The Tree of Life (2011)

Toch wel opvallend hoge score hier. Ik had het veel lager verwacht, omdat deze film wel zeer ontoegankelijk en soms zelfs afstotend is voor het grote publiek. Ikzelf ben met een deel vrienden gaan kijken, waarvan sommige hem echt slecht vonden.

Ik vond het een lange zit, maar wel een erg verrijkende. Ik heb zelfs mijn kijk naar het leven veranderd. TTOL heeft me doen beseffen hoe ongelooflijk het leven eigenlijk op aarde is, want de hele aarde en zijn fauna en flora zijn er enkel gekomen (althans dat is mijn overtuiging) door een hoop toevalligheden en na miljoenen jaren van evolutie. Het familiegedeelte vond ik wel slechts deels overtuigend. De beelden van de geboorte vond ik zeer mooi en ontroerend. Ik kreeg haast zin om zelfs kinderen te krijgen . Maar het stuk over de rebellerende zoon vond ik iets te langdradig. Dat mocht gerust een stuk korter voor mijn part. Ook begreep ik bepaalde scenes niet (bv. die jongen in de zolderkamer op zijn driewieler?) en de strandscene vond ik ook niet zo bijster. Die voice-over begon na een tijd ook wel een beetje de keel uit te hangen, maar dat was wsl omdat ik de film een halfuurtje te lang vond.

Kort samengevat, Tree of Life is een moeilijke film waarin je bijna non-stop moet nadenken, maar wel eentje die een ongelooflijke impact met zich mee draagt. 4*

mooi al die verschlilende meningen/interpretaties/waarderingen hier..

Ik vond juist, maar wel bij de tweede keer dat ik deze film zag, juist de slotscene erg mooi en voor mij invoelend. Mijn mooiste ervaringen zijn bijna ook allemaal aan het strand geweest. Het licht en de lucht vond ik uitmuntend.

toch verbaasd het me dat ik weinig tot geen reviews lees over een vergelijking tussen deze film en het Zerkalo van tarkovsky. Ondanks deze moderne chinema is en mallick op zich zelf staat, moest ik tijdens de film erg aan Zerkalo denken. vooral bij de shots van de moeder.

Mooie film, alleen was ik wat bang voor walvisgeluiden op het laatst, dat liep maar net goed af. En ik had toch liever gehad dat Werner Herzog het commentaar had ingesproken Het relatie deel in deze film vondt ik het mooist.

Waarschijnlijk omdat nog maar weinig mensen die film hebben gezien, en 2001 zeer bekend is.

Misschien niet eens zo'n slecht idee om het bioscooppubliek te informeren dat het meer een Tarkovsky-achtige film is, want er lopen nogal wat hoogst geïrriteerde (meestal vrouwen) de zaal uit die er geen flikker aan vinden. De combinatie Brad Pitt en Tarkovsky ligt ook niet 1,2,3 voor de hand. Maar dan moet je ook nog gaan uitleggen wie die ellendige Tarkovsky is.

Bij het zien van deze film moest ik vaak denken aan onderstaand nummer van Bad Religion.

YouTube - ‪Bad Religion - Pride And The Pallor Lyrics‬‏

Ben ik nu de enige die deze film gewoon saai vond?

1 van de weinige idd.

Ik viel bij deze film gewoon echt in slaap, er waren er een stuk of vijf die al na een uur de zaal verlieten, dus er zijn er nog...

meer die de verkeerde film hadden uitgekozen....

Bij The New World is dat ook vaak het geval, mensen die met totaal de verkeerde verwachting de film gaan kijken omdat er bekende acteurs in spelen. Bij Days of Heaven zie je dat minder, mischien omdat dat een wat oudere film is en niet zo bekend bij het grote publiek.

Heb toch gemixte gevoelens over the Tree of Life overgehouden, de film is in ieder geval minder dan waar ik van tevoren op geoopt had.
Waar het voornamelijk mee de fout in gaat is de overdaad aan pretenties van Malick. Sorry hoor, maar 20 minuten lang een evolutie(had het pas door toen ik die dinosaurussen zag) laten zien gaat mij gewoon te ver. Ondanks dat het er allemaal weergaloos mooi uit ziet(misschien qua cinematografie wel het mooiste wat ik ooit heb gezien) voegt het gewoon 0,0 toe aan de film(voor zover je het nog film mag noemen).
Het enige wat eigenlijk ontbrak bij die beelden was een voice-over van David Attenborough. Dit constant denkende bij deze beelden moet ik zeggen dat ik in de lach schoot, het ging echt gewoon helemaal nergens meer over. Helaas zat er dan ook een zwaar religieus tintje aan de film, iets wat ik persoonlijk zum kotsen vind. Dat gepraat richting god het eerste half uur heb ik dan ook helemaal niets mee.

Gelukkig nam de film op de helft een positieve draai, eenmaal ontwaakt uit de geüpgraded Planet Earth achtige documentaire volgt een prachtig portret van een stel kinderen dat opgroeit. Qua melancholie scoort de film wel erg hoog bij mij, veel herkenbare situaties ondersteund door visuele pracht van een plaatjes en muziek die zijn weerga niet kent. Vond de jongetjes echt fenomenaal acteren, de emoties bij het coming of age gedeelte vind ik dan ook veel sterker dan de filosofische uitingen van Malick in de rest van de film. Wel ontbreekt er enige structuur in het verhaal, waardoor het af en toe rommelig overkomt.

Technisch gezien is dit dan ook een meesterwerk en ben ik echt heel erg onder de indruk. Alleen zo jammer dat het dan ook weer moet eindigen in een filosofisch, religieus gedoe waarbij een moeder haar zoon uiteindelijk kan loslaten en mee kan geven aan god. Heb hier persoonlijk weinig mee en het is zo lang uitgerekt dat je uiteindelijk ook wel blij bent dat de film is afgelopen.

3,5*(omdat je zo'n technisch perfecte film niet lager kan/mag geven). Een herziening zal er voorlopig in ieder geval niet in zitten.

Beste allemaal,

mijn eerste bijdrage aan dit forum. Ik heb mij zojuist ingeschreven op deze site. Leuk al dat commentaar op een film die ik gisteren heb gezien in Pathe Buitenhof Den Haag.
Veel popcorn-luchten en gekraak van chips e.d. daar.......
Jammer was het slechte geluid soms bij de film. Het haperde soms....dat zou toch niet mogen eigenlijk....?

Niet iedereen vond het een goede of mooie film merkte ik in de zaal die goed vol zat. Na 45 minuten liep een ouder stel de zaal uit, later gevolgd door nog zo'n mannetje of 12.....Apart om mee te maken dat mensen een film niet uit kunnen zitten.
Mijn vermoeden is dat deze mensen voor Brad Pitt en Sean Penn kwamen, met de bij deze personen geassocieerde actie en spanning. Ja dan kom je van een koude kermis thuis natuurlijk met deze film.

Ik vond de film erg goed en roept ook vragen op....Ik moet hem daarom nog een keer gaan zien.
De beelden waren fascinerend, de muziek was fraai gekozen....Het verhaal was enerzijds simpel, maar ook voor meerdere interpretaties vatbaar. Ik vond het een spirituele ervaring. Sean Penn die vrede sluit met zijn verleden en terugkomt bij zijn ouders...... De beelden in die fascinerende gebouwen waar Sean Penn rond liep....hallucinerend bijna, in een soort labyrinth, dwaaltochten...zoekend, ........hemels, een zoekend zielemens en God ervarend. Esoterisch.
Belast met de strijd in hemzelf, met zijn ouders in zijn hoofd...universeel. Soms was er herkenning in de familietaferelen, schooierende jongens, het knokken, ...mooi vond ik de uitspraak van de oudste zoon: " ik kan niet doen wat ik wil, ik doe dingen die ik haat".

Zo boven(het heelal) zo beneden.......(de kinderen, het licht in de kamer, het open raam en de vitrage die alsmaar opwaait en waardoor het licht schijnt, de vlinder), gnostiek in optima forma.......Ik vermoed dat de regisseur een gnosticus is...;-) Al dat licht in de film, overal en telkens weer.....Mooi gedaan.

Al met al een aanrader voor een ieder die stilte, schoonheid en bezinning kan verdragen....

Ik heb hem ook gezien. Verwachtingen kunstmatig niet te hoog ingesteld (anders ben je sneller teleurgesteld), en het was schitterend.

Nog wel een paar kleine opmerkingen die de film van de perfectie weerhouden.

ik heb een vraag, ik heb vanavond the tree of life gekeken en ben in de war. Ik was 20 minuten te laat (ik weet niet hoeveel reclame er was dus ik weet niet precies hoeveel ik heb gemist), maar in ieder geval viel ik in een scene waarin de moeder hoort dat haar zoon is overleden en in diepe rouw is.

Vervolgens had ik het idee dat de film zou gaan opbouwen naar het moment dat Jack overlijdt, maar was verbaasd toen de film eindigde en dat helemaal niet gebeurde.

Ik ben er nu wel achter dat Sean Penn een opgegroeide Jack speelt, maar dit helpt me nog niet veel verder.

Ik kan me voorstellen dat het een film is die misschien wel geen verklaring heeft hiervoor, maar wat gebeurde er in de beginscene van de film? Kan iemand mij van mijn verwarring afhelpen?

alvast bedankt!

Ik geef dan ook mijn mening over de film he. Naar mijn mening hoort die evolutie er gewoon niet in, hoe mooi het ook gefilmd kan zijn. Het werkt ontzettend vertragend en het enige wat je in feite doet is een half uur naar (verzonnen, bewerkte) natuurbeelden kijken zonder ook maar enige idee van waar Malick nou precies naar toe wil?

Dan kan je er allemaal filosofische dingen in zien die blijkbaar te maken hebben met een opgroeiend kind dat verlangt naar zijn jeugd en zijn broer mist, ik houd het gewoon simpel en ik zie het verband toch echt niet hoor.

Als jij mij het verband tussen de oerknal/evolutie van de aarde en een coming of age film kan uitleggen, graag. Ik vind het vergezochte verbanden.

Overigens vind ik het ook echt allemaal heel mooi, als het niet zo mooi gefilmd was allemaal dan was de film dan ook op een onvoldoende uitgekomen. Scheelt toch ruim een ster die cinematografische kwaliteiten.

Een ding is wel zeker, Malick maakt geen normale/mainstream films en wat mij betreft blijft hij het doen.

In één woord : "schitterend" !

Gisteren gezien. Ik kan me voorstellen dat mensen dit prachtig dan wel vreselijk vinden.

Ik vond het regelmatig over the top, te ver gezocht en te conservatief. Wel een mooi potentieel verhaal. De film heeft mij niet geraakt. Visueel was het prachtig. 3,5* is een juiste waardering voor mij.

Hier ga je in mijn optiek dus drastisch de fout in. Het is jouw mening a fijn, maar dit een discussieforum, dus why not? Als je van een Malick film simpelweg alleen een narratief structuur wil hercreëren en daar dan puur en daar echt puur en alleen naar kijkt zal je, zoals ik al zei, in mijn optiek bedrogen uitkomen. Dat je het er niet in vind passen heb je in mijn optiek dan ook nog echt niet genoeg beargumenteert. Simpelweg dat je dit vind kan je ook wel genoeg vinden, maar dat lijkt me meten met conventionele standaard : het past niet want het heeft geen narratieve verbinding met het verhaal. Misschien toch maar echt de thematische verbinding erin zoeken, en waarom Malick nou écht de gehele evolutie wil tonen als het "simpelweg" om een coming-of-age film zou gaan.

Ja, waarom zou je uberhaupt filosoferen over de betekenissen van films. Keep it simple bij een Malick film

Dan moet je het ook niet (ogenschijnlijk) met die maatstaven gaan meten. Wil je niet verder denken dan de oppervlakte, dan is een Malick film niet toereikend genoeg: dat blijkt maar weer.

Hier heb je gelijk in, maar ik vind het thema vooralsnog niet iets waar ik graag over discussieer. De evolutie an sich wel, maar het christelijk moraaltje eromheen trekt mij totaal niet.

Mallick met een christelijke moraal? ik kan het me bijna niet voorstellen maar ik heb de film dan ook nog niet gezien. Was het niet eerder spiritueel?

En het eindigt in...acceptatie.

Ja. Het is alleen niet zo dat Malick reclame maakt voor het Christendom.

De beelden van de evolutietheorie geven aan dat voorbij de orthodoxe Christelijke traditie wordt gekeken. Ik heb ook niets met het spreken tot God als persoon (vragen stellen bv) op deze manier, zoals ik al schreef, maar Malick maakt het wat ruimer door de evolutietheorie te tonen.
Als hij een autobiografische film maakt kan hij bepaalde zaken , welke voor hem van grote invloed in zijn opvoeding zijn geweest, ook niet overslaan natuurlijk.

Ik denk dat Rozenhart (12 juni 2011, 17:30 uur) gelijk kan hebben over gnostiek

Heel bijzonder om te ontdekken dat ik een week na het kijken nog met de film bezig ben. Ik ontdek in mijn herinneringen en door veel te lezen over de film telkens weer nieuwe dingen. Dat is echt voor het eerst voor mij. Net als dat ik nu al zeker weet dat ik 'm nog een keer ga bekijken in de bioscoop.