The Lovely Bones (2009)

Een meeslepende film. Iemand is pas echt dood als hij niet meer herinnnerd wordt. Of misschien iets preciezer: iemand is pas dood als de dood verwerkt is, een plaats heeft gekregen in je dagelijkse bestaan. Dat is waar het naar mijn mening in de film om draait. Het verblijf van Suzan in de tussenwereld staat daar symbool voor. Zolang als de nabestaanden nog bezig zijn om het verlies van het meisje te verwerken (door zich terug te trekken: de moeder, door obsessief naar de moordenaar te blijven zoeken: de vader, door de dood van haar zusje niet te aanvaarden: de zus) blijft Suzie in de tussenwereld. Al naar gelang de herinneringen hefiger worden -prachtig verbeeld door de dorre, opbloeiende tuinroos in de hand van de vader- komt Suzie bijna letterlijk dichterbij. Een prachtige verbeelding van de emotie die het verlies van het kind met zich meebrengt. Zelfs haar kleine broertje voelt haar af en toe in zijn nabijheid. Noem het verlangen, noem het verlies. Het bijna slot van de film waarin de moordenaar sterft door toeval -daar houd ik het op- is de afrekening met het klassieke einde van een film over een sierial killer: hij wordt niet gepakt zoals in de meeste amerikaanse who-don-it's maar sterft een onverwachte dood die "iedereen" kan overkomen. De magistrale minutenlange durende thriller wanneer de moordenaaar de safe met daarin de lovely bones laat verdwijnen en daarmee in feite de herinnering definitief begraaft is treffend gekozen. Het nawoord van Suzie waarin zij iedereen een lang en gelukkig leven toewenst maakt het spirituele aspect in de film weer luchtig. Zo zie ik ook de rol van Suzan Sarandon die een bijna slapstick-achtige rol in de film vervult: neem het leven niet al te serieus maar ga zorgvuldig om met de mensen waar je om geeft en met je herinneringen. Een bewaarfilm.

Weinig enthousiasme hier. Jackson lijkt nogal te vertrouwen op de emotionele impact van een meisje dat via een min of meer lichtvoetige benadering alles rondom haar eigen moord uit de doeken doet. In combinatie met de afschuw die een dergelijke gebeurtenis met zich meebrengt, moet daar ook wel wat te halen zijn, maar het blijkt in toenemende mate een tamelijk pathetische worp. In de de plastische, speelse tussenwereld, maar ook bij de aardse beslommeringen zit lang niet alles lekker.

Het wordt zelfs even grondig verpest als oma terugkeert, maar daar werkt het thriller aspect tenminste nog. Sterkste onderdeel is dan ook wanneer Jackson Tucci op allerlei manieren onder de lens neemt. Verder weet het geen vuist, hard of zacht, te maken en dan is het ook het slot er eentje dat niet anders dan hoogdravend valt te omschrijven. Saoirse Ronan doet het uitstekend, maar een delicaat of voor mijn part aandoenlijk filmpje kan ook zij er te midden van alle poeha ook niet van maken.

Aardige film. Alhoewel het thriller-element soms iets sterker mocht weet het toch zeer goed te boeien. Cast is ook meer dan degelijk en visueel dik in orde; fijne kleuren, filters en effecten. Laatste gedeelte werd het me enkel iets te slepend en zweverig.

4*

Drakerig.

Het begin belooft nog e.e.a. maar na een tijdje lijkt men de pedalen kwijt te spelen. Er wordt volledig geteerd op de zielige kant van het verhaal: het arme kleine meisje. Allemaal goed en wel, maar mij irriteerde het hoe langer hoe meer.
De film duurt ook te lang (wat voor waarde heeft bomma ook aan het verhaal?), maar langs de andere kant belicht men amper zaken zoals de moeder die het opeens afbolt en nog opeenser weer terug thuis staat.
Het einde is echter nog de grootste misser, compleet idioot ook hoe buurman Psycho aan z'n einde komt. Zoiets hou je toch niet voor mogelijk?

Saoirse Ronan blinkt niet uit, maar slecht is ze nu ook weer niet. Wel slecht is Mark Wahlberg - die kan echt geen dramarol neerzetten. Rachel Weisz is gewoon oké, ook Susan Sarandon is in feite wel redelijk. De steler van de show is uiteraard Stanley Tucci - waar ik na het zien van z'n look mijn hart voor vasthield.

Peter Jackson lukt aardig in zijn opzet om The Lovely Bones enige zweverigheid te geven. Dat had mij wellicht kunnen meehebben mocht de tussenwereld er een stuk mooier hebben uitgezien. Dat het niet echt creatief is, oké, maar dat de gebruikte CGI spuuglelijk is had ik toch niet meteen verwacht van de man achter The Lord Of The Rings.
De muziek tot slot is zeikerig - continu op de emotie inspelend, of toch iets met die bedoeling.

2

Schitterend verhaal dat helaas niet voor het volle pond overkomt doordat Peter Jackson zich meer lijkt te bekommeren om de kitscherige vormgeving van het hiernamaals dan om de uitwerking van de personages.

Aan de acteurs ligt het niet, maar o, wat blijven ze vlak. Ik mis de obsessiviteit van Susie's vader. Ik zie nergens de innerlijke strijd van haar moeder die haar plotsklaps het huis doet verlaten. Wat is George Harvey meer dan gewoon de zoveelste stereotype pedofiele seriemoordenaar? Susan Sarandon lijkt verdomme een comic relief personage neer te zetten. Hoe zit de vriendschap tussen Fenerman en de Salmon's in elkaar? Hoe gaan broer en zus met de dood van Susie om? En Ray Singh is niks meer dan een love interest in een volkomen afgeraffeld zijplot, waar het meest bordkartonnen personage uit de film, Ruth Conners, de verplichte en totaal overbodige psychic, ook nog een rolletje in krijgt.

En dan het personage van Susie Salmon zelf: het ene moment vrolijk door graanvelden rennend met een wildvreemd en mysterieus meisje dat als donderslag bij heldere hemel haar beste vriendin is geworden, het andere moment moeten we haar serieus nemen als ze zegt: "When I was alive, I never hated anyone. But now hate was all that I had." Inderdaad, ze fronst. Maar haar rouwproces om haar eigen dood komt nergens echt naar voren. Wil ze terug? Wil ze blijven?

Zoals ik al zei, aan de acteurs ligt het niet. Iedereen acteert naar behoren, alleen heeft Jackson zichzelf in een hoek geschilderd door teveel personages in de film te stoppen, zonder dat hij ze allemaal evenveel aandacht kan geven. En daarom voelen zijplotjes als het stuklopen van pa en ma's huwelijk en Susie's nooit tot standgekomen relatie met de knappe Engelse jongen Ray niet alleen afgeraffeld maar ook geforceerd aan, alsof Jackson tijd probeert te rekken.

En dat is jammer, want als hij meer tijd gestopt had in het uitwerken van ook maar de helft van al die personages en minder in het vormgeven van die vergezichten tussen hemel en aarde was The Lovely Bones ongetwijfeld een schitterende film geweest.

Deze film heeft alles!

Het is een vet verhaal wat heel apart in elkaar is gezet. Het ligt dus totaal niet voor de hand en is nieuw in de filmwereld. Het onderwerp spreekt denk ik iedereen wel aan en het genre is perfect. Een super cast met hoofdrolspelers die geweldig in hun rol zitten.

Wat ik met afvraag: wat wil een filmliefhebber nog meer?

En vooral: waarom zie ik deze film niet terug in de top 250? Of zelfs in de top 20, want daar hoort het!

Een absolute topper en een dikke aanrader

Een originele film met een pakkend verhaal waar je soms kippevel van krijgt. De manier van vertellen draagt bij aan de spanning, ondanks het relatief rustige verloop van de film blijft die constant voelbaar. Ook het acteerwerk en de beelden zijn over het algemeen dik in orde.

Een originele en bijzondere dramathriller die terecht genomineerd werd voor diverse filmprijzen.

Beetje een wisselvallige film. Een veelbelovend begin, maar halfweg de film begon de film toch wel wat te vervelen, om dan weer naar het einde toe te boeien (het einde met de ijspegel vond 'k wel redelijk stom).
De cast deed het prima en kwam overtuigend over. Visueel ook knap gemaakt en de muziek was ook wel te pruimen.
Tja, 'k vond hem zeker niet slecht, maar het tempo en het einde deden een beetje afbreuk op de film.

Prachtige aangrijpende film met een enorm griezelige Tucci als buurman. Brrr.

Het dromerige aspect in deze film vond ik heel erg goed passen bij het verhaal.

Blijft natuurlijk gevaarlijk, verfilming van een prachtig boek dat je ooit al eens had gelezen en ten opzichte van het boek scoort de film twee volle punten lager. Dat ligt voornamelijk aan de scenes in het hiernamaals, dat valt te vertellen, maar niet te verfilmen ondanks allerlei goedbedoelde CGI-beelden.

Gelukkig focust de film meer dan in het boek op de ontwikkelingen hier bij de levenden en dat wordt redelijk goed uitgevoerd, met name de moordenaar is lekker fout, de oma is misschien net weer te veel comic relief.

Verhaal en basisgegeven zijn dermate sterk dat het geraamte gewoon stevig staat en we zijn de trollen, elfen en Hobbits al net zo zat als regisseur Peter Jackson zelf en die bewees ooit met "Heavenly Creatures" echt geweldige films te kunnen maken, dit was in aanleg al te moeilijk om feilloos te verfilmen.

Een film die een behoorlijke heftige lading leek te hebben, ben zelf vader van 2 dochters en op de 1 of andere manier was ik wat huiverig om de film te gaan kijken. Tja wat kan ik er over zeggen, de film bestaat vanuit mijn optiek uit gemiste kansen. Het begin was meeslepend, meisje was in de bloei van haar leven en maakte toekomstplannen, ze was verliefd en de eerste zoen leek er aan te komen. De buurman die al tijden bezig was met het beramen en plannen van zijn gruweldaad, en daarbij het slachtoffer nauwkeurig in de gaten hield. Ik kreeg echt een heel naar gevoel toen dat meisje was meegelokt in dat maisveld en begon te beseffen dat ze een enorme fout had gemaakt, kreeg er echt kippevel van hoe in het echt moet zijn als een kind in zo'n situatie zit.

Maar daar kreeg de film een wending, eigenlijk was ik na het zien wel opgelucht omdat ik zware kost had verwacht maar nietswas minder waar. Uiteraard was de leidraad de moord op een jong meisje maar het intense van zo'n drama ontbrak volledig. Dit gedeelte van de film was wazig en zweverig en ik kreeg het gevoeld dat tijdens het produceren van deze film de joint vrolijk rond ging.

Het einde bracht nog een beetje spanning met het gevonden notitieboekje maar ook hier verdween het als sneeuw voor de zon toen moeder de vrouw weer naar huis was gekeerd.

Het sinkhole was in het begin al duidelijk als dumpplek, tenminste dat is mijn mening, dat ze eerst in een kluis zat en later toch daar nog gedumpt wordt met hulp van een ontwetende eigenaar vond ik maar raar evenals het zweverige gedoe eromheen. De politie weet inmiddels wie de dader is, zoeits gaat als een lopend vuurtje door een gemeenschap en toch gooit de eigenaar van de sinkhole de volgende dag het ding dicht en gaan de ouders weer met hun leven verder zonder dat haar lichaam gevonden wordt. Is toch wel erg onwaarschijnlijk dat er niet een belletje gaat rinkelen bij de eigenaar als hij hoort wie de dader is van de moord. (degene die hij geholpen heeft met het dumpen van een kluis). En dat dat einde met die ijspegel, oke de ijspegel zag je wel een steeds terug in de film maar dit was wel erg flauw en afgezaagd.

Ik geef een 2.5.

The Lovely Bones vind ik een mooie film.

Hele aparte film toch wel van Jackson. Een jong meisje genaamd Susie word vermoord. We volgen Susie en we zien dat ze naar een soort van tussen hemel gaat. In die tussen hemel ziet ze hoe haar naasten om gaan met haar dood. Ook houdt ze haar moordenaar in de gaten. Ik vond de film erg interessant. De dood is zo wie zo een interessant onderwerp. Wat is er naar de dood ? Ga je naar de hemel ? Niemand die het echt weet, maar er zijn genoeg theorieën. Ik vind dat de film op een mooie manier één van die theorieën behandelde. Hoewel Sussie dood is, is ze nog steeds aanwezig. Dat laat Sussie op een aantal momenten op een mooie manier blijken. Een hele mooie scene bijvoorbeeld is met de vader van Susie in de tuin van de moordenaar en Susie iets moois met een roos doet.

Het acteerwerk in deze film is erg goed. Vooral Stanley Tucci als George Harvey vond ik erg goed acteren. Want wat zet Stanely een eng mannetje neer. Vanaf de eerste scene met George voel je gewoon dat er iets niet klopt aan dat personage. De rest van de cast acteert ook heel erg goed. Speciale vermelding voor de vader van Susie. Die acteerde echt fantastisch.

De film is op sommige momenten ook erg spannend. Zo is de scene aan het begin van de film met George en Sussie in de ondergrondse mais kamer om te snijden. Je voelt gewoon dat het elk moment mis kan gaan. Ander voorbeeld van een erg goede scene is dat de zus van Sussie aan het eind van de film het huis van George doorzoekt en dan komt George thuis….. Je krijgt in deze film een beetje de rillingen als blijkt dat George Sussie ( lichaam ) al die tijd in een kluis heeft verstopt. Het maakt de persoon George nog angstaanjagender dan die al was.

De muziek in deze film is van Brian Eno. Brian levert erg mooi werk af. De muziek past erg goed bij de film. Ook vond ik het camera werk in deze film erg goed. Op dit gebied hebben Jackson en zijn collega’s goed werk verricht.

Tot nu ben ik in dit stuk erg positief geweest over de film. Maar helaas is deze film niet perfect. Het grootse minpunt van deze film is dat ik de tussenwereld waar Sussie in verkeerd eigenlijk helemaal niet mooi vindt. Ik vind die wereld eigenlijk best kitscherig en nep eruit zien. Dit is toch wel zonde. De filmmakers hadden de kans om een mooie visuele wereld te maken, maar ze slaan hierin behoorlijk de plank mis. Verder had het tempo van deze film ook wel wat hoger mogen zijn. Ik vond de film op sommige momenten een beetje te traag. En ik stoorde mij aan die groot moeder. Via de groot moeder tracht men een beetje humor in de film te stoppen. Dat lukt niet echt want die groot moeder kwam eerder flauw dan grappig over. Susan Sarandon als de grootmoeder acteerde op zich niet slecht. Het is dan ook duidelijk aan het script te wijten dat die grootmoeder wat vervelend overkomt.

Al met vind ik dit een mooie film. Geen meesterwerk deze film, maar wat mij betreft wel zeker een aanrader om een keer te zien.

3,5 ster voor deze film.

Erg mooie film van Jackson. Kleurrijk en inderdaad soms mierzoet, al dan niet met een sterk concept.

Het is een beetje het vanoudse verhaal over hoe je als dode je naasten en nabestaanden observeert. Dat overkomt de 14 jarige Susie. We bevinden ons in de tolerante jaren '70 waar de seksuele vrijheid en de nuchterheid de orde van de dag is. Althans, ik geloof wel dat het de bedoeling was van Jackson om die sfeer te gebruiken. De nuchterheid zorgt er ook voor dat vele dingen overzien worden waarbij er minder aandacht wordt geschonken aan seksuele roofdieren. Susie komt op een dag oog in oog te staan met haar buurman George Harvey, een nogal opzienbarende man. Ze bezwijkt onder zijn actie en vervolgens mag Susie, voordat ze naar de hemel gaat, toezien hoe haar familie onder haar verlies gebukt gaat, hoe haar buurman ermee wegkomt, en zelfs.... nog even wat dingetjes rechtzetten om toch met een acceptabel gevoel afscheid te mogen nemen van haar leven.

Tegen de verwachtingen in weet Peter Jackson hier frappant uit te pakken. De jaren 70 settings worden hier erg sfeervol weergeven, maar ondertussen zijn de dromerige settings in de tussenwereld ook kleurrijk en oogstrelend. Ik moest een beetje aan Re-Cycle denken. De verhalen die rouleren tussen Susie en de familie Salmon zijn ijzersterk en weten je nog vaak wel een complexe kijk te geven. Haar vader Jack wordt hier wederom erg goed neergezet door Mark Wahlberg, een man die moet en zal weten wat er met Susie is gebeurd en vervolgens nog voor veel meer ellende in het gezin zorgt. Ook de kijk in het leven van George Harvey word steeds zieker.

De loop naar het einde is ook erg mooi. Song to the Siren van This Mortel Coil erbij... Het is maar dat ik inmiddels een beetje doorgewinterd ben anders rolden de tranen over mijn wangen. De karma van Harvey was heerlijk.

Een prachtig maar snoeihard sprookje.

4,0*

Originele en waarschuwende benadering van het probleem van misdadigheid tov van weerloze kinderen, maar helaas in een te lang uitgesponnen film die in het eerste gedeelte wel behoorlijk de spanning weet op te drijven maar nadien toch te veel aandacht geeft aan de fantasierijke uitwerking van dit dramatisch gebeuren.

Zeer goede acts, zekerlijk van Stanley Tucci en ook Saoirse Ronan.

Flinke tegenvaller. Vond de combinatie drama, fantasy, thriller, humor hier totaal niet werken.Kwam heel onwerkelijk over, waardoor ik niet in de film kon komen.Het acteerwerk over de hele linie matig tot slecht(Tucci wel redelijk, Ronan niet sterk en Wahlberg totaal ongeschikt voor deze rol).

Wel aardige beelden van de "tussenwereld", maar niet spectaculair, en kon de leegheid van deze film niet verbloemen.

Het einde was ook niet al te sterk.Krappe 2 sterren.

Leven na de dood

Dat er meer is na ons aardse bestaan, is iets wat in mijn ogen zeker is. Er zijn genoeg verhalen te vinden over ervaringen van mensen die voor een korte periode klinisch dood waren. Ervaringen verschillen echter, en wat er dan ook precies zal gebeuren en vooral na een langere periode, is iets waar niemand antwoord op weet. Ook Peter Jackson niet. Zijn interpretatie over het leven na de dood en vooral hoe deze is vormgegeven is helaas lang niet altijd geslaagd. Dit komt deels door effecten die (nu al) aan het verouderen zijn, maar deels denk ik ook dat dit komt omdat het niet bepaald een makkelijke opdracht is om het leven na de dood vertaald naar film te krijgen. Ik denk dan ook dat het soms beter was om de uitvoering meer subtiel te houden.

Meer interessant is wat er op aarde gebeurt en hoe de klopjacht op de moordenaar geopend word terwijl Susie vanuit het hiernamaals toekijkt. Het gegeven is fascinerend, maar naast een op hol geslagen fantasiewereld wat het hiernamaals moet representeren mistte deze film wel een bepaalde spanning, die alleen richting het einde even de kop opsteekt. Dit is op het moment dat Jack zich realiseert dat de buurman zijn dochter vermoord heeft en wanneer het zusje van Susie bij hem inbreekt Ook had ik het idee dat deze film zich constant wilde onderwerpen aan een PG-13 rating. Daarnaast vond ik het jammer dat de affaire met de detective die schijnbaar wel in het boek zat, uit de film geknipt is. Het einde was dan wel weer gaaf en liet mooi zien dat karma een bitch is!

Het is allemaal wel vrij aardig, maar ik kreeg het idee dat hier wel meer in had gezeten. Misschien moet ik toch maar een keer het boek gaan lezen.

3,0*

Mooie film! Geeft de dood ook in een trieste setting toch weer wat licht... Ik hou wel wat van deze fantasie, geeft deze film toch die extra touch die je in een andere moordfilm niet ziet.

Ik lees dat sommigen hierin komedie zien? Dat vind ik vreemd want ik heb misschien 1 keer gelachen. Moest dit een komedie zijn zou niemand het serieus nemen.

Ik vond het een degelijke film, niet direct meer of minder. Wahlberg is niet zo geschikt voor deze rol hoewel hij wel vaker in drama's meespeelt vond ik deze niet zo voor hem weggelegd. Rachel Weisz is wel ok. De moeder die komt helpen was een beetje over the top. Volgens mij de eerste film die ik zie met Saoirse Ronan. Niet direct mijn favoriete actrice denk ik want ze acteert hier echt niet bepaald goed. Ofwel ligt het aan haar stem die is ronduit irritant. Stanley Tucci speelt vermoedelijk de beste rol van de film ondanks dat hij er eigenlijk weinig moeite voor lijkt te doen.

Het beste moment is duidelijk wanneer de zus van Susie gaat inbreken bij Stanley Tucci. Dan wordt het even spannend. Voor de rest is het redelijk dromerig allemaal wat er ook wel voor zorgt dat je zelf meegevoerd wordt in die droom en het nergens echt saai wordt. Het einde vond ik dan weer wat vergezocht met die ijspegel waardoor Stanley zijn evenwicht verliest en een gruwelijke val op de rotsen maakt. Verdiend dat wel.

Leuk ook was de cameo van Peter Jackson in de winkel waar Wahlberg zijn foto's gaat ontwikkelen.
Ook leuk was dat er even een poster (denk ik) van Lord of the Rings in beeld kwam. 3.5* maar enkel en alleen te danken aan de originaliteit anders was het een 3* geweest.

“When I was alive, I never hated anyone. But now hate was all that I had.”

Sprookjeachtige film met genoeg drama en ook een thrillerelement. Een moeilijke cocktail, maar Peter Jackson weet er voor het grootste gedeelte een sfeervolle en samenhangende film van te maken. The Lovely Bones maakt vooral in het begin indruk, en daarna neemt het visuele gedeelte het langzaam over met Ronan die vanuit een visueel overdonderde purgatory toekijkt hoe haar ouders, zusje, broertje en moordenaar omgaan met haar vermissing.

Dit is ook het gedeelte waar The Lovely Bones steken laat vallen, en wat onsamenhangend en rommelig wordt. De rouw van de ouders (Weisz en Wahlberg) komt wat oppervlakkig en gehaast over, en de rol van het zusje (fantastisch gespeeld door McIver) is interessant maar wordt te weinig uitgewerkt. Er zijn zoveel verhaallijnen dat Jackson niet alles even goed uitwerkt, alhoewel de acteurs je aandacht weten vast te houden. Er zit drama en spanning in de film, maar het is wel duidelijk dat bij Jackson het fantasie-element het beste tot zijn recht komt. Alhoewel de scene op het laatst met Tucci en McIver wel nagelbijtende spanning oplevert. Maar daarna komt er weer zo'n vreemde zoenscene en zit je bijna naar een young adult film te kijken. Het levert een soms bijna schizofrene kijkervaring op. Maar ook een indrukwekkende en visueel overdonderde filmervaring.

Faze Rain, Tornado EF5, Saving Pvt. Pyle en Comely; Jullie halen de woorden uit m'n mond ! ! ! ! !

Zelden.., Wellicht nooit zo'n irritante kutfilm gezien !!!

Moest 'm afkijken met mijn dochter, vanwege het heftige begin.., Wat een dramatisch lange zit.

Peter Jackson, Steven Spielberg.., SHAME ON YOU GUYS !

Kijktip: Ghost, 1990

van (regie) Jerry Zucker, met Patrick Swayze, Demi Moore, Tony Goldwyn en Whoopi Goldberg.

Saoirse Ronan is formidabel als Susie. Goed dat perspectief vanuit een jonge meid die zo vroeg het tijdige moest wisselen voor... wat erna komt. De dader was wel erg een prototype creep - man met lichte ogen en spiegelende bril (à la Laurence Olivier als de Weisse Engel in Marathon Man). Zoals we inmiddels weten, blijken juist de types waarvan niemand vermoedt dat ze een duistere kant hebben vaak de uiteindelijke daders. Vaders met gezinnetjes, of de populaire jeugdtrainer, etc. Het moment dat de val dichtklapt voor Susie, is heel onverdraaglijk. Tucci, in 2009 vader van een 3-jarige, had veel moeite met zijn rol. Ronan zou 'm erdoorheen hebben geholpen. Lees: Peter Jackson on 'The Lovely Bones' and Saorise Ronan - ABC News - abcnews.go.com

Fijn.

Bovennatuurlijke dramafilms zijn iets nieuws voor mij. Moest dus een beetje wennen aan de stijl die deze film dan ook neemt. Gelukkig heeft Jackson mij hier niet mee teleurgesteld. The Lord of the Rings en Braindead zijn een paar van mijn favoriete films.

Ronan doet het redelijk voor een 14-jarige, het is zeldzaam dat kinderen het echt goed kunnen, maar vooral Tucci stijgt er bovenuit. Wahlberg is wat stijf, Weisz ok. Tucci lijkt zijn rol goed te begrijpen en straalt ook een goede engerd uit.

Daarnaast zijn de effecten mooi en is de film goed voor die 135 minuten.

Uiteindelijk een tegenvaller geworden. Het basisconcept stond me aanvankelijk wel aan. Mits een degelijk script ben ik wel te vinden in een paranormaal verhaal dat out of the box denkt. Niet dat het een origineel idee was - er zijn wel meerdere films met “levende doden” wiens werk op aarde nog niet af is. The lovely bones balt diverse genres in één film en dat is meestal geen goed idee. Het verliest zijn geloofwaardigheid en hinkt mede op verschillende gedachten. Make a choise and stick to the plan! Nu is het wat mosselen noch vis en is elk genre en dus ook de verhaallijnen onvoldoende uitgewerkt waardoor het rommelig overkomt.

Saoirse Ronan ontdekte ik voor het eerst (bewust) met Brooklyn. Later kwamen er nog enkele films bij en ik kan deze Ierse (vrij opvallende) actrice best appreciëren. Ook in The lovely bones speelt ze ondanks haar jeugdige leeftijd erg volwassen. Maar het is uiteraard Stanley Tucci die er bovenuit steekt met een creepy rol die hij moeiteloos invult. Wahlberg is crap zoals usual. Zwakke acteur vind ik dat behoudens zijn goede rol in The departed en Boogie nights van PTA. Weisz is ok, maar ook Susan Surandon vond ik maar een vrij bizarre nutteloze rol neerzetten. Kwestie van een grappige of absurde noot in de verhaallijn te brengen???

De beelden van de tussenwereld waren vaak mooi, maar namen te veel screen time in beslag waardoor het eigenlijke doel van de film in de verdrukking kwam. Montage was behoorlijk met als beste moment de scène waarbij ze in de greep kwam van Harvey en haar ouders thuis aan tafel zaten. Het absolute einde was niet goed. De dood van Harvey was technisch erg zwak en qua scenario erg goedkoop.

Best een mooie, originele film. Leuk gedaan met de bovennatuurlijke wereld en prima gespeeld. Ik heb een zwak voor Rachel Weisz. Soms vind ik het er erg gemaakt uit zien qua effecten. Sommige momenten is het erg spannend. De film heeft mij best geraakt. Een goed en ontroerend verhaal. 3,5*

In het begin is het even zoeken, welke kant gaat deze film op. Wat voor genre is het uberhaubt. Gaande weg blijkt dat de film heel veel genres aandoet. Ik neig te zeggen dat het een mysterie/drama-achtig iets is. Verder op zich een hele origineel idee. De boodschap kan uiteindelijk tweedelig opgevat worden, of dat er leven na de dood is, of het leven gaat na de dood verder. Beide gevallen zijn voor beide partijen van toepassing. Wat vooral opvalt is de stijl en visuele schoonheid bij tijd en wijlen van de wereld waar Suzie in leeft. Ziet er fabelachtig mooi uit, vooral wanneer op een gegeven moment de schepen in fles op de rotsen lopen. Prima rol overigens van Tucci. Die zet de rol als 'meneer Engerd' prima neer.

Uiteindelijk een aardige film waarvan ik de indruk heb dat hij een beetje bedoeld is voor het gemiddelde Twillight en Hungergame publiek. Dus de 'young adult' groep om het zomaar te zeggen.

Ik vond dit vooral een fijn voortkabbelende film om te kijken. Wel iets te lang en zeker aan het eind sleept het wat, maar verder een redelijk ingetogen film, goed geacteerd en een mooie sfeer. Vooral Wahlberg vond ik bijzonder sterk als vader die zijn dochter kwijtraakte. Visueel wel oké maar soms wat kitscherig. In die tussenwereld mag dat, maar gewoon op Aarde vond ik het wel eens wat lelijk met al die kleuren (zie de poster als uitstekend voorbeeld) die door het beeld zweefden. 3,5*.

“I loved the way a photo could capture a moment before it was gone.”

Een vrij origineel/aparte film. Weet niet heel goed wat ik er van moet vinden eigenlijk. Film was niet perse slecht, maar ook verre van memorabel.

Al moet ik wel zeggen, dat ik ergens de kracht van de film wel zie. Het is ergens best een artistieke film, maar na mijn mening niet al te goed uitgewerkt. Ook visueel gezien, had het allemaal wel mooier en strakker gekund.

De film blinkt ook nergens uit. Het is geen sterk verhaal, niet uitmuntend geacteerd, of visueel spectaculair. Het sterkste van de film vond ik waarschijnlijk de score.

Qua casting is het ook niet even best. Ben niet persé een fan van Wahlberg, vind het best een prima acteur namelijk, alleen hier is hij toch best een mis-cast. Dit is niet echt een rol die geschikt is voor hem. Verder is dit ook de eerste film die ik zie met Saoirse Ronan. Ze was best prima, maar ook zij kwam in deze film niet persé uit de verf. Ook de oma vond ik erg over the top en uit de toon vallen. Wat dat betreft was Stanley Tucci, de enige die echt uit de verf kwam (kreeg er zelfs een Oscar nominatie voor), maar heb niet echt het idee alsof hij nou zo zijn best deed.

Nee, ik kan de creativiteit van de film wel waarderen maar hij wist niet echt binnen te komen. Ik denk ook dat de film zeker 25 minuten korter had gekund, dan zat er ook meer vaart in.

6.5/10

Zeer indrukwekkende film.

Met een glans rol van Saorise Ronan als Susie The lovely bones.

De spelers zijn fantastisch.

De film is visueel zo sterk.

Zo als bijna alleen Peter Jackson dat kan.

De film muziek is prachtig.

En de film is nog steeds een hoog staaltje.

Zeer aangrijpend en om stil van te worden.

Deze Peter Jackson had ik nog niet eerder gezien. Ik heb er al die jaren maar weinig aan gemist. Het begint een beetje als American Beauty, maar eindigt een beetje als Ghost. In de tussentijd draait het er dus om [i]spoiler]wie de hoofdpersone vermoord heeft en of hij gepakt wordt. Dit wordt afgewisseld door beelden van een soort limbo, maar deze andere wereld ziet er helaas erg kunstmatig uit waardoor het voor mij niet werkt. De hoofdpersone gaat op een gegeven moment ook erg irriteren. De dader komt uiteindelijk weg met zijn misdaden, maar komt toch door een ongeluk aan zijn einde, alsof karma dat vereist. Ook dit voelt erg geforceerd aan. Uiteindelijk wordt de film met een dramatische rotlied afgesloten, waardoor de kater groot is. 1*.

Geinspireerd door de film Hanna (2011) waarin ook Saoirse Ronan de hoofdrol speelt zijn we deze film gaan kijken. De film is geinspireerd op acties van John Douglas die meerdere meisjes heeft misbruikt en vermoord. Susie, de hoofdpersoon, is gebaseerd op een slachtoffer in Norristown, Pennsylvania in de jaren 70. Wederom ben ik onder de indruk van haar acteer prestaties. Een knappe prestatie als ze volwassen zou zijn, maar verbluffend op haar jonge leeftijd! Ze draagt de film. The Lovely Bones is een wat gekke film die zich voor een groot gedeelte afspeelt in het gebied tussen hemel en aarde. Dit is op zich knap vormgegeven, maar je merkt wel dat de film wat op leeftijd is. Met de huidige CGI technieken zou het er veel geavanceerder uit hebben gezien denk ik. Het maakt de film ook traag. Traagheid is niet erg als je in de film wordt gezogen, maar dat gebeurde niet. Je blijft wat op afstand kijken naar de kunstig geconstrueerde beelden en hoe ze gebeurtenissen en objecten op de aarde hebben terug laten komen in de 'tussenwereld'. De overige acteerprestaties zijn okay, maar op de één of andere manier blijft het allemaal wat op afstand. Ook het verdriet van de familie komt niet écht binnen. Al met al is de film visueel aantrekkelijk, prima geacteerd, op momenten ontroerend, spannend of romantisch maar het mist - mede door de traagheid en de vervreemdende beelden uit de tussenwereld - wat aan impact en houd je als kijker wat op afstand. Daarom 3 sterren.

Verfilmde jongvolwassenen-literatuur, ik verwacht er doorgaans weinig van, en dat kwam weer aardig uit. Het begint nog wel OK, Saoirse Ronan doet het (als levend meisje) niet slecht, en dat gedeelte met haar moordenaar was vrij intens en gruwelijk. Maar vanaf het moment dat ze in een soort vagevuur terecht komt verflauwde mijn interesse. Die tussenwereld werd spuuglelijk vorm gegeven, en de gebeurtenissen daar boeiden voor geen meter. De plot rond de rouw om Susie's dood en de zoektocht naar de moordenaar was interessanter, alleen waren de acteerprestaties van Weisz en Wahlberg vrij ondermaats en waren hun personages oninteressant. Blijft over het perspectief van de moordenaar zelf, eigenlijk het enige gedeelte dat redelijk geslaagd was, al zijn over dat perspectief veel betere films gemaakt.

Nogal mwah dus al met al, en dan wordt je ook nog opgezadeld met ongeloofwaardige bakvissenromantiek als Susie via Ruth dan toch haar eerste kus krijgt, en een stupide einde als de zus loopt te twijfelen of ze de identiteit van de moordenaar wel moet prijsgeven omdat papa en mama net weer bij elkaar zijn. Afronden naar beneden dus.

Een film die ik heel sterk vond in een aantal dingen, vooral het realistischere thrillergedeelte (er zitten echt een paar heel sterke ijzingwekkende scènes in) maar die ook nogal onevenwichtig is in toon en qua fantasy niet helemaal mijn ding was. Ik kon niet zoveel met die fluisterende ‘in-between’-wereld. Het leverde af en toe wel een aardig sfeertje en beelden op, maar uiteindelijk had ik er te weinig mee. Zeker tegen het einde met de 'ontknoping' (die voor mij meer expliciet een ontknoping en closure had mogen zijn voor de familie) zijn het teveel twee losse elementen die voor mij nooit echt een fijn geheel vormden, met aan de ene kant het gruwelijke rauwe en aan de andere kant de zweverige fantasy.

Was ook benieuwd naar een van de eerste rollen van Saoirse Ronan, nu een van mijn favoriete actrices, die op die leeftijd ook al heel erg goed was. Ook wel verbaasd om Stanley Tucci in een voor hem heel a-typische rol te zien. De rol van Susan Sarandon was super overbodig, zeker die scène met dat ze huishouden ging doen was echt extreem out of place met het hele onderwerp en de toon van de film, waar sloeg dat op?

Wellicht, zoals vaker, iets dat als boek beter uit de verf komt dan als verfilming op deze manier. Ik las ook dat de makers hier per se een PG-13 film van wilden maken, terwijl het bronmateriaal veel gruwelijker is. Nu hou je inderdaad wel een enigszins gemarkeerde film over.

3*

The Lovely Bones is een niet alledaagse film die om deze reden voor mij ontzettend interessant was. Verhaaltechnisch fraai en idem uitgewerkt. Ondanks het zware thema vond ik het toch bijzonder en mooi.