The Passion of the Christ (2004)

Weer dat misverstand. De details uit deze film staan nu juist NIET in de bijbel, dat heeft Mel Gibson er allemaal bij verzonnen.

Gibson is een zieke gast

Wat een onzin. Natuurlijk heeft Mel Gibson dat er niet allemaal bij verzonnen. In de Bijbel staat wel degelijk wat Jezus allemaal aangedaan is. De beelden ontstaan door de vertaling naar het witte doek op een zo realistisch mogelijke manier. Het is dus niet verzonnen maar meer een logische gevolgtrekking.

En weer rijst het vermoeden dat christenen deze film niet zo hoog waarderen vanwege de cinematografische kwaliteiten, maar vanwege het onderwerp.

Nee hoor. Ik denk dat ook Christenen erg verdeeld zijn over deze film. Hem gemiddeld misschien nog wel slechter beoordelen. Bovendien ben ik wel Christen, maar dan wel een zeer kritische.

Verder beoordeel ik geen enkele film alleen maar vanwege het onderwerp, noch alleen vanwege de cinematografische kwaliteiten, maar vanwege de totale beleving. Bovendien is het natuurlijk zo dat wat in de ene film uitstekend werkt, de andere film volledig kan breken. Maar voor mij werkt het allemaal wel in deze film. De plaatjes zijn mooi, soms inderdaad "recht in je gezicht", de keuze voor de originele talen, het simpel gehouden verhaal en de focus op maar één onderdeel van Jezus : the passion of the Christ.

Ik denk dat de meeste christenen afgeschrikt worden door het onderwerp. In de bijbel staat namelijk dat je geen beeld van god mag maken (10 geboden geloof ik). Een film over het lijden van Jezus zou dan dus uit de boze zijn.

God mag volgens mij niet afgebeeld worden omdat geen enkele mens kan weten hoe hij eruit ziet. Jezus daarentegen is de 'vermenselijking' van God en kan dus wel afgebeeld worden. De film was trouwens héél populair bij Christenen in de V.S. Velen namen hun kinderen uit religieuze overtuigingen zelfs mee naar de film en dat terwijl het R-rated is.

Volgens de bijbel is Jezus de zoon van god. Wat hem dus ook god maakt. Of zeg ik nu iets raars? Maar ik dacht altijd deze deze film bij christenen juist niet populair was, omdat ze vonden dat god niet afgebeeld mag worden.

Ik dacht dat God enkel niet mag afgebeeld worden, omdat geen enkele mens hem 'kan' zien. Bij Jezus ligt dat anders. Maar goed, ik kan mij vergissen, ik weet uiteindelijk weinig van het Christendom. Ik ben er echter wel zeker van dat deze film gesteund werd door alle Christelijke spilfiguren in de V.S.

Ik weet het zelf ook niet zeker hoor van Jezus, misschien heb je wel gelijk. Maar God mag inderdaad zoiezo niet afgebeeld worden.

Tja velen willen de bijbel altijd graag letterlijk opvatten, dus dan kun je tot de volgende comclusie komen;

Maria is de moeder van Jezus, Maria word ook wel de moeder van god genoemd, conclusie: Jezus is god...

Vandaag in het AD:

SGP niet blij met Bijbel-voorstelling The Passion

Tja, stel je eens voor dat je met de tijd mee gaat!

Als je denkt dat Jezus niet afgebeeld zou mogen worden, ben je vast nog nooit in een katholieke kerk geweest

De oorlog tussen de Spartanen en de Perzen was hartstikke wreed. Zo kan je me ook vragen waarom ik Rambo super vind of Saving Private Ryan. Maar bij the passion of the christ heb ik veel betere films gezien die super waren zonder al het onnodig gegruwel en geweld. Met geweldig bedoel ik de film zelf trouwens. Niet het geweld maar ik vind het gewoon een super stripverfilming met een geweldige cast, goede actie en prachtige visuele effecten.

R betekent echter wel dat je de film onder begeleiding mag zien. Maar deze film verdient eigenlijk een NC-17 rating

Ik ben het wel met je eens dat 300 en SPR erg goed zijn.

Ik vind als je 300 vergelijkt met The Passion Of The Christ juist reuze mee vallen. Wel veel bloed, maar ze geven geen half uur de tijd om effe te zien hoe iemand dood gemarteld wordt ofzo. Bij The Passion Of The Christ lijkt het zowat allemaal te gaan om het gruwelijke gemartel van Jezus en bij 300 krijg ik niet gelijk dat idee dat het alleen maar gaat om het bloed dat erin voorkomt. Tja, Pathfinder was ook heel gewelddadig.

300 heeft natuurlijk een heel andere benadering van het geweld, het wordt veel stylistischer weergegeven, maar dat neemt niet weg dat er behoorlijk wat bloed en ledematen in de rondte vliegen. Bij de Passion is voor een heel directe en realistische weergave van het geweld gekozen. Ik denk om ( indirect ) het doorzettingsvermogen en de omvang van het geloof van Jezus aan te geven. Ondanks alles gaat hij vol overtuiging door op het gekozen pad. Daar waar wij er niet eens naar kunnen kijken, heeft hij alles ondergaan.

Wat een tegenvallen film. Ik heb veel stukken in versnelt gezien. Ik vond hem vrij saai en oninteressant om te zien. Ik vond ook wel nadelig dat ik het niet verstond. Engels had mij beter bevallen.

Dat snap ik ook wel en ik begrijp wel dat Jezus Van Nazareth gruwelijk heeft geleden in zijn laatste uren. Maar bij deze film krijg je gewoon het idee dat het alleen maar om het geweld gaat (extreem veel bloed tijdens de segel scene bijvoorbeeld en bij 300 en saving private ryan geeft ze daar niet zo veel aandacht aan zoiets). Dat vind ik het verschil: dat je bij spr en 300 het idee kijkt dat je naar een goede film kijkt over de oorlog/geschiedenis, maar bij the passion of the christ krijg je het idee dat het alleen maar gaat om het bloederig geweld en dat is wat mij betreft niet de bedoeling bij een film over Jezus.

Jammer dat je het op die manier beleeft. Voor mij werkte het in ieder geval wel.

@ nadaka toch vind ik dat een gelovige als Gibson Christus tekort doet met een film als deze. De film legt de nadruk eigenlijk hoofdzakelijk op fysiek, menselijk lijden en mist het spirituele, 'larger than life' gedeelte. Ik vind het zelfs nogal gemakkelijk, alsof Gibson op die manier ongelovigen op een 'guilt trip' probeert te sturen: Jesus DIED for your sins!! hoor ik 'm al roepen.

Geef mij dan maar Il Vangelo Secondo Matteo, een film die juist wel de mystiek van religie op een interessante, veelzijdige manier aankaart. Gemaakt door Pasolini, een atheïst. Zeer paradoxaal eigenlijk..

Ik ben het met je eens Yeyo dat Gibson de nadruk op het fysieke legt. Ik weet niet of ik het gelijk gemakkelijk zou noemen. Hij heeft toch ook wel een bepaald risico genomen door het geweld zo expliciet in beeld te brengen en door het gebruiken van de originele talen. Maar de boodschap is wat mij betreft inderdaad duidelijk, hij stierf inderdaad voor onze zonden. Zelfs als je daar niet in geloofd moet je toch bewondering hebben voor iemand die zijn leven wil geven voor een ander. Mijn bewondering daarvoor is toch wel gegroeid na het zien van deze film.

Juist het feit dat er al films als Il Vangelo Secondo Matteo zijn, geeft voor mij nog een meerwaarde aan deze film. Zoals het mystieke in deze film wellicht onderbelicht is, is zijn fysieke lijden in die andere films meestal onderbelicht.

Het had beiden prima in 1 film gekund. Denk alleen niet dat onze Gibson daar spiritueel genoeg onderlegd voor is. In Braveheart komen ook wat schietgebedjes voor, maar ook daar wil hij vooral zijn portemonnee vullen met veel vechtscenes en geweld. (vind dat overigens een prima film hoor, maar de insteek is daar ook totaal anders natuurlijk).

Ik ga niet verder ingaan op hoe ik in het algemeen over het Christendom denk, maar puur filmisch gezien deed het me mij weinig. Martelaarschap vind ik hoe dan ook erg, ongeacht welke persoon het ondergaat. Het is de kijker geen enkele interpretatie gunnen. Wie zou er geen medelijden hebben met Jezus na het zien van deze film? Ik moet er ook wel bij vermelden dat ik nogal een aversie tegen Gibson heb. Ik vermoed hem altijd van nogal hypocriet te zijn en een eigen agenda te hebben.

Verschrikkelijk. Overdreven. Ben christen af... maar ken mooie verfilmingen. Een draak van een film.

Een eigen agenda? Kun je dat uitleggen?

De film is beschuldigd van antisemitisme. Ik zeg niet dat ik het daarmee eens ben (heb de film daarvoor veel te lang niet meer gezien), maar het lijkt me alsof Gibson het medium film wel 'ns durft te misbruiken om bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten (zie ook de voorstelling van de Engelsen in Braveheart en The Patriot). Ik twijfel m.a.w. aan zijn oprechtheid.