Miller's Crossing (1990)

Trouwens, Meneer Bungel, je vroeg je af onder welke genres deze film valt? Ik heb nog steeds niet de tijd genomen om alles te bekijken, maar de film heeft een beetje een te licht sfeertje om alleen maar onder misdaad te vallen. Maar dat mag voor mij de pret niet breken .

Ik vroeg me dat niet af, maar ik daagde mm-gebruikers misdaad/drama als genre-duidingen eens te corrigeren, als de film zo overduidelijk grappig wil zijn...

En het sloot ook mij mooi aan bij mijn idee dat de film/de Coens onbedoeld grappig uit de hoek komen en daarmee de balans in de film verstoren...

In mijn optiek...

Wat betreft het genre: het is mijns inziens juist een handelsmerk van de Coens dat ze een laagje zwarte humor weten te gieten over scenes die in andere films doodserieus gebracht zouden worden.

Helaas vond ik bij deze film het verhaal niet zo sterk, met name het feit dat het Gabriel Byrne karakter iedereen wel érg makkelijk om zijn vinger weet te winden. Ook het feit dat hij diep in de gokschulden zit wordt niet echt duidelijk. Daarbij wordt hij wel erg vaak in elkaar getimmerd zonder daar zichtbaar last van te hebben.

John Torturro maakt een boel goed, en ook Albert Finney past perfect in de setting.

Bij deze film vind ik het laagje meer een dikke laag. Het meeste werk van de Coens kan ik overigens zeer waarderen, het voelt bijna lullig om dan over twee mindere broeders(no pun intended) te vallen...

Minpunten of niet, maar volgens mij is dat nou juist de hele opzet van de film.

Coen brothers onbedoeld grappig ? Dan onderschat je deze heren inderdaad toch echt, er loopt een duidelijke rode draad van goed doordachte, 'subtiele' humor door al hun films.

Verder ben ik 't wel met 'meneer bungel' eens dat het een minpunt is dat er niet voor 1 genre is gekozen. 'Millers crossing' valt daardoor voor mij tussen wal en schip: als parodie is ie mijn inziens net niet grappig genoeg en als thriller/gangster film valt ie in de verste verte niet serieus te nemen.

Desalniettemin, sterke montage (bijvoorbeeld die scene waar Tom z'n 'vriendin' slaat en die scene gelijk overgaat in een boxwedstrijd en zoals terecht vaker opgemerkt in deze thread, is het camerawerk werkelijk fenominaal, met bijvoorbeeld die begin scene in het bos en al eerder genoemde schietscene. Verder heeft de cast er duidelijk zin in, maar dat zit bij Coen films toch altijd wel goed, die broers hebben toch een geweldige motiverende werking op acteurs.

3.5 *

Nou ja, onbedoeld té grappig voor de verhoudingen binnen déze film. Waarom zou ik niet kritisch mogen zijn en daarbij, het moge duidelijk zijn dat hetgeen ik eerder ventileerde mijn mening is, niet per se die van Coens...

Na 2 en een half jaar weer gezien en nu valt het voor het eerst echt op zijn plaats. De film was grappiger dan ik me ooit besefte. Tijdens vorige kijkbeurten richtte ik me denk ik te veel op het volgen van het verhaal en miste ik de vele details en lette ik denk ik niet op hoe sterk de dialogen zijn. Dialogen zijn sowieso denk ik het sterkste punt van de Coens, in combinatie met de casting. Let op hoe ze voor ieder personage met totaal uiteenlopende achtergrond bijna een eigen taal, of in ieder geval vocabulaire, weten neer te schrijven. Fantastisch.

Het plot is blijft ook gewoon leuk, maar ik hou ook wel van films over personages die verschillende partijen tegen elkaar uitspelen. Schijnbaar is Hammett daar meester in, want de Coens baseerden Miller's Crossing op zijn boeken. Hammett schreef ook The Maltese Falcon en Red Harvest, die verfilmd is als Yojimbo en A Fistful of Dollars. Allemaal films dus over een man die verschillende partijen tegen elkaar uitspeelt. Altijd leuk. Gevolg is ook dat dit nog altijd de enige film is van de Coens waarin de hoofdfiguur eens geen idioot of op zijn minst domme vent is.

Vanaf nu behoort Miller's Crossing in ieder geval tot mij favoriete Coens, wat sowieso een lange lijst is.

4,5*

Gelijk vanaf 't begin trapt de film af met mooie decors en aankleding, hoewel soms iets te kunstmatig, en een aangename sfeer. Een hoop personages (en bekende gezichten) passeren de revue, maar alles is goed te volgen. Het probleem is echter dat de personages niet sterk genoeg zijn. Daarnaast is het acteren ook niet altijd even sterk. Cinematografisch prima met enkele betere scènes. Wat betreft de muziekscore, ook deze was vrij wisselvallig.

Leuke film van de Coen broertjes, maar niet de topper waar ik op gehoopt had. Al zegt dit in eerste instantie niet zoveel, want bijna alle films van de Coens worden wat mij betreft beter na herziening. Miller's Crossing ziet er visueel erg mooi uit en zit qua verhaal ook goed in elkaar. Toch kreeg ik niet zoveel feeling met de personages als in andere films van ze. Gabriel Byrne zet op zich een prima rol neer als sneaky gangster die twee partijen tegen elkaar uitspeelt. Toch maakt hij lang niet zoveel indruk als John Turturro, die echt een zeer sterke ietwat gluiperige rol neerzet als Joodse crimineel met de smeekbede in het bos als absoluut hoogtepunt.
De leukste scene van de film was de zeer overdreven ,maar daardoor niet minder geweldige shoot-out tussen een paar gangsters en zowat het hele politiekorps. Het blijft daarom zeker een aangename film, maar voor een Coen toch ietwat magertjes, omdat de personages in deze film ietwat oppervlakkig blijven en het daadoor toch wat minder genieten is dan bij andere films van ze.

Toch nog makkelijk 3,5*

Dit vind ik een van de mindere werkjes van de coens. het niveau van fargo, en no country for old men word niet gehaald. en toch is de film nog van een beter dan gemiddeld niveau. mede door het knappe camerawerk, en de acteerprestaties van byrne en turturro. het verhaal valt me iets tegen, maar is degelijk. 3,5 sterren.

Voor 4,44 gekocht in de MediaMarkt!

Hoe komt het dat opeens veel meer films met 3,75* in de top 250 staan?

Ik dacht dat een film nu meer stemmen moet hebben om in de top 250 te komen. Dus zijn er een aantal films uitgegaan.

Right-o. Thanks .

Goeie film, was van het begin tot eind hooked aan het verhaal en de karakters er in.

Nothing is what it seems at Miller's Crossing.

Deze vind ik persoonlijk een mindere van de Coen's.

Toen ik hem de eerste maal zag heb ik de film na een uur uitgezet omdat ik hem vreselijk saai vond en hij maar niet op gang kwam.

Nu voor de 2de maal gezien en nu had ik niet echt last van dat trage tempo, het is een leuke maffia thriller maar ik vind hem niet leuk gebracht. De film zit vol met dialogen die ik niet nuttig vind en ik wist gewoon niet over wie ze het hadden omdat het nogal verwarrend overkwam. De acteurs doen het verder prima, en de film is ook mooi in beeld gebracht natuurlijk. Al ben ik verder nog wel benieuwd naar de andere films van de Coen's.

"Wispelturige, stijlvolle en pretentieuze gangsterfilm-imitaties over mannen met hoeden door de broers Coen", las ik. Helemaal mee eens. En het blijft ook genieten, met volle teugen, van de eerste tot de laatste minuut.

Vandaag gezien en met moeite afgekeken.

Begon al heel zwaar voor mij (veel te traag op gang) en de momenten dat eruitspringt zijn te weinig om op noemen.

Zeer goed acteerwerk van Gabriel Byrne die een mindfuck aan iedereen geeft.

Had heel lang niet door wie-wie was maar even op IMDB gekeken werd het een pak simpeler (al die namen die circuleerden)

Zeer goede rol van John Torturro, spijtig dat die pas heel laat op gang kwam.

De scéne in Miller's Crossing (hetgeen hierboven staat afgebeeld) is wel fenomenaal en bracht me, spijtig genoeg, als enigste moment van mijn stuk.

Over het algemeen vond ik de film saai,nja, je kunt niet altijd geluk hebben maar door de acteerprestaties van Byrne en Torturro en toch 'momenten' in de film brengen het tot een verdiende 3,0*

3/5*

Een prachtige film afgeleverd door de Coenbrothers. Allereerst valt de eer aan de cast. Echt een mooie stoere man die Gabriel Byrne.Ik kan echt genieten van zijn koele spel en dat zachte Ierse accent van hem. Dan Albert Finney die ondanks het feit dat hij een maffiabaas is toch sympatie opwekt en John Turturro die dit keer niet op mijn zenuwen werkte(wat wel verwonderlijk is want hij speelt een heel irritant mannetje).Ook vond ik Jon Polito een sympatieke rol neerzetten.

Tweede waar ik erg over te spreken ben is de muziek. Die subtiele stukjes hobo(denk ik) geven telkens de juiste sfeer aan de film.IK had nog nooit van Carter Burwell gehoord, of hij was me nooit opgevallen, maar hier heeft hij zijn werk perfect gedaan.

Het verhaal was lastig te volgen met alle plotwendingen en complottenover en weer. Maar dat maakte de dat de film boeide tot het eind( die ik zeer bevredigend vond).De Coenbrothers schuwde wederom het bloedvergieten niet. En dat is waarschijnlijk waarom ik meer van hun thrillers(Fargo,No Country for old men,Bloodsimple)hou dan hun comedy's. Hoewel er ook wel weer genoeg te lachen valt in deze film.

Een geweldige kijkervaring en mijn nummer een Coenbrothers film.

Een zeer goede gangsterfilm, welke mij wel bekend was, maar hiervoor nog nooit gezien.

De film verrast meerdere malen. Tom is een complex en wellicht moeilijk te doorgronden personage. Toch is hij eerlijk en oprecht en loopt niet weg voor moeilijke situaties. Hij vertelt Leo doodleuk dat hij met zijn vriendin gaat en accepteert de klappen. Het personage van Leo wordt ook goed neergezet, terwijl hij eigenlijk niet de kracht heeft om baas te zijn. Het personage dat John Turturro neerzet vond ik buitengewoon irritant (vaak trouwens als deze acteur zich er in mengt, zie ook vorig bericht van wimnoot). Conclusie: meer dan redelijke gangsterfilm, met veel verrassingen en redelijke acteurs, maar geen toppers. De film scoort voor mij een 4,5* op dit moment, maar bij mogelijke herziening zal dit eerder dalen dan stijgen.

Ik kan niet zeggen dat ik compleet voldaan was toen de aftiteling tevoorschijn kwam. Ik had er toch een tikkeltje meer van verwacht.

Dat tikkeltje mocht misschien ietsje meer zwarte humor zijn al moet ik wel zeggen dat er een paar leuke scènes bijzaten. Dan doel ik vooral op die kerel bij Albert Finney thuis die nog even zijn tommy gun volledig leegschiet of de scène met John Turturro op Miller's Crossing. Al had ik misschien een beetje de verkeerde verwachtingen op dat vlak omdat Coen de man achter deze film was. Maar deze film toch eerder een gangsterdrama blijkt te zijn dan een zwarte komedie, al blinken de dialogen wel uit.

Maar het verhaal werkt wel hoor. Met een geweldige Gabriel Byrne (Ook mijn complimenten naar John Turturro toe.) op kop. Z'n personage bevat zeker genoeg charisma om de film te dragen. Maar toch, van mij mocht het allemaal nog iets meer zijn.

3,5*

Moet zeggen dat de tijd voorbijvloog, vooral omdat ik me aardig kon bezighouden met de snelle dialogen en alle personen die de revue passeerden. En op een of andere manier kunnen de Coens goed een ode brengen aan een genre mét een vette knipoog, maar zonder dat het neerbuigend wordt.

Ik bedoel, machinegeweren met ronde munitiekamers die finaal leeg worden geschoten, of een shoot out met nog geen tien meter ruimte ertussen.
Zoiets vind ik vaak irritant overdreven in films die zich te serieus nemen, maar hier draagt het bij aan dat oldschool maffiasfeertje en maakt het wat luchtiger, 'gepast cartoonesk'.

Vooral de scene dat Leo zijn belager en de auto aan gort schiet is opvallend, omdat het volgt op een serieus stukje waarin de killers zijn kamer naderen:
goede spanningsopbouw door gebruik te maken van stilte in plaats van muziek, iets wat in Blood Simple en No Country For Old Men ook zo geslaagd is.

De goede belichting en decors dragen er ook sterk aan bij dat het niet vervalt in een vlugge parodie of een standaard misdaadfilmpje. Mooie kamers en appartementen, rustig gefilmd. Goede cast ook trouwens, niets op aan te merken.

Toch vind ik het verhaal net te mager om er een hogere score aan te geven. En hoewel de film leuk balanceert tussen serieusheid en lichte humor, blinkt het daar niet echt in uit zoals Fargo dat wel perfect doet in mijn ogen.

Desondanks prima vermaakt, al had ik wat meer bij de tijd passende muziek willen horen.
3,5 - 4,0*

Na Fargo, The Big lebowski, No Country For Old Man en Burn After Reading is dit de vijfde film die ik heb gezien van de Coen broers en moet zeggen dat Miller's Crossing me uitstekend is bevallen.

De film heeft goeie dialogen met een pakkende soundtrack en de cast is perfect Gabriel Byrne zet zijn rol prima neer als de stoere tom hoogtupunt van de cast was absoluut Jon Polito die zijn rol perfect neerzet.

Moet eerlijk zeggen dat ik films als Fargo, The Big lebowski en NCFOM beter vond maar al met al is dit een uitstekende gansterfilm en laten de Coen broers zien dat ze op elk genre uit de voeten kunnen

Wederom een goede Coen-film, maar niet zo goed als ik gehoopt had. Daarvoor is het eerste half uur te onduidelijk qua verhaal en personages. Pas daarna pikte ik de verhaallijn beter op en toen kon ik ook echt genieten van de grappige scènes.

Gelukkig wordt alles gespeeld door buitengewoon goede acteurs en is het weer heerlijk in beeld gebracht (iets waar de Coens sowieso in uitblinken over het algemeen).

3.5*, maar dit zou bij een herziening wel eens wat hoger kunnen zijn.

Deze Coen kent een paar leuke momenten. Ik denk aan de scènes in het bos (De laatste wandeling van Leo en Tom was geweldig, jammer dat hij niet in één shot is opgenomen), de mislukte moordpoging op Leo en hoe hij met een Thompson 100 kogels afvuurt op een wagen en zijn belagers. (Coen-humor?)

Ondanks het feit dat er af en toe een mooi staaltje regie aan te pas kwam, miste ik toch de persoonlijke toets die eigen is aan de broertjes. Er zitten hier en daar wat cryptische raadsels in verwerkt, (de droom) maar over het algemeen blijft dit een doodgewoon gangsterfilmpje.

Ik moet er wel bijzeggen dat dit het vroegste Coen-product is dat ik te zien krijg. Het toevoegen van 'karakter' aan een film is misschien iets dat pas later is gekomen.

Aan de muziek heb ik me echt doodgeërgerd, veel te melig en te..banaal.

Wel goed waren de acteerprestaties. Er werden maffiosi neergezet op een overtuigende manier en nergens werd de film ongeloofwaardig door toedoen van een slecht acteur.

Helaas waren 115 minuten veel te veel van het goede en verloor ik al gauw mijn aandacht. Maar iets zegt me dat, zelfs als de film maar anderhalf uur duurde, het me nog niet zou aanspreken.

Ik wou zo graag iets alternatief zien. Een parodie op misdaad/gangsterfilms, met niveau.

Spijtig.

De Coens' mafiafilm.

In welk genre ze zich ook bevinden, elke keer slagen ze er weer in om een goede film te maken. Ook hier weer. Erg stijlvol gefilmd, zowel camerawerk als de volledige setting (ik houd van die oude stijl, met hoeden en ouderwetse auto's). Er waren een paar scenes die er tussenuit sprongen, bijvoorbeeld een ouderwetse schiet- of vechtpartij, en een paar hilarische momenten.

De Coens hebben altijd hele fijne humor en heerlijke personages, zoals Dane ("Maybe we all should have tea together") of Leo. Maar ook kleine rollen als Buscemi als Mink, of Turturro als Bernie (iets grotere rol, but you get the idea). Alleen de hoofdpersoon, Leo, vond ik niet al te interessant, en Verna ook niet, hoewel het bij haar kan komen door het oninteressante acteerwerk. Aan Gabriel Byrne lag het niet, hij kan prima acteren.

Met vlotte en humoristische dialogen, goede scenes vliegen we door het ingenieuze plot. Ze mogen misschien writer's block hebben gehad, de gebroeders Coen - wat overigens een nóg betere film heeft opgeleverd, Barton Fink - maar petje af hoor, wat een verhaal! De muziek paste er op een vreemde manier goed bij, vooral met die beelden in het bos. Toch voelt er, ondanks mijn lovende woorden, dat er iets ontbreekt, maar ik kan het niet noemen.

Nog net een

4,0*

Mindere film van de Coen-broertjes. Het had leuke scenes en de protagonist Gabriel Byrne wist mijn hart wel te veroveren, maar het had ook een redelijk lastig te volgen verhaal. Jammer de bammer!

Een film met gemengde gevoelens. De film is in elk geval wel heel mooi gemaakt, leuke figuren, prachtig camerawerk, ... Echt mooi om te zien. En het verhaal is ook niet zo slecht. Een gangster/film- noir met een Coen-gehalte qua humor. Toch zijn de personages niet altijd even sterk. Figuren als die Leo zijn zelfs op het randje van irritant. Daardoor is de film soms adembenemend, maar met momenten gewoon wat saai of zelfs slecht. Zeer wisselend, al heeft de goeie kant toch wat overwicht en is de film best te genieten.

Wat blijft dit toch een afgrijselijk goede prent. Na TBL zonder twijfel mijn favoriet van de Coens. De dialogen, personages, plot en setting: op eigen wijze maken de broers een naadloos geheel van moeilijk verenigbare componenten. Noir, gangster en komedie smelten samen door hun regie, maar ook door hun acteurs. De serieuze Byrne houdt zich met verve staande tegen de belachelijke personages van Turturro en Polito. Tot botsing komen de ernst en de lach niet.

Het machtspel van Byrne, waarin hij als poppenspeler de overige personages dirigeert, is de grootste troef. Zijn personage is bijna larger than life, maar helemaal onaantastbaar is hij niet. Alle stompen, vuistslagen en trappen die hij moet incasseren zijn absoluut hilarisch. De typische gangster-shootouts zijn daarnaast onvergetelijk. Finney met zijn Thompson behoort tot één van de coolste filmscènes ooit.

Als ik vervolgens Polito weer in discussie zie met The Dane, of met die knullige burgemeester en politiechef, dan volgt het schuddebuiken. Waarschijnlijk worden dit nog wel eens 5 sterren.