Inglourious Basterds (2009)

Vond de film helaas wat tegenvallen. Tuurlijk zaten er geniale scenes in (vooral de openingsscene en het sluitstuk), maar op een gegeven moment wist deze film me gewoon niet meer te boeien. Ik ga niet iedere scene hier behandelen, maar na de openingsscene vervalt de film wat meer in een opgezet toneelstuk waar ik niet echt voldoening uit kon halen.

De dialogen waren soms hilarisch (uiteraard) en de acteurs groots, maar dat vond ik helaas niet opwegen tegen het ietwat lege verhaal.

Ik miste gewoon iets. Het was geen één geheel.

Wél een echte Quentin Tarantino, niet echt mijn film.

Een 3*

Ik vond m een beetje tegenvallen. Zo goed als ik me vermaakt heb bij het 'origineel' Quel Maledetto Treno Blindato', zo heb ik me zitten ergeren aan de pretentieuze 'Let's Go Kill Us Some Nazis!'-propaganda.

Jammer vond ik de vele kakarters die werden geïntroduceerd, zónder verder gebruikt te worden! Dat is één keer leuk, twee keer grappig, maar de derde keer wordt het gewoonweg vervelend. Ik vind Brad Pitt als lt. Aldo Raine heerlijk schmierend in zijn rol. MAAR ik had liever wat meer van z'n achtergrond geweten -what's with the scar, man! Idem met de glansrol van Christoph Walz als Kol. Landa. Heerlijk zoals hij zich door het verhaal beweegt, maar wat bewéégt die man! Welke motivaties heeft hij voor zijn acties! En zo worden andere karakters flamboyant geïntroduceerd, en worden vervolgens zwaar ondergebruikt, e.g. Till Schweiger als Stiglitz! En dat is jammer. Liever wat minder, maar beter uitgewerkte karakters.

Hetzelfde gebeurde met het verhaal. Knap dat je zoveel verschillende verhalen door elkaar heenbrijt, om ze uiteindelijk in één apotheose te laten uitlopen. Toch had ik het liever gehad als er minder wat beter uitgewerkte verhalen werden verteld. Het einde was voor mij wat overdreven sentimenteel, én over the top! En dan heb ik het niet eens over de historie-verkrachtingsscene! MAAR dat iedereen elkaar net-niet-net-wel tegenkwam als in een soort slechte 'Drie Hoog Het Raam Uit'-achtige klucht, vond ik wat vermoeiend.

Laatste puntje, deze film had weinig, eigenlijk helemaal niks te maken met het 'origineel' The Inglorious Bastards aka Quel Maledetto Treno Blindato (1978)!! Op zich geen probleem, maar NOEM hem dan anders, óf probeer ten minste één flintertje van het originele verhaal in jouw bombastisch megawerk te versnijden. Maar hij kon blijkbaar geen gaatje vinden..

Verder heb ik me uitstekend vermaakt!

De joden zijn ook geen lieverdjes meer! Sterker, ze doen niet onder voor het Duitse geweld, zo in de loop van de enige oorlog die onze opa’s en oma’s nog bewust hebben meegemaakt. En Brad Pitt staat aan het roer van dit collectief moordlustige Hebreeërs. Als dat maar goed gaat.

De morele kwestie buiten beschouwing gelaten (Joden die Nazi-trekjes vertonen? Schande!), is het op z’n zachtst gezegd opzienbarend dat een regisseur als Quentin Tarantino zijn gouden handjes vuil maakt aan historische gruwelen waar zo op het eerste gezicht niks ‘nouvelle violence’ aan is. Al zijn werk vond tot op heden plaats in de onderwereld, wat in zijn geval zeer zeker geen negatieve lading mee hoeft te krijgen. Dat deze keuzes door de Amerikaan tot ware orgasmen voor de misdaadliefhebbers heeft geleid met meesterwerken als ‘Reservoir Dogs’ en ‘Pulp Fiction’, is goed voor hen, maar dat geeft nog geen aanleiding om meteen dolenthousiast te worden over ‘Inglourious Bastards’, waarin het brildragende wonderbrein de gangsters links laat en zijn heil zoekt in een combinatie van het werk van Tim Burton en Steven Spielberg en daar een oorlogssausje overheen plenst.

Wellicht zijn de raakvlakken met de gebroeders Grimm nog wel het pakkendst, daar waar de klootzakken die centraal staan in Tarantino’s nieuwste relaas vooral een volksverhaaltje met bloed en rondvliegende ledematen doormaken. Dat laatste is één van de eisen die de succesvolle regisseur aan zijn werken stelt: ‘de kindjes die nog niet geschikt zijn om bier te drinken mogen ook de bioscoopzaal niet in waar mijn prent draait’, moet hij gedacht hebben. Voordeel voor hem is dat dat juist andere lagen van de bevolking trekt om wél te kijken naar, in dit geval, bijna drie uur dood en verderf.

En dan valt het deze keer allemaal nog wel mee; hij heeft meerdere malen net op tijd op de rem gedrukt om de meest expliciete gruwelen de kijker te besparen. Het resulteert in meer verhaal, meer personage en karakter maar vreemd genoeg ook in minder oeverloos gebrabbel van de hoofdrolspelers. Pitt is de voorman van een groepje Joden dat liever koppen van Nazi’s ziet rollen dan ons bijpraat over voetmassages, Madonna’s popdeuntjes of de Nederlandse manier van frites verorberen, allen voorbeelden van eerdere gespreksonderwerpen waar Tarantino ons van liet grinniken tijdens het voorbereiden van een overval of moord. Enkel als de ‘Bastards’ undercover gaan, mondt het uit in een twintig minuten durende spraakwaterval met een, ach waarom ook niet, gewelddadige climax. Zenuwslopend zoals alleen hij dat kan, en zonder twijfel de één na sterkste passage van de film.

Het hoogtepunt wordt al na enkele minuten bereikt, als wederom een gesprek onderwerp van uh, gesprek is. Waanzinnige opbouw, perfecte montage en ster van de film Christoph Waltz als Nazi die op slinkse wijze achter de waarheid van enkele verscholen Joden komt. Het vormt de opzet voor een knappe mengeling van verhaallijnen die elk hun eigen leven leiden in het middenstuk om op het einde samen te komen op een spectaculaire en chaotische wijze die nog het dichtst in de buurt van een veldslag uit ‘Lord of the Rings’ komt.

Het blijft een verre van voor de hand liggende keuze om oorlog als thema te nemen als je naam Tarantino luidt, zeker als ook nog eens hele scènes in een voor Amerikanen vreemde taal wordt neergezet. Verbazing is er bij mij dan ook nauwelijks als deze actiekomedie, zo zie ik ‘m toch vooral, lang niet zoveel dollars op blijkt te brengen als verwacht. Ik adviseer de regisseur die overduidelijk een voorliefde heeft voor het samenvoegen van geweld en boeiend slap gelul, terug te keren naar zijn roots, al is dit sprookjesachtige uitstapje in de Europese jaren 40 genietbaar op alle fronten en doorspekt met slimme verwijzingen, hilarische situaties en andere mallotigheid die niet in WO2 thuishoort.

Ik had zeker rekening gehouden dat deze film een dreiging had kunnen zijn voor mijn top 10,die eer gaat naar Kill Bill.

Ja Inglourious Basterds is een meesterwerk,maar ik vind het toch niet echt een Quentin Tarantino,Waarom ? ja ik kan daar de vinger ook niet echt opleggen, meschien de 2de kijkbeurt wel.De film steek wel prima in elkaar en ik ben ook erg gecharmeerd bij de eerste letters van deze film.De sharme blijft ook aan bij de overige speelduur. De show word overigens bij verreweg gestolen door de heer Christoph Waltz wat zet hij een man neer zeg, ( de rol is ook prima geschreven overigens ) daar in tegen valt Brad Pitt toch wat in het niet.Ik kan deze film helemaal gaan over analyseren maar dat moet ik gewoon niet gaan doen, dus maak ik er maar nu gewoon 3 korte woorden aan vuil en dat zijn. Kijk,plezier,rulex. Dat is de bedoeling van Quentin Tarantino.

2na beste.

Stond al zeer lang op de kijklijst, maar nu pas gezien. Veel over gehoord dat het zo gewelddadig zou zijn, maar dat viel best wel tegen. Okee, er worden mensen gescalpeerd, maar dat viel best wel mee, en daar bovenop werd het ook nog eens gedaan als de slachtoffers al dood waren, so what;s the big deal? Het haalde het in ieder geval niet bij een Koroshiya 1 om maar iets te noemen.

Brad Pitt was wel grappig, heerlijk over the top, zeker toen hij de Italiaan probeerde uit te hangen, maar Christoph Waltz steelt helemaal de show. Jammer was alleen het einde waar zijn karakter ineens erg verbaasd was over de behandeling die hij kreeg. Zijn verontwaardiging paste niet echt bij hoe hij de rest van de film rondliep. De rest was redelijk oninteressant. De scenes waar geen van beide heren inzaten waren ook bijzonder saai. Ik vond The Basterds als groep ook niet echt goed uit de verf komen, daar hadden volgens mij veel meer spectaculaire dingen mee gedaan kunnen worden. Van een troep die door bezet gebied rondloopt als het meest wrede doodseskader viel het wel een beetje tegen. Jammer.

Verrassend was de film overigens niet. Dat Hitler voortijdig het loodje ging leggen zag ik mijlenver aankomen toen aangekondigd werd dat hij ook de film ging bezoeken. Mede omdat de film zo over the top is, zou het eerder een verrassing zijn als hij niet gedood zou worden. Had wat mij betreft spectaculairder gekund. Veel mensen hebben denk ik wel eens fantasieën over wat ze zouden doen als ze Hitler in handen zouden krijgen. Heb je dan een film waarin Hitler gedood wordt plus een wreed doodseskader dat ook ergens rondloopt, wordt ie simpel neergemaaid zonder marteling. Ben ik overigens niet verbaasd over, als de uitschakeling van Hitler moet plaatsvinden in een volle bioscoopzaal terwijl er maar twee Basterds vrij rondlopen, zit een uitgebreide martelscene er nou niet echt in.

Al met al redelijk vermakelijke film, die echter mijn verwachtingen lang niet kan waarmaken.

Verhoogd naar 4,5. Ik heb de film nu voor de zoveelste keer gezien, omdat mijn zus er helemaal loco van is. De film blijft geweldig. De dialogen blijven verrassend, grappig, scherp en interessant. Het verhaal blijft de moeite waard. De Tarantino-foefjes blijven hilarisch.

Arrivederci!

Mijn tweede Tarantino-film. Ik dacht dat het moeilijk was om Reservoir Dogs te overtreffen. Maar Inglourious basterds kent een (bijna) even hoge kwaliteit als Tarantino's eerste film.

Ik heb nog weinig kennis om over al Tarantino's films te praten, maar na twee merk je toch iets op. Hoewel de thema's en onderwerpen en karakters en alles vrij heftig en vol of actie enzovoort zit, merk je daar weinig van in de film. De film is vooral gebaseerd op de ijzersterke dialogen die de film dragen tot wat hij is. Vast wel meer mensen opgevallen, waarschijnlijk ook algemeen bekend behalve bij mij xP

Vrij moeilijk verhaal, vond ik. Duurde even voordat ik echt in het verhaal zat. Als ik het plot van te voren had gelezen, was het denk ik een stuk minder leuk geweest. Blij dat ik ook de trailer niet heb gezien, zulke dingen verklappen altijd de halve film.

Hele goede film, soms de gore die je nodig hebt na een lange scène, soms wat actie, weinig tot geen drama/diepgang in de personen. Dat vond ik ook gelijk het minpunt van de film. Toch een erg goede film, ga ik zeker (ooit) aanschaffen.

4,5 ster!

Tarantino's leukste en voor mij z'n beste. En wat een genot om Waltz te zien. En de betoverende Laurent. Uitstekende scènes die zowaar het plot vooruit helpen - en dat is bij T wel eens niet zo. Dan vind ik het ook geen probleem dat ze eindeloos uitgetrokken worden, want ik zat op de punt van mijn stoel... en dan kunnen ze niet lang genoeg duren.

Pitt was eigenlijk de minste van het ensemble.

3,5 voor de film en een heel punt erbij voor Waltz.

Destijds gezien in de bioscoop toen ik aanvankelijk eigenlijk Avatar wou gaan kijken. Geen slecht alternatief, zo bleek. Ik vond het een erg goede film, dat kwam mede door de goed gekozen cast en het nogal verbazingwekkende einde. Dit is zeker weer zo een film die ik binnenkort sowieso eens op Blu-ray wil gaan aanschaffen, zodat ik meermaals van deze film kan genieten in hoge defenitie.

Deze film begint echt schitterend. De scène in het huis van La Padite is schitterend geregisseerd, uitstekend geacteerd en zenuwslopend spannend. Ook de shootout daar, met de geweldige muziek van Morricone, is magistraal gefilmd.
Helaas gaat de film daarna erg achteruit. Ik vond Brad Pitts personage erg irritant, er komt gewoon té veel geweld in beeld (heel anders dan in bv. Pulp Fiction), the Bear Jew is weer zo'n belachelijke vondst (ik moest heel de tijd aan de Man Liberation Fighter from Hell denken ) en Hitler wordt weeral eens compleet belachelijk geportretteerd. I.p.v. hem weer te geven als het walgelijke, ziekelijke brein dat hij was, maken ze er hier weer een idiote clown van. Net of Alex Agnew zat daar achter. Wat wil je nu dat hedendaagse jongeren met de gruwel van de nazi-periode lachen?
Helaas beviel deze film me dus niet echt. Wel allemaal knap gefilmd, maar het verhaal viel me dik tegen.

Typische 'Tarantino.

Originele vorm van een oorlogsfilm en leuke dialogen met goed acteerwerk.
Het begin is al meteen relaxed ( pijpje roken, melk drinken ) met spanning op de ondertoon: de joden zitten onder hun.
Mooie sets, prima verhaal

-4,5-

Weer een schitterende film van Tarantino die eigenlijk overkomt als een anti-Amerikaanse helden film en een film die ook Joodse mensen helemaal geweldig gaan vinden. Het verhaal is ook heel ironisch, sarcastisch en ook knijterhard en ook op zijn Tarantino's. Het feit dat het gaat om een Joodse verzet groep die gewoon alle landverraders en Moffen een voor een opsporen en gewoon langzaam laten lijden voor ze sterven. En als de Duitsers smeken om vergevenis? Okay, dan kerven we een hakenkruis in je voorhoofd. Er word hier, ondanks de WO 2 al 63 jaar voorbij is, alsnog even flink wraak genomen op de Duitsers en een jacht geopend op Adolf Hitler (jaa die komt hier ook in voor). Wat ook mooi is is dat de Duitsers en de Fransen hierin nou eens een keer geen Engels (met een accent) praten, maar gewoon hun eigen moederstaal. Dat zie je maar weinig bij dit soort films. Brad Pitt is iig wel weer heel goed en ziet er al heel sarcastisch uit met zijn snorretje en zijn kapsel.

Ook de andere gedeelde van het verhaal met dat meisje die in het begin vlucht voor de Nazi's was ook erg mooi. Ook schitterend geacteerd door Laurant als bioscoopeigenaresse in Parijs die word gestalkt door een mof. En ook komen die 2 verhalen uiteindelijk bijelkaar, met het feit dat die Joodse wrekers die hele SS groep, inc Hitler als ratten in de val wil laten lopen door de deuren te sluiten en gewoon iedereen daar af te schieten en de bios in de hens te steken. Ook die actiescenes waren heerlijk over de top en dat stukje waar heel Hitler aan gort werd geschoten was Ge!Wel!Dig! Mooi koekje van eigen deeg.

De decors waren ook uitstekend, had ook wat schilderij achtigs.

Maar verder heeft Tarantino het weer voor elkaar. Dit is gewoon weer helemaal zijn bizare gevoel voor humor wat onder ons toch wel acceptabel moet zijn. Weer een aansluitertje in de geschiedenis van de beste films.

5,0*

Ik had wel iets meer van deze film verwacht. Hij is wel meeslepend maar de dialogen tussen de personages zijn wel erg langdradig en gaan mij op den duur wel wat vervelen. Niet echt de knallende actie film die ik had verwacht.

Niet zo lang geleden Pulp Fiction en Reservoir Dogs herzien en voor mij zijn dat niet echt de grote klassiekers. Tarantino was wel goed in Kill Bill en Sin City (al is daar de verdienste meer voor Rodriguez in mijn ogen). Daarna ging het alleen maar bergaf. Deathproof was gewoon verschrikkelijk en ook Grindhouse was een grote teleurstelling.

Met deze Inglourious Bastards kreeg ik al wat meer vertrouwen in Tarantino. Nr 1 van 2009 op MM gekozen door de gebruikers van de site. Vele positieve recensies die me toch nieuwsgierig maakten. Dus de film maar gezien om zelf te kunnen oordelen.

Voila, dat is dan ook weer gebeurd. Tarantino bakt er niet echt veel van, de film is gewoon een rommeltje geworden. Flauwe humor, doorsnee verhaal en belachelijke dialogen. Enkel de scène in de bar in de kelder was nog de moeite. Zelfs de soundtrack sloeg de bal mis en dat was in Pulp Fiction en Reservoir Dogs nog een leuke extra. Nergens is de film echt gedurfd en gaat Tarantino niet ver genoeg. Als je dan toch karikaturen wil neerzetten moet je door durven gaan. Een gemiste kans.

Tarantino staat als merk natuurlijk als een huis na zijn bekende werken. Pepsi is ook een goed merk, maar ik vind Coca Cola veel lekkerder.

Ik had geen flauw idee wat ik moest verwachten van deze film.
De 2e wereldoorlog in een humoristisch jasje. De Allo Allo in film-formaat.

Christopher Waltz speelde inderdaad uitmuntend. Ik werd gewoon bang van die kerel hoe snel hij iets door had. En dan zijn beeldspraak over de rat in het begin. Het is natuurlijk niet grappig, maar het sterke aan IB is nou juist dat je ook even om hele foute zaken mag lachen en luchtiger mag doen. Ook Pitt, maar eigenlijk gewoon de hele cast zet prima werk neer.

Wat vond ik van het verhaal? Ik houd niet zo veel meer van de Tarantino humor. Ook nooit echt gedaan eigenlijk. Ik weet ook nog niet goed of ik naar een Komedie heb gekeken. De karikaturen waren op Hitler na nog niet eens zo beroerd, waardoor het soms echt meer op een echte oorlog-film leek dan dat het grappig was.

Leukste stukjes zijn het begin met de Bear Jew en later in de film voor de première begint en Pitt en de zijnen Italianen moeten spelen.

Einde is gewoon gaaf. Al die moffen opgesloten als een stel Joden die vergast worden in een concentratiekamp. De Bear Jew die even lekker zijn Joodse woede kan botvieren met op de achtergrond de lach van de Joodse Shosanna Dreyfus.

Ik zou niet voor een Tarantino-film naar de bios gaan. Ik vind wel dat hij 1 van de ergste dingen in de geschiedenis van de mensheid prima heeft weten te koppelen aan een stuk luchtigheid en humor. Dat vind ik erg knap en ik denk ook niet dat een andere regisseur dat zou kunnen.

De verwachtingen waren niet bijster hoog gezien eerdere ervaringen met Tarantino, en misschien nog wel meer omdat het om een bewuste truc met een gevoelig deel van het Westerse verleden zou gaan. Het resultaat behoeft echter wat kanttekeningen, omdat Tarantino doet wat, althans voor velen, het basisprincipe is van film: het publiek vermaken.

In feite laat juist dit soort film zien dat vermaak aan de basis staat van succes. Goed uitgewerkte dialogen, een flinke dosis humor en af en toe daadwerkelijk goede scenes (vooral de openingsscene en het café) domineren de film. En wat vooral frappant is, de gevoeligheid van het onderwerp lijkt door deze sfeer plots naar de achtergrond te verdwijnen, terwijl we in het begin, als de veelgeprezen 'coole' sfeer nog niet echt is doorgedrongen, nog wel een afschuwelijke moordpartij op ondergedoken Joden zien. Op dat moment voelde dit als weerzinwekkend aan en had ik het alweer redelijk geschoten met Tarantino, terwijl deze scene tegen het einde allang niet meer die lading had in mijn beleving. Het is de afstomping omwille van het sprookje waarin Tarantino de kijker wil meevoeren, iets wat men in mijn ogen slechts kan constateren. Het is dus tegelijk absurd en misschien ook knap dat Tarantino ermee weg kan komen.

Alleen, het blijft uiteindelijk teveel bij vermaak door de bizarre situaties, zonder dat het als film goed in elkaar steekt: de hoofdstukken werken als afzonderlijke films, die los van elkaar spanning opbouwen en weer af laten vloeien. Die spanning is soms echt wel goed, zeker in de bioscoop aan het einde, maar het is niet het slot(hoofd)stuk van een ingenieus verhaal oid: enkel een einde waarvoor men opnieuw is gaan zitten om het op zijn minst 'cool' te laten zijn.

Als we de cirkel rond willen hebben laat Tarantino dus enerzijds zien hoe film werkt, terwijl hij anderzijds samenhang als basisprincipe vergeet. Niettemin een memorabel werk.

Ik vond niet geweldig film... het is oorlog.

Geen slechte film, vind ik. Maar niet zo spannend...

Dus ruim voldoende 7 = 3,5 sterren

En niet verwacht voor een topfilm..

Een doorsnee Tarantino film is een ware kermisatractie voor filmliefhebbers. Om de haverklap is er wel ergens een leuke verwijzing naar het verleden en dat maakt dat je al zijn films altijd weer met nieuwsgierigheid bekijkt. Tarantino kan zeker filmen en een mooie of zelfs schitterende scéne opbouwen. Denk bijvoorbeeld aan de openingscéne van deze prent.

Het grote nadeel van Tarantino is dat hij zichzelf in elke film overschreeuwt en lang niet alles even leuk is als hijzelf denkt. Misschien ben ik een pacifistische moralist maar in mijn ogen is dit niets meer dan helende wonden open rijten van Duitsers. Natuurlijk moet je overal grappen over kunnen maken en een aantal kan ik ook zeer waarderen maar toch geeft deze film een erg naar gevoel en vooral de eindscéne is wat dat betreft wel het toppunt.

Veel belangrijker zijn echter de positieve dingen aan deze film en dan komen we vooral uit bij het acteerwerk. Het een en ander is natuurlijk flink Over the top maar blijft zeker genietbaar. Waltz deed het erg goed en Pitt op een bepaalde manier ook nog wel maar voor mij was het hoogtepunt Melanie Laurent. Ik had haar al gezien in Paris en La Concert maar ook hier is ze weer prachtig en zet een zeer overtuigende rol neer. De scéne met haar en Waltz in het cafe maakte op mij veel indruk en zo waren er nog wel een aantal momenten die deze film zeker memoriabel maken. Door de onnodige lengte van de film en de vervelende nasmaak geef ik toch een kleine onvoldoende.

Heel fijne Tarantino-film. Ben normaal gesproken geen enorme fan van zijn werk, maar dit is een van zijn betere films. Niet serieus en historisch incorrect natuurlijk, maar wel zeer vermakelijk. Sterk acteerwerk van Waltz !

4*

Met Inglorious Basterds haalt Tarantino gelukkig eindelijk weer eens het niveau van zijn eerste drie films (Reservoir Dogs, Pulp Fiction en Jackie Brown). Sindsdien ben ik fan van Quentin, maar hij heeft - me afgezien van Kill Bill 2 - keer op keer teleurgesteld.

Alleen al de openingsscene en de kroegscene maken deze film meer dan de moeite waard. Brad Pitt is het boegbeeld van de film en is bijna net zo goed op dreef als in Snatch, maar Christoph Walz steelt de show.

Degenen die vinden dat er 'over the top' wordt geacteerd, hebben de intentie van Tarantino duidelijk niet begrepen. Overdrijven is namelijk zijn handelsmerk en dat maakt deze film juist de moeite waard.

Inglorious Basterds kan niet tippen aan Pulp Fiction en krijgt ook geen plek in mijn top 5 aller tijden, maar ik ben blij dat ik de dvd heb aangeschaft en zal de film tezijnertijd met veel plezier herkijken.

Jaaaaaa de nieuwe Tarantino ....dacht ik.

Eigenlijk is de nieuwe Tarantino Inglourious Basterds voor mij een beetje op een teleurstelling uitgelopen. Ik heb al een aantal jaar naar deze film uitgekeken (Grindhouse vanwege de commercie geskipt) en daarom waren mijn verwachtingen wellicht iets te hoog gespannen.

De film is op zich heel aardig. Het ziet er mooi en verzorgt uit, het acteerwerk is prima (Waltz natuurlijk fenomenaal) maar toch mist er iets maar ik weet niet precies wat. Misschien is dat het probleem bij deze film ook wel.

Ik heb hem inmiddels al een paar keer gezien en er zitten zeker een aantal memorabele scénes in (opening, bar, strüdel) maar al met al is het gewoon een grote brei van leuke aan elkaar geplakte scénes.

Ondanks dat het wel een goede film is, toch enigszins teleurstellend.

Inglourious Basterds

Nadat ik hem hier volgens mij al meer dan een jaar had liggen, heb ik me toch maar eens eraan gezet om hem te gaan bekijken. Ik had niet zo'n drang om deze te moeten kijken vooral voor de kijkduur van 2.5 uur, wat ik erg veel vind voor een film!

De film valt totaal niet tegen en de film in zijn geheel gezien is een ruime voldoening.

Alleen naar mij mening is dit niet een top film. Ik weet niet wat het was maar kon me niet

bekoren in de zin dat ik zou zeggen! Top...

Er zitten geweldige momenten in de film waarbij je begint te lachen...

Alleen sommige delen in de film duren gewoon te lang dat de aandacht wat vervliegt,

dit is uiteraard mijn mening ik weet niet of dit er meer ervaren. Het algehele eind is natuurlijk wel geniaal. Sowieso de opname in de bioscoopzaal dat was erg mooi gedaan, in de trend van de film. Het aboslute eind met Raine en Landa was ook geniaal!

Een vermakelijke film, voor mijzelf persoonlijk iets te lang durend, die goede momenten in de film afwisselt met momenten dat ik dacht kan het niet sneller???

Alsnog een ruim voldoende daar niet van! 3.5 *

Dit is een film die gelijk boeit vanaf het eerste moment. Ik zat er in ieder geval direct in. Dit kwam voornamelijk door een stukje sfeer en ook door het sterke acteerwerk van bepaalde personen. Ik vond vooral de scène's met Christop Waltz en de vrouw die de rol van Shosanna speelde er heel erg uitspringen. Wat kan die Waltz een spanning opbouwen zeg, echt heel erg knap. Van andere personen was ik wat minder onder de indruk. Ik vond Brad Pitt en ook degene die de rol van Hitler speelde erg overdreven waardoor ze eigenlijk meer overkwamen als typetjes terwijl de rollen van anderen juist meer dat subtiele en fijnzinnige humor overbrachten.

Het is wel meer een film van de subtiele humor die mij vaak een glimlach bezorgde maar ik heb nergens echt hardop over gelachen. Het aparte dat Tarentino in zijn films overbrengt kan ik wel waarderen. De film heeft mij ook op geen enkel moment verveelt.

De muziek.. de acteurs.. Tarantino.. Het verhaal. Alleen die 4 dingen zijn al zo goed, dat de kleine minpuntjes in het niets vallen.

Heerlijk verhaal. Je merkt de eerste 5 minuten al dat dit absoluut een film van Quentin is. De manier waarop hij een film maakt is altijd zo.. Quentin. Ja, ik heb nu al een heleboel gezien van deze getalenteerde man, maar nog lang niet genoeg. Deze film vind ik overigens ook het beste van hem.

Brad pitt... Tja, heerlijk koppie, goede acteerprestaties. Wat valt er nog meer over te zeggen? De bijrollen zijn ook geweldig. Met name van Christoph Waltz. Pfoe, wat kan die man acteren zeg! Petje af. Ook Melanie Laurent vond ik erg goed.

Lekkere dosis humor in deze film.. Heerlijk. Eigenlijk zit er van alles wat in. Actie, humor, drama, thriller. Maar toch de momenten dat ik mijn lach niet kon houden stegen er bovenuit voor mij.

Mooie openingsscene! Hadden meer films maar een openingsscene zoals deze.

Ja, bij nader inzien gaat deze film absoluut een plaatsje krijgen in mijn top 10. 2 keer bekeken in de bioscoop en misschien wel 10 keer op dvd. En elke keer blijft hij minstens zo leuk als de eerste kijkbeurt.

5*

Ik heb deze film in de bioscoop gezien, en een aantal dagen geleden op Blu-ray gekocht, waarop ik hem net voor de 2e keer heb gekeken. M'n oordeel is nog steeds hetzelfde; wat een topfilm!

Inglourious Basterds bestaat uit veel lange scenes met geweldige dialogen en goed camerawerk!

De film begint met een geniale openings-scene met Christoph Waltz, die op een erg leuke manier de klootzak speelt en eigenlijk degene is die de film maakt tot wat hij is. De openings-scene en de Strudel scene zijn dan ook wat mij betreft twee historische scenes die ik niet snel zal vergeten! En wees maar niet bang hoor, de andere scenes zijn ook van hoog niveau!

Negatieve punten? die zijn er eigenlijk niet. Misschien dat na de strudel-scene de film qua genialiteit z'n hoogtepunt al heeft bereikt, maar zo'n scene valt ook moeilijk te evenaren!

Ik kan er nog lang over door praten, maar dat deze film hier op Moviemeter een 4* heeft zegt denk ik wel genoeg.

Een geniale film, 4,5*!

Een geweldige film die ik net voor de 2de keer heb gezien. Geweldige dialogen en uitstekende actie op z'n Tarantino's. Het acteerwerk is heel goed, vooral de jewhunter is goed, maar ik vermaakte me meer met ltn. Aldo Raine. Het is een lust voor het oog om Brad Pitt zo te zien acteren en dat accentje maakt het compleet. En natuurlijk deden alle Hermann's het in de film ook zeer goed

4,5 ster

"You probably heard we ain't in the prisoner-takin' business; we in the killin' Nazi business. And cousin, business is a-boomin'."

Sterk script, sterke acteurs, sterke regie, sterke cinematografie en sterk verhaal.

Een film die me - als niet speciaal grote Tarantino-fan - zeer aangenaam verraste.

Ook wel grappig dat Tarantino de historische setting zoveel mogelijk probeert te bewaren (naar mijn weten wordt er in een Amerikaanse film zelden zo veel Frans, Duits en zelfs Italiaans gesproken), maar uiteindelijk met het grootste historische feit een loopje neemt en naar zijn hand (of dat van zijn film) zet.

Een aanrader.

Geweldige Tarantino- film. Deze is zo goed omdat hij zo gevarieerd is. Soms is hij dramatisch, dan weer spannend, dan weer afschuwelijk en dan weer grappig. Er zitten in ieder geval veel meesterlijke scènes in die ik met plezier kijk. Het acteerwerk is over het algemeen heel goed, met Christoph Waltz als uitspringer. Hier en daar is de film wel een beetje geromantiseerd, maar dat wil ik wel door de vingers zien. Ook wel mooi dat ze Hitler in de film lieten sterven. Dat had ik niet verwacht. Het einde was wel onrealistisch. Hans Landa was de Inglourious Basterds de hele film te slim af geweest en opeens tuinde hij helemaal in hun list, die ik toch aardig voorspelbaar vond. Hans Landa is geen vijand die op het einde vernederd had moeten worden. Daarom niet de volle pot, maar toch een goede film.

Inglourious Basterds is overduidelijk de beste film van de afgelopen 10 jaar. Quentin Tarantino was even in een mindere periode aanbeland (met Sin City in 2005 was het toch al een tijdje geleden dat hij een degelijke film had gemaakt), maar met deze geniale, briljante oorlogskomedie is hij weer helemaal terug. Tarantino is zo zonder enige twijfel de beste en de meest getalenteerde regisseur van zijn generatie.

Inglourious Basterds heeft alles in huis om een pareltje van een film te zijn. Geweldige cast, memorabele dialogen, vernuftig verhaal en lang uitgesponnen scènes die zich ontwikkelen tot een fantastische climax. Zo zijn er tal van voorbeelden, waarbij de scènes lang worden gerekt en de spanning tot een hoogtepunt wordt gebracht, om dan te eindigen met een geweldige climax. In hoofdstuk 1 maken we kennis met de vriendelijk ogende maar gemene nazi-kolonel, Hans Landa, alias “The Jew Hunter”. Zijn taak bestaat uit het opsporen en doden van Joden. Zo komt hij terecht bij een Franse boer, die zijn been stijf houdt, maar gaandeweg wel onder zware druk komt te staan. Uiteindelijk vertelt hij dan toch dat hij Joden onder zijn houten vloer verborgen houdt. Landa’s handlangers vermoorden het ondergedoken Joods gezin, enkel Shosanna, een jong meisje weet te ontsnappen. Dit is maar één voorbeeld van de zoveel spannende scènes, die lang worden uitgesponnen en eindigen met een weergaloze climax.

Inglourious Basterd heeft zonder meer een geweldige cast. Brad Pitt acteert enorm sterk, misschien wel zijn beste rol ooit. Zijn Italiaans accent is werkelijk hilarisch en met zijn one-liners en zijn charisma maakt hij van Aldo Raine een memorabel filmpersonage. Niet dat ik vroeger veel moest hebben van Brad Pitt, maar zijn lijstje met goede vertolkingen begint zich nu toch al flink uit te breiden. Christoph Waltz moet absoluut niet onderdoen voor Brad Pitt. Integendeel zelfs, de meeste tijd van de film wordt gedomineerd door Waltz’ personage, Hans Landa. Een meesterlijke vertolking om U tegen te zeggen. Heel erg knap hoe hij verschillende talen (Engels, Frans, Duits en zelfs Italiaans) weet te beheersen.

Ook de dialogen zijn van een meesterlijk niveau. Aldo Raine en zijn kompanen doen zich voor als Italianen om ongemerkt de zaal binnen te raken, maar dan blijkt dat Landa erg goed Italiaans spreekt. En dan staan die zogezegde Italianen daar met hun mond vol tanden. Een ander geweldige dialoog speelt zich af op het einde, wanneer Raine en Utivich gearresteerd worden en in het kantoor van Landa belanden.
-Landa: Oooh, that’s a bingo!
Is that the way you say it? That’s a bingo?
-Raine: You just say “Bingo”.
-Landa: Bingo! How fun!
Meesterlijk gewoon!

Het einde van de film is een prachtige kers op de taart. De hele cinemazaal gaat in de fik met alle nazi-kopstukken inbegrepen. Tarantino geeft hiermee een hele leuke draai aan de geschiedenis. Ook het laatste stukje in het bos mag er best zijn. Raine kan het absoluut niet laten om Hans Landa eens te bewerken, wat een perfecte afsluiting voor de film is.

Inglourious Basterds is het grootste meesterwerk uit de recente filmgeschiedenis. 5*

Heerlijke film van Quentin Tarantino. Een absurd verhaal met geweldig acteerwerk, goede dialogen en een flink aantal memorabele scènes.

Christoph Waltz heeft een oscar gewonnen voor zijn bijrol als Jewhunter Hans Landa, en dat is volkomen terecht want hij is helemaal in zijn element in deze rol. Brad Pitt is geweldig als een overacterende Amerikaan en de Franse actrice Mélanie Laurent, waar ik eerlijk gezegd nog niet eerder van had gehoord, is juist in de emotionele en spannende scènes een genot voor het oog. Verder stikt het van de goede bijrollen, zoals die van Eli Roth, Diane Kruger, Michael Fassbender, Daniel Brühl en Til Schweiger.

De film heeft talloze meesterlijke scènes opgeleverd. De openingsscène is enorm spannend en aangrijpend, de scène met de schietpartij in het café is geweldig opgebouwd en de 'Italiaanse' scène is werkelijk hilarisch. Inglourious Basterds is puur genieten.