Carlito's Way (1993)

Films over georganiseerde misdaad en films van DePalma. Een overeenkomst is dat ik tot nu toe vaak vond dat ze stevig werden overgewaardeerd. Carlito's Way is geen uitzondering, al vond ik dit heel wat beter dan de twee andere beroemde georganiseerde-misdaadfilms van DePalma, Scarface en The Untouchables.

Carlito's Way is vooral genuanceerder dan die twee films. Pacino's karakter is veel aardser en heeft meer dimensies. En waar Scarface en The Untouchables vaak dik aangezette stripverhalen zijn is Carlito's Way dat niet.

Verder is het ook weer een rise and fall-verhaaltje zonder al te veel wat de film onderscheid van anderen. Degelijk vooral. Bijna op het brave af. Kijkt heerlijk weg, is goed gemaakt, maar geen film waarvan veel zal bljven hangen bij me.

3.0*

Vreemd genoeg vind ik deze film juist helemaal niet overgewaardeerd. Ik vind hem eerder ondergewaardeerd. Persoonlijk vind ik hem ook zelfs iets beter dan Scarface. Bij beide films heb ik na 1 keer gezien te hebben al dat er ontzettend veel blijft hangen. Misschien spreekt het me gewoon aan dit soort films. Ik geef wel toe dat vooral Pacino deze film zo goed maakt. De perfecte figuur om Carlito te spelen natuurlijk.

Vanavond de film nog eens een keertje bekeken. Het blijft een goede film maar een echte topper is het ook niet. Mijn waardering van 3,5 sterren blijft dan ook staan, al neig ik om de film te "degraderen" tot 3 sterren. Dat komt met name door het spel van Penelope Ann Miller dat me bepaald niet kan bekoren. Al Pacino heeft wel eens beter gespeeld, al is hij natuurlijk altijd goed. Sean Penn daarentegen vind ik in deze film echt grandioos.

Laat lekker staan joh. Prachtig filmpje.

Wat zeg je nou????????? Natuurlijk kan dat wel en dat ga ik doen ook.

Het karakter van Michael Corleone in de gehele Godfather cyclus is die van iemand die tegen wil en dan de verantwoordelijk op zich neemt voor de familie, altijd met de intensie van het familiebedrijf een legitieme onderneming te maken. Iets, wat steeds buiten bereik blijft en de nodige slachtoffers vergt.

In Carlito's way heeft Carlito een reputatie in de onderwereld die hij achter zich wil laten, wat hem uiteindelijk niet lukt. Daarnaast vind ik de personages Michael Corleone en Carlito totaal verschillend, in een verschillende setting, een verschillende tijd en omgeving. Dus hoe je tot je stelling komt, weet ik niet, maar hem ontkennen gaat me volgens mij niet al te moeilijk af.

Behoort tot de betere misdaaddrama's en imo beter dan De Palma's Scarface.

Ijzersterk acteerwerk. Pacino zet weer maar eens een geloofwaardig karakter neer. Niet zo legendarisch als Michael Corleone, maar in tegenstelling tot Scarface maakte ik bij het kijken van Carlito's Way geen vergelijking tussen de 2 personages. Sean Penn vond ik heerlijk in zijn rol als irritante advocaat met die belachelijke krulpruik en die bakkenbaarden. Ook anderen als PA Miller en Benny Blanco from the Bronx vond ik goed acteren. Toen op het einde duidelijk werd dat Benny Blanco Carlito neerschiet, had ik zoiets van: aaargh, dieje mottige snul.

Vermakelijk verhaal. Geen topverhaal, maar wel onderhoudend. Carlito als de oudere gangster die weg wil uit het wereldje maar geld nodig heeft en door zijn reputatie zich genoodzaakt ziet nog een klusje op te lappen.
Enkele minpuntjes is de achtervolging op het eind. Het deuntje kwam mij iets te kitscherig over en de achtervolgers leken mij uit een flauwe actiekomedie te komen.

Weer uitstekend werk van De Palma. Leuk sfeertje met enkele momenten dat ik aan dat van Scarface dacht; (voornamelijk) juiste muziek; goed camerawerk.

Kortom; uitstekende misdaadfilm met een goeie cast.
Een nipte 4,5*

Mm, hoe zou uw einde er dan uitgezien hebben?

Ik vind de film te saai om daarover na te denken, maar kom zeg. Die Benny Blanco duikt daar zomaar ineens op, precies op het juiste moment. How convenient.

Van die scène herinner ik mij dan toch niks meer. Ik weet alleszins dat het einde erg uit de lucht kwam vallen, leek nogal een bij de haren gesleurde plottwist.

EDIT: dvd er 'ns ingegooid en ik weet terug waarover je het hebt. De scène is inderdaad niet zo willekeurig als ik eerst stelde, maar ik blijf het een makkelijke plot device vinden. Ook de manier waarop Benny Blanco letterlijk uit het niets verschijnt en ook met de verrader afrekent, is nogal knullig in beeld gebracht. Zeker naar De Palma-standaarden.

Goh, de plot klopt toch. Carlito denkt dat hij met iedereen afgerekend heeft. Zijn advocaat, de zoon van Tony T, .. Op het moment dat hij in de trein wilt stappen naar een nieuw leven, blijkt dat Achanga wel degelijk een verrader is. En dan is het logisch dat die verrader Benny Blanco inlichtte, dat die nog in leven was, is een fout van Carlito. 't Is inderdaad eenvoudig, maar daarom niet slecht of bij de haren erbij getrokken.

Je hebt gelijk, dat is inderdaad slechts een detail. Het is dan ook dat ik het niet met je eens ben op de overige punten:

Voor een film van De Palma vind ik het vrij sfeer -en kleurloos. Ook op vlak van camerabewegingen en mooie shots veel minder dynamiek dan ik van de man gewon ben. Pacino staat hier trouwens nogal op automatische piloot. De invulling van zijn personage hier is éxact hetzelfde als in zijn matiger werk van de afgelopen 20 jaar. (Simone, The Recruit, Any Given Sunday, City Hall..) Nochtans heeft hij (redelijk recent) met Donnie Brasco bewezen het nog steeds niet kwijt te zijn.

Ik vind net mooi om te zien dat De Palma zowel veel kleur in z'n werk steekt (Scarface) als het wat grimmiger aanpakt, zoals hier. Het moet niet allemaal hetzelfde zijn. The Untouchables (waarvan ik vooralsnog enkel het eerste uur heb ik gezien) vond ik overigens ook niet echt een kleurboek. De sfeer is daarom echter niet slechter.

Maar de film is van toon toch helemaal niet speciaal donker of zwaarmoedig? Tragisch wellicht, maar grimmig zou ik het alleszins niet noemen. En dat praat nog altijd niet goed waarom er zo weinig dynamiek of spanning in de film zit. (achtervolging aan het eind buiten beschouwing gelaten)

The Untouchables vind ik trouwens ook kut. ik raad je toch aan De Palma's oude thrillers (eind jaren 70-begin jaren 80) 'ns te kijken, want dat zijn visuele meesterwerken. Zeker in vergelijking met dit saai filmpje.

Tragisch dan. Allemaal goed.

En weinig dynamiek, tsja, ik vond Scarface persoonlijk ook geen film boordevol actie, ook op het einde na. Het is trouwens ook niet de bedoeling om (te veel) actie in dit soort films te steken.

Ik ben het met je eens inzake dat deze film ietwat meer tempo mocht bevatten. Akkoord. Maar de film zou z'n geloofwaardigheid verliezen, mocht de op pensioen en anominiteit beruste Carlito opeens de actieheld uithangen.

De scènes waarin er actie/ dynamiek zit, vond ik overigens sterke scènes. Zoals de bootscène.

En tot slot; ik zal zeker eens de 70s De Palma's bekijken.

Ik denk dat je mij verkeerd begrijpt. Met actie of dynamiek bedoel ik echt niet dat Carlito salto's en high kicks moest beginnen doen. Dynamiek kan ook in camerabewegingen zitten en zelfs scènes zonder geweld kunnen veel spanning bevatten. Nogmaals, normaal vind ik De Palma daar een meester in, maar hier liet hij het afweten. Ook Scarface bv. zit vol van prachtige shots.

Verlaat jaren '80 vehikel. Pacino is uiteraard mr. Cool (hoewel de voice-over een slechte keuze is), Penn speelt vooral zichzelf (een vervelende hansworst), verder komt het nogal ouderwets en niet zo ter zake doend over. Romance er met de haren bijgesleept, beetje treurigmakend. Gelukkig zit het met de grand finale wel snor, hoog Untouchables gehalte. Verder een tussendoortje, niet vervelend, maar ook niet urgent of vernieuwend.

2,5*.

Een goede en sterke film. Een 4.0

Wat ik toch belangrijk in een film vind, is dat de sfeer goed neergezet wordt. Dat je gewoon alles proeft,en een beetje terecht komt in het geheel. En dat blijkt heel persoonlijk te zijn, heb ik gemerkt de laatste tijd. Ben al 2 maanden ziek thuis, hoop binnenkort trouwens weer te beginnen. Heb dus mega veel films gezien. Maar de ene pakt je, de andere niet. Deze dus wel. Al Pacino is gewoon heel sterk in dit soort rollen. Maar er zijn ook films geweest waar ik niet in kwam,en die hier toch een hoge cijfer kregen. Misschien dat zelfs de stemming van het moment nog meetelt.

Maar Carlito, tja, moet je als liefhebber wel zien.. En het einde, ja,een beetje onbevredigd, maar kan de film niet verpesten/.

Hoewel ik totaal niet te spreken ben van Al Pacino's Cubaanse accent (op het lachwekkende af) in Carlito's Way, viel me op hoe De Palma omgaat met tijd en ruimte in de film. De finale in Carlito's Way is één van de grootste spektakelstukken in de geschiedenis van de film. De mise-en-scène klopt van elke kant. Belichting, camerawerk (wisselend van lange tracking shots tot snelle shot/reverse-shots), de posities van de acteurs, de randfiguren er omheen, het geluid dat meedraait etc. Het werkt. We worden afgeleid tot het moment dat de hoofdpersoon wordt afgeschoten. Terwijl we in het begin van de film daar zo bewust van gemaakt worden. En toch trappen we er allemaal in. En dat is een teken dat we te maken hebben van een regisseur die weet wat hij doet. Een echte vakman die zijn vak verstaat.

Verder viel me op hoe prachtig De Palma omgaat met de dutch angle. Iedere keer als De Palma een dutch angle gebruikt zien we hoe de persoon in kwestie scheef in het kader staat. Vanaf dat moment gaat er dus 'iets' gebeuren. Dat gebruikt hij een aantal keer maar dat doet hij zo subtiel dat de meeste mensen het niet opvallen.

Ben echt geen liefhebber van de Cinema van De Palma. Ik kan Femme Fatale, Mission to Mars, Blow Out, Carrie en Redacted totaal niet waarderen. Maar op de een of andere manier werkt het in deze film, ook al heeft die zeker zijn mankementen. Misschien moet ik die 'mindere' films eens een tweede kans geven.

Vandaag eens op bluray bekeken deze oude topper, gelijk m'n eerdere 3,5 naar 4,5 opgehoogd, want dit is een prachtige film, het begin, waarbij het einde al een beetje wordt verraden, hoeft van mij niet zo. De rol van Sean Penn is brijant, die man kan werkelijk alles spelen. Ook Pacino is natuurlijk in z'n element als gangster. De jaren 70 sfeer van de film is goed neergezet.

@verhoeven ik weet niet wat je bedoeld met cubaans accent, Carlito komt uit Puerto-rico, het Puertoricaanse accent imiteert hij zoals altijd erg goed, met een vleugje New York's één van zijn specialiteiten.

De Palma heeft geen mindere films

Na t kijken van deze film kwam ik erachter dat ik toch niet zo'n fan ben van Brian de Palma, ik vind carlito's way, maar ook the untouchables en scarface gewoon te slap en te sfeerloos en dat heeft zeker te maken met de regie. Martin Scorsese's Casino en Goodfella's en Mike Newell's Donnie Brasco zijn films die mij vastpakken en tot de laatste minuut mij laten genieten van t prachtige schouwspel, terwijl Bij Brian de Palma ik mezelf toch altijd net iets te vaak afvraag hoe lang de film nog duurt. Ik het altijd het gevoel dat de Palma een misplaatst gevoel van drama heeft en uitermate slechte timing heeft als t aankomt van de plaatsing van sommige scene's

Sfeerloos? kun je dat concreter beargumenteren?

Ik vind sfeer een van de sterke punten in deze film.

Hier ben ik het helemaal mee eens!

Met Carlito's Way bewees Brian De Palma nog maar eens dat hij sterke misdaadfilms kon maken.

Carlito's Way heeft een enorm sterk en boeiend verhaal, dat erg goed werd uitgewerkt. Naast het sterke verhaal is er natuurlijk een topcast. In de eerste plaats is er uiteraard Pacino, die al in meerdere films heeft bewezen dat hij een uitstekend acteur is. Maar ook Penn (die dat ook al wel bewezen heeft) doet het meer dan aardig en zet zijn interessant personage erg goed neer.

Eigenlijk kan ik alleen maar positief zijn over deze film: naast het verhaal en de cast zit gewoon alles goed. Het feit dat er met een vertelstem wordt gewerkt is goed gezien, de muziek paste perfect en er zitten een aantal erg sterke scènes in (zoals bijvoorbeeld de scène in het café, waarin de neef van Carlito werd vermoord).

Topfilm!

I can't walk...I can't hump !

Brian de Palma levert weer een geweldige misdaad/actie film af...

Het verhaal is weer zeer sterk en mede door de gehele aankleding en sfeer die erin de film hangt wordt de film alleen maar beter.

Net zoals de prima muziek die er gebruikt wordt....

Acteerwerk van Al Pacino is heerlijk/super en Sean Penn is ook goed bezig als zijn advocaat/vriend, de overige cast is ook in orde en past er goed bij.

Prima misdaadfilm, maar op de lange termijn toch eentje die wat in de vergetelheid zal geraken denk ik. Naast het soms matige acteerwerk (met uizondering van de Pacino en Penn) en de lengte gebeurt er vooral weinig memorabels. Enkele aardige actiescènes en hoofdrolspelers die op dreef zijn, doen niet verhullen dat het plot zelf niet bijster veel voorstelt. Best vermakelijk dus, maar het feit dat elke degelijk De Palma misdaaddrama een klassieker is, kan ik niet zo bij.