Shutter Island (2010)

Toen ik uit de bioscoop kwam had ik echt zoiets van huh?! Maar nadat ik hier een aantal reacties en spoilers lag viel het plaatje in een. Erg goede film als je het eenmaal snapt!

mooie film

Een echte aanrader voor de mensen die eens goed willen doordenken bij een film.

Zal hem dan eens herzien om op alle details te letten...

Vond er geen reet aan .

Totaal geen spanning en zo voorspelbaar als wat .

1.5 *.

wat een film

ik vond het verhaal goed

de spelers waren ook op hun best al ben ik niet zo di caprio fan en de sfeer erom heen maakt het extra mysterieus

het einde was onverwacht vond ik en je moest even denken van hoe kan dat nu

dus een echte aanrader

4*

Een erg goede film dit van Martin Scorsese, waar ik best wel van heb zitten genieten. Shutter Island is een film die een enorm sterke sfeer weet uit te ademen. Het eiland oogt mysterieus, donker,creepy en soms ook erg verlaten. Daarnaast brengt Scorsese alles ook nog eens op fraaie wijze in beeld, waardoor alles eerder genoemde elementen nog wat sterker naar voren komen.

Dan is er het verhaal. Het wordt allemaal erg interessant gebracht en lage tijd ook mysterieus gehouden door Scorsese, waarbij je als kijker steeds wat meer te weten komt. Heerlijk hoe de film mij als kijker een aantal keren wist te verrassen. Het plot zit sowieso erg goed in elkaar en ik moet wel lachen om degenen die beweren alles halverwege al te weten. Volgens mij is dit praktisch onmogelijk omdat Scorsese veel dingen gewoonweg niet verklaart. Daarnaast lees ik hier dat er drie theorieën zijn voor het einde en ik denk dat het eigenlijk allemaal wel zou kunnen. Scorsese laat het mijns inziens voor eigen interpratie open. Vooral omdat hij zowel aanwijzingen geeft dat Di Caprio gek is geworden, maar ook, dat hij juist niet gek is geworden.
Dan vergeet is trouwens nog te zeggen dat Di Caprio gewoon erg sterk speelt en de pak hem beet laatste Zeven jaar sowieso iedere keer wel sterk voor de dag weet te komen in al zijn films. Ook Ben Kingsley is heerlijk overtuigend als de dokter, waarvan je vermoed dat er iets niet aan hem klopt en die net als het eiland zelf, af en toe ook behoorlijk mysterieus oogt.

Echt een film om nog eens te zien en die vermoedelijk dan alleen nog maar beter wordt. Dit "tijd-bommetje", zoals ik de film maar even noem omdat ik er nu nog steeds over na zit te denken, is voor mij nu echter al een zeer goede film, die alles in zich heeft om uiteindelijk een echte klassieker te worden.

4,5*

100% weten weten is het niet natuurlijk, maar wel een "och, het zou ook wel eens dat kunnen zijn" gevoel. En da's altijd wat ontgoochelend als het dan ook zo blijkt te lopen.

De verwarring rond het einde begrijp ik nog steeds niet. Is toch echt spoonfed cinema.

Ben het wel eens met Onderhond hoor, echt vernieuwende mindfuck is het bepaald niet. Maar wel zeer vakkundig gedaan.

En jij die normaal de kriebels krijgt van dit soort mindfuck filmpjes. Scorsese speelt het volledig via de regels, en dan nog die van 20 jaar geleden ...

Gaat er ook niet zozeer om of het vernieuwend is, maar meer om hoe iemand de film/einde interpreteert.

Ja, en juist daarom werkt het (voor mij). Kreeg bij deze film echt een soort Hitchcock retrogevoel.

Yups.

Echt gek kan hij niet meer zijn, dan zou hij zichzelf geen monster noemen, aangezien hij in z'n waanideeën steeds weer de held is.

Bij mij is het meer zo dat wanneer een film echt grijpt ik niet met het einde in m'n achterhoofd zit. 't Is meestal uit (tijdelijke) verveling dat ik aan mogelijke eindes begin te denken. Meestal ook niet zo'n goed teken voor de waardering van de film zelf.

Maar, is dit wel het soort film dat je zou kunnen grijpen? Ik bedoel daarmee, het mystery-aspect voert hier naar mijn idee toch wel de boventoon t.o.v. het drama. Dat nodigt automatisch toch wel een beetje uit tot mogelijkheden afwegen? Of bedoel je dit anders?

Meestal boeit het einde me niet zo. In dit soort filmpjes komt er toch vaak een twist die je amper had kunnen voorspellen. Ik geniet dan liever van "de rit zelf" dan van die ene scene op het einde. Als een film goed is lukt dat ook wel. Zijn de scenes boeiend genoeg dan hoef je ook niet zo met het einde bezig te zijn.

Pauzes in bioscopen zijn compleet belachelijk. Gelukkig bijna (1 keertje) nooit last van.

nou sorry hoor heb echt veel films gezien (ook knip filmtitel), maar zag dit einde niet aankomen! mischien omdat ik echt meeleefde met leo

Gewelidge breinkraker om bij te houden als je met een gigantische kater op de bank zit te kijken. Dat was ff lastig bijhouden af en toe zeg. Masterlijk in elkaar gezet, een compleet verrassend einde, of het nou door de afgestorven hersencellen kwam of niet.