Lo Imposible (2012)

Normaal heb ik helemaal niks met rampenfilms, maar deze kwam echt keihard binnen. Realistisch, intens en vooral rauw. Absoluut geen doorsnee sensatiefilm!

5 sterren!

een schitterende film met een goed verhaal en mooie beelden.

5 sterren

Had meer verwacht van deze film. Nadat bleek dat alle gezinsleden nog in leven waren was voor mij de spanning er af en ben ik afgehaakt.

En die scene in het ziekenhuis waarbij de zoon de gangen door rent om zgn te helpen slaat werkelijk nergens op. In werkelijkheid wordt je ook in Azië weggestuurd want je loopt alleen maar in de weg.

Laten we eerlijk zijn, deze beelden hebben we toentertijd in 2004 al gezien?

Daarnaast een bekend verhaal waarbij helaas meer dan 250.000 mensen het leven hebben gelaten. Het verdriet of geluk van één gezin, met alle respect, kan niets veranderen aan de werkelijkheid hiervan.

Laat het rusten voor degenen die het meegemaakt hebben.

2 sterren voor de moeite.

Ik heb me kapot zitten ergeren! Het begon al met zo'n Nutella familie! alles netjes, alles goed, alles mooi, glad en gelukkig. En ze slapen zelfs mooi... Echt Amerikaans... Had het van deze film niet verwacht... En dan het water! okay, mooi gemaakt, maar zelfs in het watergeweld, dat heldhaftige familie gezemel... En daarna raakte ze me helemaal kwijt. Tijdens het slachtoffer zijn, ook nog oog hebben voor het goede en daar weer erg op in zoemen... En dan zit je nog niet eens op de helft... rest van de film met een half oog zitten kijken, omdat alles om de televisie meer interessant was... Snap de hele media aandacht niet die het gekregen heeft... In mijn ogen een grote mislukking... 2** voor het water!

De special effects zijn wel goed en het waargebeurde verhaal is zeer indrukwekkend vormgegeven.

Toch vond ik het een enorme jeuk film, omdat het uiteraard weer allemaal zo zielig en mooi mogelijk in beeld moet worden gebracht. Het ligt er vanaf het begin af aan al dik op: Dit moet een tranentrekker worden.

Doet de film helaas niet goed!

De 3 vorige posts zeggen het al: veel potentieel, maar gemiste kans waardoor je je begint te ergeren.

De special effects houden de film recht, echt wel top gedaan!

Maar het verhaaltje wordt doorspekt met sentimentele clichés. Eigenlijk wel raar: de tsunami scenes zijn vrij "rauw" gebracht met veel detail. De rest van de film daarentegen op en top Amerikaanse cliché emo-sh*t. Waarom niet alles rauwer (en realistischer) houden?

En hoewel er 250.000 mensen (locals + toeristen) het leven hebben gelaten worden er maar weinig lichamen in beeld gebracht, ook een beetje vreemd.

Echt meeleven met de personages doe je niet omdat het allemaal zo fake en ongeloofwaardig gebracht wordt. Enkel Naomi speelt overtuigend (zoals zo vaak).

Ook ik snap weinig van de waardering voor deze film.

Inderdaad een typisch RTL ware woensdagavond drama met duurdere acteurs en special effects.
Verder buitengewoon eendimensionaal. Teleurstellend.

Door de vreselijke cheesiness van het telkens elkaar net mislopen en op het juiste moment toevallig wel of niet zien vraag ik me eigenlijk af of 2,5* niet veel te hoog is, maar goed..

Leek inderdaad soms wel op zo'n reconstructie als bij Discovery Channel ofzo..

Niet echt een super film... Verhaal van happy family ligt er te dik bovenop ..

Wel mooie effects maar dat is ook alles.

Ik geef deze film 2,5* voor de effects.

Ach, ik ook wel hoor. Maar dan wel wat minder plastic-sentimenteel graag.

Dat is dan een kwestie van smaak

Nee, niet aan toegekomen! dit weekend hopelijk.

[/offtopic]

ontopic:

Neem nu zo'n scene bij dat ziekenhuis.. hoe zoontje en vader en 2 andere zoontjes elkaar net toevallig mislopen, zelfs in 1 shot.. zo'n neppe spanningsopbouw is bijna gewoon beledigend in een film over zo'n ramp. Pure exploitatie..

Oki

Jammer van het zoetsappige einde, maar voor de rest een meer dan goede film. Met name de manier waarop de tsunami zelf in beeld is gebracht is een lust voor het oog (voor zover je daarover kan spreken). Prachtig gedaan.

Verhaal zelf is me met name richting het einde toe iets té happy & zoetsappig. Toch een ruime voldoende gezien de visuele effecten en uitstekende rol van Naomi Watts.

Mjah.

The Impossible begint goed, zeker ook wanneer de tsunami aan de beurt is. Ongeveer een uurtje lang blijft het niveau stabiel, maar wanneer het boeltje een ommezwaai maakt en zich richt tot de zoektocht neemt sentimentaliteit de overhand. Alle subtiliteit wordt dan vergeten. Het rauwe dat het eerste gedeelte kenmerkt verdwijnt.
De grootste misser is die scène waarin de vader zijn drie zoons misloopt om dan net niet te vertrekken en ze terug te vinden. Allemaal goed en wel, maar dergelijke afloop is niet aan mij besteed, zeker niet gezien het leed dat honderden andere families wél heeft getroffen.

Pluspunt is het acteren. Ewan McGregor vind ik niet groots, maar doet het goed genoeg. Hetzelfde geldt voor Naomi Watts en Tom Holland die hun talent beter kunnen benutten.
Maar echt onder de indruk ben ik eigenlijk enkel van de twee kindacteurs die de jongste zoons neerzetten: zij zijn het meest oprecht en naturel.

De regisseur van dienst ken(de) ik niet, maar doet het op de klefheid na wel redelijk. Eén ding had ik wel anders gedaan, en dat is de flashback van Watts' personage gewoon chronologisch vertellen. Ik begrijp de keuze voor een flashback aan het einde niet goed. Dat lijkt eerder op een uit het oog verloren scène dan dat het iets toevoegt als afsluiter.
Visueel zit het wel snor: de tsunami is kort maar erg krachtig in beeld gebracht, zeker ook de chaos onder water, en post-apocalyptisch Thailand maakt ook indruk.

2,5

goede film

Aangrijpend drama. Gemaakt naar een waar gebeurd verhaal, als het is gegaan zoals in de film dan is het onmogelijke mogelijk geworden. De film boeit tot het eind. Soms iets te sentimenteel.

Maar wat een ellende moet die Tsunami zijn geweest. Je komt door de film erachter, wat een chaos het is geweest.

Prachtige film. Het acteerwerk is van ongekend hoog niveau.

Geloofwaardig, dat is al heel wat dezer dagen! Misschien iets te overdreven met bloed en vleeswonden enzo. Dat was wel vaak om te kotsen. Het is bepaald geen film om met een zak chips of popcorn op schoot te gaan bekijken. Je moet wel echt van het genre Drama houden.

Aangrijpend drama wat geloofwaardig overkomt. Op het eind een beetje over-the-edge met het drama begeleid met zware orkesten.

3 of 3,5: het laatste maar

Als je een oorlog herdenkt, herdenk je toch ook de slachtoffers en niet de overlevenden? Is net hetzelfde hier en ben daarom akkoord met Sergio.

Dit is een film geen herdenking. Daarnaast wordt de gebeurtenis herdacht, of de mensen nou leven of dood zijn. Op 5 mei zijn er zat soldaten aanwezig die hebben gevochten maar nog leven, of mogen zij ook niet meer komen?

Alsof je enkel het verhaal van de dode moet vertellen, as if.