Inglourious Basterds (2009)

Beter gezegd, echt niet. Zover ik begreep is alleen de titel overgenomen, samen met wellicht wat kleine verwijzingen die in iedere Tarantino zitten.

Al moet ik de film zelf nog zien.

Klopt, en daarbij is de film écht wel origineel. En niet zo'n beetje ook.

Had even een andere verwachting van deze film, op het verkeerde been gezet door de trailer. Dacht dat het een 'gewone aktie/slachtfilm' zou worden. Dat werd het dus niet. Tarantino weet hier een goede typische karikatuurfilm neer te zetten, zeer goed uitgewerkte dialogen. Met name Christoph Waltz (Landa) speelt een zeer goede karikatuur, op het enge af soms. Laat ook nog even zien hoe naïef er soms gehandeld werd in WOII, zette de Amerikanen soms zeer dom neer dan weer meesterlijk slim, heerlijke wendingen/afwisselingen. Als je een harde aktiefilm verwacht, sla deze dan gewoon over. Als je typische 'Tarantino' dialogen/wendingen wilt horen/zien dan is dit bij vlagen weer een meesterwerk.

Bijna iedereen heeft blijkbaar van te voren 'te hoge verwachtingen'? Ik wist eigenlijk niet wat ik moest verwachten. Aan de trailer te zien dacht ik ook dat het een slachtfilm zou worden a la Kill Bill. Maar ook in Kill Bill zitten wel degelijk interessante dialogen. In deze film dus ook.

Met uitzondering van een paar scenes vond ik ze allemaal briljant. Ook voor mij was de openingscene het hoogtepunt van de film. De spanning, de humor en natuurlijk het geweld dragen bij aan een fantastische filmervaring. Hoe vaak kom je nou een oorlogsfilm tegen die spanning, (grof) geweld en humor samenvoegt? En dan op dit niveau?

Niet Tarantino's beste (voor mij dan), maar wel beter dan Death Proof en Jackie Brown, en ook dat waren absoluut geen slechte films! Nu maar wachten op de dvd, want volgens mij is dit echt zo'n film die je vaker moet kijken...

Ik snap wel wat je bedoelt met wat je hier zegt, de titel en de trailers geven je wel het idee dat het helemaal om de basterds gaat. En als je IB met Kill Bill vergelijkt is het een stuk minder bloederig.Bij Kill Bill kreeg je na de trailers precies wat je verwachte en bij IB zat er zoveel meer in.daarom mijn hoge cijfer.

Kan alleen maar zeggen: jammer dat de film niet zo ervaren heb als ik.

Waanzinnige film!! Ging er zonder de trailer gezien te hebben heen, echter wel met hoge verwachtingen omdat onze vrind Tarantino de reggiseur is, en wat beviel het goed! Fantastische dialogen, echt heel goed. Gewoon typisch Tarantino stijl, dus als je daarvan houd, moet je deze snel zien! Geef niet snel 5* aan een film die ik nog maar één keer heb gezien, maar van deze was ik zo onder de indruk dat ik het niet kan laten.. Speciale vermelding heb ik voor Christoph Waltz (Landa), wat een briljante rol zet hij hier neer!

5*

Zie net de trailer trouwens voor het eerst, die is inderdaad redelijk misleidend. Toch een klein minpuntje..

Gister avond dan eindelijk gezien in de bios na er heel erg lang naar uitgekeken te hebben. De eerste trailer vond ik geweldig maar bij de tweede had ik al zo mijn bedenkingen gekregen.

De openingsscene vond ik goed te doen, mooie opgebouwde spanning en prachtig geacteerd maar het was me wat te lang. En helaas bleek dat de rest van de film ook zo te zijn. Een zeer vreemde en eigenlijk misplaatste scene vond ik dat Roth, waar ik me elke keer aan ergerde met z'n iritante rot kop, de hersens van die Duitser uit zijn hoofd sloeg. Wat was hier de bedoeling nou weer van? Grappig was het niet, en het was al helemaal niet fijn om naar te kijken. Het scalperen en de hakenkruisjes op de voorhoofden daar kon ik de humor nog wel van inzien.

Enige positieve vond ik de bar scene waar nog enige spanning in zat die ik verder miste met uitzondering van de opening dan. Het Italiaans spreken was waarschijnlijk grappig bedoeld maar ik vond het veelst te voor de hand liggen. De film was dus eigenlijk nergens verassend. Jammer ook dat ze alle leuke stukjes al in de trailer lieten zien zodat je er tijdens de film niet meer van zit te genieten.

Hitler was een verschikkelijk karakter, hij was niet grappig terwijl dat toch duidelijk de bedoeling was. Had hem dan dan reeël gemaakt zoals in Der Untergang. Nu is Hitler geen van beide en dus totaal overbodig.

En dan nog die verschikkelijke muziek keuze erbij die dan ook nog eens op de verkeerde momenten werd ingezet kom ik niet hoger dan een 1.5.

Je lijkt wel een studiobaas.'Even de schaar erin…zo…veel beter!'

Zoals La Vita È Bella dus?

Niet verassend idd, aangezien ik het allang had zien aankomen, dan vind ik iets niet meer verassend nee.

En ik heb niet gezegd dat ik de muziek slecht vind maar dat ik de keuze slecht vind, dat zijn 2 verschillende dingen

Vond het persoonlijk behoorlijk verfrissend om ineens Cat People te horen in een film met een 65 jaar oude setting. Sowieso een bijzonder sterk nummer.

Erg raar verder dat je bedoeling achter de knuppel scène zoekt. Lekker toch, zulke impulsieve stuiptrekkingen? Hoef je verder weinig achter te zoeken.

Ik vond het gewoon een overbodige scene die ik als shockerend heb ervaren . Dus lekker vond ik het absoluut niet...

Wordt toch met een flinke knipoog gebracht, zoals meestal wel in Tarantino's films.

Als ik dan toch een reden erachter moet zoeken; de Basterds zitten daar om Nazi's af te maken. Met een paar fikse knuppelslagen ben je daar in ieder geval zeker van .

Tarantino lapt weer alle filmwetten aan de laars! Eigenlijk had ik bij 'Death Proof' het gevoel dat dit beste jaren van deze regisseur waren afgelopen, maar 'Inglourious Basterds' bewijst het tegendeel. Brad Pitt is uiterst komisch, en waar de grappen in 'Pulp Fiction' nog knipoogjes waren naar andere films zet Tarantino de sfeer zo duidelijk neer waardoor film je een absurd gevoel geeft. Prachtigste deel van de film is wanneer Roth zich helemaal met zijn wapen uitlaat op Hitler's gezicht. Heb al weer in geen tijden zo moeten lachen. Bij het einde van de film moest de zaal uit enthousiasme zelfs klappen! Iets wat vaker gebeurt in het filmhuis, maar geloof me maar dat dit de eerste keer was in die vreugdeloze commerciële bioscoop waar ik me vaker bevind.

Kortom: Een dikke 4,5! En een verdient plaatsje in mijn Top 10!

had ie hem dood moeten kietelen dan?

een goede oorlog/sprookje, erg lekker sfeertje met de natuurlijk altijd is grote hoeveelheden dialogen die we van quentin wel gewent zijn. een van de betere werken van quentin. maar niet zijn beste werk. Brad Pitt krijgt jammer genoeg te weinig screentime. erg orgineel verhaal, goede acteurs, en met 153 minuten zeker niet te lang.

Christoph Waltz was een verrassing, erg goed gespeelt en een prachtige rol voor die man.

Pff, leer eens lezen....Op een andere manier gefilmd kunnen worden, dus het niet op deze manier in beeld brengen

Een vreemd filmpje. Zitten zeker een aantal goede scenes en erg goed acteerwerk in. Maar vond het geweld nogal misselijkmakend.

Ok dat had je kunnen verwachten maar in kill bill of pulp fiction is het geweld zeker aanwezig maar niet zo schokkend als in deze film.

Had af en toe het gevoel dat ik naar Saw zat te kijken nogal gruwelijk allemaal. Van SS officier Hans zullen we zeker nog meer horen een goede acteur en brad pitt doet het leuk.

Hoe dan? Het is toch een oorlogsfilm, dan mag je toch wel wat schokkende en harde scènes verwachten.

Misschien bedoelt hij het shot van bovenaf, ofzo? Zoja, snap ik er nog minder van.

Ach hij heeft het waarschijnlijk liever iets minder plastisch. Kan toch. Ieder zijn ding.:)

Had inderdaad anders gefilmd kunnen worden. Was zelf ook enigszins verrast dat het vol in beeld werd gebracht, dacht dat de camera op het laatste moment wel zou afzwenken, nou, niet dus. Ik heb het niet zozeer als schokkend ervaren, maar ik kan erin komen dat dat voor anderen wel zo is.

Ik kon het juist waarderen dat het zo in beeld werdt gebracht. tarantino flikt veel dingen die je niet zomaar uit Hollywood kan verwachten, waaronder een dergelijke scène.

volgens mij is die scene schokkend omdat de Duitser heel moedig overkwam. Anders zou het waarschijnlijk niemand wat schelen.

Zo stonden we afgelopen week om middernacht op het Rembrandtplein met we vraag wat we van de nieuwe Tarantino moesten vinden. Voor mij was de vraag niet wat ik er op dat moment van vond. Dat was namelijk duidelijk: ik had me 2,5 uur uitstekend vermaakt, goede film dus kennelijk. Nee, de vraag was wat we er nou echt van moesten vinden. Hadden we nou ook een goede film film gezien. Het was nieuwsgierigheid naar het gewogen oordeel dat zich pas later zou aandienen, zoals dat altijd gaat met die Tarantino-films.

Het feit dat je je dat om middernacht afvraagt betekent natuurlijk dat Tarantino geen slecht regisseur is. We hebben een haat-liefde verhouding. De appeal van Reservoir dogs begreep ik destijds wel, het is een vermakelijke met flair en visie uitgevoerde film, maar gaandeweg ben ik het steeds meer een overschatte film gaan vinden. Het slappe geouwehoer is me te gejat van de vroege Levinson-films (Diner, Tin men). En dat geweld, tja. De bewierookte scene waarin Michael Madsen al dansend iemands oor afsnijdt vind ik smakeloos. Niet smakeloos omdat ik er niet tegen kan, niet smakeloos omdat het de goede smaak tart (duh), maar smakeloos omdat ik het zo’n goedkope truc vind, zo enorm Lars von Trier op een of andere manier. Het feit dat opgeschoten studenten deze scene al luidruchtig liepen te memoreren voordat ik goed en wel de bioscoopzaal verlaten had, bevestigde destijds mijn oordeel. Zie je wel, typisch zo’n film die iemand met zo’n koorballenharses goed vindt. Zet eens een goede Aziatische film op, en strijk die bloes eens. Dat gevoel.

Dat ga ik nu weer hebben. Hoe meer mensen ik de komende weken in het openbaar one-liners uit Inglorious Basterds hoor opdreunen (meestal met fouten), hoe betekenislozer ik de bioscoopervaring van afgelopen woensdag ga vinden en hoe groter mijn misplaatste elitariteit zal groeien. En niet omdat ik stiekem vind dat Tarantino me door de massa ontstolen is – we hebben het niet over het Hans Teeuwen-syndroom – maar omdat ik het vernuft uiteindelijk toch ietwat beperkt vind.

Dit is het oordeel geworden: Wat Pulp fiction tot Tarantino’s meest geslaagde film maakt (het a-typische Jackie Brown even bot negerend) is een opeenstapeling van goede scenes. Als je maar genoeg goede scenes hebt - waar ze ook maar overgaan, hoe ze ook maar samenhangen – dan krijg je vanzelf wel een goede film. Het te lange Inglorious Basterds komt een heel eind, en veel verder dan Death Proof en de (door mij dodelijk saai bevonden) Kill Bill’s, maar ontploft niet. De kwaliteit van de losse scenes ten spijt, het trucje is simpelweg veel te zichtbaar. Een power talk, doorspekt met onderkoelde one-liners, houdt het broeiende geweld tegen totdat het niet meer gaat, en dan zullen we het weten ook. Dat vijf keer achter elkaar.

Jammer toch, want er had meer ingezeten. Het talent waarmee Tarantino speelt met genre-clichés is meesterlijk. Zoals de Nazi’s eruit zien, hoe ze lachen. Hoogtepunt: commandant Landa (gespeeld door een ontketende Christoph Waltz; te vroeg in het jaar voor een Oscar?) die tegenover een Joods meisje gezeten een hele strudel met slagroom verorbert. Verzin het maar, en krijg daar vervolgens maar eens de lachers mee op je hand. En dan eindigt de film met een grotesk stukje geschiedenisherschrijving, zo bot en 'in your face' uitgevoerd dat voor eventjes de hele film bij elkaar komt. Zodat hij me met die onsmakelijkheden op de valreep toch weer eventjes inpakt.

In Pulp Fiction vliegt iemand zijn herseninhoud uiteen op de achterbank van een auto.

In Kill Bill zie je bloed spuiten uit geamputeerde lichaamsdelen.

Zo denk ik exact ook over Tarantino films, maar kan het nooit zo verwoorden.

Misschien effe jouw tekst afprinten en op zak steken