Yip Man (2008)

Verhaallijn deed me beetje aan Fist of Legend denken, maar Ip Man was toch wel een stukje beter. Combinatie van actie en drama vond ik goed weergegeven. Eerste helft zat actie in waar in de tweede helft van de film ook drama om de hoek kwam kijken. Leuk detailtje is dat Ip Man ook Bruce Lee les heeft gegeven. Een vervolg zit waarschijnlijk in de maak waarin laatstgenoemde ook erin komt dus dat word smullen.

Helaas kon ik wat tekst in het begin en einde niet volgen, want was ook een pindakaas versie... Hopelijk dat ie naar het westen komt overwaaien, want dat wil eens vaak niet gebeuren met minder bekende aziatische films.

Een dikverdiende 4..

Best leuke film inderdaad.

Perfecte mix tussen Fearless en Fist of Legend, alleen betekent dat voor mij dat ik de film wat minder dan Fearless vind. Nooit een grote Fist of Legend fan geweest.

Yip & Yen doen het weer goed, Simon Yam is een leuke toevoeging en geloof het of niet, maar ze zijn er in HK in geslaagd om zelfs wat subtiele humor toe te voegen (dat kereltje op z'n driewielertje ).

Mooie actie, ik hou meer van het ballet, maar toch leuk om te zien. Goed in beeld gebracht verder, maar het mag voor mij nog net iets energetischer allemaal.

4* en een uitgebreide review

Leuke vechtfilm. Lekker oldskool met de nodige dramatische cliché's uiteraard, maar dat zie ik veel liever dan dat wuxia-geneuzel van de laatste jaren met 1 of andere vage legende en rondvliegende samurai enzo.

Het gemiddelde hier en op bvb imdb is wel erg hoog voor een film die buiten de vette gevechten dramaturgisch en qua zaken als acteerwerk bepaald niet zo hoogstaand is, maar goed, toch genoeg fun.

Een erg mooie film in de catagoie van Martial Arts! Voor liefhebbers van Fearless zeker een aanrader. Geweldig gefilmd, mooie technieken gebruikt. Verhaal zat er goed en boeiend in elkaar en de acteerprestaties zijn verder ook prima. Mooie soundtracks gebruikt, dat creërde een mooie sfeer in de film.

Nog niet gezien en MA-liefhebber? KIJKEN! 4.5

Na SPL en DTG van Yip gezien te hebben had ik hier totaal geen interesse in en verwachtingen van. Laatst de trailer gezien, die me toch wel nieuwsgierig maakte en gelukkig maar.

Grootste verschil met twee eerdere films is de setting, die nu veel realistischer is en waar Yip zich gelukkig ook aan heeft weten te houden. Geen walgelijke muziekjes, vervelende kleder- of haardracht, geen overbodig drama tussen de vechtscenes door. Maar de bezetting van de Japanners die ruimte biedt voor wanhoop en vechtkunst. Zeer sterke vechttechnieken en scenes die uitstekende en harde combo's bevatte. Dit allemaal mooi en evenwichtig in beeld gebracht. Ook zag ik eindelijk de echte technieken die Donnie Yen beheerst, waar ik dat in andere films veel minder had vanwege touwtjes werk. Heel mooi om te zien. Martial-arts zie ik het liefst zo realistisch en hard mogelijk en gelukkig bleef het touwtjeswerk in deze film zeer miniem, als het gebruikt werd was het goed. Verder nog een aantal karakters die de film extra power geven en leuk zijn om te volgen als de hele mooie vrouw van ip man, zijn zoontje die onder meer de kamer binnenkomt op zijn driewieler tijdens een gevecht en de arrogante bandiet met zijn grote mond.

Heel erg goed dit, ben benieuwd of Yip hier een nieuwe weg mee inslaat of dat het eenmalig is.

Donnie Yen is en blijft een geweldenaar!

Lang geen film meer van hem gezien, dus het was even afwachten of zijn vechtkunsten mij nog steeds konden boeien. Maar wat ziet de actie en choreografie er weer retestrak uit. De actie was keihard en de afranseling op het einde was ook genieten.

De film bevat aardig wat drama en een boeiend verhaaltje. De drama wist me ook best te raken, mede door de goeie acteerprestaties van de hoofdrolspelers. Ook wat leuke humor inderdaad, van dat jongetje. Ouderwets genieten!

Een waargebeurd verhaal is het blijkbaar niet, bijna niets van wat je hier te zien krijgt is ook daadwerkelijk gebeurd. Maakt dat uit? Nee, niet echt. Van de Wing Chun die je in deze film te zien krijgt klopt blijkbaar ook niet veel maar ook dat kan me weinig boeien, ik heb toch geen verstand van de basisprincipes van verschillende stijlen. Als het er maar spectaculair uitziet, en dat doet het. Het verhaaltje is verder prima voor een film als deze en biedt een mooie kapstok voor de actiescènes.

Yip Man heeft een goed tempo met lekker veel gevechten. Deze zijn goed gechoreografeerd en goed in beeld gebracht. Het doet haast denken aan een jaren '70 kung fu film, al is de humor hier wat minder aanwezig en veel minder dom. Het is zelfs écht grappig. Het erg anti Japanse viel me wel op, kan me dat niet herinneren van oudere martial arts films, al zal je het daar ook vast wel kunnen vinden, China en Japan zijn nu niet direct de grootste vrienden.

Toch wel iets anders de Tweede Wereldoorlogfilms die we hier in Nederland maken .

4*

Ik vond het een mooie, ingetogen, krachtige film.

En die ode aan de wing-chun sprak me erg aan,

ik heb het zelf 4 jaar beoefend en kreeg gelijk zin om het weer op te pakken.

sterren 4

Niet echt een liefhebber van dit genre maar deze film vond ik geweldig.

Mooie vecht-stijlen die ook schitterend in beeld werden gebracht.

Kijk vol verwachting uit naar deel2.

Prachtige film.

Heb het lekker gekeken met de lichten uit en het geluid hard op een heerlijke avond.

Geweldige acteerwerk, met name Donnie Yen. Het verbaasde me dat die een kleine rol in Shanghai Knights had. Mooie beelden, spectaculaire Martial-Arts scenes en een droevige einde en momenten tijdens de strenge overname van het Japanse Keizerlijke leger tijdens de 2de WO, met als name die eikel van een kolonel Sato, die meester Liao doodschoot en Ip Man zwaar verwondt. Wat een glimlach had ik toen die doodgeschoten en overmeesterd werd. Wel jammer dat er geen bekende bijrol acteurs hieraan meededen. Maar dat laat je vergaan, want iedereen speelt zijn rol spik en span.

En alleen die vechtscenes al...
Ip Man tegen 10 Japanese soldaten, dat gestoei met de indringer die alle meesters uitdaagt en natuurlijk generaal Miura als eindclimax!

Het is overigens duidelijk waarom Bruce Lee een badass was, met een leraar als Ip Man.

Toch een waardige film die tussen andere bekende en goede Martial-Arts films zoals Fearless en Drunken Master II.

Een overduidelijke 9!

Liefhebbers van films waarin het draait om de spectaculaire man tegen man gevechten weten het al jaren. Jean-Claude van Damme en Steven Seagal zijn watjes vergeleken bij de helden uit Azië. Ip Man is het zoveelste bewijs van deze stelling. Want ook in Ip man zijn meesterlijke gevechten en weergaloze slow motions weer niet aan te slepen. Dat, dit alles begeleidt wordt door bombastische muziek en prachtig geschoten beelden maakt het alleen maar mooier. Kortom topvermaak is gegarandeerd voor mensen (zoals ik) die een zwak hebben voor dit soort films.

kleine 4,5 ster

Yen.

En zijn snelle handelen zijn een lust voor het oog. Hij ìs Yip Man, de meester van de meester. De man geeft het begrip 'Chinese boxing' een nieuwe impuls.

Wel een enorm clichématig (goh, China vs Japan) en voorspelbaar verhaaltje. En het drama werkt ook lang niet altijd. Maar dit geeft allemaal niets, want wanneer Yen zijn armen uit de mouwen steekt is dat ruimschoots voldoende.

Laat dat vervolg maar komen. Meneer Hung gaat i.p.v. 'slechts' de gevechten coordineren nu ook zelf mee doen. Nòg zo'n legende. Waar zagen we die twee, hoe summier ook, eerder in combinatie met de echte leerling van de Yip-meester? Juist ja. En nu is het 2010 met een kleine dosis van diezelfde, zij het als kind (?) nagespeelde, Lee. Heb er zin in.

Zeer goed.

Genieten.

Dat is bij Yip Man geen probleem, wát een heerlijk stukje martial arts krijg je hier te zien. Visueel constant ijzersterk, vooral tijdens de gevechten zelf valt goed op hoe mooi het allemaal neergezet word. Geniale choreografie en perfect geplaatste close-ups en slow-motion ter afwisseling zorgen ervoor dat alles tot het einde indrukwekkend blijft.

Verder is er een zeer behoorlijk ondersteunend verhaal, sterke invulling van drama, eigenlijk perfect in verhouding. Het duurt ook allemaal niet zo lang verder, het is zo voorbij. Fijne cast ook, Ip word geweldig sympathiek neergezet. Tel dit alles bij elkaar op en je kunt het zeer geslaagd noemen.

Van begin tot eind een genot, 4.5*

Gaat wel.

Zitten wel een paar gave moves tussen, maar ik zie liever Muay Thai. Verhaal wordt een beetje knullig gebracht en het acteerwerk is niet al te indrukwekkend, maar voor een keertje is ie het aanschouwen wel waard.

2.5*

Ik voel toch wel een kleine deceptie. Dik aangezet drama, Hollywood sentiment en bombastische muziek, plus niet al te beste acteerprestaties doen de film (vooral het laatste halfuur) de das om. Het geheel voelt ook tikje gelikt aan ipv lekker ouderwets. 3*

Onweerstaanbare martial arts-film, meeslepend en opwindend. Fraai in beeld gebracht met heel veel subliem uitgewerkte vechtscenes. Yen heeft een mooie stoïcijnse hoofdrol. Het verhaal verloopt enigzins voorspelbaar, maar er zijn hier en daar wel wat verrassingen om de boel fris en energiek te houden. Binnen het genre absoluut een topper.

Een behoorlijk lekkere vechtfilm dit. Onlangs heb ik nog een film met Donnie Yen gezien, waarin al opviel hoe goed de man kan vechten en ook in deze film laat hij weer zien waar hij toe in staat is.

Het verhaal is redelijk voorspelbaar, de muziek bij vlagen zelfs bombastisch, maar desondanks is het geneiten gebalzen voor de martial arts liefhebber. Er zitten behoorlijk wat gevechten in de film en alles wordt steeds erg stijlvol en mooi in beeld gebracht. Prima choreografie dus, wat de film dan ook boven de middelmaat doet uitstijgen.

Jammer alleen van het nogal zwartwitte verhaaltje, waarin China goed is en Japan slecht. Ondanks dat dus een prima film, waarvan ik deel twee ook graag wil zien.

3,5*

Donnie Yen bewijst wederom dat hij een een van de grootsten in het martial arts genre is. Hij verstaat de kunst om sober voor de dag te komen èn hartstochtelijk te knokken. De tijdelijke Japanse overheerserij leidt enkele mooie gevechten op leven en dood in. Wel een film die een sterke Chinese identiteit met zich meedraagt, die zich vooral laat merken door een tomeloze campagne om de Chinezen zelfvertrouwen te geven, in tijden van vernedering. Desondanks vond ik het verhaal, verder niet op al te veel hindernissen stuiten. Een 3,5*

Mooi in beeld gebrachte gevechten, maar een wat slap verhaaltje dat me deed denken aan de Wong Feihung verhaaltjes. De film had ook: 'IP-man, de achterkleinzoon van Wong Feihung' kunnen heten, wat dat betreft.

Sowieso een beetje een sukkel, die Ip man! Heeft twee hongerige gezinsleden thuis wonende in een buurt met hongelijdende mensen, wint hij 10 zakken rijst, laat ie die liggen!!! Ja, zó vind ik het geen wonder dat die Jappen die Chinezen untermenschen vonden!

En laten we het hopen voor Wesley dat hij het beter getroffen heeft met Yolanthe als Ip-man met zíjn vrouw. Wat een zeikwijf, zeg! ("Nee, Wesley niet wèèr gaan voetballen met je maten! Besteedt eens wat tijd aan mij en je kinderen!")

Maar okay, best leuk om te zien verder.

Gelachen om het kereltje op de driewieler, daarnaast vrij veel gelummel om een verhaal op poten te zetten. Was te verwachten gezien de historische achtergrond, maar af en toe wel erg nadrukkelijk aanwezig, erg op zoek naar een dramatisch effect en zelfs een tikkeltje propagandistisch. Zet er, zeker wanneer de oorlog begint, een beetje de rem op.

Yip schiet mooie plaatjes (dit is er eentje om in te lijsten) en de historische setting heeft hij ook wel voor elkaar. Eenmaal aangekomen bij de martial arts is er geen houden meer aan. Yen is inderdaad grandioos als hij armen en benen laat spreken. Bovendien krijgen de meeste gevechten wat extra lading mee. Natuurlijk de Wing Chun-stijl, maar ook lekker veel impact.

Soms grof, vaak bikkelhard, met de chain-punches als uitschieter. Siu-Wong Fan is geknipt als vuilak en Hiroyuki Ikeuchi heeft de grandeur van de foute finalist. Geeft de tegenstand net dat beetje meer. Ook nog een bijkomende dimensie in de vorm van absolute superioriteit (de heerlijke afstraffing met plumeau), intense woede (de confrontatie met tien Japanners) en een over-mijn-lijk eergevoel in het slotgevecht.

De poespas daar omheen is dan ook alweer snel vergeten en vergeven. Deze martial arts slaat ook oorlogsdrama knock out. Op naar Hongkong..

Als Wing Chun beoefenaar was het voor mij vanzelfsprekend noodzakelijk om het leven van een van de grootmeesters als verfilming te aanschouwen. Goed, zoals onze Sifu ons al waarschuwde: het hele verhaal moet met een flinke korrel zout genomen worden, want het heeft praktisch niets met het leven van Ip Man te maken. Dat is ook meteen het grootste mankement: men probeert op wanhopige wijze gevechten in de film te laten plaatsvinden, waardoor de hele gedachte van een serieuze biografie behoorlijk ver te zoeken is en de film uiteindelijk toch wel erg veel lijkt op vele oudere HK martial arts films.

Maar goed, als we daar doorheen prikken is Yip Man een werkelijk uitstekend geschoten martial arts film. De gevechten zijn een stuk harder en rauwer dan de meeste HK films en zijn heerlijk gefilmd. De impact van de klappen is goed te zien, de Wing Chun stijl is niet teveel mooier gemaakt dan het daadwerkelijk is (blijft een van de meest straight to the point kung fu stijlen) en de schade die Yen zijn vijanden toebrengt is soms behoorlijk gruwelijk om te zien (de Japanner wiens been in een negatieve hoek getrokken wordt zag er zeer pijnlijk uit) Klein puntje van kritiek heb ik toch wel: aangezien men bij Wing Chun met de onderste knokkels slaat, is het heel vreemd dat alleen zijn bovenste knokkels bebloed zijn na het gevecht tegen de Japanners. In een aantal scenes worden de ketting-stoten ook vanuit een verkeerde positie gemaakt, iets wat ze evengoed correct hadden kunnen laten uitvoeren.

De soundtrack is zeer mooi en goed gekozen bij de beelden. Nergens over-bombastisch, maar zodra de situatie er om roept episch genoeg. Dit, gecombineerd met prima acteerwerk, uitstekende regie, een mooi grauw kleurenfilter en de beste actie die ik sinds tijden gezien heb, maakt Yip Man absoluut een aanrader voor de liefhebbers van het betere martial arts werk. Ik hoop toch echter wel voor het vervolg dat men er wat meer in slaagt de aandacht te richten op de prachtige stijl zelf, in plaats van dat men er op vreemde manieren gevechten bij probeert te betrekken omdat de film nu eenmaal actie nodig heeft.

Erg mooie typische film.

De vechtscenes worden weer briljant in beeld gebracht zoals ze dat alleen in azië kunnen.

Muziek is ronduit prachtig aan het einde. Donnie Yen speelt een hele mooie rol en vertolkt die meer dan goed!

Doe daar de onderhoudende humor (Ah June op zijn driewieler bij dat eerste gevecht is echt hilarisch) bij en je hebt eigenlijk een prima film.

De film begint al met de prachtige soundtrack, die precies bij de stijl van de film past. Ook het decors is erg mooi vormgegeven (vooral in het begin, voor de invasie. Daarna wordt het een grauwe boel, maar dat draagt wel weer bij aan de vijandige sfeer). Camerawerk is goed, vooral bij de gevechten. De extreme slow-motion shots aan het einde vond ik een beetje overdreven.

Helaas stelt het verhaal niet veel voor, en wordt het allemaal nogal cliché uitgewerkt. Het einde is erg voorspelbaar, en de verloop van de film is vrij standaard. Er wordt redelijk geacteerd, hoewel het voor mij soms erg nep overkwam (ernstig verontwaardigde grimassen en schreeuwen enzo, het zal wel aan de cultuurschock liggen, ik kijk meestal Hollywoodfilms).

Dat neemt niet weg dat dit een erg goede actiefilm is, de vechtscenes zijn fantastisch. Visueel een erg goede film.

Prachige film...

De gevechten zijn echt prachtig in beeld gebracht, en zijn gewoon enorm spectaculair op zich. Mijn complimenten dus voor de regisseur, maar zeker ook voor de bedenkers van die vechtchoreo's. En dan zijn er natuurlijk de acteurs die ze moeten uitvoeren: echt respect voor die kerels. Donnie Yen doet het dan ook echt geweldig, net als de rest van de cast.

Ook leuk aan deze film is het feit dat het niet louter over het vechten gaat. Hoewel ik het hoofdzakelijk een actiefilm vond, zit er toch ook een drama-gehalte in de film. Het feit dat het gezin terecht komt in armoede in het groter geheel van de Japanse bezetting heeft toch een positief effect op het verloop van de film.

Tenslotte nog even vermelden dat ik de slotscène (zeg maar het laatste gevecht) echt enorm goed vond. Het was niet het gevecht op zich, maar eerder het vervolg van die scène die ik echt geweldig vond. De ondersteunende muziek en de close-ups die gebruikt werden toen Ip Man neerging, waren echt perfect.

Geweldige film!

Een vrij lege huls.

Een vrij typisch martial-arts verhaaltje, eer, oprechtheid, dat soort dingen. Allemaal niet bepaald cliché-vermijdend, integendeel. Stuk voor stuk lege personages, allemaal in dienst van het bewaren van de eer en glorie van Ip Man, die was natuurlijk wijs, goed, ingetogen en oprecht. Dit in tegenstelling tot de Japanners die hard, gruwelijk en woest waren. Het is eigenlijk een aardig verkapte propaganda film om het Chinese volk op te waarderen. Stond er nou op het einde écht iets van 'In 1945 werden de Japanners verslagen, eindelijk wonnen de Chinezen' ??

Nee vond het echt weinig bijzonders. Het verhaal is niks meer dan het toewerken naar een clash die zich al halverwege aandient en waar de uitkomst toch ook niet als een verrassing zal zijn gekomen. Dat slotgevecht zelf was ook wel heel cliché, met zo'n gebruikelijke 'turn-over' in het gevecht waar Ip dan ineens de overhand krijgt.

Moet gezegd dat de gevechten zelf vaak wel erg tof in beeld werden gebracht, eigenlijk het enige wat me nog een beetje bij de les hield. Ze konden allemaal ook echt razendsnel handelingen uitvoeren, knap om te zien. Jammer genoeg dat er op acterend vlak niet zoveel van dat talent overbleef. Nemen we de acteurs van het slotduel; Ip kijkt continu attent voor zich uit, beleefd, maar wel eentonig, Miura kijkt continu boos, wreed, maar al even eentonig. Acteren kun je het eigenlijk amper noemen. Visueel valt vooral op het contrast met de gevechten, die waren (erg) sterk geschoten, de dramatische scenes allemaal erg saai en ouderwets in beeld gebracht. De soundtrack was ook dertien in een dozijn voor dit soort epische martial-arts films.

Een genre wat me amper ligt. Vind het vooral behoorlijk saai, en zo beperkt.

2*

De eerste 30 minuten vond ik zeer goed en was de film ook zeer kleurrijk en zat er ook de nodige humor in. Maar wanneer de Japanners komen neemt de drama de overhand en wordt het allemaal erg serieus en ook wat cliché. Maar ondanks dat blijft het wel nog aardig en zitten er ook nog aardige vecht scenes in. Het gevecht waarbij Ip Man het opnam tegen 10 Japanners zag er wel indrukwekkend uit. Ook het eind gevecht waarbij hij de Japanse generaal compleet in puin sloeg was indrukwekkend. De acteurs doen het overigens behoorlijk goed in deze film.

Ik wist trouwens niet dat dit een waargebeurd verhaal was, dat laten ze mooi in de aftiteling zien.

In een Chinees uitziend decor worden rake klappen uitgedeeld door de ijskoude Yip Man. Mooie plaatjes en gevechten voor het overige vind ik het een vrij cliché verhaallijntje inclusief het line- dancing achtige samen wung fu-en in de fabriek. Wel ruim voldoende

Ip man, ik kon eigenlijk de hele tijd niets anders denken dan "verdomd, die lijkt ontzettend veel op een Chinese versie van el Hamdaoui", maar ondanks deze toch wel steeds terugkerende gedachte, heb ik oprecht genoten van de film. Het begin dient als goede opbouw voor wat komen gaat, en alhoewel de overgang van een goed leven voor de Ip man, naar opeens een slecht leven wel wat snel werd gemaakt, en alhoewel er ook een (gebruikelijke) "montage" te zien is kwam de film op mij toch over als een vrij goed geportretteerde versie van het verhaal van Ip man. Iedereen zit goed in zijn rol, en de kunst van de Wing Chun en de kung-fu in het algemeen wordt mooi overgebracht.

En als ik dan ook nog eens getrakteerd wordt op een boze Ip man die tien Japanse soldaten helemaal tot moes slaat, dan ben ik een tevreden kijker.

Mooie en gave kung fu-film hee . Die kungfu-vechtscenes blijven een lust voor het oog en vervelen nooit. Het verhaal van Ip Man, naast zijn vechtskills een heuse gentleman, zelf is ook nog best aardig om te volgen. Wel een beetje overgedramatiseerd denk ik en de anti-Japanse toon werd naarmate de film duurt ook ergerlijk. Maar behalve deze kleine minpuntjes, is dit een van de betere actiefilms uit China.

Ik vond een goede actie film...

Jammer geen mooi HD kwaliteit gezien...

Uitstekend acteerwerk...

Zeker prachtig verhaal...

Mooi vechtkunst "Kungfu"...

Een waargebeurd verhaal...

Morgen kijk ik deel twee...

Zeker aanrader...