Yip Man (2008)

Donnie Yen bewijst wederom dat hij een een van de grootsten in het martial arts genre is. Hij verstaat de kunst om sober voor de dag te komen èn hartstochtelijk te knokken. De tijdelijke Japanse overheerserij leidt enkele mooie gevechten op leven en dood in. Wel een film die een sterke Chinese identiteit met zich meedraagt, die zich vooral laat merken door een tomeloze campagne om de Chinezen zelfvertrouwen te geven, in tijden van vernedering. Desondanks vond ik het verhaal, verder niet op al te veel hindernissen stuiten. Een 3,5*

Mooi in beeld gebrachte gevechten, maar een wat slap verhaaltje dat me deed denken aan de Wong Feihung verhaaltjes. De film had ook: 'IP-man, de achterkleinzoon van Wong Feihung' kunnen heten, wat dat betreft.

Sowieso een beetje een sukkel, die Ip man! Heeft twee hongerige gezinsleden thuis wonende in een buurt met hongelijdende mensen, wint hij 10 zakken rijst, laat ie die liggen!!! Ja, zó vind ik het geen wonder dat die Jappen die Chinezen untermenschen vonden!

En laten we het hopen voor Wesley dat hij het beter getroffen heeft met Yolanthe als Ip-man met zíjn vrouw. Wat een zeikwijf, zeg! ("Nee, Wesley niet wèèr gaan voetballen met je maten! Besteedt eens wat tijd aan mij en je kinderen!")

Maar okay, best leuk om te zien verder.

Ik hoop dat dit sarcasme moet voorstellen..

Verder vind ik je hypothese met Wesley en Yolanthe zeer overdreven..

Gelachen om het kereltje op de driewieler, daarnaast vrij veel gelummel om een verhaal op poten te zetten. Was te verwachten gezien de historische achtergrond, maar af en toe wel erg nadrukkelijk aanwezig, erg op zoek naar een dramatisch effect en zelfs een tikkeltje propagandistisch. Zet er, zeker wanneer de oorlog begint, een beetje de rem op.

Yip schiet mooie plaatjes (dit is er eentje om in te lijsten) en de historische setting heeft hij ook wel voor elkaar. Eenmaal aangekomen bij de martial arts is er geen houden meer aan. Yen is inderdaad grandioos als hij armen en benen laat spreken. Bovendien krijgen de meeste gevechten wat extra lading mee. Natuurlijk de Wing Chun-stijl, maar ook lekker veel impact.

Soms grof, vaak bikkelhard, met de chain-punches als uitschieter. Siu-Wong Fan is geknipt als vuilak en Hiroyuki Ikeuchi heeft de grandeur van de foute finalist. Geeft de tegenstand net dat beetje meer. Ook nog een bijkomende dimensie in de vorm van absolute superioriteit (de heerlijke afstraffing met plumeau), intense woede (de confrontatie met tien Japanners) en een over-mijn-lijk eergevoel in het slotgevecht.

De poespas daar omheen is dan ook alweer snel vergeten en vergeven. Deze martial arts slaat ook oorlogsdrama knock out. Op naar Hongkong..

Goede film, goed plot, prachtig acteerwerk en bangelijke vechtscènes. Eén van de betere Kung Fu-films!

Ik heb het niet zo op Kung-Fu films, maar besloot deze toch even aan te schaffen.

De score hier liegt er ook niet om, dus leek me de moeite waard deze is te bekijken!

Begin vond ik zelf zeer matig. Acteerwerk vond ik ook niet altijd geniaal te noemen. Een bijna volwassen kerel die met een vliegertje rond loopt

komt niet heel erg serrieus over.

Het einde is echter geniaal! Mooie muziek, mooie beelden (veel slowmotion) en ook super echt lijkende vechtscenes.

Ik erger me de laatste tijd vaak aan de Hollywood film waar men tijdens de vechtscene's zo enorm met camera loopt te schudden.

Dit moet iets extra's toevoegen, maar ik erger me er kapot aan.

Hier staat de camera gewoon stil en kun je de gevechten prima volgen.

Wel zo prettig!

Ik had nog wel het probleem dat het geluid niet helemaal synchroon liep. Hadden meer mensen daar last van?

Deze film vond ik een woord: amazing, zeker het kijken waard !!!

Uitstekende martial arts film met Donnie Yen. Licht (maar dan ook maar heel licht) gebaseerd op het leven van de legendarische Yip Man. De setting voegt veel toe aan het verhaal en de cinematografie en choreografie is gewoon perfect.

Als Wing Chun beoefenaar was het voor mij vanzelfsprekend noodzakelijk om het leven van een van de grootmeesters als verfilming te aanschouwen. Goed, zoals onze Sifu ons al waarschuwde: het hele verhaal moet met een flinke korrel zout genomen worden, want het heeft praktisch niets met het leven van Ip Man te maken. Dat is ook meteen het grootste mankement: men probeert op wanhopige wijze gevechten in de film te laten plaatsvinden, waardoor de hele gedachte van een serieuze biografie behoorlijk ver te zoeken is en de film uiteindelijk toch wel erg veel lijkt op vele oudere HK martial arts films.

Maar goed, als we daar doorheen prikken is Yip Man een werkelijk uitstekend geschoten martial arts film. De gevechten zijn een stuk harder en rauwer dan de meeste HK films en zijn heerlijk gefilmd. De impact van de klappen is goed te zien, de Wing Chun stijl is niet teveel mooier gemaakt dan het daadwerkelijk is (blijft een van de meest straight to the point kung fu stijlen) en de schade die Yen zijn vijanden toebrengt is soms behoorlijk gruwelijk om te zien (de Japanner wiens been in een negatieve hoek getrokken wordt zag er zeer pijnlijk uit) Klein puntje van kritiek heb ik toch wel: aangezien men bij Wing Chun met de onderste knokkels slaat, is het heel vreemd dat alleen zijn bovenste knokkels bebloed zijn na het gevecht tegen de Japanners. In een aantal scenes worden de ketting-stoten ook vanuit een verkeerde positie gemaakt, iets wat ze evengoed correct hadden kunnen laten uitvoeren.

De soundtrack is zeer mooi en goed gekozen bij de beelden. Nergens over-bombastisch, maar zodra de situatie er om roept episch genoeg. Dit, gecombineerd met prima acteerwerk, uitstekende regie, een mooi grauw kleurenfilter en de beste actie die ik sinds tijden gezien heb, maakt Yip Man absoluut een aanrader voor de liefhebbers van het betere martial arts werk. Ik hoop toch echter wel voor het vervolg dat men er wat meer in slaagt de aandacht te richten op de prachtige stijl zelf, in plaats van dat men er op vreemde manieren gevechten bij probeert te betrekken omdat de film nu eenmaal actie nodig heeft.

Helaas, maar je heb helemaal gelijk...

En hier slaan jullie niet een beetje door ??

Eens in de 20 jaar is misschien idd overdreven maar er worden iig niet veel goede vecht films meer gemaakt.

Beetje na 2000 is alles hetzelfde gebleven, de muziek in alle genres is zo beetje hetzelfde en de films zijn in grote lijnen hetzelfde gemaakt.

En dan zo nu en dan komt er is totaal iets beters dus is dat een hele verfrissing en ik kan me ook niet echt herinneren dat er na 2000 een goede vechtfilm is gekomen op ip man na.

Fearless bijvoorbeeld?

Ong-Bak, Tom Yum Goong?

Beide heel wat vermakelijker dan deze iig.

Fearless ok, ong-bak vond ik geen reet aan, dat lelijke thaise geschreeuw de hele tijd, en de vecht technieken zijn ook niet zo bijzonder.

Hmm, ik denk niet dat er iemand is die Jaa na kan doen op dat gebied. Zeker de trappenscene in Tom Yum Goong is onovertroffen.

Maar goed, als je dat al niets vindt, tja dan houdt het natuurlijk snel op.

Toch best wel wat gezien de laatste tijd, toch was dit de grootste tegenvaller, viel zelfs 3 keer in slaap. Snap dit gemiddelde dan ook totaal niet..

Misschien eens een keer op tijd gaan slapen.

House of flying daggers?

Heb je gewoon van IMDB:

"After Ip Man's fight against the 10 Japanese Karate, his hands are bruised and then tended to by his Wife. The damaged knuckles are the index and middle fingers, yet in wing chun you are taught to punch with the bottom two (mainly bottom one) knuckles in an upward, snapping motion. Lin Wan Kuen or wing chun boxing repeats this motion, "chain-punching", as you can clearly see in the fight, and the close ups also reveal the correct punching technique but later show the wrong damaged knuckles. After Ip Man's fight against the 10 Japanese Karate, his hands are bruised and then tended to by his Wife. The damaged knuckles are the index and middle fingers, yet in wing chun you are taught to punch with the bottom two (mainly bottom one) knuckles in an upward, snapping motion. Lin Wan Kuen or wing chun boxing repeats this motion, "chain-punching", as you can clearly see in the fight, and the close ups also reveal the correct punching technique but later show the wrong damaged knuckles."
Ip Man (2008) - Goofs - imdb.com

Wanneer neemt deze film plaats 105 in bezit in de top 250 lijst?

Kan niet heel lang meer duren denk ik toch? Of?

1 januari 2011

Ik kijk bij imdb.com nooit naar de goofs, tenzij het me zelf is opgevallen. Dit is iets wat mij en een vriend die ook wing chun beoefent opviel toen we de film zagen, niks anders dan dat.

Absoluut meesterlijk film. Hoort tot het beste in deze genre.

Moeite waard om te zien!

Eén van de beste martial arts films absoluut! Prachtige gevechten en eens ook om de woede flink van je af te slaan, waar de meeste Kung Fu meestal nogal ingehouden wordt gebruikt, gebruikt Ip het om zijn tegenstander aan gruzelementen te slaan, maar toch nog steeds sierlijk en gracieus. Tuurlijk kunnen die klotejappen hier niks van, en dat wordt eventjes fijntjes duidelijk gemaakt Gaaf ook dat je één van de beroemste leerlingen van Ip aan het einde nog even te zien krijgt.

Ik doe er een halfje af! Heb de film nu maandje geleden gezien en op de één of andere manier heb ik het gevoel dat ik de film met een 3,5 niet juist heb beoordeeld.

Heb toch iets minder met de film dan dat ik dacht.

Viel me toch een beetje tegen. Ja, Ip Man is een heel behoorlijke martial-arts film met mooie gevechten tegen een historische achtergrond, maar ik vond het nergens echt geniaal of geweldig worden. Het drama vond ik maar matig en het grijze kleurenpalet ging ook vervelen. Goed, maar niet geniaal.

Onbedachtzaamheid is kleine zonde, wanneer je crewlid bent zoals Baggerman is het een schande.

Heel jammer dat hij zo een commentaar schrijft. Ik sluit mij aan bij Poppe.

Ontopic:

Ik heb nu al 3 keer een deel van deze film gezien. Ik moet 'm maar eens op de kop zien te tikken en helemaal kijken.

Een crewlid mag zijn mening dus niet op deze manier uiten? Gelukkig ben ik geen crewlid, want dan zou ik nu onmiddellijk afstand doen van die "eer".

Baggerman is ook maar een mens, ook hij heeft het recht om zijn mening kracht bij te zetten. Hij is nergens over de schreef gegaan.