The Lovely Bones (2009)

Ook ik heb er van genoten! Een film met een erg spannende/mysterieuze sfeer, wist me helemaal in het het verhaal te zuigen. Goed acteerwerk, met name Stanley Tucci.. Wat een overtuigende creep zeg! Vond het einde ook wel ietwat afgeraffeld, niet heel storend maar toch een klein minpuntje. Één scène had van mij zeker weg gemogen, namelijk waar Susie het lichaam betreed van Ruth, vind dat Jackson hier iets te ver doorsloeg. Verder zeker een aanrader!

4*

Vond dit een goede film, maar de opbouw was extreem traag, en Suzie had wat meer in het verhaal betrokken mogen worden wat mij betreft. Ook vond ik de film héél veel nadruk leggen op intuïtie van mensen, de moordenaar voelt de aanwezigheid van het zusje van Suzie, de vader voelt dat die man het gedaan heeft enz. enz. Veel spannende momenten in de film. Je moet er van houden. Verder een erg meeslepende film, goed!

Jackson laat zich na King Kong en de 'Ring-trilogie' van een heel andere kant zien en levert een prachtig stuk werk af. Mooie sfeer, boeiend verhaal, origineel en spannend.

Top-film!

Enigszins teleurstellend is alleen dat The Lovely Bones slechts één Oscar-nominatie heeft voor beste mannelijke bijrol (Tucci) en zelfs voor de beste visuele effecten niet in aanmerking komt (maar da's niet zo gek als je daarin moet concurreren met Avatar).

Aanrader !

prettige film .heb me goed vermaakt

Een mooie film van Peter Jackson, anders dan zijn laatste blockbusters natuurlijk, en ook niet zo goed als LOTR en King Kong. Maar het is zeker een geslaagde film, met een zeer boeiend en spannend verhaal. Dat gepaard met een paar sterke acteurs, het is zeker de moeite waard. Toch vond ik het af en toe beetje inkakken. Maar dat werd weer goed opgepakt. En de 'In Between' zag er wel erg strak uit.

Ik vond Mark Wahlberg erg sterk, weer eens wat anders dan wat ik gewend ben van hem. Maar ook de jonge Saoirse Ronan doet het heel leuk. Verwacht veel van haar. En ja Rachel Weisz is altijd super. Toch is het natuurlijk Stanley Tucci die het meest schittert, de Oscarnominatie is dan ook terecht. En van mij part had hij hem ook mogen winnen. Want een geweldenaar!

4*

Ik denk toch echt dat Peter Jackson in het rijtje van topregisseurs thuis hoort en dat hij niet snel vergeten zal worden. Naast zijn geweldige bijdrage aan de splatter horror en de briljante The Lord of the Rings-trilogie is ook The Lovely Bones een verreiking van de wereldcinema. Alhoewel het fantasy-element niet helemaal lekker uit de verf komt is het vertellen van het verhaal van de overledene vanuit het hiernamaals erg effectief. Jackson eigent zich een vrijheid toe die de film tot een heel bijzonder werkje maakt. Vrije camerabewegingen en spelingen met aandachtspunten en timing zorgen voor een ronduit unieke filmervaring. Dat de aandachtspunten met momenten niet altijd even gelukkig gekozen zijn valt hem te vergeven.

Al met al hebben we te maken met een aangrijpende film over kindermoord die zich qua kwaliteit op eenzame hoogte mag scharen tussen films als Ladislao Vadja's Es Geschah am Helligten Tag en Lucio Fulci's Non Si Sevizia un Paperino. The Lovely Bones is een meesterwerk.

Ik vond het een redelijke film. Helaas lang niet wat het had kunnen worden doordat er veel te veel symboliek in zat met de overdaad aan scenes over de inbetween wereld, daardoor mislukt de film als thriller, er zit gewoon geen spanning meer in. Die scenes zien er overigens wel prachtig uit, jammer alleen dat ze verder niets toevoegen. Ook de oma had er niet in gehoeven, dan was het nog een aardige dramafilm geworden, maar daarvoor zitten er nu ook teveel overbodige scenes in. Verder wel mijn complimenten voor het acteerwerk van Saoirse Ronan.

Ugh.

De critici hebben deze film al niet bijster goed beoordeelt, maar wat mij betreft waren ze nog te mild. Zelfs de vreselijke trailer en afzichtelijke poster wisten mij niet voor te bereiden voor hoezeer Peter Jackson de mist in zou gaan met The Lovely Bones. Het is een enorm foute, slecht geregisseerde en irritante film geworden.

Stilistisch is het een ramp. Ja, er zitten een paar vindingrijke beelden van het hiernamaals in, maar qua kitsch gaat dit ook regelmatig verder dan Avatar. Nog storender is dat alles zo langzaam gefilmd is. Daarmee bedoel ik niet dat er veel gebruik gemaakt wordt van slowmotion, maar dat alles op zo'n trage manier moet bewegen dat het magischer en emotioneler lijkt. Dit in combinatie met overdadige sentimentele muziek. Kennelijk denkt Jackson niet dat het verhaal op zichzelf ontroerend is en zet hij alle middelen op zo'n bombastische manier in om ons te dwingen te huilen, iets wat voor mij geen seconde werkte.

Hij vertrouwd niet op zijn zeer degelijk spelende acteurs, maar op constante flashbacks, op zweverige voice-overs die veel te veel vertellen en te vaak gebruikt worden en vreemd genoeg ook op snelle wisselingen tussen de verschillende verhaallijnen. Dat laatste voorkomt echter dat we ooit echt in een verhaal zitten. Staan we op het punt om mee te voelen met Mark Wahlberg, komt de inbetween er weer aan, snel gevolgd door een scène met Mr. Harvey. Er wordt zo niets opgebouwd. Het geheel voelt anekdotisch aan. Andere momenten worden dan weer tot in het oneindige gerekt. Hoelang kan Mr. Harvey erover doen om die verdomde kluis in die put te krijgen? Vrij lang natuurlijk, maar waarom moeten wij er zo lang naar kijken? Met wat enkele onderbrekingen naar het hiernamaals toe natuurlijk.

Jackson richt duidelijk op een lyrische film, maar wel op de typische manier waarop regisseurs dat doen die dit gewoon niet kunnen, die er iets te simpel voor zijn. Jackson is een geweldige genrefilmer, maar niet iemand die geschikt is voor complexe menselijke emoties en ideeën. The Lovely Bones vereiste een gevoeliger regisseur. Gus van Sant wellicht. Jackson is een fantast, maar dit is duidelijk een verhaal dat om meer draait dan fantasy alleen.

Maar eigenlijk deugt het verhaal zelf ook niet echt, althans niet in deze vorm. Het boek heb ik verder niet gelezen. Mr. Harvey is kennelijk een seriemoordenaar en het blijkt dat hij alle lijken in het verleden goed wist te dumpen, maar nu besluit hij ineens zijn nieuwste lijk te verbergen in een kluis in zijn huis? In zijn huis?! Van alle domme, onverklaarbare dingen die een seriemoordenaar ooit gedaan heeft in een film... Bizar dat hij daar niet uiteindelijk op gepakt wordt. Op IMDB las ik dat de kluis in het boek meteen gedumpt wordt, wat veel logischer is.

Één specifiek moment dat mij bijzonder stoorde moet ik er verder nog uitlichten. Het gaat hier om één van de meest foute filmscènes ooit. Na jaren in de tussenwereld gezeten te hebben mag Susie eindelijk naar de hemel, maar ze beseft zich dat er toch nog iets is dat ze niet afgehandelt heeft (ondanks dat dit kennelijk altijd mogelijk was). Ze neemt bezit van het lichaam van dat vreemde meisje en zoent na vijf jaar dood te zijn geweest eindelijk met haar geliefde en volgens mij hebben ze ook nog seks. Dan kan Susie eindelijk naar de hemel. Ben ik de enige die dit een vreselijke gedachte vind. De dood heeft altijd iets tragisch, maar dat geldt nog eens extra voor mensen die op jonge leeftijd sterven en nog eens extra als er verkrachting en moord in het spel zijn. Voor familie en geliefden is het dan extreem moeilijk om de draad van het leven weer op te pakken. Daarom zat het me al niet lekker dat Susie seinen gaf naar haar vader zodat hij aan haar herrinnerd werd. Maar die ene daad, waarin Susie heel even terugkeert op Aarde en vrijt met die ene jongen gaat echt een stap te ver. Het is een puur egoïstische daad, die niet anders kan dan ernstige psyogolosche gevolgen hebben voor de jongen, maar voor het gemak voor de schrijvers accepteerd hij het hier klakkeloos. De tragedie van zo'n jonge dood is juist dat het meisje niet van veel van de mooie kanten van het leven heeft kunnen genieten, maar dit verhaal ziet kennelijk een uitweg door haar nog te geven van ze wil op een nogal onsmakelijke manier. Stel dat jij in de plaats van die jongen stond. Zelfs al zou het even mooi lijken om je overleden vriendin weer te zien (toegegeven, mij lijkt dat op geen enkele manier mooi), de gebeurtenis zou je ongetwijfeld uiteindelijk helemaal gek maken. Ik zou als ik dood was willen dat de mensen van wie ik hield hun leven weer oppakten, maar Susie Salmon vind het vooral belangrijk dat mensen aan haar denken. Dat is op zich niet erg, maar wel dat ze dus helpt bij het herrinneren, wat egoïstisch is en in die hier uitgebreid door mij beschreven scène zelfs enigzins psychopatisch.

Alleen al terugdenken aan die scène doet mij verlangen om deze film een halve ster te geven, maar die scène is niet het totale werk gelukkig. Er zitten een paar goede kanten aan. Wat mooie beelden vooral. En de acteurs zijn allemaal prima, even Sarandon. Hun probleem is dat ze de film niet meehebben. Peter Jackson doet ze gewoon tekort met zijn drammerige stijl. Het is een wonder als je daar doorheen kan acteren en het is dan ook een applausje waard dat dit precies is wat Stanley Tucci doet: hij acteerd door de waanzin heen. Hij blijft ten alle tijden geloofwaardige en lijkt zich zelfs aan te kunnen passen aan de toonwisseling die bijna ieder nieuw shot lijkt mee te dragen. Hij geeft de film iets om toch nog positief aan te herrinneren.

Maar dat maakt de film natuurlijk toch niet goed. Peter Jackson laat mij huilen, maar niet om de gewenste redenen. Hij was toch de regisseur van de filmtrilogie die mijn filmliefde ongeveer 8 jaar geleden aanwakkerde. Om hem dan met iets als The Lovely Bones aan te zien komen is bedroevend.
1,5*, wat echt mild is.

Waarom? Om je frustratie te kunnen uiten denk ik. Want dat is alles wat ik voelde na het zien van de film. Ik vond de trailer er mooi uit zien. De beelden zagen er goed uit, het verhaal leek wel goed te komen, en het zette me daarom ook aan het boek te gaan lezen. Dat was geweldig, dus ja. Peter Jackson kon ook goed over weg met een van mijn andere favoriete boeken, dus wat kon er fout gaan? Een hoop. Een hele hoop.

Het begint al met de opbouw. Het duurt in mijn ogen veel te lang voordat Susie overlijdt. Er gebeurt een hoop niks, en iedereen zit gewoon te wachten tot het dan uiteindelijk ook gebeurt. Daarna wordt het ook nog eens in twijfel getrokken door de ouders. Natuurlijk is het logisch dat je het niet meteen geloofd, maar als publiek weet je gewoon al dat ze de pijp uit is, stel het moment van zeggen dan niet nog langer uit. Het blijft maar door gaan.

Daarna gaat de film verder, en gebeurd er nog steeds een hele hoop niks. En dat is iets wat ik deze film het meest verwijt: Susie's verhaal in "The Afterlife" is feitelijk gewoon een hold -up voor het verhaal in de echte wereld, waar er tenminste een klein beetje groei is in de personages. Dit was natuurlijk geen minpunt geweest als je met de personages meevoelde, maar ook dat was amper het geval. Er is in de zaal geen traantje gelaten, terwijl er genoeg elementen zijn die dit hadden kunnen opwekken. Zoals The One Ring ook al aanhaalt, Jackson heeft mijn filmliefde zo'n beetje gestart. Het einde van The Return of the King is nog steeds een van de meest emotionele scenes voor mij. En dan lukt het hem hier gewoon niet om ook maar iets los te maken.

Het acteerwerk is allemaal wel in orde, hoewel ik vond dat Susie nogal aan het overacten was. Ze was daarnaast ook niet eens een leuk meisje, ze was eigenlijk gewoon een egoistische Bitch na haar dood. Ze zorgt voor enorme problemen met haar familie en haalt een enorme naaistreek uit met een van haar vrienden (The One Ring beschrijft dat goed). Daarnaast is het einde echt vreselijk. De muziek met slo -mo beelden is al heerlijk standaard, en saai genoeg, maar het wordt nog erger als we bij de laatste 3 minuten aankomen. De dood van de gemene buurman is slecht in beeld gebracht, en komt echt cheesy over.

Dat is nog zoiets: Het camerawerk is lelijk, en ook de special effects zijn niet bijzonder. Het "In between" lijkt een soort experimentele werkruimte voor Jackson, want geen van de ideeën zijn goed uitgewerkt, en ook totaal niet bijzonder. In het boek wordt het meeste aan je fantasie overgelaten, en zo voelde dit ook: Fantasie die gewoon niet goed op papier te krijgen is, en daarom maar een rommelte wordt. Om even terug te komen op het camerawerk: Dat is meestal in slow motion, wat het allemaal een beetje een "out of this world feel" geeft, maar niet een goede. Het past niet bij de stijl, en daarom haalt het je de hele tijd uit de sfeer.

Het is in de montage kamer ook nog enorm fout gegaan, want kwa opbouw is er echt iets mis. De drie verschillende plotlines volgen elkaar veel te snel op, en aangezien er maar 1 is die er echt toe doet wil je daar de hele tijd naar terug. Maar omdat je elke keer dat je er een beetje inzit er weer uitgehaald wordt door een cut naar een van de andere plotten ben je er weer helemaal uit, en zo gaat dat de hele film door.

Ik dacht er aan een 2,0 te geven, maar als ik dit neerzet denk ik dat het maar een 1 wordt. Ik kan gewoon weinig positiefs bedenken, terwijl ik toch wel hogere verwachtingen had van mijn (ooit was hij dat toch) favoriete regisseur.

1.0*

Volgens mij had Peter Jackson best moeite om het boek The Lovely Bones te verfilmen, want de verfilming schijnt een heel stuk minder te zijn. Maar gelukkig voor mij lees ik nooit boeken en bestaat het boek voor mij simpelweg gewoon niet!

Ik vind het een ontroerende en mooie film. Ik had erg veel

Sympathie voor Susie Salmon. Ze wordt ook erg goed gespeeld door Saoirse Ronan die zelf nog maar 15 jaar is. Stanley Tucci speelt ook zeer sterk en overtuigend als de moordenaar. Alleen helaas voor Mark Wahlberg vind ik hem in deze film weer eens niet op zijn plek.

Ik heb wel een aantal dingetjes aan te merken. Vond het eigenlijk wat overdreven om te zien hoe goed de 14 jarige Susie kon autorijden. Zelfs ik kan niet zo goed rijden man. De film heeft hier en daar daar wel een grappig momentje, maar de film ontpopt zich even voor een aantal minuten in een overdreven komedie wanneer Susan Sarandon als de oma komt helpen in het huishouden. Het was best grappig, maar vond het niet gepast in een serieuze film als The Lovely Bones. En het jaren 70 gehalte had beter gekund vind ik.

Moet zeggen dat ik wel erg genoten heb van the in between beelden. Visueel erg mooi en krachtig. Ik kan de film echt niet saai noemen. Ik zat eigenlijk continu te wachten totdat de moordenaar zijn verdiende loon krijgt. Ik leefde daar erg naartoe en de film doet dat goed vind ik. En zijn er nog meer mensen die Peter Jackson hebben gezien in de film?

3,5*

Peter Jackson's The Lovely Bones

Ik heb vanaf het moment dat ik de titel hoorde van deze film, me afgevraagd waar die titel nu op sloeg. Na de film gisteren gezien te hebben weet ik het antwoord. "The Lovely Bones" zijn de connectie's die een persoon na zijn of haar dood achterlaat. Omdat de moordenaar van Susie nog vrij rondloopt, vinden Susie en haar familie geen "closure" en kan ze die "Lovely Bones" niet achterlaten. Dat is wat mij betreft de kern van de film.

Het valt me op dat Peter Jackson een bepaalde faschinatie heeft met de dood en met moord. Heavenly Creatures en The Frighteners hebben beide veel met deze thema's te maken. Ik kon ook maar niet uit mijn hoofd krijgen wat er korte tijd geleden afspeelde hier in Nederland. Waar ook een jong meisje verdween door toedoen van een buurman.

Ik was erg onder de indruk van die prachtige ogen van Saoirse Ronan en haar acteerspel. Minstens net zo mooi als de beelden van die middenwereld waar ze zich in bevond. De rest van de cast vond ik allemaal ook heel behoorlijk. Ik had geen probleem met Mark Wahlberg en moest erg lachen om Susan Sarandon als hele onverantwoordelijke oma (die me overigens angstig veel deed denken aan mijn schoonmoeder!). Stanley Tucci speeld hier denk ik een van de meest gehate karakters ooit. Nog nooit heb ik iemand met zoveel plezier aan zijn eind zien komen als hij. Wat zeker ligt aan zijn fantastische spel.

Zeker omdat ik van films met een voiceover houd heb ik erg genoten van de film, hoewel er een aantal dingen me toch blijven plagen. Ik had liever gezien dat Susie's ontzielde lichaam in die kluis toch gevonden werd om de familie de kans te geven haar te begraven. Verder kreeg wel kippenvel op de twee momenten dat ze mensen benaderde via het glas van een raam. Prachtig vond ik die scene's.

Ik kan niet anders zeggen dat de film me blij verrast heeft. Na toch hier en daar wat negatieve berichten dacht ik misschien een tegenvaller te krijgen. Maar die gedachte bleek ongegrond. The Lovely Bones is een prachtig verhaal en erg mooi geillustreerd.

4

Onverwachte meevaller.

Deze prent zag me er namelijk enórm kitscherig uit. En heb ook niets met Peter Jackson (zowel LOTR als King Kong viel me dik tegen). Dus de verwachtingen lagen nu niet bepaald hoog.

The Lovely Bones (het boek is me overigens onbekend) bevat ook best een serieuze portie kitsch, maar 'k heb me er niet echt aan gestoord. Is ook waarschijnlijk onvermijdelijk in dit soort film.

Visueel is de in-between naar mijn smaak verre van mooi. We zien echter de fantasiewereld van een 14-jarig meisje, en dus past het ergens wel. De gewone wereld ziet er dan weer niet slecht uit. Nergens indrukwekkend, maar gewoon degelijk in beeld gebracht.

Dan is er de score, die soms wat te veel naar Enya-toestanden neigt. Pakt ook al eens goed uit (Song To Siren).

Bij de acteurs vielen vooral Saoirse Ronan (al prima in Atonement) en Stanley Tucci me in positieve zin op. De rest van de cast overtuigde me minder, zonder dat er ergernis bij kwam kijken.

Een film waarvan ik goed kan begrijpen dat je 't helemaal niets vindt. Ook wat mij betreft gaat Jackson een paar keer lelijk uit de bocht, maar als geheel vind ik dit toch wel een (onverhoopt) sterke prent.

Best een bijzondere film. Al had ik misschien iets te hoge verwachtingen gekregen van de trailer. Met name de eerste 45 minuten zijn sterk. Verhaal is interessant en spannend, de wat kitscherige, maar toch zeer mooie landschappen in de after-life doen het goed en Tucci is een goed gecaste freak.

Helaas ligt zijn badguy gehalte er te dik bovenop. In Disturbia (om maar een voorbeeld te noemen) doet Morse het wat dat betreft een stuk beter. Al weet je hier wel gelijk dat Tucci het gedaan heeft. .

Na de moord en de eerste naslaap begint het verhaal in slaap te vallen en wordt de hese voice-over steeds vervelender. Combinatie met de vaak verschrikkelijke muziek en dat enorm domme einde, vond ik het tweede deel eigenlijk vrij matig

Dankzij het erg sterke eerste deel toch nog, 3,5*

'Gewoon' een goede film van Jackson.

Concept vind ik zeker boeiend en de voortgang van het verhaal 'op aarde' is zeker interessant genoeg om te volgen. Jammer is alleen dat Jackson verder niet zoveel doet met het in between concept. Zowel verhaaltechnisch als visueel. Soms komt er een mooi shot voorbij maar lang duurt het nooit en het grootste deel van de visuals is ook nog vrij kitscherig.

Vind dat hij het visueel in de gewone wereld een stuk beter doet. Erg sterke montage, camerastandpunten, bewegingen en soms nog wat leuke experimenten qua kadrering. Echt sfeervol wordt het helaas nooit (ook door de muziek) maar Peter Jackson bewijst wel meermaals zijn kunnen als regisseur.

Vind het alleen jammer hoe het verhaal dan afgemaakt wordt. Alle losse eindjes worden nogal slap afgesloten en er wordt vooral voor veilige keuzes gekozen. Ook jammer dat er geen pogingen gedaan worden het melodrama wat te vermijden. Zorgde toch wel voor een wat bittere nasmaak.

3.5*

Toch een redelijke film, al had het wat mij betreft iets minder langdradig gemogen. Het grootste probleem was eigenlijk de tussenwereld. Ondanks dat deze er fenomenaal eruit zag haalde dit ook een beetje het tempo uit de film. Heel veel zoete verhaaltjes tussendoor met deze scenes(van een toch wel sterk acterende Saoirse Ronan).

Het leukst waren toch de aardse scenes, die waren behoorlijk sfeervol en maakten de film toch ook nog echt de moeite waard om te bekijken. Het dialoog tussen Wahlberg en Tucci was echt prachtig om te zien.
Verder was de film erg sfeervol en zat ik voor mezelf echt heel lang te wachten tot de killer(Tucci) zou worden gepakt.
Helaas loopt het allemaal een beetje met een sisser af, al is de manier waarop de moordenaar dood gaat ook wel weer erg bijpassend.

Toch jammer dat ik vooral die tussenwereld scenes niet zo heel interessant vond ondank de mooie CGI. Die zoete tussenmomenten haalden gewoon teveel de vaart uit het verhaal, waardoor het voor mij een gemiddelde film is geworden.

3*

Ik had geen enkele beoordeling gelezen omdat ik onbevooroordeels deze film in wilde gaan. Had ik het maar gedaan dan was de afgelopen 2 uur mij bespaard gebleven. Het idee is heel goed maar slecht uitgevoerd. Langzaam, op sommige momentne zelfs saai. Ik had veel meer gerekend op een six sence achtige film.

kortom als je van trage films houdt zonder veel spanning moet je hem zeker kijken maar vewacht geen spanning, schrikeffecten en een verassend plot.

Wat goed begon, verzonk langzaam maar zeker in sentimentele bagger. Het laatste half uur was precies één lange onuitstaanbare eindshot. Het mooie aan de film zijn de beelden, die soms het kleurrijke surrealisme meehebben van een Tarsem Singh maar daarmee is het meeste gezegd. Aangenaam om naar te kijken maar verder erg dubieus.

Het acteerwerk? Erg gewoontjes. Enkel Stanley Tucci kan op een overtuigende manier zijn personage neerzetten. Wahlberg loopt er naar goede gewoonte weer bij als een apatische lummel en ook Weisz speelt een rol die ze best niet gaat inlijsten. Die "komische" scène waar Susan Sarandon het huishouden doet is misplaatst in een film die verder toch een ernstige toon aanslaat. Wat me nog het meest stoorde aan de hele film was de suggestie dat het na de dood veel leuker is dan tijdens het leven... Ik ben veel te vroeg weg, maar hier is het toch ook verre van slecht. Prettig leven verder mensen op aarde... No way . Dat is geen drama en Jackson miste hier duidelijk de ballen voor. Een geslaagd eerste uur, daarna als een zwarte piste de grond in met een verhaal die slecht aangepakt is en een oprecht gevoel mist voor mij. Voor nu een 2* maar niet echt een aanrader.

Ik had hele hoge verwachtingen van deze film, mede omdat ik zelf fan was van de film 'What Dreams May Come'. En deze ging ook over het hiernamaals.

Ik hou van films die gaan over het leven hierna. Het is altijd mooi om te zien wat er hierna zal gebeuren, zeker in films. Maar dat wil niet zeggen of het wel zo goed is gerealiseerd.

De film begint al heel mooi met de voice-over van Saoirse Ronan. Heel magisch. Ze verteld hoe haar leven was en al dat soort dingen.

Naarmate de film vordert begin je mee te voelen met de personages . Aardig geacteerd, vooral in het eerst deel van de film. Daarna zakt het wat af. Ik vind vooral Nikki SooHoo irritant spelen, ze heeft geen leuke stem. Ik voel de vader liefde voor zijn kind, heel mooi om te zien. Daar hou ik van in films, dat pakt mij meestal wel, het warme gevoel. De emotie gaat aardig los nadat ze het slechte nieuws te horen krijgen. De drama is begonnen.

Dat wordt helemaal versterk door de Sound FX die de makers erin hebben gedaan, dat is echt sterk. Je voelt elke entiteit gewoon in je oren.

Natuurlijk heeft Cinematografie hier ook mee te maken. Dat kan niet zonder de Sound Fx. Deze werken goed samen, in timing en al. Goed gefilmd, niet saai maar ook niet super. Lekkere bewegen en aardig vaart in het filmen.

Qua music en scores kon het voor mij gevoel toch wat beter.

Er zaten mooi melodie's en aardige song's die wel meeslepend waren. Maar er mocht wat meer thema's aanbod komen met meer classic.

Je kunt zien als je goed oplet dat er meerdere scene's op de zelfde plek waren opgenomen en op het zelfde dag of moment. Dus meerdere scenario's waren aan elkaar waren gekoppeld en op latere momenten weer terug gekomen. Minder werk dus aan de haak, twee vliegen in één klap. Beetje zielig.

Visueel heel goed gedaan, soms zag je wel dat het computer animatie was. Maar je voelde echt meegetrokken toen je eenmaal aankwam in hemel of daartussen in. Mooie felle kleuren bijna net zo goed als in de film die ik bij me kop noemde, (niet altijd) er waren ook donker tijden. Niet slecht dus.

Ik vond het balans niet echt goed. Ik had meer climax verwacht. Ik had zo'n hoge verwachting, zeker na het zien van de trailer met daarin in grote letters 'Directed by Peter Jackson'. De film ging teveel schommelig van het echte wereld naar de tussen wereld. Het was niet altijd duidelijk of het echt waard was om het over het leven hierna te be zichten. Soms is het zelfs voorspelbaar wat er gaat gebeuren.

Kortom een leuke film waarbij je wel van zulke verhalen moet houden, wil je het waarderen. Verwacht geen enge of sprookjes achtig film. Het is een aardige drama film die het kijken waard is als je openstaat voor meer. Maar heeft voor mij gevoel gebrek aan hoogwaardige climaxen en weinige variaties.

Ik was aan het twijfelen maar het wordt toch een 3.5 voor de moeite van het hiernamaals en de mooie Susie. Triest dat haar droom niet is uitgekomen als je begrijp wat ik bedoel, haar affaire dus.

Mensen die de film niet hebben gezien, raad ik aan om toch niet de trailer te vaak te bekijken, eigenlijk helemaal niet. Want in de trailer worden de hoogtepunten verklapt en dat vind ik zonde voor jullie. Je begrijpt me als je de film hebt gezien!

Fikse tegenvaller, vooral van Jackson verwacht je veel beter.


De cast is natuurlijk beroerd. Vooral bij een verhaal als dit, waar de drama toch behoorlijk intens hoort te zijn moet je niet met middelmatige acteurs als Wahlberg en Weisz. Die slaan de plank goed mis, gelukkig speelt Tucci weer erg goed. Sarandon is ook tenenkrommend slecht. Die opgedrongen Christelijke nonsens begint erg tegen te staan na een tijdje. Het scheelt dat ik hem zondag keek.


Van Jackson heb je op visueel vlak ook de nodige eisen maar o wat gaat hij hier de mist in. Wel wat gespeel met kleuren maar de 'feel' weet nooit magisch te worden, erg kitscherig en het ziet er allemaal erg lelijk uit. Het begint een beetje zijn handelsmerk te worden, naar het einde toe is hij niet slagvaardig genoeg. Jackson weet gewoon niet goed naar een einde toe te werken. Veel te langdradig en als de dader dan ook nog op zo'n manier aan zijn eind toekomt , dan kan je wel spreken over een anti-climax. Gewoon lachwekkend.


Nee, dit was hem niet en vooral de kitscherige inbetween killed de film behoorlijk. Jackson heeft laten zien dat hij visueel wat in zijn mars heeft maar als je dan met zoiets op de proppen komt dan houdt het snel op.

Dit is toch wel een enorme tegenvaller voor me. Na acht films heb ik nog nooit een onvoldoende hoeven uit te delen voor Jackson, maar dit is helaas dan toch de eerste.

Visueel ziet het er allemaal nog best mooi uit, zoals je van Jackson mag verwachten. Het eerste gedeelte van de film is nog wel redelijk, maar in de tweede helft gaat het echt bergafwaarts. Het loopt allemaal zoal ik een beetje verwachtte en het einde van de killer is gewoon lachwekkend.

Het acteerwerk is niet altijd even goed, al springt Stanley Tucci er wel duidelijk bovenuit en zet hij wel een prima rol neer. Verder valt het geheel mij dus erg tegen en riep de film ook totaal geen emoties bij me op en dat terwijl de trailer er nog zo veelbelovend uitzag.

Jammer dus, maar iedere grote regisseur heeft zo zijn misser(s). Ik hoop dat het hierbij blijft voor Jackson, want ondanks deze film is hij voor mij nog zeker wel een van mijn favoriete regisseurs.

2,0*

Met Peter Jackson in de regisseursstoel en Steven Spielberg als producer verwacht je een topfilm is dat gelukt?

Het verhaal begint bij het 14 jarige meisje Susie Salman. Ze is in de bloei van haar leven en zit met dezelfde problemen als elk ander meisje van 14. Alles gaat goed totdat ze vermoord wordt. Dan komt ze in de zogenaamde ‘In between’, de tussenwereld tussen hemel en aarde. Daar probeert ze afscheid te nemen van mensen die ze wil en moet loslaten om naar de hemel te mogen, maar dat lukt haar niet. Vooral niet bij haar vader, van wie ze zielsveel houdt. De tijd dat ze in de ‘In between’ is, probeert ze haar vader te helpen met het zoeken van haar moordenaar. Dat moet ze wel, want de moordenaar heeft zijn zinnen al weer gezet op een ander slachtoffer.

Het gezin zelf lijdt vreselijk onder het verlies van Susie. Vader Wahlberg leeft in zijn eigen wereld en denkt alleen maar aan z’n dochter, moeder Weisz gaat ervan door om de dingen op een rijtje te zetten, want met haar man kan ze het niet verwerken. Oma, een fantastische rol van Susan Sarandon, komt het oplossen, maar dat lukt ook niet super goed.

Het eerste wat me opvalt is dat het acteerwerk top was zelfs van Mark Walhberg van wie ik na Max Payne niet meer zo’n hoge pet op had maar hij doet het prima. Ook Stanley Tucci is geweldig als de brute moordenaar van Susie, en Susie zelf gespeeld, door Saoirse Ronan, doet het ook heel aardig. Waar ze vooral punten mee scoort bij mij, is hoe ze de persoon van haar personage ontwikkeld door de film heen je ziet echt dat het gewoon een meisje is met problemen en het gedrag van een 14-jarige. Wat ik miste was diepgang in Susie, want heel de film draait een beetje om haar, maar je komt niet echt achter haar gedachtes en hoe ze het nu echt vindt in de ‘In between’. Ook de gedachte hoe het in de ‘In between’ is mis. Jackson had lekker kunnen filoseferen over de levenswijze in de tussen wereld en over leven en dood, maar dat laat hij achter wegen, en dat is jammer, want dat is 1 van de kenmerken waar hij goed in is.

De film besteed toch grotendeels aandacht aan de verwerking door het gezin wat ik jammer vond want, dat heb ik al wel eens vaker gezien. Hoewel het qua acteerwerk niet erg was om naar te kijken, voegde het weinig toe. Daardoor liep het verhaal ook niet echt heel erg lekker en zat je naar de taferelen van het gezin te kijken, terwijl je liever ziet hoe Susie het ervan afbrengt.

De ‘In between’ zag er geweldig mooi uit en aan deze mooie plaatjes verdient de film ook zijn lof, want dat gaat echt je verbeelding te boven. Als dat me toekomst is vind ik het niet erg om dood te gaan. Jacksons bedoeling was, denk ik, ook zo mooi mogelijke scènes van de ‘In between’ te laten zien en dat is hem aardig goed gelukt. Het was ook nieuw om zoiets te zien, dus in dat opzicht is de film erg origineel. Toch van een film van Jackson en Spielberg samen had ik meer verwacht en met alleen mooie beelden red je het niet. Het verhaal kwam gewoon te moeilijk op gang en was niet boeiend genoeg om op het puntje van je stoel te zitten. De film geef ik een 6.5 oftewel 3 sterren. Het is dus niet een topfilm die je zou verwachten van twee grootheden als Jackson en Spielberg.

Waarom gaat het hier over kitscherige beelden? De voice-over... dat is pas kitsch. Fluisterend, kreunend en hijgend tegelijk. Misselijkmakend gewoon.

Verder wel een amusante film, al had ik mezelf graag het constante geswitsch tussen beide werelden bespaard. In die tussenwereld gebeurt toch niks boeiends.

Een mooie, aparte, meeslepende, spannende, langdradige, hemelse film. Mijn 5de film van Peter Jackson, en nog steeds super blij met deze regisseur!

The lovely bones is een hele bijzondere en vernieuwende film. Zowel op drama als op thriller gebied, pakt de film de kijker goed in. Wanneer je ontroerd moet zijn, ben je ontroerd, wanneer je op het puntje van je stoel hoort te zitten, zit je dat ook. Werkelijk, een knap staaltje film-maken is dit.

Toch vond ik de tussen wereld een beetje goedkoop eruit zien. Je zag duidelijk dat de ''iets moeilijkere'' omgeving gemaakt is met green screen. Was een beetje jammer, maar ach. Vond de verhouding tussen de echte en de tussen wereld voldoende. Denk dat meer scènes in Susie's wereld niet erg toevoegend zouden zijn voor de film.

Aldus: ijzersterke drama, thriller en een kleine fantasy. Boeit van begint tot eind.

4 sterren =)

***** EDIT *****

Wil hierbij toevoegen dat ik sommige reactie een beetje onterecht vind. Natuurlijk is deze film NIET te vergelijken met Peter's vorige films zoals de trilogie van Lord of the Rings. Heb ook geen moeite mee dat je dan ook een paar verwachtingen stelt met een nieuwe fantasie-volle film van hem. Maar deze film is niet gemaakt om vergeleken te worden met de voorgaande films. Deze film staat los van zijn voortgaande films, en dan zijn sommige recensies een tikkeltje te ''ik had wel beter verwacht van een lotr-regisseur'' ... vind ik

Bad

De film begint goed, maar na 20 min valt de film uit elkaar. Het begon met de vervelende CGI. Elke keer waneer we bij een scène kwamen met Susie in het hiernamaals bracht de film tot een pauze. Wat ik zelf erg irritant vond.
De beste scene vond ik waneer, zusje van Susie (die overigens 7 jaar ouder is in het echt dan Saoirse) het huis binnendringt van de moordenaar. Maar ook daar gaat PJ de mist in. Ze steelt een boekje met bewijs over de moordenaar, en wanneer ze thuis komt duurt het een eeuwigheid voordat ze dat boekje overhandigt. Ook duurde de film veel te lang. Ze mochten wel 30 minuten schrappen uit de film.

Two thumbs up voor Stanley Tucci, die was werkelijk de ster in deze film.

Een erg tegenvallende film, vooral als je de spannende trailer ziet.
De film begint op zich wel goed, maar wordt echt kapot gemaakt door die tussenwereld waarin Susie zit.

Dat samen met onlogische scènes als: oma die lol maakt met de kinderen, zusje die er fucking lang over doet om te zeggen wie de moordenaar is, dat langdurige gesleep met die kluis naar de dump, Susie die in Ruth transformeert en dan de totale anti-climax; de moordenaar krijgt een ijspegel op z'n hoofd en valt van een klif.
Het gaat gewoon nergens meer over, leuk om eens gezien te hebben, maar deze film hoef ik echt niet nog een keer te zien.

Nipt 2, 0 sterren.

Really... wow.

Het komt niet vaak voor dat ik bij een film tijdens de eerste 10 minuten al met tranen in mijn ogen zit. Bij deze film dus wel. Ik werd direct aangegrepen door de verstikking van kleine Buckley. En daarna bleef ik regelmatig geëmotioneerd.

Deze film heeft een duidelijke en krachtige inleiding. Ik stoorde me totaal niet aan de voice-over en het feit dat het verhaal verteld werd vanuit het perspectief van het overleden meisje. Het had voor mij juist iets mysterieus en tegelijkertijd voelde het bevredigend. Ik hou wel van films met een vertelstructuur als deze.

Fijn dat ze direct tot de kern komen, ze draaien er niet omheen: My name is Salmon, like the fish. First name, Susie. I was fourteen years old when I was murdered on December 6th, 1973. Zeker toen daarna verteld werd over een man die haar in de gaten hield, ga je direct opletten of je al kunt ontdekken wie. De scene in het winkelcentrum is dan ook een leuke scène die de kijker op het verkeerde been probeerde te zetten.

Prachtige beelden, schitterend acteerwerk en zeer zorgvuldig gekozen locaties wisten mijn aandacht vast te houden. Het is toch een tijd geleden dat ik zo onder de indruk was van een film. Hoewel de film vrij lang duurt, toch dik 2 uur, wist hij me mee te slepen in de zoektocht naar de moordenaar van Susie. Ook het rouwproces van een verscheurde familie is zeer overtuigend neergezet.

Het thema blijft verschrikkelijk, maar helaas ook actueel. We hebben allemaal nog wel de dood van jonge Milly in ons hoofd, en helaas gebeurd het dagelijks met zoveel kinderen waarvan wij geen weet hebben. Deze film laat dan ook zien dat een moordenaar niet altijd een gekke vreemdeling is, maar vaak iemand die je (goed) kent en die bij jou in de buurt woont.

Vanaf het eerste moment dat de moordenaar in beeld kwam, voelde ik een rilling over mijn rug. Wat een akelig goede rol heeft deze man neergezet. Stanley Tucci schitterde. Ookal was het in zo'n beangstigende rol. De scene waarbij hij achter haar aangaat bezorgde me dan ook kippevel. Ik vond het zó krachtig en overtuigend neergezet dat ik me bijna kon inleven hoe het meisje zich gevoeld moet hebben. Angstig, alleen, radeloos.

Wahlberg zeg voor mij een van zijn beste rollen ooit neer als hulpeloze vader. Evenals de moeder trouwens. Wat een prachtige vrouw is ze toch. Hele familie is verscheurd door verdriet. En zelfs Susan Sarandon zorgt (vooral in het begin van de film) voor een komische noot.

Het enige minpunt waar ik kan inkomen, is dat mensen de surrealistische visie op het leven na de dood niks vinden. Dit hoefde voor mij ook niet per se, maar het was niet storend. Prachting contrast tussen drama, thriller en fantasie. Hoewel het een film is over een kindermoord, is dit zo sprookjesachtig en vanuit een onschuldig kind zijn perspectief neergezet dat je hem alleen hiervoor al zou moeten bekijken.

Jackson bewijst dat hij meer kan dan films maken over apen en (rond)reizende hobbits. Chapeau. Dikke 4.5*

Stompzinnige mooie-plaatjesshow. Zowaar de allereerste Peter Jackson film die ik ronduit slecht vind. De positieve punten van het (toch al matige) boek zijn er helemaal uit gesloopt om plaats te maken voor nog meer slapheid.

Je voelt geen reet voor de personages. Een zielloos en leeg gedrocht.

1*

Een verschrikkelijke film, maakte me helemaal benauwd met die langdradige scenes toen het extreem spannend was, bijvoorbeeld toen het middelste kind ging inbreken bij de moordenaar. Gewoonweg verstikkend.......Sommige scenes mogen wel wat korter en luchtiger. Heel veel dingen zijn erg overdreven in deze film. Daarom een 2.

Die boom kwam mij ook bekend voor ,ik weet niet hoe de film heet maar het gaat over een vrouw die haar kinderen en haar man verliest ,waarna zij zelfmoord pleegt.De overleden man probeert haar te redden uit de hel.Die boom zie je als hij in de hemel rond loopt.

En the lovely bones vond ik een erg goeie film,het is echt een tranen trekker met een goed eind.

Eindelijk dan The Lovely Bones gezien. En na de niet al te positieve recensies viel het me nog helemaal niet tegen. Vooral het eerste half uur doet vermoeden dat we te maken hebben met een uitstekend drama. Dat komt met name door het uiterst sterke uitgangspunt van de film.

Helaas valt de film na de ijzingwekkende scéne waarin de hoofdrolspelster wordt vermoord toch een beetje terug. Dat komt met name doordat Peter Jackson zijn droomwereld werkelijk spuuglelijk weergeeft en te geforceerd wil laten zien wat hij allemaal kan. Een minpunt dat echter ruimschoots goedgemaakt wordt door het fantastische acteerwerk van moordenaar Stanley Tucci.

Het zorgt ervoor dat The Lovely Bones een interessante film is geworden die uitstekende momenten afwisselt met hele slechte. Bij mij overheerst echter toch het positieve gevoel.

3,5*