht aan toe is geraakt.

Verder nog wat pijnpuntjes in de melodramatische sfeer, hoe ze elkaar vinden eerst door net elkaar mis te lopen (hoe cliché wil je het hebben), en dan toch elkaar alle vier precies op het goeie moment te zien. Behoorlijk geforceerde scenes waren dat. Bovenal begrijp ik niet zo goed waarom uitgerekend dit (relatief voortvarende) verhaal ten tijden van de Tsunami is verteld. Lijkt mij dat er heel wat pijnlijkere en trieste verhalen zijn geweest dan dit. Het loopt allemaal zeer goed af uiteindelijk. Beetje wrang voor de 100.000 mensen pakweg die er veel minder goed van af zijn gekomen. Niet dat je om die reden een film niet zou kunnen maken natuurlijk, maar het kwam bij mij wel een beetje vreemd over waarom uitgerekend dit verhaal verfilmd werd.

2.0*

Je slaat hiermee de spijker op de kop.

Wat een vreselijk vervelende film zeg. Het onderwerp sprak me nogal aan, want de tsunami ramp van destijds was gigantisch en onmenselijk hard, op zich een sterk onderwerp voor een sterke film. Maar wat schetst mijn verbazing? Ze verfilmen een verhaal waar liefst 2 ouders en al hun kinderen het overleven. Pfff. Dit zal wel weer nodig zijn om in Amerika een succes te kunnen zijn als film, maar ik vind het bij beledigend richting de vele duizenden slachtoffers van deze ramp die wel mensen om hun heen kwijt zijn geraakt. Mensen wie deze film kijken kunnen die impact denk ik nog steeds moeilijk voorstellen. Zo viel het me ook op dat je in het gedeelte dat moeder en zoon in het water elkaar op aan het zoeken waren bijna geen andere mensen zag vechten voor hun leven. Ook al zoiets vreemd. In mijn ogen heeft de regisseur zich wel heel erg gefocust op de ramp uit de ogen van het gezin van 5 en niet zoals het misschien echt was. Gelukkig worden er nog wel wat gruwelijke momenten getoond, zodat je nog wel enig besef krijgt hoe vreselijk deze ramp was, maar het was duidelijk te karig in mijn ogen.

Het viel me ook tegen dat de tsunami-ramp zelf maar een paar minuten in beeld kwam. Had meer beelden laten zien hoe die enorme golf alles op zijn pad kapot maakt! De eerste impact bij het hotel zag er namelijk wel erg indrukwekkend uit. Wat mij betreft had de ramp wel wat langer in beeld mogen komen, want daar draait de film toch immers om?

Er was, helaas, nu meer dan genoeg tijd om een slap RTL 4 woensdagavond-drama verhaaltje te tonen waar mijn interesse compleet bij verdween. Sterker, ik zat op een gegeven moment constant te kijken hoelang de film nog duurde. De enige rol die ik echt sterk in dit verhaal vind is die van Naomi Watts. Fantastische actrice, zet ook nu een geweldige rol neer. De andere gezinsleden deden het ook prima overigens, maar dat hele zoekgedoe kon me nog weinig boeien. Sowieso voelde ik niet al te veel bij deze familie. Het mierzoete happy end liet dan ook het glazuur van mijn tanden afknallen, pfff. Een film over zo'n enorme ramp met zoveel doden zou geen happy end moeten krijgen, enorme misser om juist dit te verfilmen. Visueel mag de film nog zo goed in elkaar zitten, maar als de inhoud niks is, dan geef ik er een vette onvoldoende voor.

1,5*

Indrukwekkende film. Acteurs hebben mij stuk voor stuk in beroering gebracht. De stilte na de impact geeft je de tijd om te realiseren wat er net is gebeurd. Inmiddels twee keer gezien. Eindelijk met recht een goede film.

Sterke impressie van de tsunami ramp in Thailand. Zeker de eerste dertig minuten vond ik angstaanjagend overtuigend. Het leek allemaal net echt en de details maken het helemaal goed : het puin dat overal meestroomt, de stroming, de chaos, het zoeken naar verwanten. Heel realistisch. De dramatische impact zou nog sterker geweest zijn en nog zwaarder gewogen hebben, moest één van de familieleden het niet hebben overleefd. Alleen maar dit en de film zou er een vol punt bij hebben gekregen. Nu blijft het een verplicht feelgood nummertje op emotioneel vlak. Maar visueel is dit zonder meer impressive.

Toch wel een indrukwekkend en vooral meeslepend drama (zeker het eerste uur) welke je niet geheel onberoerd laat. De film oogt heel realistisch en de beelden zijn ook nog eens vaak aangrijpend waardoor deze film je geregeld bij de strot pakt. Sowieso was deze film in zijn geheel visueel sterk en dat geldt zeker ook voor de cast. Met name Naomi Watts en Tom Holland speelden zeer sterk en overtuigend. Uiteindelijk heeft deze waargebeurde film best een goed einde maar voor vele andere gezinnen was dit zeker niet het geval.

Een vakkundig gemaakt en geregisseerd drama, dat toch wel meeslepend is en daarnaast sterk acteerwerk bevat.

Naomi Watts is een buitengewoon goede actrice, die in dit soort films echt van toegevoegde waarde is. Zij speelt de hoofdrol met verve en weet net als de jonge Tom Holland, de emoties overtuigend naar de kijker over te brengen. Ewan McGregor, is net wat minder en de stukken waarop hij in beeld is en komt, zijn vaak ook net iets minder.

De opbouw van the Impossible is gewoon goed. We leren het gezin kennen, waarna het wachten is op het moment dat de Tsunami losbarst. Die Tsunami is overigens buitengewoon knap en realistisch in beeld gebracht. Het camerawerk is sterk en je hebt daardoor als kijker soms ook het idee er echt middenin te zitten. Vanaf het moment dat erwordt geswitcht van Watts naar McGregor, wordt het niveau langzaam wat minder. De spanning neemt af en er worden wat meer toevalligheden en clichés ingebouwd, waardoor het emotionele ietwat verschuift naar het sentimentele.

Gelukkig wordt het laatste punt niet teveel overdreven, waardoor de totale impact uiteindelijk nog redelijk goed overeind blijft. The Impossible is al met al best goed. Het sterke acteerwerk van Watts en de kinderen, het bij vlagen erg goede camerawerk en het niet al te uitbundige verhaal, zorgen er in ieder geval voor dat The Impossible mij grotendeels overtuigd heeft.

3,5*

Heftige film. Een erg heftige rampenfilm is dit zeg. De film komt vrij snel op gang. En eindigt totaal onverwacht toch met een happy end. Het is af en toe een beetje gruwelijk en goor. Erg dramatische kijk op de tsunami in Thailand. Goed geacteerd vooral door Ewan McGregor (Af en toe verwachte ik dat ie een lightsaber pakte en als Obi Wan te keer ging ), Goede effecten, Goed gefilmd, Redelijke muziek, Goed verhaal en goede opnamelocaties.

Dit waargebeurde verhaal doet z'n titel wel eer aan. Maar het was wel erg goed gemaakt met schitterende art-direction. kleine 4*

Keihard, Realistisch en steengoed.

lang geleden dat ik zon goede film heb gezien. Sommige dingen kwamen hard aan en er zit volop spanning in maar ook zeer mooie momenten.

Had meer verwacht van deze film. Nadat bleek dat alle gezinsleden nog in leven waren was voor mij de spanning er af en ben ik afgehaakt.

En die scene in het ziekenhuis waarbij de zoon de gangen door rent om zgn te helpen slaat werkelijk nergens op. In werkelijkheid wordt je ook in Azië weggestuurd want je loopt alleen maar in de weg.

Laten we eerlijk zijn, deze beelden hebben we toentertijd in 2004 al gezien?

Daarnaast een bekend verhaal waarbij helaas meer dan 250.000 mensen het leven hebben gelaten. Het verdriet of geluk van één gezin, met alle respect, kan niets veranderen aan de werkelijkheid hiervan.

Laat het rusten voor degenen die het meegemaakt hebben.

2 sterren voor de moeite.