127 Hours (2010)

Low budget? En Phone Booth is ook geen low budget

Leuk detail is dat de mensen die hem vonden na zijn ontsnapping Nederlanders waren.

Dat is inderdaad een leuk detail, alleen is het al een aantal keer genoemd, zelfs door kennissen van de familie Meijer. Maar ik ik vind het een leuke bijkomstigheid.

Het lijkt me geen eenvoudige opgave om een film waarin iemand in zijn uppie 127 uur vastzit tussen een rotsblok interessant te houden.

Ik vind de film toch meer dan geslaagd. Het gegeven is vrij eenvoudig, maar toch voelde ik mij sterk aangetrokken tot de hoofdpersoon en zijn big problem.

De flashbacks waren eigenlijk geen flashbacks maar gedachten en hallucinaties, de manier waarop ze in de film verwerkt werden vond ik best creatief en ze gaven de film zowel meer lading als ook soms een prettige ontsnapping voor mij als toeschouwer in mijn veilige bioscoopstoel.

Komt overduidelijk naar voren dat hij spijt krijgt dat hij zijn familie/vriendin verwaarloosde, dus hij komt wel degelijk tot inzichten over wat hij goed of fout deed in zijn leven.

Verder over het masturberen ben ik met je eens, vond ik ook een minpuntje. Maar verder vind ik zijn hallucinaties/flashbacks helemaal niet misplaatst of lachwekkend. Als je daar een paar dagen zit met alleen een paar burrito's en een liter water lijkt het mij dat je bepaald niet helder blijft in je hoofd, en dat dus allerlei willekeurige gedachtes door elkaar heen gaan lopen.
Herinneringen aan je leven, maar ook super random dingen als dus Scooby Doo. Ik vind dat juíst geloofwaardig, in plaats van dat je een hele levensanalyse gaat zitten houden.

Goede film met prima acteer prestatie.

Weer een erg toffe film van Boyle. Eigenlijk een erg sterk tussendoortje, wat vooral punten pakt door het toffe, energieke begin en het einde. Boyle heeft vooral heel veel visuele flair, en daarom is het best een uitdaging om met zijn stijl een enerverende film te maken over iemand die al na een kwartier vast komt te zitten. Uiteraard trekt hij allerlei trucjes uit de kast (de flashbacks, de hallucinaties en de bijvoorbeeld die 'radioshow'), maar uiteindelijk merk je toch wel dat de trukendoos op raakt. De vaart gaat er uiteindelijk wel een beetje uit, maar mede door het goede spel van Franco verveelt het niet. Als het eenmaal toch een klein beetje begint te wringen gebruikt Boyle zijn troef. Vond het einde toch wel zeer mooi. Na dat kleine anderhalf-uurtje met Aron meeleven was het toch een opluchting dat hij weer zijn vrijheid vond - ook al wist ik dat al vooraf.. Hierdoor net aan 4*!

Alhoewel dit dus een dikke voldoende was, beperkt Boyle zich hopelijk bij zijn volgende film niet tot zo'n krappe setting. Vind zijn stijl veel mooier als hij alle ruimte heeft (bijvoorbeeld in de machtige beginscènes).

Ik ben de film nu aan het kijken, ik hoor zo veel verschillende dingen...Dus ik ben nu aardig benieuwd

Wat een over hypte flop.

Ik verwachte een heel spektakel, maar het mocht niet zo zijn.

In het begin zat ik te twijfelen of ik de film wel wilde zien. Normaal ben ik niet zo van het gore, en na de berichten dat er in Amerika mensen kotsend de zaal waren uitgelopen had ik helemaal het idee doe maar niet. Toch heeft een vriend mij weten over te halen en ik snap echt niet waarom mensen moeten kotsen om deze film. Oké het is geen prettig gezicht maar overdrijven is ook een vak.

De film zelf omvat niet veel. Het acteer werk van Franco was oké, maar ik kan nou niet zeggen dat het een lood zware rol is. De film kan zijn hype niet waar maken en je ziet gewon naar een saaie aaneenschakeling van flashbacks, dingen die hij anders had moeten doen en waan beelden te kijken. Dit alles wordt nergens echt spannend aangrijpend of boeiend.

Het idee van 1 persoon op 1 plaats valt ook tegen, Buried doet dat veel beter. 127 Hours teert een beetje op flashbacks en natuurlijk dat ene moment waarop iedereen wacht, 'de amputatie'.

Deze film zou ik liever overslaan en ik hoop dat hij ook geen Oscars gaat winnen.

Nog een tip als je van gore houd zou ik het toch bij saw en hostel houden.

Jammer 2,5

Alsof iemand deze film om de gore zou kijken, ik weet niet wat de mensen jou hebben verteld over spektakel en gore, maar dit heeft ook niets, maar dan ook echt niets met Saw of Hostel te maken of iets anders sensatie belusts te maken.

En mensen die dit voor de zogenaamde gore zouden kijken, NIET DOEN!

Ik ben deze film ook niet voor de gore gaan kijken, lees mijn bericht maar eens goed.

Je begint met een heus betoog over kotsende Amerikanen en je eindigt dat je voor de gore toch naar andere films moet kijken(duhh )

Hoe had Boyle de film in jouw ogen wel interessant kunnen maken dan? Die flashbacks zijn behoorlijk essentieel voor Franco zijn personage, tuurlijk teert de film op dit soort momenten. De film teert wat mij betreft niet op het genoemde moment. Als ze het wat minder expliciet in beeld hadden gebracht had ik de film dezelfde waardering gegeven. De emoties die het oproept zijn alleen maar een bonus eigenlijk.

Vind het ook niet eerlijk dat Buried wordt geroemd dat het beter is uitgewerkt. Daar kan je namelijk veel meer prut erbij verzinnen om het spannend te houden(ook al vind ik die film ook goed). Uiteindelijk zijn het toch wel 2 compleet verschillende films die maar 1 lichtelijke overeenkomst hebben.

Ik vind 127 Hours toch wel wat beter uitgewerkt dan Buried. Je hebt hier meer verbintenis met de hoofdpersoon omdat je hem vanaf z'n huis volgt. Bij Buried beland je direct in een kist en moet je maar hopen dat je aandacht niet wegzakt.

Boyle slaagt er wederom in een fascinerende film af te leveren ondanks een uitgangspunt wat weinig tot de verbeelding spreekt.

Ik geef je het te doen om de kijker 100 minuten geboeid te houden wanneer de protagonist het overgrote deel van de film vastzit tussen de rotsen.

Na een uur zorgt dit enigszins voor wat langdradigheid maar Danny zou Boyle niet zijn wanneer hij zijn visuele trucendoos nogmaals opentrekt en alhoewel hij voor zijn doen het nog rustig aan doet is het genoeg om de nodige variatie te kunnen bieden waardoor de kijker zich niet gaat vervelen. Een gouden greep zijn de flashbacks en hallucinaties die vaak erg goed gevonden zijn.

De makers van 127 Hours worden geholpen door een uitstekende James Franco die de film letterlijk en figuurlijk draagt terwijl de muziek, net zoals in zoveel films van Danny Boyle, een dikke pluim verdient.

Had na Buried erg weinig hoop voor deze film. Dacht niet dat een film waarbij het in de hele film om 1 persoon gaat nog interessant kon worden. Maar.. dit was 10 x beter uitgewerkt dan Buried en van begin tot einde boeiend.

Niet zo goed als ik hoopte, maar wel best een goede film. Het verhaal over de bergklimmer wie in 2003 zijn eigen arm amputeerde om aan de dood te ontsnappen, had ik al is gehoord, maar je staat er eigenlijk niet echt bij stil hoe vervelend zoiets eigenlijk moet zijn. Ruim 5 dagen lang zit je met je arm muurvast en dan doe je zoiets. Ik vind het koen!

James Franco en Danny Boyle mochtten de video-opnames van de echte Aron Ralston bekijken en hebben dit gebruikt voor de film, dus een aantal dingen die gebeuren zijn letterlijk zo gegaan. Maar ik vind de film te hip, te gelikt en te flitsend. Ja, het nogal saai om een film te maken over een vent die 127 uur vastzit in de bergen, want er gebeurde 5 dagen lang geen ene flikker. Waarschijnlijk is minstens 70% van de film precies zoals het ging. Alleen ik had dus graag een hopeloze, angstvallige en beklemmende sfeer willen ervaren i.p.v. een luchtig sfeertje tegen het vrolijke aan soms. En wat mij ook weer is opviel. James Franco komt voor het incident 2 dames tegen en natuurlijk zijn dat dames met een fotomodellen uiterlijk. Verder is Danny Boyle een echte muziekman, maar het had best wat minder gemogen qua muziek. Al zit zomaar mijn favoriete nummer 'Ça plane pour moi' in deze film.

Helaas heeft deze film niet echt indruk op mij weten te maken. James Franco zet niet echt een legendarische rol neer. Ik begrijp die nominatie dus ook niet. Gelukkig heeft ie hem niet gekregen. De film was niet saai en er valt prima naar te kijken, maar het komt allemaal niet zo intens over als ik hoopte. Hoewel het hallucineren ook echt gebeurd is, kreeg ik de hele film lang niet het gevoel van pure isolatie.

Net aan een 3

Ik had vooraf weinig verwachtingen van 127 Hours. Ik dacht dat het zo'n beetje hetzelfde zou zijn als Buried, en in feite weet je al hoe de film gaat aflopen.

Ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast ben. De film is humoristisch maar ook aangrijpend, heeft een lekker vlot tempo en is mooi gefilmd. Daarnaast is het acteerwerk van James Franco dik in orde. Hierdoor weet 127 Hours met gemak de hele speelduur te boeien.

Naar mijn mening is de film beter uitgewerkt dan Buried, omdat ik hier meer erin werd gezogen en mij meer verbonden voelde met het hoofdpersonage. Ik heb serieus tijdens de film dorst gekregen, zo erg voelde ik mee met Aron Ralston. Verder was de amputatiescene heel heftig. 127 Hours is zeker een aanrader om te zien!

Hele lastige film dit. Of het ligt je helemaal, of je kijkt 90 minuten naar iets wat je niet kunt boeien. Ik zelf zat er een beetje tussenin. Tijdens de film verveelde ik me zo nu en dan, het einde was weer mooi. Wat ik zelf erg mooi vond waren de beelden van stadions, openbare ruimtes, etc die je het gevoel gaven van shit alles gaat gewoon door terwijl hij daar zit.

De flashbacks vond ik vaak weinig toevoegen en behoorlijk saai. De prachtige muziek op het einde maakte een boel goed maar als je al iets van de film hebt gelezen of gehoord weet je al 90 minuten lang dat het hierop zou uitdraaien. Het interessant houden was een hele lastige opgave die ze op zich redelijk hebben ingevuld. Ik zou echter niet weten hoe dat beter zou kunnen.

Zeer dubbel gevoel, 3*.

Godzijdank geen Oscars. Leuk filmpje waar alleen geen beeldjes aan besteed zijn. Ja misschien één voor mooiste poster ofzo

Haha, ben het hier wel mee eens. Zeer goede film, maar denk dat ie niet Oscar-waardig is. En het is inderdaad echt een prachtig poster.

Mee eens. En als je de flashbacks weglaat, dan kijk je gewoon naar een film die zo realistisch mogelijk probeert te zijn. Dàt is namelijk het meest indrukwekkende van het hele gebeuren, dat iemand echt op die manier vast is komen te zitten en zich dan toch op een wat lugubere manier weet te bevrijden.
Dan denk ik: Bekijk op YouTube de docu met de echte Aron Ralston, die zichzelf gefilmd heeft terwijl hij vastzat..

Goed, maar had zeker een half uur langer moeten duren om enig oscar in de wacht te kunnen slepen. Iets meer achtergrond informatie over Ralston en zijn sociale en geestelijke status had zeker geen kwaad gekund. Verder vond ik de hallucinatieovergangen erg sterk maar had maar de boventoon van de film moeten voeren. Blijft nu een mengeling van een psychologisch drama, een hallucinatiedrama en een claustrofobische film. Franco speelt best goed, maar doordat het allemaal toch nog iets te doorzichtig werd weergegeven geen oscar voor hem. Was de film wat meer beangstigend geweest misschien wel.

Misschien als het wat langer had was het allemaal goed uit de verf gekomen en het mist in zekere zin een opbouw. Vond dat deze film qua montage zeker wel oscarwaardig.

Sowieso een lastig Oscar jaartje.

kijk bij imdb stemmen er zijn 41414 stemmen uitgebracht !

Prachtige film!

Hoe bedoel je?

Weinig absolute toppers die genomineerd waren. Alleen Black Swan en in een iets mindere mate TSN waren echt terecht genomineerd. Beetje tegenvallend jaartje qua Oscars. Er zijn zoveel meer films uitgebracht die te weinig aandacht hebben gekregen van de Academy Awards.

Mwah ben ik niet helemaal met je eens. Vind The King Speech een terechte winnaar. Black Swan had er van mij inderdaad nog wel 1 of 2 extra gemogen.

Ach, het blijft toch altijd een kwestie van verschillende smaken.

Vorig jaar had je The Hurt Locker als winnaar waar ik vrij weinig van begreep, heb nu niet een film waarbij ik dat heb, al heb ik the Fighter nog niet gezien!

Tsjah, the King's Speech teert 100% op de acteurs(die het wel erg goed doen en de Oscar voor Firth is ook wel terecht). Oscar voor beste film vind ik dan ook compleet lachwekkend. Kan niet anders zeggen. The Fighter moet ik overigens ook nog zien. Ach ja, smaken verschillen he.

Niet eens een Oscar gewonnen! Jammer. Ik vind dat de acteur en de regisseur het verdienden.