Marley & Me (2008)

Traantje wegpinken was onvermijdelijk.

Yes, het boek heb ik zowel in het nederlands als het engels gelezen en is super. de film moest ik daarom echt zien. Het boek vind in persoonlijk nog mooier omdat er nog meer character development in zit en je meer het idee hebt dat je een non-fictie verhaal zit te lezen. Niet dat de film dan gelijk super slecht is want het is een prachtige hondenfilm.

Wat een verrassing was deze film. Ik had er weinig van verwacht maar het bleek een super film te zijn. Mooi.

het einde was echt geweldig in beeld gebracht daarvoor al 4*

Een heerlijke film om naar te kijken...

Jennifer Aniston en Owen Wilson spelen prima en natuurlijk de geweldige hond Marley ...

Het verhaal wordt op een uitstekende manier gebracht en zorgt voor een glimlach en een traan ... vooral mensen die een pup hebben/hadden genomen kunnen zich prima inleven in de situatie.

Hond-roerend

Goed maar vrij lang. Een hond maakt deel uit van belangrijke mijlpalen in een mensenleven, en dat is waar het om draait. Spilfiguur in levens. Het eerste uur was het beste, met heel wat komische stukjes. Kathleen Turner als hondentemster was on-her-ken-baar. Zeggen dat dit zo'n knappe vrouw was. Daarna voelde het bij mij lang aan. De verschillende jobveranderingen van Grogan en de bijna banale gebeurtenissen volgden elkaar om en ook de grappen bleven stilaan uit het vizier. Het einde is buitengewoon emo . Als hondenfilm vond ik Hachi beter, hier is het hondenverhaaltje naar mijn gevoel teveel ingebed in een soort sitcom.

Geweldig hoe Wilson hier speelt ik zou hem vaker zo willen zien. Zo subtiel en goed naast Aniston hier bewijst hij dat hij een waar acteur is.

Wauw. Prachtig. Vandaag het boek uitgelezen en meteen 's avonds de film gekeken. Goed geacteerd en het boek mooi verbeeld, niet te veel details maar ook niet te weinig. Precies goed dus. En het einde is subliem verfilmd. Heel emotioneel, dat wel, want bij de film huilde ik, bij het boek niet. 4*

Zo'n mooie film!

Het begin was vooral heel grappig, het middenstuk was iets minder (begon na een tijd wat te vervelen), maar het einde was echt zooo ontroerend!

Op bepaalde momenten heb ik echt hardop gelachen, wat ik normaal niet zoveel doe.

Op het einde heb ik echt 'een traantje moeten wegpinken', wat ik normaal óók niet snel doe!

Ik heb zelf gelijkaardige ervaringen gehad zoals hier op het einde, met onze vorige hond. Mede daarom dat ik er zo door aangedaan was natuurlijk. Maar ik denk dat er voor veel andere mensen ook wel veel herkenbare situaties inzitten.

Zoals ik dus zei, had het middenstuk wel een beetje levendiger mogen zijn, met iets meer afwisseling, een beetje meer humor.

Maar over het algemeen wel een goede film, een echte familiefilm eigenlijk! Als je op zoek bent naar de grappigste komedie ooit, kan je hem eigenlijk maar tot halfweg zien. Ik vind dit overwegend onder het genre drama vallen, maar dan wel onder de positief ontroerende films.

Oerdegelijke tragikomedie die, ondanks mijn allergie voor honden, geen gesnotter teweegbracht. Het sentiment oogt en voelt weliswaar allesbehalve goedkoop aan en weet af en toe zeer oprecht een gevoelig snaartje te bespelen. Beetje jammer van momenten zoals rond het onvermijdelijke graf, die helaas op dit vlak deels de mist ingaan. Het dramatische aspect wordt verrassend genoeg stevig ondersteunt door een fragiele vertolking van Wilson. Op deze manier heb ik hem nog niet zien spelen, maar het smaakt alleszins naar meer. Aniston op haar beurt komt ietwat twijfelachtig voor de dag. Ze komt vlakaf ongeloofwaardig over als moeder van drie kinderen. Gelukkig mag ze zich doorheen het verhaal een aantal geslaagde ogenblikken toe-eigenen. Waar de film in feite in uitblinkt is het aannemen van een zeer aangename vertelstijl, gekenmerkt door grote sprongen in tijd en ruimte. Het geheel wordt voortdurend verfrist en blijft zodoende simpelweg boeien. Ook heel leuk zijn de subtiele, onderhuidse gevoelens, die niettemin glashelder zijn. De laatste ontmoeting tussen Grogan en zijn kameraad gaat clichés en flauwe paden bijvoorbeeld knap uit de weg.

Goed.

3,00 (3,25)

Ik heb zelf ook een blonde labrador waardoor deze film erg herkenbaar was. Marley lijkt in sommige opzichten erg op onze hond waardoor ik die stukken erg leuk vond.

Het verhaal van Marley en hoe hij start vanaf pup en je hem volgt in de komende jaren is erg leuk gedaan. De film begint erg komisch en moet je zo nu en dan lachen. Maar richting het einde beginnen de tranen te komen.

Een erg goede film en als het einde vrolijk zou zijn, zou ik de film zeker nog een keer kijken. Maar door het zielige einde laat ik hem voor de 2e keer kijken toch liggen..

prchtige film ik heb gelachen om die hond echt geweldig ik herken mijn eigen hond erin.

en aan het eind moest ik mijn best doen om niet te gaan huilen.

Ik ben ook meteen naar mijn eigen hond gegaan en 'm een dikke knuffel gegeven.

echt mooi verbeeld hoe een hond zoveel kan betekenen in een leven.

Herzien afgelopen week en een halfje verhoging is absoluut verdiend!

Dit is een prachtige film die heel goed en realistisch het gezinsleven laat zien met een hond daarbij.

De film kent een goede opbouw en als kijker maak je alles ook van begin tot eind mee.Dat zorgt evoor dat je een goede band krijgt met zowel het net getrouwde stelletje en hun jonge hondje Marley.

Het daarop volgende gedeelte is behoorlijk cliché te noemen, maar toch ook wel schattig en vermakelijk.

Zo zie je de streken die Marley uithaalt en herken je een heleboel als je zelf ook een hond hebt gehad.

Het gezinnetje groeit met 3 kinderen en ze krijgen alledrie een fijne band met Marley.

Het einde van de film is goed. Gewoon realiteit en de makers konden er niet omheen en deden dat gelukkig ook niet.

Een goede mix tussen drama en komedie zorgt voor een halfje verhoging zodat de score op

3,5 ster komt te staan!

Prachtige film.

Goed voor een lach maar ook voor een traan.Helaas vervelen sommige stukken na een tijdje wel maar dat word goedgemaakt door stukken waar geen woorden voor zijn.

Daar zit je dan in de bios.... Helemaal rode ogen, gaat het licht aan!!

Mooi gemaakte film met heel veel gevoel erin zoals het in het echt ook is.

In deze film is het net als of je naar een echt gezin aan het kijken bent.

De hond was ook fantastisch en ja heel emotioneel was het naar het einde toe.

Ook sterk geacteerd door de rest van de cast.

3,5 ster

Bullshit eerste klas, ik heb 2 agapornissen en die weten ook precies als ik thuis kom.

Ik noem hun namen en ze weten het precies.

Perfecte film voor dieren-liefhebbers.

Prachtige scenes met Marley en een zeer emotionele einde.

Ook complimenten voor Wilson en Aniston die overtuigen als stel dat alle lief en leed deelt in een relatie.

Dat klopt.

Mijn aga's maken al geluid als ik bij de deur ben van mijn huis.

En als je eenmaal binnen bent, willen ze meteen aandacht.

Wel vind ik honden trouwer dan andere dieren. Die zullen je altijd bijstaan en nooit vergeten.

Dat hele dierenverhaaltje spreekt me niet echt aan.

Deze film weet me daarom ook niet te raken.

Zowel op komisch vlak als drama is het allebei 'net niet'.

Vooral door het grappigere (en sterkere) begin van de film

zal ik deze film toch nog een beetje ontzien met mijn beoordeling.

2*

(Meer kan ik er echt niet van maken..)

Tja, best wel mooie film

ik heb een aantal keer hartelijk moeten lachen

ook best wel mooi einde,

prima rollen van jeniffer aniston en owen wilson,gewoon oke film

en dat voor amerikaans niveau

Een zeer ontroerende film over een onhandelbare hond.
Marley And Me sleept je vanaf de eerste minuut mee met het verhaal van John, Jenn en natuurlijk Marley. De film gaat niet enkel over de hond, maar grotendeels om het leven van zijn baasjes. Daar zit ook het drama. Gelukkig wordt het drama goed afgewisseld met komedie.

Owen Wilson en Jenifer Aniston zijn zeer leuk samen hier. Maar ook de kinderen zijn goed bezig. Doordat je ziet wat men allemaal meemakt mert Marley en hoe ze ermee omgaan, En daardoor komt de dood van Marley extra hard aan. En natuurlijk kan je niets anders dan een traantje laten. Wat ik wel jammer vond, was dat de film een beetje te lang duurde. Ook waren de fratsen van Marley niet leuk meer, maar de reacties er op waren dat dan weer wel. Dit is nu eens een goede film! 3.5*

Prachtig en ontroerend!

Heb de eerste helft in het vliegtuig gezien en de andere helft thuis bekeken. Wilde natuurlijk weten hoe het afliep! Film heeft me positief verrast, hij was erg goed. Uit het leven gegrepen.

Geweldige mooie film.

Inderdaad een traantje mee pakken deed ik wel.

Bizondere film zet je aan het denken.

Ontroerend het laatste stuk, huil niet snel bij een film

maar nu moest ik toch een traantje wegpinken hoor!

Vond wel in het middenstuk van de film dat de hond onhandelbaar bleef (beetje onrealistisch soms). Maar wel leuk om te zien hoe de hond helemaal in het gezin werd opgenomen!

Geen slechte film over een dier, een hond namelijk. Geen slechte acteerprestaties, maar beter of laat staan oscars winnen zullen deze acteurs nooit. Vrij langdradig wel deze film, had toch half uurtje ingekort kunnen worden.

Maar zoveel leed voor een hond. Mensen die sterven aan een ongeneeslijke ziekte lijkt mij erger.

ik had gedacht dat dit een kinderfilmpje ging zijn, maar ik was fout. ik heb er wel van genoten. het werd alleen wat langdradig..

Als je het zelf meemaakt, zal je het wel begrijpen.

Das waar, kan mij daar niet over uitspreken want nooit een hond als huisdier gehad. Ooit wel eens een schildpad gehad.

Hoor wel vaak mensen wiens hond is gestorven treuren bij een overlijden, wat ook logisch is.

Maar velen kopen nieuwe hond, en een nieuw avontuur begint. Wat en puppie allemaal kan doen vergeten...

Maar toch, je steekt veel liefde in een huisdier enzo, maar echt vergelijkbaar met een overlijden van een familielid of vriend is het niet , volgens mij dan.

Ik snap het niet, waarom zou je het überhaupt willen vergelijken met het overlijden van een familielid of een vriend?