Psycho (1960)

Oh ik snap het ook wel. Horrorfilms uit de jaren '50 en '60 vind (lang) niet iedereen leuk, dat is een gegeven. En het moeten, Tsja. Ik moet ook wel eens wat kijken van mezelf hoor. Maar de enige waar ik echt tegenop zie is Mary Poppins. Dat lijkt me pas horror

Ik zou twintigjarigen nu nooit Hitchcock aanbevelen. Mijn tijd was een heel andere tijd, we nemen de journaalbeelden uit die tijd, dus dan is een film als deze al gauw eng. Dat mensen iets wat ze vroeger heel goed vinden nu nog steeds vinden, is dan hun recht maar bij veel mensen is mijn ervaring, is dus niet zo.

Mary Poppins heb ik ook pas recentelijk gezien, kon Andrews niet uitstaan.

Ik heb nog nooit een film gezien uit de jaren 50 uit de jaren 60 is Psycho mijn tweede ik had namelijk the birds een tijd geleden gezien die ik vrij goed vond.

Ik vergelijk Psycho niet zozeer met films van nu, ik vind bijv. Horror Films vanaf 2000 tot nu veel zwakker dan de jaren 80.

Wat ik heel erg vreemd vindt omdat je zou denken dat ze met het technologie een budget van nu veel beter zouden moeten zijn, zo zie je dan ook maar dat een goed verhaal eigenlijk heel erg belangrijk is.

Ik had bijv. The shining een beyond uit de jaren 80 eerst ook in me toplijst een van de jaren 90 Jacobs ladder een the mouth of madness.

Ik wou Psycho eigenlijk al veel eerder zien omdat ik hem regelmatig op toplijsten zag maar ik twijfelde.

Toen het gisteren kwam een na de reacties gezien te hebben wou ik hem zo graag zien dat ik zelfs een aantal verkeers overtredingen had gepleegd een dan is de teleurstelling groot.

Ik vond Psycho niet echt horror meer een detective, als detective zou ik hem niet eens zo slecht vinden, maar het is een horror film.

Van mij hoeft horror niet perse alleen gore, hack slash een geweld in te zitten zolang er maar horror elementen in zitten een dat is te matig bij Psycho.

Ik heb net de lijst gezien een ik ben heel erg benieuwd naar, night of the living dead een the Haunting.

Remake van the night of dead heb ik al gezien wat ik eigenlijk een van de beste zombie film vind een the haunting lijkt veel op de haunting van catherina zeta jones die ik best aardig vond.

Heel erg bedankt voor de lijst, ik ben heel erg benieuwd!

Ik was heel erg benieuwd na al die reacties.

Ja daar heb je gelijk in, er zijn er ook wel een paar hier op moviemeter die precies dezelfde smaak als ik heb, helaag zag ik hun reactie er niet bij zitten.

Als je aan Psycho begint met de verwachting dat het een snelle opeenvolging zal zijn van bloederige en gruwelijke scènes, zul je inderdaad bedrogen uitkomen. In mijn ogen is het niet echt een horrorfilm, maar een psychologische thriller met drie scènes die uit een horrorfilm hadden kunnen komen. De douchescène had wel een grote invloed op de latere slasherfilms.

Die drie angstaanjagende scènes (douche, trap, kelder) zijn climaxen waar geleidelijk naar opgebouwd wordt, maar telkens minder gewelddadig. Het sterke zit vooral in de psychologie van de personages en de verrassende wendingen.

Dat klopt. Hitchcock is een regisseur van thrillers/misdaad. Hij was de master of suspense = spanning. In deze film zijn wat horrorelementen. Het laatste gedeelte blijft toch wel spannend (ook al weet je hoe het afloopt). Maar iets spannend vinden is ook al heel persoonlijk/tijdsgebonden.

Dit is dan weer een goede tip voor iemand die vooraf ook met twijfels zit.

Wat voor mij persoonlijk geldt: als ik eenmaal weet welke gevaren de hoofdpersoon nog te wachten staan ga ik soms extra met hem meeleven, ook al weet ik natuurlijk al hoe het gaat aflopen. Zo vond ik de tandartsscène uit Marathon man de tweede maal dat ik hem zag veel spannender dan de eerste maal. Sterker nog : mijn zus is indertijd de bioscoop uitgelopen bij Jaws – toen ze hem voor de tweede maal zag. En in déze film geldt dat eerst voor Marion, en daarna toch ook voor Norman (bijvoorbeeld wanneer de auto plotseling niet meer het water in lijkt te glijden en Norman zich zorgen begint te maken – ook al is hij "gestoord", een voyeur en een moordenaar, tóch leef ik op dat moment met hem mee).

Opnieuw bekeken omdat ik hem heb aangekocht.

Een van de beste films van Hitchcock en ook een van de grootste klassiekers uit de filmgeschiedenis.

Gisteren met de jeugd van tegenwoordig gezien, en hij werkt nog steeds! Geen van hen kende het plot, en ze zagen hem ook niet aankomen. Erg leuk om te zien.

Anthony Perkins blijft overigens een boeiende acteur om te zien. Enorm sterk acteerwerk!

De master of suspence laat die 'suspence' vooral in het begin werken. Als Marion de stad uit rijdt en paranoia wordt van alles rond haar. Je weet wat ze op haar kerfstok heeft en het is net de spanning dat alles uitkomt waarin Hitchcock zo sterk in is. Dan volgt er een 2e gedeelte van de film in het hotel van Norman Bates. En daar is Hitchcock wel wat gedateerd ondertussen. Ongetwijfeld verrassend toen die uitkwam. Nu zijn er nog wel wat scènes die leuk om te zien zijn. Maar over het algemeen wordt het wat knullig. Beste is nog de figuur Norman Bates zelf. Geen monster, maar een gewone jongeman. Weliswaar met een donkere kant, maar van buiten een lieve persoonlijkheid. Dat maakt het effect zo sterk. Psycho heeft zeker zijn verdienste in het genre. Maar een topfilm zie ik er ondertussen niet meer in. Hitchcock heeft nog beter gemaakt en in het genre is het voorbijgestoken door de films die dankzij Psycho groot zijn geworden.

Voor de eerste keer Psycho gezien. Wetende dat de film 55 jaar oud is, wist ik niet wat te verwachten. Heeft me wel aangenaam verrast. Horror zie ik er niet echt in, maar vroeger was het ongetwijfeld wel een verschrikking om zoiets op TV of cinema te zien. Ik zie het eerder als thriller/detective-achtig. De spanning is er, de karakters worden degelijk opgebouwd waardoor je er een voeling mee krijgt, en de ontknoping kwam wel als een verrassing (=lees shock). Vreemd om zwartwit te kijken want dat heb ik nooit eerder gezien maar de film is dik ok.

"It's not like my mother is a maniac or a raving thing. She just goes a little mad sometimes. We all go a little mad sometimes. Haven't you?"

Na al heel lang nieuwsgierig te zijn geweest naar het werk van de beroemde Alfred Hitchcock besloten om deze klassieker te kijken. Het was even inkomer, net als wanneer je een boek leest van een auteur waarmee je nog niet bekend bent, maar als je er een beetje inzat keek de film lekker weg (ondanks dat het een film van ruim 50 jaar oud is).

Anthony Perkins was erg sterk als Bates, al geloof ik dat hij later in zijn carrière een beter acteur is geworden. Vooral als hij is ontmaskerd werd hij heerlijk psycho. Janet Leigh deed het ook prima, vooral in die legendarische scène. Maar toch vond ik (vooral aan het begin als het allemaal nog niet zo heel spannend is) dat de acteurs allemaal een beetje gemaakt acteerde, zelfs in zo'n topfilm als deze.

De fotografie van Hitchcock was uitstekend, ik moet wel zeggen, vooral bij nacht en wat later in de film. Die eerste scènes waren een beetje waardeloos. Vooral in dat prachtig griezelige huis is het erg sfeervol. Het zwart-wit werkt niet altijd even goed maar toch is het alles bij elkaar goed dat de film niet in kleur is, dat zou de sfeer toch wel verpesten.

Bernard Herrmann's legendarische soundtrack is vanaf de eerste seconde al geweldig. De muziek doet de spanning van de film echt ten goede.

Net als bij Tenebre dacht ik de hele tijd dat het een voorspelbaar verhaal zou worden, maar toen was er een kleine verassing. Ik dacht eerst dat het Bates zou zijn die de moord zou gaan plegen maar daarna dacht ik dat het zijn moeder was en aan het einde werd ik totaal verasd dat het bijde waren, namelijk Bates met de gespleten persoonlijkheid van zijn moeder. Geweldig plot.

Psycho is nergens eng. In de beroemde douche-scène zie je eigenlijk niets, er staat iemand met een mes en we zien bloed maar we zien geen gore, de hele film is gore-vrij (op een kras op de inspecteur na) maar weet toch behoorlijk spannend te blijven.

Wat een slechte poster trouwens, lijkt wel een poster voor een of andere romantische dramafilm met een hoop bloot (vrouw in BH en man zonder shirt met daarnaast een kwaad kijkende Perkins)

Hoewel ik sommige momenten erg gedateerd vond en moeilijk om door te zitten - de romance en die enorm obvious verdachte vlucht met geld - is Psycho nog steeds een erg goede film met een aantal legendarische scènes.

Wat de boer niet kent, dat eet hij niet

Als een fan van de serie Bates Motel kon het natuurlijk niet zo zijn dat ik nog nooit de originele Pyscho had gezien. Echter bleef ik dit maar uitstellen omdat ik gewoonweg geen fan ben van films uit de jaren 50' en 60' omdat ze gewoon te gedateerd overkomen. De charme van deze prent valt echter niet te ontkennen, en ook ik moet toegeven dat ik deze veel eerder een kans had moeten geven.

Natuurlijk is hier de tand des tijds niet volledig doorstaan en sommige acteerprestaties zijn daarnaast tenenkrommend slecht, maar het aparte is dat de ijzersterke sfeer ervoor zorgt dat de film er gemakkelijk mee weg kan komen en aan zijn geheel niet aan de totaal ervaring afdoet. Stevige minpunten waren dat ik de aanloop te langdradig vond, (kan echter ook zijn doordat ik aan het feit moest wennen dat ik mij normaal niet aan zulke oude klassiekers waag) en eveneens vond ik de douche scene nu vandaag de dag ook echt een lachertje. Kan me echter heel goed voorstellen dat dit voor die tijd wel een revolutionaire scène was..we praten nu toch immers al over een titel van 55 jaar oud! Wat echter vandaag de dag nog steeds staat als een huis is de ijzersterke vertelling van het verhaal, die vandaag de dag nog steeds 80% van de thrillers van de troon kan stoten, de unieke cameravoering en de perfecte vertolking van Perkins als Norman Bates. En die slotscené..legendarisch gewoon!

Films uit deze tijdsgeest zullen nooit mijn favorieten worden, maar fans van de serie Bates Motel zouden deze eigenlijk verplicht moeten kijken. De serie is ook prima te volgen zonder deze gezien te hebben, maar met deze titel op je netvlies gebrand kan er wel een extra dimensie aan de serie toegevoegd worden en vallen de talloze referenties (en het mooi nagemaakte decor uit het origineel!) ook veel meer op. Ga de serie er nu dan ook nog meer door waarderen dan ik al deed. Als excuus kun je wellicht inzetten dat je het verhaal toch al kent zonder de film gezien te hebben, en dat daardoor een kijkbeurt niet nodig is, maar de complete ervaring is een daadwerkelijke verrijking voor alle fans van deze serie en je kunt jezelf dan ook alleen een echte liefhebber noemen als je deze een kans gegeven hebt.

4,0*

tsja.. wat kan ik zeggen... Een meesterwerk van zijn tijd...Niks op aan te merken.

Vind dit met afstand de beste horrorfilm allertijden, de suspense/spanning en mysterie zijn ongekend goed, en natuurlijk het briljante acteerwerk van Anthony Perkins.

Zelfs na al die jaren staat de film nog als een huis en is hij nog steeds doodeng. Meesterwerk. 5 sterren.

Tja, totaal niet wat ik van een horrorfilm gewend ben. De new-age shit van tegenwoordig is toch heel anders dan deze jaren 60 horrorfilm. De spanning blijft gedurende de gehele film overeind. Echt horror kun je het misschien niet noemen, op 1 of 2 scènes na. Kan me voorstellen dat dit een meesterwerk was in zijn tijd, met een top einde overigens. Typisch een Hitchcock. Al met al een sterke thriller.

“Mother! Oh God, mother! Blood! Blood!”

Psycho is een sfeervolle thriller van de “master of suspense” Alfred Hitchcock. De man heeft een feilloos gevoel voor het creëren van een ijzingwekkende sfeer en het kiezen van de juiste schrikmomenten en ondanks dat de film uit 1960 komt, voelt het nergens gedateerd aan. Natuurlijk zien de moordpartijen er wat amateuristisch uit maar als je jezelf daarover heen kan zetten wordt je getrakteerd op een ingenieuze thriller.

Het begin is wat langdradig en pas wanneer Marion Crane aankomt bij het Bates Motel wordt de spanning langzaam opgebouwd. De muziek is gedurende de film weergaloos gekozen en geeft de film echt een bepaalde vibe. Het eerste gesprek tussen Marion en Norman Bates is erg vreemd maar het past wel bij de film. De douchescene is legendarisch en het getuigd van lef dat Hitchcock op de helft van de film wisselt van hoofdrolspeler. Alleen een vakman kan daar mee wegkomen en Hitchcock bewijst hier zijn klasse. Natuurlijk moeten de credits ook naar Anthony Perkins gaan want hij is geweldig als Norman Bates. Nadat de detective is “verdwenen” wordt het wel wat langdradig en de film valt in herhaling. Het laatste gedeelte in het huis van Norman en de laatste scene zijn wel fantastisch. Naast Perkins is ook Janet Leigh sterk en ze weet je in het begin mee te sleuren in het verhaal. Ook Vera Miles is goed als haar zus. Psycho is een vakkundig gemaakte thriller die het grootste gedeelte van de tijd een heerlijk ijzingwekkende sfeer heeft en met Hitchcock een regisseur die hier zijn talent voor suspense etaleert.

Toch maar is een poging gewaagd om deze film te bekijken, (terwijl ik eigenlijk gewoon al van mezelf weet dat ik totaal niet van zulk oude films houd.)

Maar toch is aangezet omdat de film altijd door iedereen als klassieker van de horror films word genoemd.

Ik kan niet zeggen dat ik het een slechte film vond, maar of hem echt goed vond? nee, dat ook niet.

Voor mij was het gewoon een vermakelijk filmpje om is een keer gezien te hebben maar meer ook niet.

2,5*

Zit je niet mee de afgelopen weken Daan258, van de tien films slechts twee voldoendes. Of reken je anders?

Nee, je hebt helemaal gelijk John Milton.

Laatste tijd inderdaad steeds niet zulke beste film gezien helaas

Word wel is tijd voor een echt goede film.

Ik kon het opnieuw niet laten een klassieker te gaan kijken, ondanks veel tegenvallers de laatste tijd.

Psycho was echt goed op weg, vooral door Janet Leigh, maar na haar verdwijning werd het ook weer vrij simpel en saaitjes. Het einde was wel sterk.

Super soundtrack en acteerwerk, dat mag gezegd worden.

Het is een wonder maar dit was mijn eerste Hitchcock. Mijn interesse is gewekt, aangezien Psycho bij vlagen zeker wel iets bijzonders had.

Heeft in de loop der jaren iets meer van zijn glans verloren dan bijvoorbeeld Rear window of Vertigo maar de klassieke status is nog steeds meer dan terecht.Vooral de soundtrack en de sfeervolle beelden blijven van een erg hoog niveau.Dat het destijds erg originele verhaal nu wat minder aanspreekt lijkt me ook logisch,hoe vaak hebben we een dergelijk plot inmiddels al niet gezien in films en tv series (van DePalma tot Baantjer).

Dankzij de muziek van Bernard Herrmann,de regie van Alfred Hitchcock en ook het acteerwerk van Perkins,Miles en Leigh (vooral de laatste maakt nog steeds veel indruk) blijft Psycho toch nog steeds een genot om naar te kijken.Toch geen geringe prestatie zo'n 56 jaar na zijn bioscoop release.

Nog steeds zeer goed.

Fijne film zonder dat ik weggeblazen werd. De wereldberoemde douchescene is uiteraard heel herkenbaar, maar riep tegelijk ook een gevoel op van 'was dat alles?'. Psycho kent een heerlijke spanningsopbouw, ik was er blanco aan begonnen en wist dus totaal niet welke kant het op zou gaan, of wie nou de psycho is. Het kent veel geslaagde vondsten zoals (spoilers!) de aanvankelijke mysterieuze focus op de vrouw en haar verhaal terwijl ze eigenlijk maar een bijrol heeft, en de rol die de zus dan speelt. Voor mij was dat wel het hoogtepunt en niet zozeer de ontknoping. Beslist het bekijken waard. 3,5*

Tweelingzus? Identiek?

Ah, geen tweelingzus dus, maar ze lijken dus wel erg op elkaar. Dan wijzig ik mijn commentaar wel .

Leigh en Miler? Misschien komt het door het zwart/wit.

Denk het wel, heb even teruggekeken en nu haal ik ze wel uit elkaar, maar tijdens het zien van de film dacht ik echt dat het tweelingzussen waren.