Marley & Me (2008)

Alternatieve titel: Marley and Me

mijn stem
3,28
1592 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Komedie
115 minuten

geregisseerd door David Frankel
met Owen Wilson, Jennifer Aniston en Eric Dane

Marley is een gele labrador die door John Grogan, een columnist voor een krant, en zijn vrouw Jennifer wordt geadopteerd. Het idee was om zo een idee te krijgen wat ouderschap inhoudt, maar de hond blijkt nogal hyperactief te zijn. Hij vernielt de boel, wordt van de gehoorzaamheidsschool geschopt en wordt alleen maar erger wanneer John en Jennifer kinderen krijgen.

TRAILER

441 BERICHTEN 53 MENINGEN
zoeken in:
avatar van K. V.
4,5
0
geplaatst: 3 januari 2012, 19:34 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
'k vond het ook een aanrader. Het is een mooie mix geworden van komedie, romantiek en drama. De film durft ook gevoelige thema's als het verliezen van een kind te verwerken in het verhaal. Het is dus wel een film/komedie met dat ietsje meer.
De cast deed het ook uitstekend en de muziekkeuze was ook wel goed.
'k ben echt aangenaam verrast door deze film en kan hem dus echt wel aanraden. Zelf ben 'k meer een kattenpersoon, maar dit deerde me echt niet bij de film.
Topper.

 
0
neysen1985
geplaatst: 10 januari 2012, 17:12 uur [permalink]
marley and me is gewoon een prachtige film voor rond de kerst.
en daar blijft deze film gewoon bij.

avatar van daxclusive
3,0
0
geplaatst: 15 januari 2012, 00:24 uur [permalink]
Leuke film, niet echt een waanzinnige goede drama/komedie.
De pup was leuk, de volwassen reu ook.
Daarnaast is Owen Wilson en ook Jennifer Aniston twee prima acteurs.
De film kijkt lekker weg, voor een saaie zaterdagavond. 3.0*

avatar van tatfarfan
2,5
0
geplaatst: 17 januari 2012, 00:47 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Sommige films waarbij je het gevoel hebt dat ze 6 uur duren moeten gewoon korter. Toch puntjes omdat ik die hond gewoon geweldig vind en omdat ik op het laatst toch wel een traantje moest wegpinken. Wel aardig om te zien dat ze in een film niet alle aandacht meteen van de hoofdpersoon (de hond) wegtrekken voor kinderen.

avatar van Nicolage Rico
3,5
0
geplaatst: 3 april 2012, 20:22 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
deft0nes schreef:
Er worden een aantal verhaallijnen gestart, maar die worden niet afgemaakt. Zoals bijvoorbeeld het subplot met die vriend van John. Of over het werk van John. En dat is jammer.


Naomi Watts schreef:
Die vriend ging werken bij the Times, logisch dus dat ie out of the picture raakt. En qua werk stopte hij bij the Enquirer en ging hij memoirs (The Longest Trip Home) schrijven waar zijn eindmonoloog dus naar verwijst. Maar dit zijn m.i. geen plotholes.


deft0nes schreef:

Ik vind dat die dingen niet diep genoeg zijn uitgewerkt en dus plotholes zijn.


Late reactie, maar dacht daar halverwege de film ook aan. Tot het moment waaruit blijkt dat die vriend niet gelukkig is met zijn situatie - vluchtgedrag in het zoeken naar vrouwen - en dat John Grogan zich gelukkig mag prijzen met zijn gezin, inclusief hond (uiteraard), terwijl hij daar twijfels over had > sleur, vermoeidheid, vrijheid kwijt, etc.

Dus geen plothole en juist mooi subtiel verwerkt (al vond ik die vriend wat te stereotiep).

avatar van TragieStar.*
2,5
0
geplaatst: 19 april 2012, 18:49 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Ik wilde de film nooit echt graag zien, maar uiteindelijk toch gedaan. Vooral vanwege Aniston en de hond.

De film begon en zat me al gelijk te storen aan Wilson, pff. Het werd alleen maar erger, maar uiteindelijk viel het dan nog wel mee. Aniston zat lekker in haar rol en droeg de film dan ook in haar eentje + de hond natuurlijk.

De hond was gewoon echt super lief, al had hij wel zo zijn irritante momenten (eigenlijk heel vaak). Al ben ik zoiezo al een dikke hondenvriend. Als klein meisje fantaseerde ik nog wel eens dat ik later een heleboel puppy's had als ik op mezelf ging wonen. Nu ik eenmaal weet dat daar geen beginnen aan is, ben ik er maar van afgestapt. Maar natuurlijk wil ik er nog wel één (een paar). In eerste instantie dacht ik dat de film grotendeels over zijn jonge jaren ging als puppy, maar dat bleek minder waar en dat vond ik helemaal niet erg. Het einde is dan wel weer vrij sneu, daar kan ik dan ook niet goed tegen als het om dieren gaat.

Op den duur begint de film enorm te vervelen, en heb je ook niet veel zin meer om verder te kijken. De speelduur is dan ook aan de lange kant vind ik. Eigenlijk stelt het verhaal wat niet over de hond gaat geen fluit voor, maar toen werd alles in 1 keer snel verteld, wat ik aan de ene kant wel lekker vind, omdat je dat alles op je kan nemen, maar niet alles word zo landradig verteld. Maar aan de andere kant ratelde hij maar door over wat er nou gebeurd was met hem en zijn gezin, en toen dacht ik: ja, hoelang duurt dit nog?

Al met al toch een vrij redelijke film, leuk om eens gezien te hebben maar niet meer dan dat. Ik kan me dan ook niet voorstellen dat de film zo hoog scoort, maar daar is uiteraard niks mis mee. Ik heb me toch nog vermaakt een avondje, maar zoals ik al zei: niet meer dan dat.

2,5*

 
0
casligtenberg
geplaatst: 20 april 2012, 15:43 uur [permalink]
Marley & Me, geregiseerd door David Frankel, is zeker niet een slechte film. Het verhaal is vrij origineel, niet een stom liefdesverhaal, maar een feel-good film over een labrador met een eigen wil.

De trailer maakt het een film die je niet snel vergeet, maar schijn bedriegt. Het lijkt net of Frankel wilde dat de volledige aandacht op de hond werd gevestigt. Iets wat een enorme valkuil is, want belangrijke personages, zoals Jenny en John, komen weinig naar voren. Je hebt aan het eind van de film eigenlijk geen idee hoe het karakter van ze is. Wanneer Jenny liet merken zwanger te wilde worden was het eigenlijk niet duidelijk of John dit wilde of niet. Maar in plaats daarvan lieten ze scene's zien met drukke Marley.

Na een uur begin je je al te ergeren aan Marley. Of dit de bedoeling is, weet ik niet, maar je ziet elke vijf minuten die hond door het beeld rennen en dat maakte me vrij nerveus. Wat ik al eerder zei, Frankel had beter de personage's van Aniston en Wilson naar voren laten komen, inplaats dan die vervelende stukjes met die hond.

Acteerwerk is vrij aardig. Jennifer zal nooit de PERFECTE actrice worden, maar dat is nu wel duidelijk. Eric Dane was een leuke bijrol, de botergeile vriend van John die achter elk wijf aanzit, iets wat wel een beetje in de film hoort.

En je kan er natuurlijk niet om heen om te zeggen dat het einde natuurlijk erg emotioneel is. Sterk acteerwerk van Wilson. Goede dialogen!

Marley & Me is niet de mustsee-film, maar het kan er mee door. Zoals hier al is geregeerd: een perfecte zaterdagavond film.

3,0
0
geplaatst: 24 mei 2012, 22:30 uur [permalink]
Het eerste uur zat ik wel naar de tijd te kijken van 'hoelang moet ik nog kijken..'. Ook zat ik te wachten of er nog iets ging gebeuren, of er nog een verhaal in de film kwam. Dit kwam echter niet. Het is was een film waarin het opgroeien van een hond en het opgroeien van een gezin word laten zien met de gebruikelijke ups en downs. Dit mwam enigszins toch wel goed over uiteindelijk. Daarom verdientde film wel een voldoende.

3 sterren

 
0
Joek
geplaatst: 1 oktober 2012, 17:48 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Ik vond het een leuke film, hoe vaak een personage in films ook doodgaat, vaak is de empathie voor een (bijvoorbeeld) hond die sterft, veel hoger.Ik vind Anniston een lekker ding maar past niet meer in dit soort films, zij hoort lekker fout te gaan in een film (horrible bosses) en Wilson....het is dat zijn kaak beweegt bij het praten, hij is toch een plank.

Had je hier Tom Hanks neergezet, (kijk maar naar Turner & Hooch) dan was deze film nog vele malen beter.

Het einde van Marley waarbij zijn ogen langzaam sluiten + de track die daarop draait maken het einde vet emotioneel.Iedereen met een hond of die een hond heeft opgevoed, weet hoe het voelt.

avatar van blauwe pikachu
4,0
0
geplaatst: 6 oktober 2012, 14:58 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Amaai. Lang geleden dat ik nog tranen met tuiten heb gehuild. Emmers vol.

Eigenlijk is het een perfecte familiefilm en vooral een ode aan de hond/huisdier. Leuk koppeltje, enkele grappige scènes. Het eerste uur kan misschien wat saai overkomen maar is onmisbaar voor de aanloop naar het dramatische einde. Natuurlijk zijn er een paar situaties die nogal vreemd overkomen baas die blij is met zijn werknemer omdat die een column schrijft over diens hond en bovendien hem opslag geeft ook Bij mij zou het gene waar zijn de verschillende huizen die het koppel zomaar kan betalen Oh well, the suspension of disbelief heet dat dan. Ik zal er niet moeilijk over doen.

Het wordt pas echt mooi als de aftakeling van Marley begint en zijn eindelijke dood. Het verdriet van het gezin en vooral Wilson is hartverscheurend mooi in beeld gebracht en niet fake (iets wat nog niet zo vanzelfsprekend is in Amerikaanse flms). Ikzelf heb geen hond maar een kat en herkende de vele situaties van ergernis maar ook liefde die een huisdier je schenkt. Ik weet dat als mijn kat ooit sterft dat heel ons gezin ondersteboven gaat zijn, en ik hoop dat we zo'n mooi afscheid aan ons kat geven als Wilson en Aniston aan Marley.

4*

avatar van filmgek1963
4,0
0
geplaatst: 16 november 2012, 15:58 uur [permalink]
In een bomvolle bioscoopzaal de voorpremière gezien (3 jaar geleden onderhand weer?). Heerlijke film veel humor natuurlijk en een enthousiaste labrador, zeer herkenbaar, want ik ben zelf ook ooit (mede)-eigenaar van een blond labje geweest. En dan weet je het wel op het laatst was het behoorlijk snotteren, want die afscheid van zo'n trouwe makker, ik weet er alles van.

Pas geleden was ie nog op tv, maar ik kon het niet meer over m'n hart krijgen om af te kijken. Ik kan gewoon niet met droge ogen naar het slotstuk van Marley kijken.

avatar van moviemafketel
3,5
0
geplaatst: 1 september 2013, 22:33 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Eigenlijk was ik nu pas toe om deze film te kijken. Mijn boxer, mijn maatje voor 10 jaar is dit jaar helaas ook overleden. Altijd vrolijk, altijd een glimlach op je gezicht toverend. Tuurlijk kun je je soms ook heel erg irriteren wanneer ze iets kapot maakte of je net gewassen broek na 1 klodder slijm weer de wasmachine in kon. Toch is een hond gewoon een volwaardig familielid. Deze film laat de reis met je ondeugende metgezel prima zien. De hond staat centraal en alles eromheen is eigenlijk pure opvulling. Ik had het echt even moeilijk op het eind. Wel heel herkenbaar en het deed me goed dat Marley zo'n mooi leven heeft gehad. Alle mensen die een huisdier hebben zullen veel herkenbare situaties zien in deze film. Een grote glimlach en een pijnlijke traan verpakt in een fijn verhaallijntje.

avatar van baspls
2,5
0
geplaatst: 10 september 2013, 15:17 uur [permalink]
Geinig filmpje. De hond maakt het vooral erg leuk en zielig af en toe.
Verder is het zeker niets bijzonders.

avatar van mjk87
2,0
0
geplaatst: 18 november 2013, 16:22 uur [permalink]
Ik weet niet precies wat ik hier nu van moet vinden, want het is eigenlijk een hele slechte film, maar die ergens toch best weet te vermaken - wellicht juist daardoor.

De film stapelt cliché's, alles verloopt allemaal zo soepel dat je van enig drama niets hoeft te verwachten, de ruzies zijn alleen maar aanwezig om enig 'gewicht' te brengen, de film lijkt maar geen keuze te kunnen maken tussen hond doet vervelend (en die slapstick is erg flauw) en jong gezin groeit op, de acteurs zijn ervaren in dit soort films en lijken op de automatische piloot te spelen, et cetera et cetera.

Maar toch, de film heeft zijn momenten. Het is best aardig geschoten, Alan Arkin als baas van John is grappig (al kennen we deze rol al wel), Florida is een prima locatie en door die naïviteit en vrolijkheid is de film best af te kijken. Wel duurt de film zeker een goede 20 minuten te lang. 2,0*.

avatar van MichaelMovie
2,5
0
geplaatst: 8 december 2013, 23:34 uur [permalink]
Wilson en Aniston passen niet goed bij elkaar als koppel.
Het verhaal was langdradig en wat te flauw. Het enige dat ik positief vond in de film was de hond zelf.
Hachiko is voor mij beter en aangenamer om te bekijken.

avatar van badfans69
2,5
0
geplaatst: 12 april 2014, 16:40 uur [permalink]
Op weg naar vakantie in het vliegtuig gezien, film duurde iets te lang
Bovenstaande reactie van Mmovie geeft het ook goed aan..

3,0
0
geplaatst: 19 juni 2014, 21:26 uur [permalink]
Prima film die lekker wegkijkt, film met een glimlach, de hond is leuk om te zien.

avatar van ILDIB
2,5
0
geplaatst: 1 september 2014, 18:11 uur [permalink]
mjk87 treft de spijker.

Het helpt niet dat ik een hekel heb aan owen Wilson. Maar ook de rest is niet veel. Amerikaans stereotiep gedoe. En die hond. Nooit van een kooi gehoord?

3,0
0
geplaatst: 12 november 2014, 10:30 uur [permalink]
Ondanks dat ik niets met de hoofdrolspelers heb heb ik me prima vermaakt met de film. Wel als hondenliefhebber 😄.

4,0
0
geplaatst: 21 augustus 2015, 19:02 uur [permalink]
Ik heb zó moeten huilen bij deze film. Dat komt natuurlijk omdat ik zelf toen ook een oude labrador had en ik zag het al aankomen. Alleen daarom krijgt deze film van mij een 4. Ik kan me voorstellen dat mensen die niks met honden hebben deze film helemaal niks vinden.

3,0
0
geplaatst: 28 november 2016, 11:00 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Lullig maar waar: het boek was beter. Ik vond de film enorm voortkabbelen - ik miste de impact van bepaalde gebeurtenissen (o.a. de miskraam, het feit dat de hond een vorm van ADHD heeft, het onweer) waar in het boek natuurlijk meer tijd voor was. De hond was af en toe wel wat stout, maar heel spectaculair of speciaal... mwah. En Owen Wilson blijf ik als Owen Wilson zien ipv zijn rol, iets wat ik gek genoeg bij Jennifer Aniston niet heb.

3*