The Lovely Bones (2009)

Verfilmde jongvolwassenen-literatuur, ik verwacht er doorgaans weinig van, en dat kwam weer aardig uit. Het begint nog wel OK, Saoirse Ronan doet het (als levend meisje) niet slecht, en dat gedeelte met haar moordenaar was vrij intens en gruwelijk. Maar vanaf het moment dat ze in een soort vagevuur terecht komt verflauwde mijn interesse. Die tussenwereld werd spuuglelijk vorm gegeven, en de gebeurtenissen daar boeiden voor geen meter. De plot rond de rouw om Susie's dood en de zoektocht naar de moordenaar was interessanter, alleen waren de acteerprestaties van Weisz en Wahlberg vrij ondermaats en waren hun personages oninteressant. Blijft over het perspectief van de moordenaar zelf, eigenlijk het enige gedeelte dat redelijk geslaagd was, al zijn over dat perspectief veel betere films gemaakt.

Nogal mwah dus al met al, en dan wordt je ook nog opgezadeld met ongeloofwaardige bakvissenromantiek als Susie via Ruth dan toch haar eerste kus krijgt, en een stupide einde als de zus loopt te twijfelen of ze de identiteit van de moordenaar wel moet prijsgeven omdat papa en mama net weer bij elkaar zijn. Afronden naar beneden dus.

Een film die ik heel sterk vond in een aantal dingen, vooral het realistischere thrillergedeelte (er zitten echt een paar heel sterke ijzingwekkende scènes in) maar die ook nogal onevenwichtig is in toon en qua fantasy niet helemaal mijn ding was. Ik kon niet zoveel met die fluisterende ‘in-between’-wereld. Het leverde af en toe wel een aardig sfeertje en beelden op, maar uiteindelijk had ik er te weinig mee. Zeker tegen het einde met de 'ontknoping' (die voor mij meer expliciet een ontknoping en closure had mogen zijn voor de familie) zijn het teveel twee losse elementen die voor mij nooit echt een fijn geheel vormden, met aan de ene kant het gruwelijke rauwe en aan de andere kant de zweverige fantasy.

Was ook benieuwd naar een van de eerste rollen van Saoirse Ronan, nu een van mijn favoriete actrices, die op die leeftijd ook al heel erg goed was. Ook wel verbaasd om Stanley Tucci in een voor hem heel a-typische rol te zien. De rol van Susan Sarandon was super overbodig, zeker die scène met dat ze huishouden ging doen was echt extreem out of place met het hele onderwerp en de toon van de film, waar sloeg dat op?

Wellicht, zoals vaker, iets dat als boek beter uit de verf komt dan als verfilming op deze manier. Ik las ook dat de makers hier per se een PG-13 film van wilden maken, terwijl het bronmateriaal veel gruwelijker is. Nu hou je inderdaad wel een enigszins gemarkeerde film over.

3*

The Lovely Bones is een niet alledaagse film die om deze reden voor mij ontzettend interessant was. Verhaaltechnisch fraai en idem uitgewerkt. Ondanks het zware thema vond ik het toch bijzonder en mooi.

Na Heavenly Creatures is dit opnieuw een goede Peter Jackson die ik te zien krijg. Het is toch de sfeer die hij hier weet neer te zetten dat de film speciaal maakt. De zweverigheid die ook al aanwezig was in Heavenly Creatures zorgt toch voor een bijzonder sfeertje rond de gruwelijke gebeurtenissen van Susie Salmon. Vooral de opening weet daar erg sterk in te scoren en van zodra Susie in de ‘in between’ terecht komt, krijgen we nog eens visueel erg mooie scènes voorgeschoteld.

The Lovely Bones weet bovendien ook nog eens erg spannend uit de hoek te komen en dat is vooral de verdienste van Stanley Tucci, die een erg sterke rol neerzet als de creepy buurman. Misschien is het wel iets te makkelijk dat eerst de vader en nadien de zus blijkbaar perfect aanvoelen dat hij iets te maken had met de verdwijning van Susie, maar dat nemen we er dan maar even bij.

Ook een pluim voor Saoirse Ronan. Na Atonement is dit opnieuw een sterke rol die ik haar weet neer te zetten op haar jonge leeftijd en dat talent heeft ze duidelijk nog steeds. Misschien had ze wat meer aandacht mogen krijgen tijdens de scènes in de ‘in between’, want vaak waren ze toch wat beperkt.

Wederom een Goede Peter Jackson.

3.5*