Lo Imposible (2012)

Hoe kun je iets nou ongeloofwaardig noemen als het waar gebeurd is?

Het waargebeurde verhaal is enorm aangedikt. Erg plausibel wat Angelo benoemd. De toevalligheden is ook maar een (zwak) filmisch truukje. De cliche's/toevalligheden hebben verder weinig met de waargebeurde feiten te maken.

Standaard rampendrama gebruikt de tsunami als setting, meer niet. Na het goede begin kon je de rest van de film eigenlijk wel uittekenen, voorspelbaarheid troef. Het mag dan echt zo gebeurd zijn dat maakt het nog geen goed verhaal. Dat ze van deze enorme natuurramp een feel good drama van hebben gemaakt vind ik ook nogal wrang.

Hoge verwachtingen, maar helaas toch een tegenvaller. Interessant onderwerp, maar het (feelgood) Hollywood gehalte is toch te hoog. Sentiment voelt (te) gemaakt en onecht. Een ramp als deze past beter in een rauwe film. Acteerwerk te gemaakt en weinig echte drama.

Helaas niet wat ik verwacht had.

Je begrijpt als filmmaker toch wel dat een waargebeurde gebeurtenis in een film ongeloofwaardig kan worden neergezet? Het is geen 1-tot-1-kopie van de waarheid.

Een vakkundig gemaakt en geregisseerd drama, dat toch wel meeslepend is en daarnaast sterk acteerwerk bevat.

Naomi Watts is een buitengewoon goede actrice, die in dit soort films echt van toegevoegde waarde is. Zij speelt de hoofdrol met verve en weet net als de jonge Tom Holland, de emoties overtuigend naar de kijker over te brengen. Ewan McGregor, is net wat minder en de stukken waarop hij in beeld is en komt, zijn vaak ook net iets minder.

De opbouw van the Impossible is gewoon goed. We leren het gezin kennen, waarna het wachten is op het moment dat de Tsunami losbarst. Die Tsunami is overigens buitengewoon knap en realistisch in beeld gebracht. Het camerawerk is sterk en je hebt daardoor als kijker soms ook het idee er echt middenin te zitten. Vanaf het moment dat erwordt geswitcht van Watts naar McGregor, wordt het niveau langzaam wat minder. De spanning neemt af en er worden wat meer toevalligheden en clichés ingebouwd, waardoor het emotionele ietwat verschuift naar het sentimentele.

Gelukkig wordt het laatste punt niet teveel overdreven, waardoor de totale impact uiteindelijk nog redelijk goed overeind blijft. The Impossible is al met al best goed. Het sterke acteerwerk van Watts en de kinderen, het bij vlagen erg goede camerawerk en het niet al te uitbundige verhaal, zorgen er in ieder geval voor dat The Impossible mij grotendeels overtuigd heeft.

3,5*

Nee dat snap ik wel, maar als wordt gezegd dat het niet zou kloppen dat in de ziekenhuizen er provisorisch lijsten worden opgehangen, terwijl dat in documentaires duidelijk zo te zien is, en de gelukkige afloop als cliché en onwaarschijnlijk wordt bestempeld, snapt men dus duidelijk de "waargebeurd verhaal" sticker niet.

Je zegt bij Apollo 13 toch ook niet: "Dat hadden ze nooit kunnen redden, dus ongeloofwaardig". Soms maakt JUIST die kleine win-kans een film het maken waard. Maar dan niet zeuren dat het allemaal goed afloopt.

De regisseur had er ook voor kunnen kiezen om bijvoorbeeld een gezin te nemen waarvan niet iedereen de ramp overleefde Het komt nogal zoetsappig over op deze manier. Dan kan het wel waargebeurd zijn maar dan hoeft het nog niet geheel waarheidsgetrouw aan te voelen. 230,000 doden maar "onze" hoofdpersonen overleven het allemaal, mja. Het maakt de film er in ieder geval niet interessanter op en nogal voorspelbaar.

Ik zou dan denken... Hmmm... dat is bijzonder. Daar zou je een film van kunnen maken. Ik vind het juist wel fijn dat er zelfs in totale destructie kleine "wonderen" gebeuren. Tenzij je een morbide inslag hebt en enkel dood en verderf wil zien en meemaken.
Maar ja... dat ben ik

Juist. Dat gaf ik in mijn recensie ook al aan. Ik vind het zelfs een enorme klap in het gezicht van de honderdduizenden slachtoffers dat juist dit verhaal verfilmd werd. Al die lompe Amerikanen gaan nu massaal denken dat het allemaal wel mee viel destijds.

Beetje een fail om tegen Amerikanen te schoppen als het een Brits verhaal betreft, met idem cast, dat door Spanje is gemaakt? Vind je zelf ook niet?

Het verhaal van de Belón's is prima bronmateriaal voor een sterk drama. De zwakte zit 'm echt niet in dat iedereen het overleefd. Als een dood gelijkstaat aan goed drama dan is dat beeld van je nogal scheef. Het is de filmische cliche formule dat het probleem is, niet het verhaal van de Belón's.

Bovendien is een real life gezin altijd het uitgangspunt geweest en veel succes met een gezin zoeken die de dood van een gezinslid wil misbruiken voor persoonlijk of financieel gewin.

Is deze nu Spaanstalig? Of hoe zit dat precies?

Engelstalig, maar een film van Spaanse bodem. Als je Amerikaanse films gewend bent zal je geen verschil merken.

Het ligt meer aan het uitgangspunt van de film. De insteek was hier het (waargebeurde) verhaal van een gezin dat de ramp overleefde, terwijl de insteek ook had kunnen zijn de ramp zelf tot "hoofdpersoon" te maken en de verhalen van individuen getroffen door die ramp (b.v. ook getroffenen onder de lokale bevolking) wat meer ondergeschikt te maken zodat een meer divers beeld ontstaat van de vernietiging die de ramp aanrichtte. Een dergelijke insteek had ik liever gezien, dit had de film dramatisch gezien interessanter kunnen maken. Technisch gezien kan iedereen het wel overleven maar in het totaalbeeld van een ramp roept dat bij mij een zekere mate van ongeloofwaardigheid op. Voor de kijkcijfers zal de gekozen insteek van de regisseur waarschijnlijk een betere keuze zijn het merendeel van het publiek zal wel hopen op een "happy end" dus ik begrijp het verder wel, het is alleen niet de insteek die ik graag had gezien.

Je snapt me wel. De grote massa ziet liever een feel good story ipv wat echt de gevolgen waren.

Persoonlijk hou ik juist heel erg van het feit dat ze het dicht op de huid van een enkel gezin hebben gehouden. Mijn inlevingsvermogen is daardoor veel groter. Dat ze ondanks alle ellende en op het randje van leven en dood balanceren het toch redden geeft mij in ieder geval een prettig gevoel. Als ik de horror van meerdere mensen wil zien kun je op Youtube de enorm aangrijpende delen van Tsunami caught on camera kijken.

Ik snap wel dat er aan het einde wat wordt gespeeld met dramatische tools om de spanning nog wat extra te verhogen. Net zoals bij Titanic werkt dat imho dan toch... (why isn't she moving??) Je weet ook daar van tevoren dat het schip de ijsberg zal raken. Verder zit er voldoende drama in de individuele lijnen. Vooral de oudste zoon maakt een mooie ontwikkeling door. De onmacht wordt enorm goed weergegeven, Watts die verbijsterd goed het bijna sterven speelt en de familieband is nadrukkelijk voelbaar... wat op mij (als vader.. wellicht dat dat meespeelt) er enorm inhakt. Mij zal het dan worst wezen dat men elkaar aan het einde "des Hollywoods" in de armen vallen.

En ondanks dat men het overleefd heeft. Ik denk dat men een behoorlijk trauma heeft opgelopen.
Maria wordt gevraagd vlak voor de narcose om aan iets prettigs te denken en ze maakt dan in haar hoofd wederom de horror mee die ze amper overleefd heeft. 't Is maar wat je Feelgood noemt.

Beetje kort door de bocht dit.. In de film komt duidelijk naar voor dat er veel slachtoffers zijn gevallen. De lijken liggen overal opgestapeld. Daarnaast wordt aan het eind ook gezegd dat er 230.000 doden zijn gevallen bij deze ramp.

Mjah, niet echt. Het wordt inderdaad even vermeld en je ziet wat lijken, maar echt veel ook weer niet. Zeker tijdens de tsunami zelf is alles op de familie gericht en zie je werkelijk niemand anders om hen heen. Maar daarbij, het is toch krom om ongeveer het enige gezin dat compleet bleef na de ramp (ja, ik chargeer wat) erbij te nemen voor een film? Het zal allemaal best waargebeurd zijn, maar het blijft krom. Dat zou ik ook zeggen als er een waargebeurde film komt van een hele Joodse familie tijdens WO II dat naar Auschwitz gaat en het allemaal overleven. Dat past niet bij wat er echt voorgevallen is.

De film vertelt het waargebeurde verhaal van die familie, het lijkt me dan ook niet meer dan logisch dat de film daar om draait. Er wordt nergens gezegd dat de film het waargebeurde verhaal vertelt van de ramp ansich. Wanneer je de gehele ramp zou belichten in een film gaat het mijns inziens meer op een docu lijken waarbij alle feitjes dienen te kloppen.
Tuurlijk wordt het allemaal erg ontroerend gebracht (mijn vriendin heeft 114 min zitten janken in de zaal) en zal het een en ander wat aangedikt of opgeleukt zijn. Het moet de kijker blijven boeien anders wordt het al snel weer bestempelt als saai.

Je begrijpt me niet helemaal Jarno. Dit verhaal zal vast echt zo gegaan zijn, maar ik vind het ongepast juist dat verhaal te gebruiken bij een ramp waar de meeste families vele doden kenden. Het gaat me dus ook nog om dit verhaal an sich, dat zal me worst wezen. En je hoeft ook geen docu van de ramp te zien, maar iets meer ramp en iets minder feel good familiegeluk had de film in mijn ogen goed gedaan.

Dat is dat Hollywoodsausje wat er (bij heel veel films) overheen wordt gegoten om het aantrekkelijker en boeiender te maken voor een groter publiek. Persoonlijk stoorde ik me daar totaal niet aan bij deze film overigens.

Naast het feit dat mij dat wel stoorde is het vooral dat ze gewoon een verkeerd verhaal hebben gekozen ter verfilming. Vandaar net ook mijn Auschwitz voorbeeld als vergelijking. Maar goed, gelukkig heb jij er wel van genoten. De film krijgt sowieso goede kritieken, ik lijk een uitzondering te zijn.

Ben het wel eens met Ajax&Litmanen1. Nogal soft om zo'n compleet gezin in beeld te brengen terwijl het doorgaans veel erger aan toe ging in de ramp. Familieleden die uit elkaar worden gehaald, schreeuwen om hulp met een gebroken been, etc. Met dezelfde middelen had er veel meer paniek en spanning in kunnen zitten.

Het is dan ook meer een drama dan een thriller. De waanzin komt prima tot uiting in de mensen die ze gaanderweg tegenkomen.

Wtf? Spanje? waarom zitten er dan Amerikaanse en Britse acteurs in? ik geloof niet dat spanjaarden zo'n film konden maken. deze is gewoon door amerikanen gemaakt.

Juan Antonio Bayona, klinkt erg Amerikaans idd.

Heftige film. Een erg heftige rampenfilm is dit zeg. De film komt vrij snel op gang. En eindigt totaal onverwacht toch met een happy end. Het is af en toe een beetje gruwelijk en goor. Erg dramatische kijk op de tsunami in Thailand. Goed geacteerd vooral door Ewan McGregor (Af en toe verwachte ik dat ie een lightsaber pakte en als Obi Wan te keer ging ), Goede effecten, Goed gefilmd, Redelijke muziek, Goed verhaal en goede opnamelocaties.

Dit waargebeurde verhaal doet z'n titel wel eer aan. Maar het was wel erg goed gemaakt met schitterende art-direction. kleine 4*

Mooie film met mooie effecten goed vermaakt, toen ik aan de film begon wist ik niet zeker of dit iets voor mij zou zijn.. Goed meegevallen, het zou maar eens gebeuren..