The Lost Boys (1987)

de VHS hoes is veeeel mooier dan de DVD hoes.

vreselijke goede vampierenfilm.

soundtrack is overweldig!

Heerlijke film. De vampierenfilms zijn normaal zo ongeveer mijn minst favoriete onderdeel van het horrorgenre maar deze stijgt dankzij die heerlijke 80's sfeer en een aantal geweldige karakters zwaar boven het gros uit. De soundtrack is fantastisch, de effecten heel behoorlijk en het wordt gelukkig nergens serieus.

em zo is het maar net vascago

vond hem toen ik jong was beter, had 'm beter niet kunnen herzien - maar toch een drie omdat het een klassieker is, en voor de muziek....

people are strange,

Jammer van het hobbelige, rommelige script en die uber-gaylorderige punks , anders was het gewoonweg een okeeje en typische jaren '80-film met dit keer vampieren geweest. Wel erg cliché allemaal, maar nog net het gluren waard.

zie nu pas dat milf jamie gertz van Still standing er in mee speelt.

die mag wel eens bij me langskomen.

wat een hottie ), zelfs voor haar 47e

"Sleep all day. Party all night. Never grow old. Never die. It's fun to be a vampire."

En zo is het! Een geweldige horrorkomedie van regisseur Joel Schumacher die je een hele andere, maar zeer leuke, kijk op de vampierwereld geeft. Er zijn genoeg jaren tachtig films, waar ik het sfeertje niet goed vind. Pulpfilm kunnen vermakelijk zijn, maar ik heb ze zelden zo goed gemaakt en uitgevoerd gezien, als deze “the Lost Boys”. Noem het gerust een “guilty pleasure” van me, maar iedere keer als ik The Lost boys zie is het weer genieten geblazen, en ik heb de film al talloze malen gezien.

Schumacher weet er een stijlvolle jaren tachtig-film van te maken. De aankleding laat dat nog niet eens zozeer zien, maar vooral de kapsels, zoals de enorme mat van Kiefer Sutherland tonen dat wel degelijk. The Lost Boys heeft een perfecte combinatie van factoren, die dit zo’n aanstekelijke en plezierige film maken. De muziek is in ieder geval geweldig. Het nummer “People are Strange” had bijvoorbeeld niet beter gekozen kunnen worden en past zo verschrikkelijk goed bij het sfeertje. Qua horror voldoet het allemaal ook zeker, al is dat lang niet het belangrijkste. Het zijn vooral; de kostuums, de make up en de special effects, die erg goed gemaakt zijn en vandaag de dag nog gemakkelijk meekunnen.

Maar persoonlijk vind ik de geslaagde en erg aanstekelijk humor van the Lost boys het allerleukst. De leuke dialogen en de oneliners vliegen je om de oren en in combinatie met de jonge enthousiaste cast, maakt het van deze film een uniek werkje, dat gekenmerkt wordt door een unieke sfeer. De jonge cast doet het allemaal ook erg goed. Vooral Sutherland, Corey Haim en Corey Feldman zijn goed op dreef.

The Lost Boys is en blijft een film, waar ik iedere keer weer volop van kan genieten. Het is echt zo’n film waar ik altijd weer vrolijk van kan worden als ik hem gezien. Zulke films zijn er niet zo heel veel en die moet je koesteren. Tot op heden is dit nog altijd de beste en leukste film over vampieren, die ik ken en ik denk niet dat deze snel overtroffen zal worden.

4,5*

vreselijke goede vampierenfilm.

Soundtrack is gewedig goed

You better get yourself a garlick Tshirt buddy

Fright Night was als genrefilm nog een stuk beter maar dit was helemaal niet verkeerd. Is toch vooral een tienerkomedie met wat horrorelementen die helemaal opgaat in het o zo heerlijke eighties tijdperk : de kledij, de kapsels, de muziek... en natuurlijk acteurs die deel uitmaakten van die periode : Sutherland natuurlijk, maar ook speciale vermelding voor de inmiddels overleden Corey Haim en de immer geweldige Corey Feldman als vampierenspecialist (hoewel hij alles uit strips geleerd heeft). Nu vindt men dit soort dingen lullig maar ik vind het altijd amusement gegarandeerd. Opmerkelijk ook hoeveel me nog van deze film bijgebleven was (o.a dat Max de hoofdvampier was, de scène waar de vampiers onder een spoorweg hangen ). Dat was een hoogst prettige herziening.

Dit was niets voor mij, vond het allemaal maar flauw en kinderachtig. De slappe teksten die de eendimensionale personages uitkramen slaan kant noch wal. De ontwikkelingen van de hoofdpersonages slaan al helemaal nergens op, zonder enige duidelijke aanleiding worden keuzes gemaakt en ontpopt het verhaal zich in nog meer onlogische onzin. Hierbij doel ik bijvoorbeeld op de relatie tussen Michael en Star en die van Max en de moeder van de jongens. Lees hierboven trouwens komedie maar deze film is net zo grappig als Schindlers List, helemaal niet dus. Toch maar twee sterren omdat het altijd slechter kan, en met het audiovisuele gedeelte en de aankleding zit het op zich wel goed.

Een onofficieel vervolg op Fright Night? The Lost Boys heeft namelijk hetzelfde sfeertje, precies dezelfde vampiers, maar compleet andere acteurs. The Lost Boys heeft in elk geval aardige muziek, al geef ik niet bijster veel om glamrock. Al met al moet er weer iemand uit de klauwen van een lokale vampier gered worden en op dat vlak had ik wel wat meer verwacht van Joel Schumacher. De man wie Batman & Robin nog altijd massaal verweten wordt, komt doorgaans wel met interessante verhalen aanzetten, maar hier neigt het naar simpelheid troef. Kiefer Sutherland doet het als vampier niet verkeerd, maar niemand krijgt de ruimte om uit te blinken. Sommige momenten zijn vrij idioot, tot op het pijnlijke af soms. Zodoende is The Lost Boys een middelmatige vampierfilm waarin de sfeer opvallend goed is. De late jaren tachtig blijven erg nostalgisch aanvoelen. Drie sterren, en dat is gevoelsmatig aan de hoge kant, aangezien er qua spanning en gore vrij weinig te beleven valt.

Een avontuurlijke jeugdhorror of zoiets. En zo eighties als het maar zijn kan. Dat dat iets met fout te maken heeft, bewijst Tim Cappello's optreden. Dat is de bodybuilder met de saxofoon. Wat een tijden. Het heeft ook het vlotte motortje van van soortgelijke films uit die tijd, voornamelijk door de jongere leden van de cast. Feldman is zo'n icoontje, al vind ik hem hier vooral irritant. Blijkbaar had hij net de baard in de keel.

Schumi tovert hier en daar iets aardigs tevoorschijn als hij met zijn camera door de omgeving zweeft en verder is het een beetje wachten op het moment dat de vampieren honger krijgen. Sutherland is daar de enige die er echt iets van maakt, maar het gaat wel even lekker los als het wijwater blijkt te werken. Veel meer valt er niet van te maken. Behalve dat opa een fijne vent is. Zijn laatste opmerking is goud waard.

Trailer @ youtube

Hou in gedachten dat dit een film is uit de jaren '80, met dito techniek en je beleeft er best lol aan ! De acteerprestaties zijn matig, maar de 'foute' muziek en kleding maken een hoop goed

Hoezo zijn de acteerprestaties matig?

Daar kun je niet echt omheen, als je 'm zit te kijken.

Deze film is jeugdsentiment voor mij, ik was zo'n 16 toen de film uitkwam en heb 'm verschillende keren gezien, zo ook een maandje terug.

Ik blijf het een geweldige film vinden; leuke humor, goede sfeer, perfecte soundtrack. Als ik aan deze film denk, heb ik meteen "People are strange" in m'n hoofd.

Tuurlijk is de film een beetje verouderd, het was toen hip, ik had ook zo'n matje maar nu flink korter.

Meestal daal ik in punten na herziening van een film uit mn jeugd, maar in dit geval doe ik er een halfje bij- erg leuke film met ook erg leuke soundtrack. Ik zie dat vooral People are strange wordt genoemd hier maar ik vind hét nummer van The Lost Boys toch Cry Little Sister, heerlijk nummer en bovendien voor deze film geschreven.

De aankleding was ook prima, en acteren bovenmaats ook van de jonge cast- of misschien wel juist van de jonge cast. Rollen die in veel andere films op de irritatie zouden werken, zoals het bijdehante mannetje, de argeloze moeder en de hippie-opa, weten in deze film precies de goede toon te vinden. Vooral Wiest als moeder weet haar ietwat ondankbare rol geloofwaardig neer te zetten.

Als ik dan toch wat kritiek moet geven: de vampiers leggen uiteindelijk stuk voor stuk toch wel erg makkelijk het loodje- hun bravoure is niet echt gebaseerd op onaantastbaarheid, en dat Live forever valt dus ook wel mee. Maar goed, het doet weinig af aan deze klassieker, die ik toch wel een van de leukste jaren 80 films vind.

Mijn ouders zeiden destijds wel eens dat die zoon van Sutherland sprekend op hem leek. Dat is juist in deze film het best te zien. Ik had toenterijd een zwak voor deze Lost Boys, door de stoere jongens en de pret die ze beleefden. De eerste helft vind ik dan ook geweldig, met dat plaatsje aan de oceaan. Het lijkt me daar gezelliger dan in Surfers Paradise of Blackpool! Spijtig genoeg verandert de laatste helft in een soort tweede The Monster Squad waarin K.W.F.D.G.R Sutherland en de zijnen zich wel erg makkelijk laten omleggen. Ze genieten jaren, dan wel eeuwen een ontastbare levensstijl, maar tegen een clubje kinderen kunnen ze niet op, yeah right. Ik begrijp dat deze huidige poster op moviemeter is geknipt uit diverse plaatjes. Beetje misleidend is de shot van David en Star (zijn deze namen toeval?), want zoals je weet kiest zij voor het grootste deel van de film voor Mike. De mooiste cover vind ik toch deze zoals ik hem destijds zag, hoop dat hij nog een keer verschijnt op de site!

Wat een fantastische film is dit toch he.

En die muziek. Nostalgie of nie, ik kan nie anders zeggen dan : Supergeweldig.

Geweldige vampierenfilm met een heerlijke jaren 80 vibe erin. Kiefer Sutherland perfect gecast voor de rol van de bad vampire. Leuke soundtrack erin en de acteurs hadden er allemaal wel zin in. Raar dat Corey Haim na zijn succes zo omlaag gevallen is en ondertussen overleden natuurlijk. Deze film al velen malen gezien en nog steeds een behoorlijke nostalgische waarde voor mij aangezien ik zelf ook opgegroeid ben in de jaren tachtig met die heerlijk foute kleding etc. Kortom; 4 dikke verdiende sterren van mij!

Niet leuk genoeg voor een komedie en niet eng genoeg voor horror. Maar wel op en top jaren tachtig, dus dat maakt een hoop goed. Toch viel hij me tegen nu ik hem na bijna 30 jaar weer heb herzien.

Vermakelijke vampieren horror / komedie met soms aardige gore, kleurrijke karakters en een leuke setting. De jaren 80 invloeden zijn erg aanwezig; wat het kijkgenot ten goede komt. Echt spannend of overtuigend wordt het nergens, maar prima vermaak.

Echt een typische jaren 80 productie de films waar ik en vele met mij mee zijn opgegroeid. En deze blijft na 30 jaar nog steeds mooi om te zien, hij is naast o.a. Fright Night en Near Dark zo'n vampierenfilm van dat decennia. Het verhaal is goed en word mooi verteld, maar echte humor zit er niet in behalve de opa dan en ook echt spannend of eng is hij ook niet. Maar de hele sfeer wat deze film wel echt goed maakt en wat je zeker bij blijft, kijk ook maar eens naar Fright Night uit 1985 die wel meer enger en spannender. De cast speelt ook aardig en nu 30 jaar later zie je er toch heel anders tegen aan dan toen maar dat is bij vele films van toen zo mijn mening. Zie hem wel in het donker ja ja ik zeg het misschien te vaak maar zo komt deze film het meest tot zijn recht. Ik zeg oordeel zelf over deze klassieker hij blijft leuk hoe oud je ook maar mag worden hasta luego.

Leuk stukje jeugdsentiment, de poster heeft nog jarenlang aan de wand gehangen in mijn studentenkamertje, en de vhs band was een van de eerste die ik gekocht heb. Zoals de meeste vampierenfilms niet echt erg spannend of eng, en heel grappig wordt het nou ook niet, al komt Barnard Hughes af en toe leuk uit de hoek. De beide Coreys zijn getypecast als irritante ettertjes, Jason Patric is wat te oud voor de rol die hij speelt, maar Kiefer Sutherland is prima op z'n plek, en ai ai ai, wat is Jami Gertz een knap meissie. Misschien dat daar de kracht van de film wel in zit. En de soundtrack is natuurlijk ijzersterk, dat ook.

In 1987 werden er twee films gemaakt over moderne vampiers. Near Dark en The Lost Boys. Waar Near Dark flopte en vooral een duister verhaal verteld over een jongen die bij een bende vampiers terecht komt, is The Lost Boys meer een mix van The Goonies en Fright Night met als zij-plot hetzelfde verhaal als Near Dark had. De structuur van het verhaal heeft overigens verdacht veel weg van de klassieke Hammer Horror’s die ongetwijfeld als inspiratie hebben gediend.

Michael en Sam verhuizen naar een kustplaats waar het barst van de vermiste tieners. Michael wordt verlieft op Star en raakt slaags met haar Biker-vrienden. Uiteindelijk mogen David en zijn bikers hem toch wel en besluiten hem te ontgroeien en een van hen te laten zijn. Wat Michael niet weet is dat David en zijn makkers vampiers zijn. Sam raakt bevriend met de lokale vampierjagers en gezamenlijk moeten ze de bende zien te verslaan.

Ik had helemaal niet verwacht dat The Lost Boys een typische jaren ’80 tienerfilm in de trant van The Goonies of Fright Night zou gaan worden, maar die vind ik altijd wel vermakelijk. De film bevat een flinke dosis jaren ’80 muziek en de heerlijke effecten van die tijd. De jonge Kiefer Sutherland doet zijn rol uit Stand By Me nog eens over en Corey Feldman is ook weer in zijn element.

Ondanks de vele deus ex machina’s aan het einde was The Lost Boys een erg vermakelijk jaren ’80 product. Net als The Hunger, Fright Night en Near Dark weer fijne jaren ’80 visie op de aloude vampier.

fantastische vampieren komedie humor horror en goede soundtrack met de toen nog jonger kiefer Sutherland. natuurlijk kun je de films van toen in die jaren niet vergelijken met de films van nu er is reeds al zo veel veranderd op gebied van film.maar toch is het een goede vampire film die toch redelijk goed voor de dag komt of moet je zegen nacht. de ene acteur beter in zijn roll dan de andere je moet hem niet al te serjeus nemen je kunt hem plaatsen tussen de film met ook wat humor en horror. de film zou wat meer tot zijn recht gekomen zijn indien de twee jonge gasten meer in de serieuze kant kwamen. daarom is het eigenlijk meer een komedie horror. jonge gast word verlieft op een meisje maar voor hij het weet komt hij terecht in een bende vampieren die hem inweiden in hun kring maar voor hij echt vampier word moet hij eerst nog bloed drinken. met de steun van zijn jonge broerje vecht michael tegen zijn drang om vampier te worden tegen de bende die hem graag vampier zied worden.

geweldige film.vermaak me altijd weer prima.ook een leuke cast.vind de meeste vampieren films wel erg leuk. er zit ook nog erg leuke humor in.en een goed verhaal.en een goeie 80's sfeer.en een erg mooie soundtrack.cry little sister is een mooi nummer' die altijd blijft hangen bij mij.ik luister dat nummer wel vaker.toch elke keer weer genieten.de film en de muziek.

Soms pak ik wel eens een film waarvan ik echt niet weet wat ik ervan kan verwachten. Geen grote reputatie, een vage titel en een even vage hoes. Bij een titel als The Lost Boys dacht ik eigenlijk aan een drama over een stel jongeren die letterlijk of figuurlijk de weg kwijt zijn, wellicht ontvoerd door een stel slechteriken of misschien wel door buitenaardse wezens. Met een aantal bekende (toenmalige) tieneracteurs als Corey Haim, Kiefer Sutherland en, jawel, daar heb je hem weer, Corey Feldman zou dat zomaar kunnen. De film is geregisseerd door Joel Schumacher, en met hem als regisseur kun je ook alle kanten op. Tijd dus om me eens te laten verrassen door deze redelijk onbekende film.

Nietsvermoedend zette ik gisteravond de film op, en het verhaal begint aardig met twee tienerbroers, Michael en Sam Emerson, die met hun gescheiden moeder komen wonen in een Californisch kustplaatsje. Al snel maken ze vrienden, al zijn de jongeren in het dorp wel een beetje vreemd met hun lichte huid en hun eeuwige zonnenbrillen. Tot zo ver niks aan de hand. Wanneer Michael echter wat gaat drinken met zijn nieuwe vrienden, blijkt hij daarna geen spiegelbeeld meer te hebben, en hij kan ineens niet meer tegen knoflook. Langzaam verandert hij in een vampier. De laatste drie kwartier verandert de film dan ook in een vampierenfilm, waarin Sam met zijn nieuwe vrienden de vampieren in het dorp proberen te ontmaskeren om ze vervolgens een houten spies door het hart te steken.

Een komische vampierenfilm dus, en dat had ik de eerste drie kwartier echt niet aan zien komen. Daarnaast is The Lost Boys toch een typische jaren '80-film met een aardige soundtrack van o.a. Echo & The Bunnymen, INXS en The Call (wat is I Still Believe nog steeds een geweldig nummer). Ook is de vormgeving zwaar okay; de grimeafdeling heeft zich behoorlijk kunnen uitleven op de jonge acteurs. Maar helaas vond ik het verhaal nogal zwak en ook het acteerwerk is niet echt om over naar huis te schrijven. Al met al een vrij matige horrorkomedie dus, die ik eigenlijk niet meer dan tweeënhalve ster waard vind. 2,5*

In 1985 maakte Tom Holland met zijn vampierfilm Fright Night vampiers weer een beetje cool. En die sfeer werd door velen doorgezet. Daarnaast zorgde het succes van The Goonies uit 1985 ook voor veel kopieën, zoals The Monster Squad. De ultieme combinatie tussen Fright Night en The Goonies is deze The Lost Boys. Het zou oorspronkelijk nog meer een Goonies-achtige film worden, maar regisseur Joel Schumacher eiste dat de hoofdfiguren meer tieners zouden worden. Alsnog is de sfeer één en al Goonies - wat natuurlijk versterkt wordt door Corey Feldman in een bijrol te hebben. Maar nog sterker aanwezig is de jaren 80 sfeer; alleen gebaseerd op de kapsels die in deze film voorbij komen kun je stellen dat je bijna nergens meer jaren 80 krijgt dan bij The Lost Boys.

The Lost Boys is amusante, komische tienerhorror. De film wisselt steevast tussen twee hoofdrolspelers: Jason Patric als Michael (en we weten dat hij Michael heet, want zijn naam wordt vijftig keer per minuut genoemd) en zijn broertje Corey Haim. Je zou verwachten bij dit soort films dat het gedeelte met de vampiers het meest interessant is, maar juist de momenten met Haim zijn het leukst, als hij op onderzoek uitgaat wat er in dat kleine plaatje aan de hand is. Het deel met Patric en de bende vampiers, onder leiding van Kiefer Sutherland, is eigenlijk opvallend saai en ook met opvallend weinig humor. Dan zijn scènes met de gebroeders Frog aan de eettafel bijvoorbeeld een stuk leuker. Tijdens de climax komt alles samen en is de film gelukkig weer erg vermakelijk. Alleen had dat tijdens de tweede akte ook wel iets meer gemogen.

3,5 sterren.