Miller's Crossing (1990)

Ik kon het ook niet laten, en gisteravond heb ik m gekeken. Schitterend beeld en geluid natuurlijk, maar de film zelf was zeer onderhoudend. Kan me wel voorstellen dat mensen dit saai kunnen vinden, maar ik vond het een erg sterk verhaal, met boeiende personages.

Gisterenavond na lange tijd herbekeken. Inderdaad, onderhoudend maar toch niet zo goed als ik destijds dacht. Ik vrees dat mijn Coen brothers periode achter de rug ligt. De beeldkwaliteit van de Blu-ray is ook weer niet zo fantastisch.

Prima film dit.

ik vind het maar scheitfilms vinden van de gebroeders coen, alleen no country for old men kon ik wel pruimen.

Mijn Coen-herzieningsronde gaat door en nu was dus Miller's Crossing aan de beurt. Een zeer degelijke, klassieke film die mij net als bij de eerste kijkbeurt toch weer niet helemaal aan het scherm wist te kluisteren. Echt heel verrassend is deze prent niet in mijn ogen en er zijn net iets te veel twists & turns. Het geheel is wel behoorlijk stijlvol geschoten en Byrne vind ik een fijne acteur.

Ergens tussen 3 en 3,5*.

Inderdaad, wel degelijk, tussen 3,0 en 3,5. Niet veel bijzonders, wel aardig

Briljante film! Zeer sterk verhaal, sterke dialogen, sterke acteerprestaties en 'n aantal prachtige scenes.

Scenes @ Miller's Crossing zijn echt van grote schoonheid!

Metaforen zijn ook sterk.

'k vond het toch de minste die 'k al van de Coen broers heb gezien. Misschien omdat het hele gangstermilieu me niet zo interesseerde, boeide de film niet echt. 'k heb hem uitgekeken, maar een tweede kijkbeurt zal er niet meer inzitten. De cast deed het wel goed.

Tja, het was niet echt m'n ding.

Fantastische film van de Coen broertjes, heerlijke dialogen, ovetuigende acteurs, een goed verhaal en bovedien in een setting die ik persoonlijk graag zie.

4,5*

Geweldige film. Verhaal bleef fantastisch boeien en de hele sfeer is (uiteraard) weer prachtig neer gezet door Coen. Ook de acteurs waren stuk voor stuk voortreffelijk. Op eentje na en dat is uitgerekend Gabriel Byrne. Niet dat die slecht was maar hij verbleekte duidelijk bij de andere acteerprestaties zoals van Jon Polito, J.E. Freeman en vooral (!) John Turturro. De 'you know what.. I believe you'-line van Freeman is ijzersterk . Het blijft fijn: Coenfilms. Op naar de volgende!

Deze film past in het rijtje Scareface , Godfather , Goodfellas , Once upon a time in America , The Untouchables en casino een echte Gangster topper om niet te missen.

Ja wat een sterke, lekker misleidende misdaadfilm is dit toch weer. Had al zo'n voorgevoel dat een early-Coen mij zou gaan bevallen. Acteerwerk is prima, ze hebben weer een goede cast samengesteld met Byrne, Finney, Polito, Turturro en kleine rolletjes van o.a. Buscemi. Maar een van de sterkste wapenfeiten zijn toch wel de dialogen, heerlijke zwarte, scherpe of droge humor tussen de regels door. Smullen maar.

Tot slot HET moment v/d film:

- De politiechef die bij elke inval rustig tegen zijn wagen aan staat te leunen en te klagen dat hij de minst geinformeerde persoon is in heel de stad

Heerlijke film.

De Coen broers hebben het talent om een verhaal laagje op laagje te construeren, dat je aan het einde bijna vergeet dat het eigenlijk nergens over gaat. Met Miller's Crossing, waarin het met name gaat om wie wie nou een loer aan het draaien is, leveren de Coens een meer dan degelijke gangsterfilm af.

Zonder de machismo-connotatie welteverstaan; nergens neemt de film zichzelf te serieus of wordt de licht satirische ondertoon vergeten. Humor en timing zijn daarbij de belangrijkste wapenfeiten, en de broertjes beheersen het tot in de puntjes, en weten bovendien mooie prestaties aan middelmatige acteurs (Turturro uitgezonderd) te ontlokken. Byrne en Harden zijn perfect op hun plaats en hun onderlinge dynamiek is iedere scene smullen geblazen. Gek genoeg weet Buscemi nog het minst te overtuigen.

De setting (drooglegging) spreekt immer tot de verbeelding, al had daar hier wat mij betreft nog wat meer in gezeten, met name als het gaat om fotografie en soundtrack. Vond de belichting en het camerawerk wat gewoontjes. Het audiovisuele lijkt ook een duidelijke tweede plaats te vervullen, achter het verhaal en dialogen, hetgeen Coen ten voeten uit is.

Maar de film vermaakt moeiteloos gedurende de hele speelduur, met name dankzij de snedige dialogen, het sluwe verhaal en het vlotte tempo. Een van de betere Coen-films. 4,5*

Misschien moet ik hem wat vaker kijken en dat de film dan op me gaat groeien. De potentie is er, maar vond het voor de eerste keer maar saai. Veel dialogen die me niet wisten te boeien, waardoor de film voor mij erg langdradig werd.. Had er meer van verwacht. Binnenkort nog maar eens herzien, misschien heb ik dan een ander oordeel. Voor nu een krappe voldoende

Zeer aardige en onderhoudende misdaadfilm van de Coen broers. Hier en daar wat absurdere scenes, maar het plot stak toch aardig in elkaar. Soms een beetje lastig te volgen door de vele namen. Byrne acteert uitstekend en zet een erg boeiend personage neer. De vlotte dialogen zorgen ervoor dat de film geen moment verveelt.

Erg leuke mafiafilm van Joel Coen, en dan ook weer lekker volledig op de Coen style uiteraard waardoor de film soms aanvoelt als een parodie. Dit keer dus een heerlijk verhaaltje dat zich plaatsvind in de drooglegging en waar de typische maffia methodes een leuke draai krijgen. Ook de cast is weer verschrikkelijk goed, Gabriel Byrne is perfect als groentje Tom Reegan, en dan ook vooral Albert Finney als meedogenloze oude maffiabaas die toch wel de leukste dialogen en trucjes heeft in deze film. Verder ook geinig om John Torturro te zien als Jood.

Verder is het plot vrij standaard maar zoals gezegd: de Coen bros geven er weer een leuke draai aan. De film bevat gewoon weer tussen al het botte geweld een dosis aan zwarte en droge humor en vele scenes worden ook weer zo typisch neergezet. De actiescenes zijn ook helemaal absurd, (bv die Tommygun-scene, echt om de ballen uit je broek te lachen) en de settings zijn ook weer mooi.

Lekker gangsterfilmpje. Bij het "look in your heart" moest ik meteen denken aan een aflevering van Johnny Bravo.

4,0*

Nogal gemiddeld over de hele lijn.

Het duurde een hele tijd voor ik in de film zat. Dat komt omdat de film eigenlijk volledig steunt op het verhaal en het pas interessant begint te worden als de verschillende pionnen op hun plaats zijn gemanoeuvreerd. Eens dat is gebeurd zit het plot wel leuk in elkaar, wat helaas nog beter naar voor had gekomen mocht er iets beter geacteerd zijn geweest. Van Torturro ben ik wel fan, maar Byrne en Finney konden me niet echt bekoren. Visueel zijn een paar shots wel mooi (de scène in het bos, de brand in het huis), maar verder is het allemaal vrij standaard. Soundtrack is wel goed en zorgt nog voor wat sfeer.

Typisch zo'n filmpje dat wel vlot wegkijkt, maar waar weinig van blijft hangen. 2.5*

Cookies op VARA - dwddmagazine.vara.nl

Doet het niet(op de smartphone)

Klopt

Variant op het noir-genre van de Coen brothers levert een mindere film op dan ik van ze gewend ben. Het verhaal is net niet interessant genoeg- de hoeveelheid twists en turns werden op een gegeven moment wat saai- en het maakte me ook weinig uit wie wie nou precies vermoord had.

De humor werkte soms wel maar niet altijd (de onbetrouwbare burgemeester en politiecommisaris, de te aanwezige Polito, de kluchtige shootouts), een serieuzere toon had niet misstaan.

Grootste minpunt vond ik Marcia Gay Harden, bepaald geen femme fatale en de scenes tussen haar en Byrne waren passieloos en ronduit vervelend.

Pluspunten: de verveelde wisecracks van Byrne, de mooie shots en stijlvolle aankleding.

Fijne film die me op een aparte manier in het verhaal trok. De traagheid en de eeuwig berekenende Byrne wisten een soort mystiek op te wekken die het verhaal tot uiting bracht.

4*

Heerlijke Coen film ten tijde van de drooglegging, waar machtsstrijd en het plegen van een moord centraal staan. Wanneer we kennis hebben gemaakt met allerlei vage en onduidelijke typetjes en het verhaal een beetje vorm krijgt, is het eigenlijk best een geslaagde misdaad klassieker. De setting en de stijl van de dialogen zijn zeer smaakvol en de humor lekker conventioneel.

Miller's Crossing is bepaald geen duidelijke film met een duidelijk plot. Zo horen we veel namen, zonder dat ze geïntroduceerd zijn. Wie is wie en wat hoort bij wat. Wellicht is het handig wat voorwerk te doen. IMBd even bekijken wie Mink nu precies is en de andere spelers. Opvallend voor een film als deze is dat er maar 14 doden te betreuren vallen.

Zoals gezegd vond ik het plot niet erg duidelijk. Kop, romp en staart kon ik niet echt vinden al zullen sommigen hier daar anders over denken. Natuurlijk wanneer je deze film helemaal hebt bekeken is misschien wel de belangrijkste figuur Verna. Ik had haar graag wat meer gezien in deze film. Opvallend is dat zij nooit gezien wordt met haar broer. Ook niet wat zijn rol nu precies is. Dat geldt feitelijk ook voor Mink. Er zitten sowieso onduidelijkheden in deze film. Vage figuren. De film heeft trouwens een mix van misdaad, komedie en maffiapraktijken. Maar blinkt daar nergens in uit of heeft hierin geen duidelijke boventoon. Daar zijn de gebroeders Coen wel een beetje bekend om.

Wat maakt deze film dan toch tot een voldoende? Sfeer, muziek, camerawerk! De film heeft iets. De belichting en camerawerk is subliem. Daar heb ik dan ook heel erg van genoten. Het broeierige sfeertje vond ik perfect weergegeven. Karakters.

Ik vind hem zeker niet onderhoudend en zeker niet spannend. Het plot is daarvoor te mager en te weinig uitgediept. Desondanks ziet de film er voortreffelijk uit en vond ik de muziek erg mooi.

Met de wetenschap in mijn achterhoofd zal ik hem zeker nog eens een keer bekijken en dan zullen bepaalde puzzelstukjes wellicht tevoorschijn komen.

Mooi van stijl en aankleding, mijn persoonlijk Coen Brothers favoriet. Als ik meer tijd had zou ik hem nog eens herbekijken. Maar er zijn nog zoveel potentieel goede films die ik nog nooit gezien heb ...

Het is wel een uitdagend project: de Coens zijn meesters in het neerzetten van personages die nèt niet helemaal realistisch zijn maar ook nèt niet karikaturaal of over-the-top, ergens er precies tussenin zodat je je als kijker zeker steeds zou afvragen of je bij de neus wordt genomen als je niet zo in beslag werd genomen door de intrigerende plots en de bijna literaire dialogen (die zelf ook weer tegen het gekunstelde aan zitten, maar daar door de naturelle vertolkingen van de altijd uitstekende acteurs voor behoed worden). Fargo is daar in mijn ogen nog altijd het perfecte voorbeeld van, maar in Miller's Crossing begeven de broers zich nog veel meer op glad ijs door hun gemaniëreerde personages en breedsprakige dialogen te plaatsen binnen de ultieme macho-wereld van de Amerikaanse gangsters uit de jaren 30. De zwetende Jon Polito die de mond vol heeft van "ethics", Gabriel Byrne's "If I'd known we were gonna cast our feelings into words, I'd've memorized the Song of Solomon", Bernie Birnbaums wanhopige "Look in your heart!" – het klopt allemaal en het kan allemaal, maar in een andere film met een andere regisseur en andere acteurs zou het bijna zéker niet passen, "onrealistisch" en geaffecteerd aandoen. Dat gezegd hebbende is het leuk dat dit bij MovieMeter de op drie na hoogst gewaardeerde film van de Coens is, ná hun drie bekendste titels Fargo, The big Lebowski en No country for old men. De herinnering aan John Turturro's heart-wrenching monoloog op de titelplek draag ik al vijfentwintig jaar met me mee; dat hij Gabriel Byrne later weer opzoekt om hem te chanteren met het redden van zijn leven was ik al weer vergeten en viel me bij de herziening koud op mijn dak, prachtig. De tijd is vriendelijk geweest voor deze film.

Herzien en een vol punt erbij. Deze keer (eerste keer was in de cinema, destijds) kon ik me volledig concentreren op de dialogen en de slimme intriges van steeds verschuivende belangen. en die waren gewoon briljant.

Een film als een schaakwedstrijd waar elke zet met voorbedachten rade lijkt gezet. Lijkt. Want al wat gevoelens aangaat trilt onder al deze berekende rationaliteit.

Behoorlijk claustrofobisch sfeertje dat ook wel samenhangt met dit soort historische films. Je voelt de nagebouwde decors in de studio (zoals bij Boardwalk Empire) omdat je nergens buitenlucht en -licht voelt. Behoorlijk verstikkend, zeker een gewild effect want ook in de buitenopnames is er geen spatje zon te bekennen. Heel de film is grijs en grauw. Maar hier stoorde het me niet. Au contraire.

Stilistisch meesterwerkje. Alweer.

Complexe film van de Coens die op een net te onvoorzichtige manier drama, misdaad en komedie met elkaar verweeft. Zo staan het serieuze onderwerp en de vaak flagrante gewelduitbarstingen in schril contrast met een idioot personage en een malle dialoog hier en daar. De 115 minuten slepen iets te lang aan, maar het verhaal valt in een tot de verbeelding sprekende plooi: hoe het plan van het hoofdpersonage uiteindelijk slaagt, is meesterlijk.

Geschiedenis over maffiagekonkel, leugen, bedrog, corruptie en moord.

De Coens hebben er een knap visueel filmwerk van gemaakt, wat mocht verwacht worden, en zijn er zelfs in geslaagd de gangsters naast hun hartloos optreden, vooral via hun dialogen, een zekere potsierlijkheid aan te meten.

Wel interessant om het gedoe van die schoften gade te slaan, maar eigenlijk, laat maar...

Toch een woordje over de acteurs. Vond ze allen overtuigen in hun rol. Marcy Gay Harden vind ik toch weer uitblnken. Een actrice die alle rollen aankan, gaande van de arme, zich uitslovende huisvrouw tot de femme fatale.

Miller's Crossing maakt het best bont met een verhaal dat me net teveel alle kanten op stuitert. Het kijkt daardoor niet zo heel soepel weg. Het misdaadwereldje op zich heeft niet veel nieuws te bieden, maar het ziet er zeker gaaf uit in deze setting. Het is voornamelijk bedriegen en bedrogen worden en dat blijft best spannend. In dit genre heb ik toch andere films nog wat hoger zitten. Ik kwam er gewoon niet helemaal lekker in.