Lo Imposible (2012)

In het begin was ik hier lovend over. Dat enthousiasme neemt in feite wel af. Het is jammer dat de focus zodanig op het gezin ligt, dat men de ellende van de andere mensen in feite vergeet, en dit dus als een feel-good movie kan beschouwd worden ondanks de vele levens die deze tsunami in het echt heeft geëist. Bovendien ligt de focus veel te veel op de aftermath van de ramp.

Mja, het begon nog vrij goed maar nadien verslapte mijnen aandacht toch wel.

Ik deel de mening van tornadeEF5 hierboven.

Poeh hé, ik heb het niet droog kunnen houden. Wát een goede film. In zo'n film als deze komt pas echt bij je binnen hoe het moet zijn geweest om daar op dat moment te zijn. En dat er in het echt dus ook een familie is geweest die precies dit allemaal heeft beleefd, dat maakt het nóg indrukwekkender.

Ik ben het absoluut niet met TornadoEF5 eens. De ellende van de andere mensen vergeet je totaal niet. De hoofdpersonen komen met allemaal andere overlevers in contact en je ziet dat die niet evenveel mazzel hebben gehad als de hoofdpersonen. Je ziet ook in de ogen van de vader en de moeder dat ze soms niet goed weten wat ze met de situatie aan moeten. Ze zijn wel opgelucht. Maar je ziet die vader in het vliegtuig ook nog op dat briefje kijken van die oost-europeaan waarop staat 'we are at the beach'. En dan denkt 'ie ook aan diens familie en dat die het waarschijnlijk niet heeft overleefd.

Vijf sterren van mij. No doubt.

De zoveelste rampenfilm zonder enige creativiteit of visie. Emoties gaan niet verder dan aangedikt sentiment, dialogen zijn niet van niveau. Het verhaal wordt nooit indringend of zenuwslopend, en Bayona is een regisseur zonder stijl. Misschien moet hij eens naar Vinyan kijken.

Ben het volledige eens met die review. Walgelijk sentimentele film, met een erg fout narratief.

Hear hear, moet hier nog even een stukje aan besteden, maar echt een film die in alles zijn best doet om mijn ergernis op te wekken. Niet te harden dit.

Mooi drama met een paar erg mooie scènes:

McGregor behoort inmiddels zeker tot een van mijn favoriete acteurs. Wat speelt hij veel diverse rollen zeg. Watts doet het goed en voor de kinderen krijg je echt een zwak.

Verder steekt alles wel prima in elkaar eigenlijk. Misschien had het wat onvoorspelbaarder gekund maar goed.

Ik heb deze ooit zo half gezien op tv ofzo dacht ik, maar nu moet ik mijn stem verhogen.

Aangrijpende film gebaseerd op waargebeurde feiten. Tom Holland acteert bijzonder sterk als zoon Lucas.

Een script dat niet meteen lokt om te kijken. Rampenfilms focussen vooral op de ramp, terwijl het effect op de mens meestal vergeten wordt. The Impossible gaat over een bestaande ramp, maar kan op zich ook eender welke ramp zijn. Met respect voor de slachtoffers van de tsunami uiteraard. We zien het lijden van de familie in een vreemd land. Geen idee waar de rest van je familie is, geen enkele bezittingen meer en gewoon hopen dat je het er levend van afbrengt. Dat wordt sterk gebracht. De ramp komt in het begin wel in beeld, maar zonder de nodige spektakel. Dit is geen Hollywood blockbuster.

Naar het einde toe vindt de familie elkaar terug. Iets wat misschien weer typisch film is, maar ik vond het effect wel werken. Bovendien zag ik er een vorm van hoop in. In het echt moet het al lukken dat je dit geluk overkomt, maar je hoopt altijd van wel. Het is het lichtpuntje en dat blijft mij zeker hangen. Voor één keer had het hier meer effect dan een somber einde. De makers hebben de ellende zeker in beeld gebracht en niet vergeten. Af en toe een (quasi) happy end mag wel eens.

Zeer goede film spannend tot het einde, een aanrader

Eerste gedeelte is erg goed, maar wanneer iedereen naar elkaar op zoek gaat, krijgt de film een hoog disney-gehalte. Tenenkrommend. 3* vanwege het sublieme eerste uur.

Slecht acteerwerk. Emoties zij te sterk aangedikt waardoor het niet geloofwaardig overkomt. Het verhaal is weinig creatief en de verhaallijn is vrij simpel. Gezin, ramp, elkaar terugvinden. Emoties zijn ook zwak in beeld gebracht.

Met bovenstaande ben ik het eens.

Film beklijft gewoon niet.

Aangrijpend verhaal (zeker met de real facts in het achterhoofd) en sterke vertolkingen. Het "Amerikaans" gevoel had op zich niet gemoeten, maar doet voor de rest niets af aan deze film.

Gave rampenfilm, slecht drama.

Bayona is een regisseur die wel een beeldje kan schieten. Film ziet er meer dan keurig uit, met geregeld erg knappe shots. Ook de ramp werd érg knap in beeld gebracht. CG werd perfect gemaskeerd (neem aan dat het geen praktische effecten waren?) en de twee eerste waves misten hun impact niet.

Daarmee heb ik het fijne begin en knappe einde gecovered. Wat zich daartussen afspeelt is jammer genoeg van minder niveau. Het drama blijft zich maar opstapelen en geregeld zitten we bijna minutenlang te kijken naar close-ups van wenende mensen. Het lag er allemaal wel érg dik op.

En was dat nog niet genoeg, dan is er altijd nog de ridicule herenigingsscene, waarin iedereen elkaar binnen de minuut weer terugvindt. Heb altijd gedacht dat dit een film was met een dramatischer verloop (als in, niet alles komt goed), blijkbaar was dat dan toch een andere film.

Het gejengel over blanken in Thailand treed ik niet bij. Allicht dat er wel een Thaise film is die zich vol richt op het Thaise leed, maar van een Spanjaard in Amerikaanse loondienst moet je dat vind ik niet meteen verwachten. Wel moet gezegd dat Bayona dik het onderspit moet delven tegen de Welz, die met Vinyan een véél betere film rond hetzelfde onderwerp gemaakt heeft.

3.0*

Aangrijpend én vakkundig én emotioneel in beeld gebracht, dit op ware, en nog vers in het geheugen gegrifte, gebeurtenissen gebaseerde film.

Meerdere pluspunten, zoals de weergave van de tsunami, de montage, de fotografie en effecten in het algemeen en natuurlijk de pakkende zoektocht.

Keurig acteerwerk in een film die je toch wel meesleurt en een tijd blijft hangen.

Opnieuw bekeken en opnieuw een dikke 4. De vele kritieken die ik hier lees kan ik niet delen. De keuze door te kiezen van een familie vond ik in mijn vorige review ook een minpuntje, maar het is bij dit soort rampenfilms lastig alles en iedereen onder de aandacht te brengen. Voorbeeld is de film Contagion waar teveel mensen en iedereen en alles mee bezig is. De focus op een familie is al heftig genoeg. Vooral het eerste gedeelte met de zoektocht tussen het jungle van water vond ik erg sterk. Acteerwerk was gewoon goed en degelijk. Iets teveel geschreeuw, maar goed dat nemen we maar voor lief.

Zeer goeie film, indrukwekkend !

Geweldige film!

Het verbaasde mij ook een beetje, het waren weldegelijk praktische effecten (miniatuur); The Impossible - making of the first wave - YouTube

Lo Imposible

Indrukwekkende film over een verschrikkelijke ramp. De focus op één gezin pakt soms wat discutabel uit (bij de hereniging met slow motion scènes gingen m’n nekharen overeind staan) maar de film maakt indruk. Ook door de fenomenale acteurs. Het begin is het sterkste gedeelte en ik heb ademloos zitten kijken naar de strijd op leven en dood van moeder Maria (Watts) en haar zoon.

Daarna wordt er veel aandacht besteedt aan de nasleep van de ramp en het klinkt een beetje cru, maar ik vond het bijna jammer. Zo goed was dat eerste half uur. De nasleep duurt wat lang en de hereniging laat iets te lang op zich wachten, maar het spel van Watts en McGregor maakt veel goed. Wanneer zij weer worden herenigd, wordt ook de film gelijk een stuk beter. Tot aan het emotionele einde toe.

Ik vind het een aangrijpende film. Vooral omdat we in de hotel hebben gezeten die was overspoelt. Ik ben daar geweest en als ik die film zie, kon het mij zijn overkomen. Alles is precies goed. Het bewondert mij hoe goed de film gemaakt is. Vanaf het moment tsunami in beeld komt heeft het mij voor de rest van film op de puntje van de stoel laten zitten. Het is een van de weinige films die blijven hangen.

Indrukwekkende beelden van de tsunami en de chaos daarna in her water en op zoek naar familie. Maar ook nogal Amerkaans sentimenteel, terwijl dat helemaal niet nodig is. De chaos en het gevecht om te overleven na gered te zijn , zijn al voldoende. Naomi Watts speelt indrukwekkend. Lucas had wel een wat minder heldhaftige en zelfverzekerde rol mogen hebben. Maar ja, lijkt toch vooral gemaakt voor de Amerikaanse markt en daar houdt men niet zo van ingehouden acteren.

Film met een spectaculair eerste half uur. Je vraagt je oprecht af hoe ze sommige opnames gedaan hebben, want erg computergestuurd zag het er niet uit. Daarna zakt de film helaas wat in naar een ronduit oninteressant niveau.

Prima film en behoorlijk goed spel. Zeker de water scènes zijn verrassend goed. Ewan mcgregor is eigenlijk de stoorzender. Past niet bij de rest. Kids spelen echt goed.

Bij mij verslapte de aandacht toch al snel, zoals al eerder beschreven wordt door anderen.

Prachtige film was dit. Ik heb altijd een zwak voor rampen films niet omdat ik ze 'leuk' vind maar omdat ik ze heel spannend vind en het echt wat met me doet.

Het verhaal is erg goed in elkaar gezet en het duurde geen minuut te lang. Het acteerwerk van Naomi Watts & Tom Holland vond ik erg goed. Ook Lucas zijn broertjes vond ik te schattig om naar te kijken.

Ik heb me prima vermaakt voor 2 uurtjes. Zeker opzetten als je Netflix hebt!

Ik had deze film ooit al (gedeeltelijk of in zijn geheel, geen idee) gezien. Bayona is voor mij op dit moment 1 van mijn favoriete regisseurs omdat hij met The Orphanage en vooral A Monster Calls twee erg goede films heeft gemaakt. Ook deze is uitstekend. De focus ligt misschien iets te hard op het gezin, maar lijkt me logisch. Je kan moeilijk 200 verschillende gezinnen filmen, want dat zou gewoon niet hetzelfde effect hebben want je leert die mensen niet kennen. Je moet vreemden eerst ontvreemden en dat gebeurt hier (lijkt me) op een heel realistische manier. We krijgen een vrij duidelijk beeld geschetst van de familie en hun achtergrond. De dialogen zijn misschien niet altijd even boeiend maar wat verwachten sommigen? Filosofisch gekeuvel met diepzinnige betekenissen? Het zijn normale gesprekken met normale mensen die op vakantie zijn (gelukkig maar).

De film is misschien net wat te lang maar toch verdiend deze 4*.

Wie een rampenfilm pur sang verwacht komt bij deze film bedrogen uit. The Impossible focust zich meer op de nasleep en doet dit zonder enige vorm van spanning. Het is een rechttoe rechtaan zoektocht van de familieleden, waarbij je op voorhand al weet dat het wel weer goed komt. Hierdoor is de film uitermate voorspelbaar en werd het een lange zit, aangezien je als kijker na het eerste kwartier niet meer geprikkeld wordt. Dit is mede te danken aan de extreem geforceerde en onrealistische dialogen tussen moeder en zoon. De overstroming zelf is fantastisch in elkaar gezet, maar niet genoeg om de film te redden van een vermoeiende ervaring.